LOGINตอนที่ 2
ลูกใคร?
ไม่ทันที่ อคิณ จะเอ่ยถามอะไรต่อ หญิงสาวตรงหน้าก็ปราดเข้ามาดึงร่างของ เจ้าเด็กย่อส่วนแสนน่ารัก ออกห่างจากตัวเขาแทบจะทันที แม้เจ้าหนูน้อยแก้มยุ้ยจะงอแงขนาดไหน ก็ไม่เป็นผลแต่อย่างใด
“คุณลุงจามาเอาแก้วสีชมพูของมังกอนคับมะม๊าๆ”
“อย่าดื้อนะครับ เดี๋ยวแม่เอาอันใหม่ให้ เข้าไปข้างในก่อนนะครับคนเก่ง"
มันเรื่องบ้าอะไรกัน!
ชายหนุ่มยืนตัวแข็งอยู่เพียงครู่ เมื่อมองภาพตรงหน้า หญิงสาวหน้าตาสะสวยอายุน่าจะราวยี่สิบต้นๆ กำลังอุ้มเด็กชายประมาณสองขวบกว่าที่หน้าตาน่ารักน่าชังและเหมือนเขาราวกับแกะ เขาเคยเห็นเธอครั้งล่าสุดเมื่อสามปีที่แล้ว
ตอนนี้เธอเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?
“เมย์!”
เมษา ลูกสาวของ สายหยุด แม่ค้าขายข้าวแกง
แล้วเธอแต่งงานมีครอบครัวตอนไหน ทำไมตอนนี้มีลูกสองขวบกว่าแล้ว? และทำไมหน้าเหมือนเขาขนาดนี้
ไม่นะ!!
รึว่าคืนนั้นเมื่อสามปีที่แล้ว.....
“ติ๋ว พาน้องมังกรเข้าไปห้องข้างใน”
“ค่ะพี่เมย์”
ติ๋ว รีบปรี่เข้ามาอุ้มเจ้าหนูแก้มยุ้ย ขณะที่มองหน้าหล่อเหลาที่ยืนงงสลับไปมากับเจ้านายคนสวย แม้คันปากยิกๆอยากจะถามเต็มทน แต่ดูจากสถานการณ์แล้วไม่เหมาะเท่าไหร่ จึงรีบอุ้ม หนูมังกร แล้วพาขึ้นไปห้องข้างบนแต่โดยดี
ร้านข้าวแกงย่าบุญผ่อง เป็นตึกสามชั้น คนงานสามคนและป้าจิตจะนอนที่นี่อยู่ชั้นสาม แต่จะมีห้องชั้นสองที่เปิดไว้ให้ เมษากับลูกนอนพักในบางคืน และช่วงกลางวันหากหนูน้อยง่วงนอนและงอแง ก็จะพาไปยังห้องพักนั้น
“ดะ..เดี๋ยวเธอ”
เสียงทักท้วงนั้นเหมือนเป็นอากาศธาตุ แม่ค้าคนสวยไม่คิดใส่ใจจะหันมามองด้วยซ้ำ พอลูกจ้างอุ้มลูกชายขึ้นไปข้างบนแล้ว เธอหันหลังไปด้านหลังเพื่อจะทำครัวต่อ ใบหน้าเนียนใสชุ่มเหงื่อนั้นหันมาบอกลูกจ้างอีกคน
“ชื่น ถ้าไม่ติดอะไรเข้ามายกแกงเขียวหวานออกไปได้เลย”
“จ้ะพี่เมย์”
ไม่นะ! อคิณ พึมพำกับตัวเองในใจ
นี่เขาเป็นระดับประธานเคพีกรุ๊ป ที่ลูกน้องและพนักงานล้วนให้ความเคารพยำเกรง และไม่เคยต้องมาเรียกผู้หญิงซ้ำๆหลายครั้ง แล้วโดนเมินแบบนี้
ชายหนุ่มปราดไปใกล้ แล้วจับข้อมือขาวนั้นไว้
“เมย์! เดี๋ยวก่อน”
ร่างบางชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันมามองเขา เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ๊ตกางเกงผ้าทะมัดทะแมงคาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีเหลืองสด ขับผิวหน้ารูปใข่ให้ผุดผาดน่ามอง
ทว่าสายตาที่มองมายังเขานั้น เรียบเฉยนัก
“ปล่อยเมย์ค่ะ เมย์ต้องรีบทำให้เสร็จใกล้จะเที่ยงแล้ว”
น้ำเสียงของเธอราบเรียบ ไม่แสดงอาการใดๆทั้งสิ้น
“ฉันขอคุยด้วยแปปเดียวได้มั้ย?”
“เมย์ไม่ว่าง”
เธอสะบัดมือเขาออก และรีบเดินไปข้างหลัง นั่นทำให้หน้าหล่อเหลาเริ่มจะหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม อคิณเดินตามเธอเข้ามาจนถึงห้องครัว ป้าจิต กับ ชื่น อยู่ในนั้น ทั้งสองมองหน้ากันเลิ่กลั่กอยู่เพียงครู่ ก่อนจะรีบพากันยกหม้อแกงออกไปข้างนอก
“จะคุยได้รึยัง? ถ้าไม่คุยฉันก็จะเดินตามเธอแบบนี้ไปทั้งวันอย่างนี้แหละ”
เอากับเขาซิ!! อยากจะเดินหนีก็หนีไป
เมษา ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“คุยมาค่ะ เมย์ให้เวลาสองนาที”
“สองนาที นี่เวลาของเธอมันยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ใช่ค่ะต้องทำมาหากิน รีบพูดละกันเดี๋ยวจะหมดเวลาก่อน"
เธอไม่ได้ยืนฟังเขาเฉยๆ มือก็คนแกงในหม้อใหญ่ไปด้วย ซึ่งน่าจะเป็นมัสมั่นไก่ กลิ่นของมันหอมชะมัด จนเขาอยากจะสั่งข้าวสวยมาอีกจาน
เมื่อกี้ไม่น่าสั่งอย่างเดียวเลย กินแปปเดียวก็หมด
“ก็ได้ๆ”
อคิณ เริ่มจะหมดความอดทนกับตัวเอง “เด็กนั่นลูกใคร?” เขาเอ่ยถามตรงประเด็นในสิ่งที่อยากรู้ แม้จะเห็นชัดแจ้งอย่างกับเด็กนั่น หน้าตาเหมือนถ่ายสำเนาออกมาตัวเขาเองไม่มีผิด
แต่เขาก็อยากจะได้ยินจากปากของเธอ
“ลูกของเมย์”
แม่ค้าคนสวยตอบเสียงราบเรียบ
“ลูกเธอกับใคร?”
แม่คุณ! เธอคงไม่สังเคราะห์ลูกออกมาเองได้ด้วยตัวคนเดียวหรอกนะ
“ไม่เกี่ยวกับคุณ กลับไปเถอะ”
“นี่เธอไล่ฉัน!”
“ใช่! กลับไปได้แล้วค่ะ”
“ฉันไม่ไป บอกมาก่อนว่าเด็กนั่นลูกเธอกับใคร?”
อคิณ เอ่ยเสียงเข้ม ดึงมือเล็กให้หยุดเพียงเท่านั้น
“ลูกฉันใช่มั้ย?”
เมษา ชะงักเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอสั่นระริก เมื่อสบตาคู่สีนิลเข้มตรงหน้า คนที่ทำให้เธอหวั่นไหวมาตลอด ทว่าเขาไม่เคยรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ไม่ว่าเวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเท่าไหร่
ได้ข่าวว่าเขาเปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่น และเห็นว่าจะไม่กลับเมืองไทยง่ายๆ เพราะแฟนสาวคนล่าสุดของเขาอยู่ที่อังกฤษ
แล้วตอนนี้เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
แถมยังมาจับต้องคนที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเธออีก
“ไม่ใช่ค่ะ ...มังกรไม่ใช่ลูกคุณ”
หญิงสาวเม้มปากแน่น สะบัดแขนให้หลุดจากเขา
“นี่! เด็กนั่นหน้าเหมือนฉันยังกับแกะ ไม่ใช่ลูกฉันแล้วจะลูกใครไม่ทราบ? บอกมาซิว่าพ่อเด็กเป็นใคร ฉันจะไปดูหน้ามันซะหน่อย!”
“ไม่ต้องมายุ่งกับลูกของเมย์ ไม่เกี่ยวกับคุณ”
“ฉันไม่ได้อยากยุ่งกับเธอนักหรอกนะ ถ้าเด็กนั่นไม่หน้าเหมือนฉันขนาดนี้”
ตอนแรกเขาแค่จะมาดูเพื่อความกระจ่างในใจเท่านั้น แต่เห็นแบบนี้ เขาจะยอมเดินถอยออกไปได้ยังไงกัน
ถ้อยคำของเขา ทำให้เธอสะอึกอยู่ในที
“ลูกของเมย์ กับผัวเมย์”
“ใครเป็นผัวเธอ?”
อคิณ แค่นถามเสียงสูง ความรู้สึกบางอย่างแล่นปรี่มาในใจอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ขณะที่แม่ค้าคนสวยเชิดหน้าขึ้น
“ผัวของเมย์ ...ตายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน”
************
ตอนที่ 55 ตอนพิเศษ7 #หัวใจเดียวกัน สามสี่วันในช่วงนี้ อคิณ รู้สึกว่าท่าทีของภรรยาคนสวยแปลกๆไปหลายอย่าง ทั้งการอยู่เคลียร์งานที่ร้านข้าวแกงจนค่ำมืดเกือบทุกวัน และกำชับเขาไว้ว่าไม่ต้องไปรับส่งในช่วงนี้ เพราะบอกว่าเขาเองค่อนข้างยุ่งกับงานพีเคฟู้ดส์อยู่แล้ว แถมเขาสังเกตว่าเธอกลับมาถึงบ้านค่อนข้างดึก และดูเหมือนจะใส่ใจกับข้อความในมือถือเป็นพิเศษ บางครั้งเขาเห็นว่าเธออ่านไปยิ้มไป เต่เมื่อเขาถามเธอก็บอกว่าไม่มีอะไรปกติแล้ว เมษา เป็นคนเข้านอนทีหลังเขาอยู่แล้ว และตื่นแต่เช้าเป็นประจำเพื่อไปที่ร้าน นั่นทำให้ตอนเช้าเมื่อเขาตื่นขึ้นมาแทบจะไม่เคยเจอหน้าเธอกับลูก จะเจอกันอีกทีคือช่วงเย็นหลังเลิกงานเท่านั้น แต่ช่วงนี้เขาแทบจะไม่ได้คุยกับเธอแบบต่อหน้าเลยสักครั้ง“เมื่อวานกลับดึกจังเลยนะครับ”อคิณ เอ่ยตัดพ้ออย่างน้อยใจ เมื่อภรรยาสาวกดรับสาย เสียงตะหริวกระทบกระทะดังอยู่ทางปลายสาย และเสียงของ ป้าจิตกับติ๋วและคนงานอยู่ใกล้ๆ ทำให้รู้ว่าเธอง่วนอยู่กับการทำกับข้าวที่ร้านอยู่อย่างขมักเขม้น(ช่วงนี้ที่ร้านมีบัญชีต้องเคลียร์หลายอย่างค่ะ และเห็นพี่คิณหลับไปแล้ว เมย์เลยไม่อยากรบกวน แต่เมย์เตรียมเสื้
ตอนที่ 54 ตอนพิเศษ6 #ของขวัญ“ยินดีด้วยนะเมย์”ช่อดอกไม้และของขวัญมากมายถูกยื่นให้ในวันสำเร็จการศึกษาปริญญาโทของ เมษา เป็นวันที่เธอปลาบปลื้มใจเป็นที่สุด วันนี้ที่ร้านข้าวแกงย่าบุญผ่อง ทั้งสองสาขาปิดให้บริการชั่วคราว ด้วยทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีและถ่ายรูปเป็นสักขีพยานให้กับเจ้าของร้านข้าวแกงคนเก่ง“ขอบคุณมากค่ะพี่ทวี”เมษา ยิ้มหวานเมื่อรับดอกไม้ช่อใหญ่ของ ทวี ญาติผู้พี่ที่ควงคู่มากับแฟนสาว ก่อนที่ อคิณ จะเข้ามาช่วยถือและเอ่ยขอบคุณให้อย่างมีมิตรไมตรี ช่วงหลังนี้เหมือนสามีของเธอกับญาติผู้พี่จะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยแตกต่างจากที่ผ่านลิบลับ“เดี๋ยวผมถ่ายรูปให้ครับพี่ทวี”อคิณ อาสาอย่างกระตือรือร้น พร้อมจัดแจงท่าทางให้ทวีและแฟนสาวได้ยืนชิดกับภรรยาของตน และใช้สมาร์ทโฟนส่วนตัวถ่ายให้อย่างตั้งใจ แม้เขาจะจ้างช่างภาพส่วนตัวมาแล้วถึงสองคนก็ตาม“แล้วมังกรไม่มาด้วยเหรอเมย์?”“มังกรติดเรียนค่ะ เมย์ไม่อยากให้หยุดเดี๋ยวคงเอาชุดกลับไปถ่ายด้วยที่บ้านไม่งั้นงอแง พอดีคุณปู่คุณย่าจัดงานเลี้ยงต้อนรับรออยู่ที่บ้านราชวัตรแล้วตอนเย็น” หญิงสาวหัวเราะร่วน แม้อากาศจะค่อนข้างร้อนแต่เธอก็ยังคงยิ
ตอนที่ 53 ตอนพิเศษ5 #หวงแหนงานวันพ่อที่โรงเรียนอนุบาลของมังกร จัดขึ้นในวันถัดมา อคิณ และ เมษา พร้อมใจกันไปเพื่อลูกชายสุดที่รัก ที่วันนี้เหมือน เจ้าหนูมังกร จะตื่นเต้นเป็นพิเศษ เด็กชายจับภาพวาดของพ่อที่ระบายสีเรียบร้อยไว้ในมือ ก่อนจะยื่นให้พ่อพร้อมพวงมาลัย และก้มลงพนมมือไหว้อย่างนอบน้อมอคิณ มองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกตื้นตันอิ่มเอมใจจนคล้ายน้ำใสจะไหลเอ่อตรงมุมหางตาของเขา ด้วยนี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึก รัก ใครสักคนด้วยความปรารถนาดีอย่างท่วมท้น เป็นความรักที่ไม่ต้องการหวังผลและสิ่งตอบแทนใดๆ แค่อยากเห็นเด็กน้อยตรงหน้าเติบโตและมีชีวิตที่ดีต่อไป“สุขสันต์วันพ่อครับ มังกรรักพ่อที่สุดในโลกเลยครับ”“พ่อก็รักมังกรครับ”ชายหนุ่มก้มลงโอบกอดร่างเล็กเข้าแนบอก โดยมีภรรยาคนสวย คอยถือสมาร์ทโฟนถ่ายรูปไว้แทบทุกมุมอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และยิ้มให้กำลังใจเขาอยู่ห่างๆ“ไม่นึกว่าคุณเมย์จะมาด้วย ดีใจจังเลยครับที่ได้เจอกันอีก”เสียงทักทุ้มต่ำที่อยู่ด้านหลัง ทำให้ เมษา หันกลับไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็น วัฒนา พ่อของพีพีเพื่อนของมังกรลูกชายสุดที่รัก และยังเป็นเพื่อนในกลุ่มไลน์ผู้ปกครองของโรงเรียน
ตอนที่ 52 ตอนพิเศษ4 #ความสุข“ปะป๊ามังกอนวาดสวยมั้ยคับ”รูปวาดขนาด A5 ถูกยื่นให้ตรงหน้าของ อคิณ เมื่อร่างเล็กเปิดประตูห้องทำงานเข้ามา วันนี้คุณปู่คุณย่าติดงานรวมทั้งตัวเขาเองด้วย เลยให้คนขับรถไปรับ เจ้าหนูมังกร ที่โรงเรียนแล้วพามาหาเขาที่ทำงาน ด้วยเขายังมีงานหลายที่ต้องเคลียร์ร่วมกับทางทีมการตลาด“สวยมากเลยครับ”ชายหนุ่มก้มมองรูปภาพที่ เด็กชายวาด มีตัวเขายืนใส่สูทและกำลังอุ้มเจ้าหนูในอ้อมแขน โดยมีเมษาและปู่กับย่า กับอีกหลายคนอยู่รอบด้าน ซึ่งแทบจะดูไม่ออกว่าใครเป็นใครหัวคิ้วของ อคิณ จึงขมวดเข้าหากันเล็กน้อย“คนนี้คุณยายสายหยุด นี่ยายทวดบุญผ่อง นี่น้าติ๋วกับน้าชื่น แล้วนี่เป็นน้องของมังกรครับ”เด็กชายชี้ไปยังรูปเด็กผู้หญิงถักเปียที่เขาจูงมืออยู่“น้องของมังกร?”“ปะป๊าต้องรีบทำน้องให้มังกรนะครับ มังกรอยากจะมีน้อง เพื่อนที่โรงเรียนมีน้องกันหลายคนเลย”ถ้อยคำใสซื่อนั้น ทำเอา อคิณ หน้าแดงก่ำ ด้วย เอื้อมจิต เลขาคนเก่งของตนและคุณไก่ ผู้จัดการฝ่ายการตลาดเดินเข้ามาในห้องด้วย ทั้งคู่ได้แต่อมยิ้มกรุ่มกริ่มและมองหน้ากัน“นะครับปะป๊า ทำน้องให้มังกรนะครับ”“ครับๆ”ประธานพีเคฟู้ดส์ สบตากั
ตอนที่ 51 ตอนพิเศษ3 #หวงเมีย “เมย์ครับ เสร็จรึยัง?” เสียง อคิณ ที่ตะโกนถามจากด้านนอก ทำให้ เมษา ที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องรีบร้อนยิ่งกว่าเดิม วันนี้เธอไม่ได้เข้าที่ร้านเพราะมีเรียนช่วงเช้า จึงให้ทางป้าจิตและติ๋วเป็นคนจัดการงานที่ร้านเกือบทั้งหมด เพราะวันนี้มีเรียนเช้าในวิชาสำคัญของวิชาที่จะจบในภาคเรียนสุดท้ายแล้ว “ความจริงพี่คิณไม่ต้องรอและไปส่งเมย์ก็ได้นะคะ เมย์บอกแล้วไงว่าเมย์ไปเองได้ อีกอย่างวันนี้อาจารย์คิณก็ไม่ได้มีสอนแล้วนี่คะ ทำไมต้องมาเสียเวลาด้วย”หญิงสาวเอ่ยบอกเขาเมื่อ เข้ามานั่งในรถแล้ว ดีที่ว่าช่วงนี้ทาง คุณเพ็ญศรี เป็นคนไปรับส่ง หนูมังกร เองเพราะเห็นว่าเธอและสามีค่อนข้างยุ่ง ทั้งเรื่องเรียนและเรื่องงาน ด้านอคิณ นั้นเอง กำลังวุ่นวายอยู่กับการรีแบรนด์ดิ้งผลิตภัณฑ์ใหม่ อีกทั้งงานก่อสร้างโกดังเพิ่มทั้งสองแห่งทางภาคเหนือและอีสานนั่นทำให้เมษาไม่เข้าใจ ว่าทำไมเขาจะต้องมาคอยรับส่งเธอเช้าเย็น และตัวติดกับเธอเป็นปาท่องโก๋แบบนี้ เพราะเขาและเธอต่างก็มีงานล้นมือกันอยู่แล้ว“ไม่ได้เสียเวลาอะไร การดูแลเมียคือสิ่งสำคัญของพี่” อคิณเอ่ยเสียงเข้ม ก่อนที่
ตอนที่ 50 ตอนพิเศษ2 #พะแนงเนื้อกับหมูชะมวงไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่ฉันคุ้นชินกับกลิ่นและสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยอาหาร หม้อ กระทะ จานชาม ตะหลิว ครก สาก ฯลฯ และเสียงบ่นของผู้หญิงสองคนที่ขยันทำงานและทำกับข้าวอร่อยที่สุดในโลกคนแรกนั้น คือ ยายบุญผ่อง“เมย์ หั่นมะเขือเสร็จรึยังลูกอย่าลืมแช่น้ำเกลือไว้ก่อนนะ น้ำเดือดค่อยใส่ลงหม้อไม่งั้นจะดำไม่น่ากิน”“อ้ายสายหยุด ยกมาทางนี้ก่อนลูกค้าเข้าร้านแล้ว”“ไก่นะเวลาสับ สับผสมกันไปเลยทั้งเนื้อและกระดูก เวลาแกงลงไปรวมกันมันจะได้น่ากิน”“แกงกะทิทำเสร็จแล้วไม่ต้องคนบ่อย เดี๋ยวมันจะบูด”เสียงที่คุ้นชินอง ยายบุญผ่อง ที่คุยกับแม่สายหยุด เป็นภาพและเสียงที่ฉันได้ยินมาตั้งแต่จำความได้ย่ากับแม่ ทำร้านขายข้าวแกง ตั้งแต่สมัยปู่และพ่อของฉัน ยังมีชีวิตอยู่ แต่อุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนปู่กับพ่อของฉัน ขับไปซื้อของที่ตลาดเพื่อเข้าร้านนั้น ทำให้ผู้หญิงสองคนเป็นหม้ายพร้อมกันในวันเดียวทว่าฉันแทบจะไม่เคยน้ำตาจาก ยายบุญผ่อง เลยสักหยด“คนตายก็ตายไป คนอยู่ก็ต้องต่อสู้ดิ้นรนไป”“สักวันเราก็ต้องตามเขาไป ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า”“มัวแต่นั่งร้องให้ แล้วจะเอาอะไรกินวะสายหยุด มาๆ







