เลี้ยงอำลา

คำโปรย

การกลับมาเที่ยวบ้านเกิดของ.... ในครั้งนี้เธอไม่เคยคิดเลยว่าจากนักท่องเที่ยวกลายเป็นผู้ประสบภัย...

ในคำคืนก่อนบินกลับไปเรียน เพื่อนสาวคนสนิท...อยากเลี้ยงอำลา เธอผู้ไม่ชอบแสงสีและเสียงที่ดัง

อย่างการเข้าผับบาร์

แต่เพียงเพราะเพื่อนคนสนิทร้องขอ

เธอจะปฎิเสธก็กะไรอยู่

ในที่อโคจร....ความประมาทเกิดขึ้น

ได้เสมอใช่มันเกิดขึ้นกับเธอเร็วมาก

ร่างกายโดนสิ่งแปลกปลอมวิ่งเข้าสู่

ร่างกายทำเธอร้อนรุ่มหาที่เปรียบไม่

ได้นาทีนี้เธอจะตายไหมนะ มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือฟ้าลิขิต

ในคำคืนนี้เธอเสียความบริสุทธิ์ให้กับใครคนหนึ่ง...เขาคือใคร...?

อันนิกาตื่นขึ้นมาตอนเช้าร่างกายที่ โดนคนบนเตียงปูยี้ปูยำ..ตัวเธอยืน มองชายหนุ่มร่างกำยำผู้พรากความ สาวไปจากเธอ...แต่วินาทีนั้นเธอต้องบินแล้ว

"เธอจากมาโดนไม่ลา

3เดือนต่อมาในต่างประเทศ ร่างกายของเธอมีการต่อต้านอาหารที่โปรดปรานเอามาก

"อันท้องหรือ...

"บ้า..... แต่ในใจเธอมันมีมากกว่าหมื่นแสนล้านคำ..เธอท้องหริอชิบหายคืนนั้นฉันลืมเลย

แนะนำตัวละคร

เจแปน หนุ่มลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น เจ้าของโชว์รูมรถชื่อดังที่นำเข้าและขายรถหรู หล่อ รวย เจ้าชู้นิด ๆ ตามแบบฉบับคนโสด

อันนิกา แอนดิสัน ลูกครึ่งไทยสวีเดน สวย เซ็กซี่ ขยี้ใจหนุ่ม ครอบครัวทำธุรกิจขนสินค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ

เนื่องด้วยเป็นลูกสาวคนเล็กทางครอบครัวจึงห่วงมากเป็นพิเศษ เลยให้ไปเรียนและใช้ชีวิตอยู่ประเทศสวีเดน ให้อยู่ใกล้สายตาพ่อและแม่ที่ตอนนี้คนทั้งคู่ได้มาอยู่ที่ประเทศสวีเดนได้หลายปีแล้ว

จุดเริ่มต้น

คลับหรูใจกลางเมือง สาวสวยหุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจที่ถูกเพื่อนสาวที่สนิทมากนัดมาเลี้ยงส่งที่ผับหรูใจกลางเมือง ถึงแม้อันนิกาจะเรียนและเติบโตอยู่ต่างประเทศแต่ไม่บ่อยครั้งนักที่อันนิกาจะได้ย่างกายเข้าไปในสถานที่อโคจรถึงจะมีบ้างนาน ๆ ทีเพราะอันนิกาไม่ชอบเสียงอึกทึกครึกโครม

"อันทางนี้กว่าจะเสด็จมาได้เนอะพวกฉันนั่งรอจนรากจะงอกหมดแล้ว"สาวสวยร่างบางที่อยู่ในชุดเดรสรัดรูปสีดำอวดโชว์หุ่นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างป่านดาวนั่งเคียงคู่กับสาวสวยหุ่นดีดีกรีเป็นถึงดาวมหาลัยอย่างนิสาที่มาในชุดเดรสสีขาวผ้ามันวาวรัดรูป อวดโชว์เนินอกให้หนุ่ม ๆ รอบข้างที่มองสองสาวตาเป็นมันวาว

"แหมแกก็ว่าไป มาช้าแค่ 10 นาทีเอง"ฉันนั่งลงเกาอี้ข้างเพื่อนซี้ทั้งสองอย่าง ปานดาว กับนิสา ทั้งสองเป็นเพื่อนรักตั้งแต่อนุบาลจนถึงประถมพอเริ่มเข้าเรียนระดับมัธยม ฉันก็ย้ายโรงเรียนไปเรียนที่สวีเดนตามพ่อกับแม่ พูดง่าย ๆ คือก็ย้ายกันไปหมดนั้นแหละ

แต่พอพี่ชายของฉันเรียนจบชั้นไฮสคูลพี่ชายของฉันย้ายมาเรียนมหาลัยที่ประเทศไทย ครั้นพอถึงคราวที่ฉันเรียนจบไฮสคูลขอย้ายมาเรียนที่ประเทศไทยเหมือนพี่ชายบ้างแต่คุณพ่อกับคุณแม่กับไม่อนุญาติโดยให้เหตุผลที่ว่าเราเป็นผู้หญิงจะไปอยู่ได้อย่างไง

เราไม่เหมือนพี่ออกัสนะเขาเป็นผู้ชายทำให้ฉันต้องยอมเรียนอยู่ที่ประเทศสวีเดนตามคำสั่งพ่อแม่ แต่ถึงอย่างไรเสียพอขึ้นมหาลัยฉันก็ขอท่านทั้งสองมาเที่ยวที่ประเทศไทย ท่านมีอาการอิดออดไม่อยากให้ฉันมาแต่ฉันก็ยกเหตุผลร้อยแปดจึงได้มาเที่ยวที่ประเทศไทย เพราะอย่างไรก็มีพี่ชายอย่างพี่ออกัสช่วยดูแล

เพื่อนทั้งสองที่สนิทกันดีพอรู้ว่าฉันมาเที่ยวไทยก็รีบนัดฉันมายังผับหรู ในใจก็ไม่อยากจะมาเท่าไหร่แต่ขัดนางทั้งสองไม่ได้เลยต้องยอมจำใจมา แล้วเป็นไงนางเล่นสั่งเครื่องดื่มมาซะเต็มโต๊ะนางคิดอะไรอยู่เพราะพรุ่งนี้ฉันต้องบินกลับประเทศสวีเดนแล้ว

"ฉันไม่รู้ว่าแกชอบดื่มอะไรฉันเลยสั่งเครื่องดื่มให้แกหลายอย่าง แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะว่าค๊อกเทลพวกนี้จะไม่หมด เพราะอย่างไงฉันกับยัยปานกินหมดอยู่แล้วค๊อกเทลแค่นี้จิ๊บ ๆ ว่าแต่แกแต่งตัวอะไรมาเนี่ยมาผับนะคะ ไม่ได้มาสมัครงาน"เสียงหวานของนิสากล่าวพรางมองไปยังชุดที่เพื่อนใส่มาเที่ยวที่มีลักษณะคล้ายชุดทำงานถึงใส่กระโปรงยีนส์สั้นเหนือเข่าแต่ตัวเสื้อนี่สิที่ถูกคลุมมิดชิดด้วยเสื้อสูทที่ดูเรียบร้อยไม่เหมาะกับสถานที่ที่เพื่อนนัดมาเที่ยวเลย

"ใช่ใส่อะไรมา แกถอดเสื้อสูทออกเลยนะจะใส่คลุมทำเพื่อ..?"ปานดาวเอ่ยขึ้นอีกคนและยังสั่งการให้ฉันถอดเสื้อสูทออกด้วย

ฉันไม่ได้แย้งเพื่อนทั้งสองก่อนจะยอมถอดเสื้อสูทด้านนอกออกเพราะด้านในฉันมีเสื้อสายเดี่ยวสีขาวอีกตัว

"เห็นไหมพอแกถอดเสื้อสูทออกดูเซ็กซี่ขึ้นมาเลย ดูสิหนุ่ม ๆ มองแกตาเป็นมันเลย เอ่อฉันว่าจะถามแกทำไมถึงกลับไวจัง ฉันว่าจะชวนแกไปเที่ยวทะเลสักหน่อย"ปานดาวชมชุดที่เพื่อนใส่ก่อนจะมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว ปานดาวจึงไม่ลังเลเอ่ยถามเพื่อนในทันที

"ก็สัญญากับพ่อไว้แล้ว ถ้าปิดเทอมรอบหน้าอาจจะได้อยู่เที่ยวที่ประเทศไทยนาน ๆ เกือบเดือนเลยนะคราวนี้แหละแกสองคนคงเบื่อขี้หน้าฉันแน่น ๆ "เสียงหวานของฉันเอ่ยบอกเพื่อนสนิททั้งสองพร้อมกับหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ

"ให้มันจริงเถอะยัยอันไม่ใช่พอถึงวันนั้นจริง ๆ ก็อยู่ได้แค่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็รีบกลับอีก ใช่ไหมยัยสา"ปานดาวเอ่ยพร้อมกับหันไปถามนิสาไปในตัวขณะที่นิสาพยักหน้า ฮึก ฮึก เห็นด้วยกับเพื่อน

"จริง เบื่อแกอะ ไม่รู้ว่าพ่อแม่แกจะหวงอะไรกันหนักกันหนา พี่ชายก็เรียนอยู่ที่ประเทศไทยไม่เห็นพ่อแม่แกจะเป็นห่วงพี่ออกัสของฉันเลย"นิสาเอ่ยขึ้นบ้างก่อนจะคิดถึงใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายเพื่อนลอยวนเวียนอยู่ภายในหัว

"ก็พี่ฉันเรียนใกล้จบแล้ว และยังต้องดูแลบริษัทที่นี่ด้วยไง พ่อกับแม่เลยไม่อยากให้ฉันมาเป็นภาระพี่ออกัสมั่ง"

"อ่อ อย่างไงก็แล้วแต่ ถ้ารอบหน้าถ้าแกมาไทยอีก ฉันสองคนจะลากแกไปเที่ยวเกาะทางใต้ให้ได้แกจำคำพูดฉันเอาไว้เลยนะยัยอันเพราะเราสองคนจองตัวแกล่วงหน้าเลย"นิสากล่าวพรางยกเครื่องดื่มด้านหน้าขึ้นจิบเบา ๆ

"โอเค ฉันตามใจแกสองคน ว่าแต่ค๊อกเทลบนโต๊ะพวกเราจะกินหมดเหรอมันเยอะอยู่นะ"ดวงตาคู่สวยของฉันมองไปยังโต๊ะที่วางแก้วใบใสที่ใส่น้ำหลายสีอยู่ในแก้ว

"แหมแค่นี้จิ๊บ ๆ แกไม่ต้องห่วง ว่าแต่แกอ่ะไหวหรือเปล่า"ปานดาวพูดขณะยกยิ้มทำใบหน้าทะเล้นส่งมาให้ฉัน

"แกสองคนไหวฉันก็ไหว"พูดจบมือเรียวของฉันจับแก้วใบใสข้างในที่มีน้ำสีฟ้ายกขึ้นสูดกลิ่นแอลกอฮอล์ก่อนที่จะส่งน้ำสีฟ้าเข้าปาก ถึงแม้ค็อกเทลด้านหน้าแอลกอฮอล์จะต่ำแต่ถ้าดื่มเข้าไปเยอะ ๆ ก็มีโอกาสเมาได้เช่นกัน