ตอนที่ 4 ท้าพิสูจน์

คลาสกุมมือเล็กของใบบัวแนบกับเอวหนาของเขาตลอดเส้นทาง เพราะเธอเอาแต่นั่งเงียบ หลับตาพริ้มศีรษะสั่นไหวตามแรงสัปหงกอยู่ตรงบริเวณหลังแกร่งของเขาจนเกือบจะตกรถ

@คอนโด Sudden

เขาค่อยๆ ช้อนร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาว แล้วเดินตรงไปยังห้องนอนหรูหราอย่างเงียบๆ ไม่มีคำพูดใด ระหว่างทาง มีเพียงแค่เสียงฝีเท้าเบาๆ กับลมหายใจที่เริ่มชิดกันเกินควร พอถึงเตียงขนาดคิงไซซ์ เขาก็ค่อยๆ วางเธอลงบนฟูกเตียงนุ่ม

“อื้อ~” เสียงหวานอู้อี้อยู่ในลำคอ เมื่อถูกรบกวนเวลานอน

“ใบ! ปล่อย…” คลาสเอ่ยเสียงเครียด เมื่อมือเล็กของเธอโอบรอบลำคอของเขาเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย หนำซ้ำยังออกแรงรั้งเขาโน้มตัวลงมาหา

“หยุดดิ๊ อย่าทำตัวร่าน”

สิ้นเสียงของเขา ใบบัวก็เริ่มได้สติ เธอคลายมือออกจากลำคอของอีกฝ่าย จากนั้นจึงพยายามยัดตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สองมือเล็กตบหน้าตัวเองเบาๆ ก่อนจะลุกเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ

เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ เท้าเล็กชะงักลงทันที เมื่อเหลือบเห็นนัยน์ตาคมของเขาที่จ้องมองเธอไม่ละสายตา

“พี่มองบัวทำไมคะ?”

แววตาคมของเขาที่มองมานั้น เธอไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

คลาสนิ่งไปพักหนึ่ง เหมือนกำลังชั่งใจระหว่างความคิดหลายอย่างในหัว ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ

“เคยโดนเอาแล้วดิ”

คำถามของเขากระแทกเข้ามาโดยไม่ให้โอกาสได้ตั้งตัว ความรู้สึกขุ่นเคืองปะทุขึ้นทันที เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเงยหน้าขึ้นจ้องเขากลับด้วยสายตานิ่ง

ใบบัวเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเขา แต่กลับย้อนถามออกไป

“นี่คือคำถามที่คนดีๆ เขาถามกันเหรอ?”

“ถามก็แค่ตอบ จะยอกย้อนเพื่อ?” คิ้วหนาเริ่มขมวดเข้าหากันอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อเธอไม่ยอมตอบคำถามของเขาสักที

สีหน้าและแววตาของคนตรงหน้าบ่งบอกว่าเขาไม่พอใจกับคำตอบของเธอ ใบบัวจึงเลือกที่จะพูดยียวนออกไป

“ทำไมคะ? พี่ถามเพราะอยากได้บัวหรือยังไง”

สิ้นประโยคของเธอ คลาสจึงหัวเราะในลำคอเบาๆ

“หึ! ที่พูดไปก่อนหน้าไม่ได้ยินเหรอ? ว่าเธอ…ไม่น่าเอาเลยสักนิดใบบัว” ไม่อย่างนั้นเขาคงจัดการคิดบัญชีกับเธอไปนานแล้ว

“พี่ไม่เคยเอาบัว แล้วรู้ได้ยังไงว่าบัวไม่น่าเอา อย่ามาดูถูกกันนะ”

เธอมั่นใจว่ารูปร่างของตัวเองที่อยู่ภายใต้เสื้อผ้า สวยและน่ามองไม่น้อยไปกว่าผู้หญิงของเขาแน่นอน

“แค่มองก็รู้…” คลาสกวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พลางยกยิ้มเย้ยหยันขึ้นเล็กน้อย

“งั้นลองเอากันดูไหมล่ะ” 

ถึงเธอจะยังเวอร์จิ้น แต่เธอก็ศึกษาเรื่องอย่างว่ามามากพอสมควร เธอรู้ว่าต้องทำยังไงบ้างให้อีกคนพึงพอใจ

“หึ!” เขาหัวเราะเบาๆ จากนั้นก็เอาแต่มองเธอโดยไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

ใบหน้าสวยก็จ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ คิ้วสวยขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปม เขาพูดจาดูถูกเธอจนเสียความมั่นใจ เธอเองก็จะพูดจาดูถูกเขาเหมือนกัน ให้มันรู้ซะบ้างว่ารู้สึกอย่างไร

“หรือพี่มันพวกนกเขาไม่ขัน ลีลาห่วยแตก เสร็จไวคะ”

“อย่าท้าทาย เพราะพี่สามารถกระแทกเธอได้ทั้งคืน รู้ไว้ด้วย…” น้ำเสียงและแววตาวาวโรจน์ของเขา ไม่ได้ทำให้เธอกลัวเลยสักนิด

เพราะรู้ดีว่าเขาไม่กล้า เอา เธอ

“แล้วจะกระแทกไหมล่ะคะ? บัวจะได้อ้าขารอ” 

ดวงตาคู่สวยฉายแววท้าทาย เพราะในตอนนี้เขาแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก

“หึ! ทำตัวร่านฉิบหาย พรุนหมดแล้วมั้ง”

“แล้วผู้หญิงแต่ละคนที่พี่เอา ซิงเหรอ? บัวก็นึกว่าพรุนเหมือนกัน” พูดจบ เธอก็เบี่ยงตัวเดินออกไป ขืนอยู่นานกว่านี้ได้มีมวยแน่

ทว่าเพิ่งก้าวเดินไปได้เพียงสามก้าว เสียงทุ้มต่ำจากด้านหลังก็ดังขึ้น

“จะไปไหน”

“กลับคอนโดสิคะ” เธอตอบเรียบๆ โดยไม่หันกลับไปมองเขา

“พูดดูถูกกันขนาดนี้ แล้วยังจะกล้าซิ่งกลับ…”

เขาพูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

ใบบัวหันไปมองตามเสียงเรียกเข้า ก่อนจะรีบสาวเท้าไปหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าแบรนด์หรูที่วางอยู่ข้างเตียง

กริ๊ง!!

“ฮัลโหล” เธอเอ่ยทันทีที่กดรับสาย

(….)

“เอ่อ บัวถึงคอนโดแล้ว เบียร์ไม่ต้องห่วงนะ”

(….)

“ไม่มี จะกลับกับผู้ชายที่ไหนล่ะ”

พรึบ!!

ในขณะที่เธอยังคงยืนหันหลังคุยโทรศัพท์อยู่นั้น จู่ๆ มือหนาก็โอบรั้งเอวบางของเธอให้ทรุดตัวลงนั่งบนตักแกร่งอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ!”

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจ ลมหายใจร้อนระอุของเขารินรดอยู่แถวต้นคอของเธอ ทำเอาขนอ่อนทั่วทั้งร่างลุกซู่โดยไม่อาจห้ามได้

“แค่นี้ก่อนนะเบียร์” เธอเอ่ยบอกปลายสายเสียงเบา ก่อนจะรีบกดวางสายทันที

“พี่คลาส…”

เสียงเธอแทบจะหลุดเป็นกระซิบ มือหนาข้างหนึ่งยังคงบีบแน่นที่เอวคอดของเธอตามแรงอารมณ์ อีกข้างก็ค่อยๆ ลูบไล้ผิวเนียนที่ต้นขาขึ้นมาช้าๆ อย่างเจตนา

“ไหนๆ เธอก็ไม่ได้เวอร์จิ้นแล้ว ลองเอากันดูสักน้ำไหมล่ะ” เขาเอ่ยชิดข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

ใบบัวเม้มริมฝีปากแน่น คำพูดของเขาจุดชนวนความรู้สึกหลากหลายภายในใจของเธอ

เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แล้วสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่แฝงด้วยแววท้าทาย

“แล้วถ้าบัวบอกว่ายังจิ้นอยู่ล่ะคะ?”

เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงของเขาฟังดูไม่เชื่อแม้แต่น้อย

“หึ! ผู้หญิงจิ้นที่ไหนจะชวนผู้ชายเอาวะ”

“….” ใบบัวนั่งเงียบ เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

“งั้นก็มาพิสูจน์กันหน่อยไหมล่ะ...”

เขาเอ่ยต่อ ดวงตาจ้องมองเธออย่างท้าทาย

“อยากรู้เหมือนกัน ว่าเธอจะจืดชืดน่าเบื่อตามที่พี่คิด หรือมีอะไรน่าสนใจมากกว่านั้น”