Novels by Lucypan_

สองปีผ่านไปเวลาสองปีที่ผ่านไปดูเหมือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เอเดนกับวีว่าได้แต่งงานกันเรียบร้อยแล้ว และชีวิตคู่ของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความสุข และเสียงหัวเราะของสมาชิกใหม่ตัวจิ๋ว เด็กชายตัวน้อยที่มีชื่อว่า “เวย์”น้องเวย์เป็นเด็กชายหน้าตาหล่อเหลา จมูกโด่ง คิ้วเข้ม ดวงตากลมโต เรียกได้ว่าถอดแบบคุณพ่อมาแทบทุกกระเบียดนิ้ว ถึงขั้นที่ใครเห็นก็ต้องเอ่ยปากว่า “เหมือนพ่อเป๊ะ!” แต่ถึงจะหน้าเหมือนพ่อขนาดไหน หัวใจของเจ้าตัวน้อยคนนี้กลับยกให้คุณแม่หมดทั้งใจไม่ว่าเอเดนจะพยายามเข้าใกล้ภรรยาแค่ไหน น้องเวย์ก็มักจะรีบวิ่งมากั้นกลาง ทำหน้าจริงจังแล้วยกมือเล็กๆ ขึ้นมากอดคุณแม่แน่น ในระหว่างที่สองแม่ลูกกำลังนั่งเล่นกันอยู่ภายในบ้านหลังใหญ่ รถสปอร์ตคันหรูก็เข้ามาจอดหน้าบ้านอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่ร่างสูงของผู้เป็นพ่อจะเดินเข้ามา“กลับมาแล้วครับ” เอเดนเอ่ยขึ้น พลางมองภรรยากับลูกชาย ดวงตาเปล่งประกายด้วยความคิดถึงที่อัดแน่นตลอดวันสิ้นเสียงทุ้ม วีว่าก็หันขวับไปมองเขาทันที ก่อนจะลูบผมน้องเวย์ด้วยความอ่อนโยนเบาๆ“ป๊ะป๊ากลับมาแล้วนะครับ น้องเวย์อยากไปเล่นกับป๊ะป๊าไหมครับ…” ร่างบางเอ่ยถามเจ้าตัวเล็ก ทว่าลูกชาย

ภายในรถสปอร์ตคันหรู เอเดนก้มลงคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนตัวเล็กอย่างทะนุถนอม ก่อนจะขยับไปนั่งประจำที่คนขับ แล้วสตาร์ทรถเคลื่อนตัวออกจากหน้าผับทันทีวีว่าหันมามองคนข้างๆ ด้วยสายตาแพรวพราว ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหวานเย้ายวน“ทำไมวันนี้พี่หล่อจังคะ”เขาหันมามองเธอแวบหนึ่ง พลางเอื้อมมือลูบศีรษะเล็กเบาๆ“ชมพี่แบบนี้...อยากได้อะไรคะ หืม?”“เค้าอยากได้พี่”คำตอบนั้น ทำเอาเอเดนแทบจะหยุดรถในทันที พลางหันมามองคนข้างๆ อีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น“ได้สิคะ พี่เป็นของน้องทั้งตัวและหัวใจ น้องอยากทำอะไรกับร่างกายพี่…ทำได้ตามสบายเลยนะ”พูดจบ เขาก็จับมือเล็กไปวางไว้ตรงเป้ากางเกงยีน ซึ่งไม่รู้ว่าสิ่งที่อยู่ภายในนั้น เริ่มขยายตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่ามันจะตื่นตัวไวขนาดนี้ ก่อนจะเอ่ยถามออกไปแผ่วเบา“ให้เค้าลูบอย่างเดียวเหรอคะ?”“อมด้วยสิคะ พี่อยากแตกคาปากเรา”สิ้นเสียงหยาบโลนของเขา วีว่าก็ค่อยๆ รูดซิปกางเกงตัวหนาออก ก่อนจะงัดเจ้ามังกรยักษ์ออกมาสูดอากาศด้านนอกอึก!เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น เมื่อเห็นขนาดใหญ่โตที่มีเส้นเลือดปูดล้อมรอบม

เวลา 16:00 น. @มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งหลังจากคุยงานกับลูกค้าคนสำคัญเสร็จเรียบร้อย เอเดนจึงรีบขับรถสปอร์ตมางานรับปริญญาของวีว่าด้วยความเร็วสูง ทันทีที่รถจอดสนิท มือหนาก็ล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกไปหาช่างภาพประจำตัวของเธอ ซึ่งเขาได้กำชับอีกฝ่ายไว้ล่วงหน้าให้พาคนตัวเล็กไปถ่ายรูปเล่นระหว่างรอเขาเดินทางมาถึงตึดดด ตึดดด“ตอนนี้อยู่ไหน” เอเดนเอ่ยขึ้นทันทีที่ปลายสายกดรับ(ข้างตึกวิศวะครับ)“พาไปตรงลานเกียร์หน่อย ผมมาถึงแล้ว”(ครับ)หลังจากวางสาย เขาก็เอื้อมมือไปหยิบช่อกุหลาบสีเทาที่วางอยู่บนเบาะข้างคนขับอย่างแผ่วเบา พลางจ้องมองด้วยความภาคภูมิใจ เพราะนี่คือของขวัญที่เขาตั้งใจทำด้วยตัวเอง เพื่อมอบให้กับคนสำคัญที่สุดในวันนี้…ซึ่งมันไม่ใช่ช่อดอกไม้ธรรมดา แต่เป็นดอกกุหลาบที่ถูกพับขึ้นจากธนบัตรทีละใบด้วยมือของเขา ช่อใหญ่เรียงกันอย่างประณีต สะท้อนถึงความตั้งใจและความพิถีพิถันในทุกขั้นตอน แม้จะมีบางดอกที่ดูไม่สมบูรณ์แบบมากนัก ขอบพับอาจเบี้ยวบ้าง หรือกลีบดอกอาจไม่เรียงสวยเท่ามืออาชีพ แต่ทุกดอก ล้วนสะท้อนถึงความพยายามที่สุดของผู้ชายห่ามๆ อย่างเขา@ลานเกียร์วิศวกรรมศาสตร์วีว่าเดินตามช่า

สี่ปีผ่านไปตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เอเดนดูแลและทะนุถนอมวีว่ามาเป็นอย่างดีเสมอ ยกเว้นตอนอยู่บนเตียง ที่เธอถูกเขาเย็บอย่างไร้ความปรานีราวกับทาส…ในเช้าวันนี้ วีว่านั่งอยู่หน้ากระจกใสบานใหญ่ เธอกำลังลงสีบนใบหน้าอย่างบรรจง จัดแต่งตัวเองให้ดูสวย สง่างาม และโดดเด่นยิ่งกว่าทุกวัน เพราะนี่คือวันสำคัญอีกวันหนึ่งในชีวิตของเธอ…คือ วันรับปริญญาทว่าพอดวงตาคู่สวยมองเงาสะท้อนที่อยู่ในกระจก พลางเห็นอีกคนนั่งจ้องมองเธอจากบนเตียง คนตัวเล็กจึงทำหน้าตาบึ้งตึงขึ้นทันทีเพราะวันนี้ เขาบอกว่าติดธุระด่วน จึงไม่สามารถไปร่วมงานได้ หนำซ้ำช่วงที่ผ่านมาก็แทบจะไม่มีเวลาให้กับเธอเลย…เมื่อเอเดนเห็นว่ามีดวงตาคู่สวยมองเขาด้วยแววตาฉายความไม่พอใจ ร่างสูงจึงลุกลงจากเตียงเดินเข้ามาโอบกอดเธอจากทางด้านหลัง พลางเอาคางเกยไหล่เล็กอย่างออดอ้อน แล้วเอ่ยขึ้น“โอ๋ๆ ไม่งอนพี่นะคะเบบี๋ พี่ติดงานด่วนจริงๆ ค่ะ”วีว่ายู่หน้าเล็กน้อย พลางตอบกลับด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความน้อยใจอย่างปิดไม่มิด“บริษัทก็ของพี่...ไม่ไปทำงานสักวันไม่ได้เหรอคะ พี่หยุดแล้วมันจะเจ๊งหรือยังไง”บริษัท ซีเนียร์ กรุ๊ป เป็นบริษัทที่เอเดนร่วมหุ้นกับกลุ่มเพื่

“พี่คะ...ปล่อยมือเค้าก่อน” เธอมองเขาด้วยแววตาฉายความกังวลอย่างปิดไม่มิด เพราะตอนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ครอบครัวของเธอ แต่กลับมีครอบครัวของเขาด้วยเอเดนกุมมือเล็กเอาไว้แน่น ก่อนจะขยับมายืนเคียงข้างเธอ พร้อมมองไปยังผู้ใหญ่ทั้งสี่ด้วยสายตามั่นคง“พ่อ แม่ มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ” เขาถามเสียงเรียบ“พ่อมาหาฐิติ แล้วแกมาทำอะไรที่นี่...” คินทร์ตอบกลับ ดวงตาคมกวาดมองลูกชายสลับกับวีว่าไปมาอย่างสงสัย ก่อนจะเหลือบเห็นว่าทั้งคู่กำลังจับมือกันอยู่เอเดนหันไปสบตากับคนตัวเล็กแวบหนึ่ง พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วหันกลับมาหาผู้ใหญ่อีกครั้ง “ผมมาส่งน้อง…พ่อกับแม่อยู่ที่นี่ด้วยก็ดีเลย จะได้รับรู้พร้อมกัน คือผมมีเรื่องจะขออนุญาตและบอกกับคุณลุงคุณป้าน่ะครับ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังจากนั้นทั้งสองคนจึงหันมามองสบตากันอย่างให้กำลังใจ ก่อนจะเดินไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าผู้ใหญ่ทั้งสี่“คุณลุงคุณป้าครับ...ผมขออนุญาตคบกับน้องนะครับ”สิ้นเสียงทุ้ม ห้องก็เงียบลงทันที วีว่ากำมือแน่นด้วยความประหม่า แต่ก็หันไปยิ้มบางๆ เพื่อให้กำลังใจเขาฐิติมองหน้าทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“ถ้ารักกันชอบกันลุงก็ไม่ติด แต่อย่า

หลายวันต่อมา…อากาศยามเช้าเย็นสบาย แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้อง ทว่าร่างสองร่างบนเตียงกลับยังร้อนรุ่มจากไฟราคะที่เพิ่งมอดดับไปไม่นาน เสียงหอบหายใจยังหลงเหลือเป็นจังหวะช้าๆ เม็ดเหงื่อซึมชื้นตามกรอบหน้าและแผงอกของทั้งคู่ บ่งบอกถึงความรุนแรงและเร่าร้อนในช่วงเวลาที่ผ่านมาหลังจากกิจกรรมร่วมรักสิ้นสุดลง คนตัวเล็กก็ทิ้งตัวลงนอนแนบชิดกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยล้า แขนเรียวโอบกอดรอบเอวของเขาเอาไว้แน่น ราวกับไม่อยากให้ช่วงเวลานี้ผ่านไปแม้แต่วินาทีเดียวเอเดนยกมือขึ้นลูบผมของเธอเบาๆ อย่างอ่อนโยน พลางก้มลงหอมศีรษะเล็กด้วยความรักใคร่ที่เต็มเปี่ยม“อย่าทำตัวน่ารักมากได้ไหมคะ แค่นี้เพื่อนพี่ก็ด่ายับแล้วนะ” เขาเอ่ยเบาๆ ทันใดนั้น วีว่าก็ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาคู่สวยฉายความไม่เข้าใจอย่างชัดเจน “หืม...ด่าทำไมเหรอคะ?”“มันว่าพี่ติดเมีย ไม่สนใจพวกพ้อง” เขาตอบกลับขณะใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าของเธอออกจากนั้นวีว่าจึงยักไหล่ พลางยิ้มกว้างอย่างภูมิใจ ดวงตาเปล่งประกายเหมือนเด็กน้อยได้ของเล่นถูกใจ“บอกไปเลยค่ะ เมียสวย...ก็ต้องติดเป็นธรรมดา”คำพูดนั้น ทำเอาเขาหลุดหัวเราะออกมา

ห้าปีผ่านไปเด็กชายตัวเล็กมีนามว่า ราม หรือ จิรายุ ยิ้มกว้างอย่างสดใส ขณะถือรถของเล่นคันโปรดในมือเดินจ้ำอ้าวช้าๆ ตรงไปหาแฟร์รี่ที่กำลังนั่งมองอยู่ใกล้ๆ“หม่ามี๊ ยดยูก” เจ้าตัวเล็กพูดเจื้อยแจ้ว พลางยื่นรถของเล่นให้เธอด้วยแววตาตื่นเต้นแฟร์รี่ยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู ก่อนจะอุ้มลูกชายขึ้นมานั่งบนตัก แล้วลูบศีรษะเล็กเบาๆ อย่างอ่อนโยน“อืม...รถลูกสีแดงด้วย เท่มากครับ”ในขณะที่สองแม่ลูกกำลังนั่งเล่นของเล่นด้วยกันอยู่นั้น เสียงเปิดประตูเบาๆ ก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงของโฬม ที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงานพอดีเขาเดินไปล้างมือ ก่อนจะกลับออกมานั่งลงด้านในคอกกั้นเด็ก ร่วมกับภรรยาและลูกชาย“วันนี้กลับเร็วจัง งานที่บริษัทไม่ยุ่งเหรอคะ?” แฟร์รี่เอ่ยถามขึ้น พลางหันไปมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน“พี่รีบเคลียร์เลยล่ะ คิดถึงเมียคิดถึงลูกจะแย่แล้ว” เขาตอบพร้อมกับยิ้มกว้าง ก่อนจะโอบกอดเธอแน่น แล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ด้วยความรัก“ชื่นใจจัง”สิ้นเสียงทุ้ม รามก็เงยหน้าขึ้นมาจากของเล่น ก่อนจะเห็นว่าพ่อกำลังกอดแม่เอาไว้ เด็กน้อยขมวดคิ้วแน่น สีหน้าบึ้งตึงทันที ก่อนจะรีบคลานเข้ามาหาแฟร์รี่แบบไม่รอช้า“แงง…หม่ามี๊ของยูก ปาป๊าอย่ายุ่ง”

@ทะเลชื่อดังแห่งหนึ่งหลังจากที่โฬมกับแฟร์รี่และกลุ่มเพื่อนเดินทางมาถึงยังสถานที่พักสุดหรู ทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัยที่ห้องของตัวเองทันทีคนตัวเล็กกวาดสายตามองไปบริเวณรอบๆ ห้องด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเดินไปเลื่อนบานกระจกออก เพื่อไปรับลมจากด้านนอก“อ่าา สดชื่นจัง…”โฬมเดินเข้ามาโอบกอดเธอจากทางด้านหลัง แล้วเอ่ยชิดใบหูเล็ก“ชอบไหม หืม?”“อือ บรรยากาศที่นี่ดีมากเลยค่ะ” คนตัวเล็กตอบกลับทันควัน“ดีแล้วที่หนูชอบ เพราะพี่ก็ชอบ” เขาว่า พร้อมกับหอมศีรษะเล็กเบาๆทันใดนั้น แฟร์รี่ก็หมุนตัวหันไปประจันหน้ากับเขา แล้วเลิกคิ้วถาม“ชอบทะเล?”“ชอบหนู”สิ้นเสียงทุ้ม มือหนาก็รั้งท้ายทอยของเธอเข้ามาประกบจูบทันทีทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม พลางสลับเอียงหน้าเพื่อปรับองศาให้แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น ก่อนจะค่อยๆ ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งโฬมเลื่อนฝ่ามือมาลูบแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ปาร์ตี้คืนนี้อย่าเมามากนะ เพราะเรามีภารกิจที่ต้องทำกันต่อ”“แต่ถ้าหนูเมา หนูอ่อยกว่าเดิมอีกนะ พี่ไม่อยากให้หนูเมาจริงดิ” เธอย้อนถามกลับทันควัน“อยาก! แต่หนูเมาทีไร หนูพูดไปเรื่อยอะ” เขาว่าคนตัวเล็

โฬมนั่งรอรับแฟร์รี่อยู่ตรงใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปบริเวณรอบๆ เพื่อมองหาคนตัวเล็กทันใดนั้น เขาก็สบสายตาคู่สวยพอดี ไม่รอช้าชายหนุ่มรีบลุกขึ้นพรวดเดินตรงไปหาเธออย่างรวดเร็วตึก! ตึก! ตึก! เมื่อเดินไปถึง วีว่าก็ยิ้มบางๆ ให้กับเขา ก่อนจะหันไปพูดกับแฟร์รี่“กูกลับก่อนนะ”“อือ” คนตัวเล็กพยักหน้าเบาๆจากนั้นวีว่าก็หันมามองหน้าโฬมอีกครั้ง แล้วเอ่ยขึ้น“เจอกันพรุ่งนี้นะคะพี่โฬม”เขายิ้มตอบอีกฝ่าย พร้อมกับพยักหน้ารับช้าๆ หลังจากที่วีว่าเดินออกไป โฬมก็โน้มตัวลงเล็กน้อย แล้วยื่นมือไปลูบศีรษะเล็กของแฟร์รี่อย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เหนื่อยไหม หืม?”ร่าบางส่ายหน้าทันที พลางตอบกลับสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงสดใส“ไม่เหนื่อยค่ะ” โฬมเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามต่อ“แล้วเป็นไง ทำข้อสอบได้หรือเปล่า”“อือ ก็พอได้...” เธอพยักหน้าช้าๆ ทันใดนั้น คนตัวเล็กก็สังเกตเห็นชุดที่เขาสวมใส่ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างสงสัย พลางเอ่ยถามออกไป“ว่าแต่...ทำไมพี่ใส่เสื้อช็อปคะ”“อาจารย์นัดมาหาน่ะ พอดีบริษัทเพื่อนเขากำลังจะเปิดรับสมัครพนักงาน เลยให้พี่แวะมาคุย เผื่อพี่สนใจ” เขาตอบก

หลายเดือนผ่านไปติ้ด ติ้ด ติ้ดเสียงนาฬิกาปลุกที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทว่าเจ้าของร่างบางกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย หัวคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความหงุดหงิด พลางรั้งผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะเพื่อตัดขาดจากสิ่งรบเร้าโฬมที่นอนอยู่ข้างเธอลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กข้างกายที่กำลังดิ้นอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างหยุกหยิก จากนั้นจึงลุกจากเตียง เดินอ้อมไปปิดนาฬิกาปลุกให้เธออย่างเงียบๆเขานั่งลงตรงขอบเตียง แล้วค่อยๆ ดึงผ้าห่มที่คลุมศีรษะเล็กออกอย่างแผ่วเบา พลางเอื้อมมือไปลูบผมของเธอด้วยความอ่อนโยน“สายแล้วนะ วันนี้มีสอบวันสุดท้ายไม่ใช่เหรอ หืม?”แฟร์รี่ลืมตาขึ้นมองเขา พร้อมกับพึมพำเสียงเบา ก่อนจะรั้งผ้าห่มขึ้นไปคลุมศีรษะเหมือนเดิม“หนูขอนอนต่ออีกแป๊บนะ”“ไม่ได้! กว่าหนูจะแต่งตัวเสร็จเป็นชั่วโมง” มือหนาเอื้อมไปดึงผ้าห่มลงอีกครั้ง“หนูขอห้านาที...” เธอว่า พลางขยับพลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าไปอีกฝั่งทันทีโฬมส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาเอื้อมมือไปลูบต้นขาขาวเนียนของเธออย่างแผ่วเบา แล้วเอ่ยขึ้น“งั้นห้านาทีนี้ เราเอากันปะ”สิ้นเสียงทุ้ม คนตัวเล็กก็ลืมตาขึ

@คอนโด RDเมื่อมาถึงคอนโด โฬมก็จัดการปลุกคนตัวเล็กที่นอนซบตรงอกเขาตลอดทาง ก่อนที่ทั้งคู่จะจัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วพากันเดินเข้าไปภายในตัวอาคารโดยไม่รอช้าทันทีที่เดินไปถึงห้อง คนตัวโตก็พุ่งจู่โจมร่างบางอย่างรวดเร็ว เขาจัดการอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาว ก่อนจะเดินจ้ำอ้าวตรงไปยังห้องนอนตึก! ตึก! ตึก!โฬมวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ พลางค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอออกทีละชิ้น จนร่างบางเปลือยเปล่าต่อสายตา จากนั้นเขาจึงหันมาจัดการกับเสื้อผ้าของตนเองต่อโดยเร็วไม่รอช้า ร่างสูงโน้มลงไปจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนทันที เขาขบเม้มกลีบปากล่างของเธอจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว ก่อนจะสอดแทรกลิ้นสากเข้าไปตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม จนเสียงน้ำลายเฉอะแฉะไปทั่วริมฝีปาก ผสมกับเสียงครางอื้ออึงในลำคอของทั้งสอง“อื้อ~”มือหนาลูบไล้บริเวณเอวคอดกิ่วไปมาอย่างแผ่วเบา พร้อมกับลงน้ำหนักตามแรงอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน พลางเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปกอบกุมเต้าสวย แล้วบีบขยำจนเนื้อนมปลิ้นออกตามง่ามนิ้ว ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาดูดจุกสีระเรื่อของเธอ“อืม…” เขาครางในลำคอเบาๆจากนั้นจึงค่อยๆ ลากฝ่ามือเ

ภายในรถสปอร์ตคันหรู โฬมหันไปมองหน้าคนด้านข้างเป็นระยะ พลางส่ายหัวไปมาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นสภาพแฟนสาวที่สิ้นฤทธิ์ เพราะวันนี้เธอแสบและดื้อสุดๆ“ไงหืม? หยุดซ่าแล้วดิ” เขาเอ่ยถาม สายตาคมยังคงจ้องมองถนนเบื้องหน้าอย่างไม่ลดละแฟร์รี่หันหน้ามาหาเขา ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงยียวน“คนนะไม่ใช่โค้ก จะซ่าได้ไง คิกคิก”โฬมเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ“หึ! ปากดีว่ะ มันน่าจับล่อซะจริงๆ” “ไม่ต้องจับหรอก หนูพร้อมอ้าให้พี่เอาเสมอ” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็อ้าขาออกกว้าง พลางลูบไล้ต้นขาขาวเนียนอย่างยั่วยวนเขาหันไปมองเธออีกครั้ง พร้อมกับคลายมือออกจากพวงมาลัยข้างหนึ่งเอื้อมไปลูบกลีบกุหลาบอูมทันที“วันนี้เธอโดนพี่จัดหนักแน่...ไม่ต้องห่วง โทษฐานทำตัวดื้อดีนัก” เขาว่า “ถ้าดื้อแล้วได้เสียว งั้นหนูจะดื้อทุกวันเลย”สิ้นเสียงหวาน โฬมก็หลุดหัวเราะในลำคอเบาๆ“หึ! เมาแล้วอ่อยอะไรขนาดนี้วะ”“ก็อ่อยขนาดนี้แล้ว พี่ยังทนไหวเหรอ หืม?” พูดจบ แฟร์รี่ก็ยื่นมือไปวางลงบนเป้ากางเกงของเขา ก่อนจะลูบไล้เบาๆ อย่างยั่วยวน จนสิ่งที่อยู่ภายในนั้นเริ่มขยายพองโต“อ่าา~ งั้นก็ไม่ต้องรอให้ถึงคอนโดแล้ว”ไม่ทันขาดคำ โฬมก็ห

เช้าวันใหม่ที่สดใสไม่ต่างจากทุกวัน ใบบัวลืมตาตื่นในอ้อมกอดของคลาส ความอบอุ่นที่คุ้นเคยยังไม่เปลี่ยนไป เธอเงยหน้าขึ้นช้าๆ แล้วก็พบว่าเขากำลังมองเธออยู่เช่นกันทั้งคู่มองสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงมาหอมหน้าผากกลมมนของเธออย่างแผ่วเบา“มอร์นิ่งนะครับ คนสวย”เธอตอบกลับพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข“อื้อ~ มอร์นิ่งค่ะ ทำไมวันนี้พี่ตื่นไวจังคะ”“วันนี้พี่มีนัด…” เขาว่า แต่ยังพูดไม่ทันจบประโยค ใบบัวก็รีบถามแทรกทันที“กับใครเหรอคะ?” เสียงของเธอแฝงความสงสัย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย“ก็พวกไอ้เทรย์นั่นแหละ” เขาตอบเสียงราบเรียบใบบัวถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามอีกครั้ง“สำคัญมากหรือเปล่าคะ”“อืม…สำคัญมากเลย เดี๋ยวพี่ต้องไปแล้วเนี่ย” พูดจบ คลาสก็สะบัดผ้าห่มออกจากตัว แล้วลุกขึ้นจากเตียงทันทีเธอยื่นมือออกไปคว้าแขนเขาไว้ พร้อมกับพูดเบาๆ“แต่วันนี้…”เขาหยุดชะงัก พลางหันกลับมามองเธอ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย“หืม? ทำไมเหรอ วันนี้มีอะไร”ใบบัวเงียบไปชั่วขณะ เธอเม้มริมฝีปากแน่นกับคำถามนั้น แล้วก็ปล่อยมือจากแขนเขาอย่างช้าๆ“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร” นี่เขาคงลืม…วันครบรอบของเราสินะคล

หนึ่งปีผ่านไปภายในห้องขนาดใหญ่ที่บรรยากาศเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ ทว่าภายในใจของเธอและเขากลับร้อนรุ่มไปด้วยไฟราคะจนเกินจะต้านไหวใบบัวนอนทาบทับร่างของคลาสอยู่บนโซฟาตัวยาว ทั้งคู่มองสบตากันอย่างสื่อความหมาย ก่อนที่เขาจะรั้งท้ายทอยของเธอลงมาประกบจูบ พลางลูบไล้เรียวขาสวยเบาๆ มือหนาก็สอดเข้าไปใต้ชายกระโปรงของเธออย่างเชื่องช้า“เราทำพี่คลั่ง...จนแทบบ้าเลย” เขาเอ่ยขึ้น เมื่อผละริมฝีปากออกจากกันเธอยิ้มหวาน พลางยกมือขึ้นลูบใบหน้าหล่อเหลาอย่างแผ่วเบา“พี่ก็ทำเค้าคลั่งเหมือนกันนะ รู้ตัวไหมคะ”พูดจบ คนตัวเล็กก็ก้มหน้าลงไปจุ๊บริมฝีปากหยักของเขาเบาๆ ทว่าคลาสกลับไม่ยอมให้เธอขยับหน้าออก เขาเอื้อมมือขึ้นไปรั้งท้ายทอยของเธอลงมาหาตัวเอง พลางจูบเธออย่างดูดดื่มอีกครั้งเขาค่อยๆ จูบเธออย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน ก่อนจะเพิ่มจังหวะหนักเบาตามแรงอารมณ์ความปรารถนา ลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างเชื่องช้า ก่อนจะตวัดดูดดุนเรียวลิ้นของเธอเบาๆเวลาผ่านไปราวห้านาที ทั้งคู่สลับเอียงหน้าซ้ายและขวาให้แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น จนในตอนนี้ริมฝีปากของเธอและเขาเฉอะแฉะไปด้วยคราบน้ำลายของกันและกันมือหนาจากที่รั้งลำคอของ

@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยค่ำคืนสุดแสนพิเศษ พวกเขานัดกันมาดื่มสังสรรค์ปกติเหมือนเช่นเคย มีการพูดคุยหัวเราะคิกคักกันอย่างสนุกสนาน ผ่านไปสักพักหนึ่ง เสียงเพลงจากลำโพงตัวใหญ่ดังกระหึ่มเริ่มปลุกความสนุกให้กับสาวๆ พวกเธอเริ่มขยับตัวตามจังหวะเพลงอย่างอดไม่ได้ ต่างฝ่ายต่างหันหน้ามองกันพร้อมรอยยิ้มซุกซนที่รู้กันใบบัวค่อยๆ หันไปมองคลาสที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะกะพริบตาปริบๆ“เค้าจะลงไปเต้นด้านล่างนะ”สิ้นเสียงของเธอ เขาก็หันขวับมามองกัน พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ“พี่ไม่ให้ไปได้ไหม?”“ทำไมคะ?” เธอเลิกคิ้วขึ้นทันทีคลาสจึงโน้มใบหน้าลงไปใกล้กับเธอ ก่อนจะกระซิบชิดใบหูเล็กอย่างแผ่วเบา“เวลาเราเต้นโคตรเซ็กซี่เลย พี่หวง...”เมื่อเขาพูดจบ หัวใจดวงน้อยของเธอก็เต้นโครมครามอย่างหนักหน่วง จนแทบจะทะลักออกมาจากอก ใบหน้าสวยก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้ว่ามาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หรือเพราะความเขินอายกันแน่“วันนี้เค้าจะเต้นเบาๆ นะ” ใบบัวพูดเสียงหวาน พลางทำตาอ้อนเขาอย่างน่าเอ็นดูทว่าคลาสกลับนั่งเงียบ ไม่ตอบอะไรสักคำ นัยน์ตาคมจ้องมองเธอโดยไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่“น

@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งหลังจากที่คลาสจอดรถบิ๊กไบค์อยู่บริเวณลานจอดข้างตึกวิศวกรรมศาสตร์ ใบบัวก็รีบก้าวลงจากรถทันที พลางถอดหมวกกันน็อคแล้วยื่นให้กับเขา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็วแต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวไปไกล คลาสก็เอื้อมมือมาคว้าแขนเรียวเอาไว้เสียก่อน“รีบอะไรขนาดนั้น?” เขาขมวดคิ้วมองเธออย่างไม่เข้าใจใบบัวกุมท้องเบาๆ สีหน้าร้อนรน ก่อนจะตอบกลับอย่างกระอักกระอ่วน“เค้าจะไปเข้าห้องน้ำ…”“รอพี่ก่อน เดี๋ยวเดินไปส่ง” คลาสรีบถอดหมวกกันน็อคออก พลางเดินตามเธอไปโดยไม่สนสายตาของผู้คนที่มองมาเลยแม้แต่น้อยเมื่อมาถึงหน้าห้องน้ำหญิง ใบบัวหันหลังกลับเพื่อจะพูดอะไรบางอย่างกับเขา แต่ดันชนเข้ากับแผงอกแกร่งเข้าอย่างจัง“อ๊ะ!” เธออุทานเสียงหลง พลางยกมือขึ้นลูบจมูกตัวเองทันที“เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม หืม?” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง“อื้อ เจ็บตรงนี้” เธอชี้นิ้วไปที่หน้าผากของตัวเองคลาสยกมือขึ้นประคองใบหน้าสวยอย่างอ่อนโยน ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ แล้วเป่าลมเบาๆ“มา พี่เป่าให้ เพี้ยง...หาย”ใบบัวเบะปาก พลางบ่นงึมงำ “ทำอย่างกับเค้าเป็นเด็กไปได้”“ก็เด็กนั่นแหละ ตัวเท่าลูกหมาเอง”

ในระหว่างที่คนตัวเล็กนั่งคร่อมหน้าตักแกร่งอยู่นั้น มือหนาก็บีบขยำบั้นท้ายของเธออย่างมันเขี้ยวกัน ก่อนจะกระซิบชิดใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“ขย่มให้พี่หน่อย”เมื่อคลาสพูดจบ ใบบัวจึงยกสะโพกกลมมนขึ้นเล็กน้อย มือสวยจับเจ้ามังกรยักษ์ตั้งตรง ก่อนจะค่อยๆ นั่งทับลงไปอย่างเชื่องช้า“อื้อ~ อ่าา” เสียงหวานร้องครางออกมา เมื่อเธอครอบงำแก่นกายของเขาจนเกือบสุดลำ“อ่าา เราโคตรตอดพี่เลยว่ะ” คลาสเอ่ยขึ้น เพราะภายในของเธอขยิบตอดท่อนเอ็นเขาไม่ยอมหยุดใบบัวหน้าแดงซ่าน พลางขยับสะโพกขึ้นลงอย่างเนิบนาบ ก่อนจะเพิ่มจังหวะระรัวในเวลาต่อมา“อ่าา เสียวจัง…” เธอร้องครวญครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่มือเล็กปัดป่ายไปทั่วแผงอกแกร่ง เพราะไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน จนกระทั่ง คลาสรั้งตัวเธอให้โน้มลงไปหาเขา ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะดูดงับยอดปทุมถันอย่างเอาแต่ใจใบบัววางมือลงบนศีรษะของเขา พลางขยุ้มกลุ่มผมสีดำแซมเทาในบางครั้งเมื่อรู้สึกวาบหวิวเพราะในตอนนี้มือหนาบีบขยำเนินอกของเธอทั้งสองข้างสลับไปมา พร้อมกับดูดดึงจุกสีระเรื่อจนเปรอะไปด้วยคราบน้ำลายเมื่อคลาสขยับใบหน้าออกห่างจากอกอวบ เขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางเชิดหน้าขึ้นมองเ

ทันทีที่รถสปอร์ตคันหรูจอดสนิทอยู่ตรงลานจอดรถของคอนโด คลาสก็เอื้อมมือไปรั้งท้ายทอยของใบบัวเข้ามาประกบจูบอย่างเร่าร้อนทันทีริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากบางตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน เขาขบเม้มกลีบปากล่างของเธอให้เผยออ้าออก ก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างโหยหาในตอนนี้ทั้งคู่ขยับใบหน้าซ้ายและขวาให้แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดกันจนแทบไม่มีช่องว่างให้หายใจเธอและเขาจูบกันเนิ่นนานหลายนาที จนได้ยินเสียงน้ำลายเฉอะแฉะไปทั่วในโพรงปากเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง มือหนาเริ่มซุกซน จากที่บีบขยำตรงบริเวณเอวคอดกิ่ว ตอนนี้กลับเลื่อนขึ้นมากอบกุมเต้านุ่มนิ่มของเธอ พลางลงน้ำหนักมือตามแรงอารมณ์พลุ่งพล่าน“อื้อ~” ใบบัวครางอื้ออึงในลำคอ ก่อนจะค่อยๆ ผลักหน้าอกเขาออกห่างคลาสยอมถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง นัยน์ตาคมจ้องมองใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความปรารถนา“ขึ้นห้องกัน พี่ทนไม่ไหวแล้วว่ะ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงพร่าชิดใบหูเล็กไม่รอช้า คลาสรีบลงจากรถเดินอ้อมไปอีกฝั่ง พลางคว้าข้อมือของเธอเดินไปยังลิฟต์อย่างรวดเร็วเมื่อทั้งคู่เดินเข้าไปยังภายในห้อง เขาก็ใช้เท้าดันประตูปิดลงอย่างแรงจนเกิดเสียง ปัง!

สี่ปีผ่านไปบรรยากาศในบ้านหลังใหญ่คึกคักเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยกันเบาๆ ของมันทนากับรดาลอยมาเป็นระยะ ทั้งสองคนกำลังช่วยกันจัดของเล่นกับเก็บห้องเล็กๆ เตรียมไว้สำหรับเด็กน้อยที่กำลังจะออกมาดูโลกกว้างซึ่งควีนกำลังจะมีเจ้าตัวน้อยเป็นของตัวเอง เพราะเธอเพิ่งไปตรวจเมื่อสัปดาห์ก่อนหลังจากที่ประจำขาดหาย บวกกับมีอาการคลื่นไส้ ผลปรากฏว่าเธอตั้งครรภ์มาแล้วสามเดือนหลังจากที่บอกกล่าวข่าวดีออกไป ดูเหมือนทุกคนจะตื่นเต้นกันไม่น้อย โดยเฉพาะเทรย์ คุณพ่อมือใหม่ที่ดูจะเห่อเกินหน้าเกินตาใคร“ผมว่าม่านสีนี้น่าจะช่วยให้ลูกผมนอนหลับสบายนะ” เทรย์พูด พลางกางม่านลายดาวขึ้นดูแสงตกกระทบอย่างตั้งใจเขาเห่อลูกมากจริงๆ ตั้งแต่รู้ว่ากำลังจะได้เป็นคุณพ่อ เทรย์ก็เริ่มวางแผนทุกอย่าง ทั้งซื้อหนังสือเลี้ยงลูก เตรียมของใช้เด็กอ่อน รวมไปถึงจัดห้องให้ลูก“นี่แหละ! ห้องลูกชายผม” เขาพูดเสียงดังอย่างภูมิใจ ขณะยืนมองไปรอบๆ ห้องที่ตกแต่งเอาไว้ผนังห้องทาสีฟ้า มีลายเมฆสีขาวแปะอยู่เต็มผนัง เตียงเด็กวางอยู่มุมห้อง มีชั้นวางหนังสือนิทาน ของเล่นเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ดูออกเลยว่าเจ้าตัวตั้งใจสุดๆ“ตาเทรย์จัดเต็มเชียว นี

หลังจากงานเลี้ยงจบลง เทรย์กับควีนก็เดินทางกลับมาที่คอนโดด้วยกัน บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆ กับบรรยากาศที่ยังอบอวลไปด้วยความสุขจากช่วงค่ำที่ผ่านมามือหนากอบกุมมือเล็กเอาไว้แน่นตลอดทางไม่ยอมปล่อย พลางยกขึ้นมาหอมในบางครั้งในตอนนี้อีกฝ่ายใช้มือเพียงข้างเดียวในการบังคับพวงมาลัย ซึ่งท่าทางของเขาดูชำนาญและคล่องแคล่วนัยน์ตาคมจ้องมองบนท้องถนนเบื้องหน้าอย่างตั้งใจ พลางชำเลืองมองคนข้างๆ ในบางทีไม่นาน ทั้งคู่ก็พากันมาถึงคอนโดเป็นที่เรียบร้อยปัง!เสียงประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรงด้วยฝีมือของเทรย์ ก่อนที่เขาจะเดินตามคนตัวเล็กเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วดวงตาคมจับจ้องไปที่เธอราวกับจะกลืนกิน ก่อนจะรั้งตัวเธอเข้ามาประกบจูบโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัวริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงตามความปรารถนา ทั้งคู่ตวัดลิ้นเกี่ยวพันกันอยู่นานหลายนาทีโดยไม่มีใครถอยหนี มีเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงที่ดังแทนคำพูด และจังหวะใจที่เต้นแรงไปพร้อมกันมือหนารั้งเอวบางให้แนบชิดกับเขามากยิ่งขึ้น พลางลงน้ำหนักมือตรงเอวคอดกิ่วตามแรงอารมณ์“อื้อ~” เสียงหวานร้องครางออกมาเมื่อเธอเริ่มหายใจติดขัดชายหน

สองวันต่อมาวันนี้เป็นวันเกิดของเทรย์ เขาจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ที่บ้านหลังใหญ่ บรรยากาศในสวนริมสระถูกจัดอย่างเรียบง่ายแต่ดูดี สายลมเย็นพัดผ่านเบาๆ ขับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้สดที่ประดับตามมุมต่างๆ ของสนามหญ้าแสงไฟประดับถูกแขวนตามต้นไม้และรั้วรอบบ้านส่องแสงนวลให้ความรู้สึกสบายตา เสียงเพลงคลอเบาๆ เติมความผ่อนคลายให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นกันเองแขกที่มามีแค่กลุ่มเพื่อนสนิทและคนใกล้ชิด ทุกคนดูผ่อนคลาย หัวเราะ พูดคุย เหมือนอยู่ในวงสังสรรค์ของครอบครัว ไม่มีพิธีการ ไม่มีความเป็นทางการ มีแค่ความสุขที่อบอวลในค่ำคืนนี้ควีนมาถึงในช่วงหัวค่ำ เธอสวมชุดเดรสสีขาวครีมเรียบหรู ที่ขับผิวให้ดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟอ่อนๆ คนตัวเล็กกวาดสายตามองหาแฟนหนุ่ม เมื่อเห็นเขาอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงรีบเดินตรงเข้าไปพร้อมรอยยิ้มกว้าง ในจังหวะนั้นเอง เทรย์ก็หันมาเห็นเธอพอดี และเขาก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“ทำไมวันนี้พี่เทรย์หล่อจังคะ” เธอเอ่ยชมทันทีที่เดินไปถึงเขายิ้มกว้าง พลางยื่นมือมาจับมือเล็กเบาๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปใกล้“หนูก็สวยมากนะ รู้ไหมหืม?” “อิจฉาโว้ยยย!!” เสียงเอเดนตะโกนขึ้น ทำให้ทั้งคู่หัวเราะออกมาเล็กน้อยเ

หนึ่งเดือนต่อมา@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยชื่อดังบรรยากาศภายในผับยังคงคึกคักเหมือนเช่นเดิม เสียงเพลงดังสนั่นจากลำโพงตัวใหญ่ไปทั่วคลับ แสงไฟวิบวับหลากสีสาดส่องไปทั่วฟลอร์ เต็มไปด้วยผู้คนที่มาแดนซ์ปลดปล่อยกันสุดตัว รวมถึงควีนที่กำลังเต้นอยู่กับเพื่อนสาว เธอส่ายสะโพกเบาๆ ตามจังหวะเสียงเพลง แววตาคู่สวยดูสนุกสนานอย่างชัดเจนในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังเต้นอย่างเมามันอยู่นั้น สายตาคมกริบของใครบางคนก็จับจ้องมาทางเธอไม่วางตา อีกฝ่ายยืนอยู่โซนวีไอพีชั้นสอง มือหนึ่งถือแก้วน้ำสีอำพัน ส่วนอีกมือวางบนขอบระเบียงอย่างสบายๆ ทว่าแววตาคู่นั้นกลับบอกชัดว่าไม่พอใจสักเท่าไหร่กับภาพตรงหน้า“มองขนาดนั้น ลงไปยืนคุมน้องกูเลยไหมล่ะ” คลาสเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นเพื่อนสนิทจ้องมองน้องสาวตนอยู่นาน ก่อนจะยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นดื่มชิลๆเทรย์หันขวับมามองอีกฝ่าย พลางย้อนถามกลับทันควัน“ได้เหรอวะ กูไปได้ใช่ไหม” “อยากโดนบอกเลิกก็ไป” คลาสหัวเราะเบาๆ พร้อมยักไหล่เหมือนไม่อยากยุ่งด้วย“แล้วทำไมกูต้องโดนบอกเลิก?” เขาเลิกคิ้วถามอย่างงุนงงทันใดนั้น เอเดนพูดก็แนะนำขึ้น พลางเหลือบสายตามองควีนที่กำลังเต้นอยู่ด้านล่างเล็กน้อย“มึงต้อง

@ดอยชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่หลังจากเดินทางมาถึงที่พัก ทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัย บรรยากาศเงียบสงบ มีลมเย็นๆ พัดเอื่อยๆ คลอเสียงนกจากป่าเขาโดยรอบ“มึงไม่ไปนอนกับพี่เทรย์เหรอ?” ชาร์มเอ่ยถามควีน เมื่อทั้งคู่พากันเข้ามายังห้องพัก“ถ้ากูไปแล้วมึงจะนอนกับใคร” เธอย้อนถามกลับไม่ใช่ว่าคนตัวเล็กไม่อยากนอนกับอีกฝ่ายแต่เนื่องด้วยบ้านพักที่จองเอาไว้มีเพียงสี่หลังเท่านั้น และพวกเรามีจำนวนแปดคน ผู้ชายสี่คน ผู้หญิงสี่คน ซึ่งสามารถแบ่งลงตัวพอดิบพอดี“มึงอยากนอนกับพี่เทรย์ไหมล่ะ กูไปนอนกับพวกนั้นได้นะ” ชาร์มเอ่ยถามเสียงเรียบ“ไม่เป็นไร กูนอนกับมึงนี่แหละ” ควีนตอบ พลางยิ้มบางๆ ก่อนจะช่วยกันจัดของต่อเมื่อทั้งสองเก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย พวกเธอก็พากันออกไปเดินเล่นเพื่อถ่ายรูปเก็บบรรยากาศสวยๆ ไม่ลืมที่จะลากใบบัวกับเพลงขวัญออกไปด้วย เสียงหัวเราะคิกคักดังไปทั่วสนามหญ้าหน้าบ้าน ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่อ่อนโยนเวลาผ่านไปไม่นาน กล้องเต็มไปด้วยภาพรอยยิ้มและวิวธรรมชาตินับร้อยกว่ารูปตกเย็นทุกคนมารวมตัวกันตรงหน้าบ้านพักของเทรย์กับโฬม ก่อนจะเริ่มปิ้งย่างใต้แสงไฟเส้นเล็กๆ ที่ห้อยระโยงระยางใ

ริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวลอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เขาจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วกระซิบชิดข้างใบหูเล็กแผ่วเบา“จะถอดออกเอง หรือจะให้พี่ช่วยถอด”“นะ หนูถอดเอง” พูดจบ ควีนก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ด ดวงตาคู่สวยจ้องมองคนตรงหน้าตาไม่กะพริบซึ่งตอนนี้เขากำลังยันตัวลุกขึ้นยืน พลางปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกทันที ไม่นานนัก เจ้ามังกรยักษ์ก็ผงาดต่อหน้าเธออึก! ร่างบางกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวอย่างห้ามไม่ได้ ถึงเธอจะเคยเห็นมันหลายครั้งหลายครา แต่กลับรู้สึกยังไม่คุ้นชินสักทีนัยน์ตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่ปลดกระดุมได้เพียงสามเม็ด พลางเอ่ยเสียงเรียบ“ช้า” พูดจบ เขาก็ขึ้นไปคร่อมเธอที่นั่งพิงพนักหัวเตียงทันที ก่อนจะประคองใบหน้าสวยเชิดขึ้น แล้วก้มลงไปประกบจูบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วมือหนาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอต่อโดยไม่มอง จนในที่สุดมันก็ถูกโยนทิ้งล่างเตียงทันทีที่ถอนจูบออก เขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“อมให้พี่หน่อย” ควีนจ้องมองแก่นกายยักษ์ที่ผงาดอยู่ตรงหน้า พลางกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เธอเคยคิดอยากลองทำ แต่ติดที่ทำไม่เป็น“นะ หนูทำไมเป็น” “เดี๋ยวพี่ช่