ตอนที่ 11.

                “แล้วพ่อของเธอล่ะ”

                เอนริโก้ถามต่อ ขณะขยับหมุนตัวหันไปหาเธอช้าๆ จับมือที่นวดบ่าเขามากุมไว้ ท่าทางดูไม่คุกคามจนหญิงสาวลืมต่อต้าน

                “ฉันอยู่กับแม่สองคนมาตลอดค่ะ แม่ทำงานหาเงินส่งเสียให้ฉันเรียน ตอนนี้แม่ป่วยฉันต้องทำงานดูแลแม่บ้าง ชีวิตฉันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบหรอกค่ะ”

                เธอเสียงเศร้าลง แววตาดูหม่นหมองน่าสงสาร เอนริโก้มองใบหน้าของหญิงสาวแล้ว หัวใจพลันอ่อนโยนลง อยากปลอบประโลม อยากทำให้เธอมีรอยยิ้ม รวมถึงอยากปกป้องเธอ แบบที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน มือหนายกขึ้นกุมแก้มนวล มองสบตาคู่สวยที่ทอประกายอ่อนเศร้า จ้องมองเธอนิ่งนาน สายตาสองคู่ประสานกัน ความเป็นอริก่อนหน้าดูเหมือนจะไม่เหลืออยู่ เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงไปแตะริมฝีปากบนหน้าผากมน หญิงสาวพริ้มตาหลับผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ปล่อยให้เขาเคลื่อนริมฝีปากไปบนสันจมูกโด่งเล็กนั้น ก่อนจะประทับลงบนเรียวปากอิ่ม บดเคล้าอย่างอ่อนโยนหวานละมุน สองมือสอดไปใต้ลำคอระหง ดันให้เธอเงยหน้ารับจุมพิตแสนหวาน จุมพิตที่เขาไม่เคยมอบให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน

                ไปรญาแทบไม่รู้ตัวว่ายอมอ่อนระทวยให้เขาบดเคล้าริมฝีปากนุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ ลืมแม้กระทั่งการขัดขืน ปล่อยให้เขาดูดดึงความหวานจากริมฝีปากของเธอเนิ่นนาน ไม่พอยังเผยอปากให้ปลายลิ้นร้อนซอกซอนเข้ามาในโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดเรียวลิ้นเล็กของตัวเองอย่างดูดดื่ม ความอ่อนหวานค่อยทวีความร้อนแรงขึ้นทุกขณะ เมื่อเขาเริ่มลูบไล้เรือนร่างเปล่าเปลือยของเธอ มือหนากอบกุมทรวงอวบคลึงเคล้นไปมาจนเสียววูบวาบไปหมด มือข้างหนึ่งละออกจากลำคอเลื่อนลูบไปตามแผ่นหลังเนียนลงมายังสะโพกอิ่ม ขยุ้มขยำมันไปมา จนเจ้าของแอ่นตัวด้วยความสยิว ได้แต่ส่งเสียงครางในคอ เมื่อริมฝีปากยังคงบดแนบกันไม่ห่าง

                “อืม อา...”

                มือของเขาคล้ายกับปลาหมึกมันลูบไล้เคล้นคลึงไปทั่วร่างของเธอ จนมาถึงกุหลาบสาวกุมมันไว้เต็มกำมือ ก่อนจะลูบไล้จากภายนอก แล้วสอดปลายนิ้วกลางเข้าไปช้าๆ นิ้วโป้งคลึงขยี้เกสรสาวไปพร้อมๆ กัน บุกรุก และปลุกเร้าไปในตัวจนหญิงสาวบิดตัวไปมาด้วยความรัญจวน ตัวสั่นสะท้านไปหมด

                “อย่า ฉันกลัว...”

                เธอร้องห้ามเสียงพร่า เมื่อเขาละริมฝีปากออกห่าง สติที่กำลังจะเตลิดพยายามห้ามปรามตัวเองไม่ให้หลงไปกับรสสวาทที่เขาเล้าโลม

                “มันไม่ได้น่ากลัวสักนิด รับรองว่าเธอจะติดใจจนร้องขอให้ฉันอยู่ในตัวเธอนานๆ หึ หึ”

                เอนริโก้มองใบหน้าแดงจัดของหญิงสาวด้วยความพอใจ เธอเริ่มร้อนเต็มที่แล้ว อีกไม่นานก็พร้อมให้เขาจัดการกินได้ทั้งตัว ร่างหนาค่อยลุกขึ้นยืน ประคองร่างอ่อนปวกเปียกของหญิงสาวพามาที่ฝักบัวติดผนังด้านหนึ่ง เขาเปิดน้ำอุ่นราดรดร่างของเธอและเขา ชำระคราบสบู่ให้หลุดออก ขณะเดียวกันก็กอดจูบลูบไล้ร่างงามไม่ให้เธอหลุดออกจากห้วงเสน่หาที่เขาสร้างขึ้น

                สายน้ำอุ่นโอบร่างงดงามของสองหนุ่มสาวไว้ ร่างเล็กกว่าถูกดันชิดผนังห้อง ในขณะที่ร่างหนาสูงใหญ่เกือบเท่าตัวตามมาทาบทับตรึงร่างน้อยให้อยู่ใต้วงแขน เรียวปากของเขาบดเคล้าดูดริมฝีปากอิ่มทั้งบนและล่างไม่ปล่อยให้เธอได้ส่งเสียงประท้วง บุกรุก เรียกร้อง ให้เธอสนองตอบด้วยความชำนาญเชิง

                “อื้อ… อย่านะ... อื้อ...”

                ไปรญาพยายามต่อต้าน แต่เขาไม่ยอมหยุดซ้ำยังบดขยี้ริมฝีปากของเธอหนักหน่วงขึ้นจนรู้สึกบวมเจ่อ ปลายลิ้นร้อนพลิ้วไหวเกี่ยวกระหวัดรัดดูดลิ้นเล็กของเธอไม่ให้ส่งเสียงค้าน มือหนาก็เฟ้นฟอนทรวงอวบปลุกเร้าอารมณ์สาวให้กระเจิดกระเจิง มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนลูบไปตามสะโพกอวบ ก่อนจะเลื่อนมาด้านหน้าแล้วสอดซุกตรงกลางกอกุหลาบสาว ผลักขาเธอให้แยกห่างออกจากกัน หญิงสาวขืนตัวหุบขาแน่น ทำเอาอีกฝ่ายเริ่มหงุดหงิด ผละริมฝีปากออกดุเสียงกร้าว

                “อย่าดื้อสิ อย่าพยายามขัดใจฉัน แยกขาออกกว้างๆ”

                “ไม่...”  

                “แยกขาออก” เขาบอกซ้ำ

                “ไม่ อย่านะ… อ๊ะ”

                เธอไม่ทำตามง่ายๆ แต่เขาหรือจะยอมให้ขัดใจ ชายหนุ่มจับขาข้างซ้ายของเธอยกขึ้น สอดแขนใต้ข้อพับเข่า ก่อนจะใช้นิ้วกลางของมืออีกข้างสอดลึกเข้าไปในโพรงถ้ำอันฉ่ำร้อนทีเดียวจนสุดปลายนิ้ว หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ดิ้นหนี แต่เขาไม่ยอมให้เธอขัดขืน ใช้นิ้วที่สองสอดแทรกตามเข้าไป แล้วใช้นิ้วโป้งคลึงขยี้ตุ่มเกสรสาว ลงทัณฑ์คนดื้อจนสั่นไปทั้งตัว

                “อ๊าซ์ อย่านะ” 

                ไปรญากรีดร้องปัดมือเขาออกจากจุดรวมความหฤหรรษฺ์ แต่มีหรือเอนริโก้จะยอม เขาขยับปลายนิ้วคว้านเป็นวงกลม แล้วขยับไปมาเข้าออก อีกนิ้วก็คลึงขยี้ซ้ำๆ จนน้ำหวานหลั่งรินออกมาเต็มมือ หญิงสาวบิดตัวไปมาร้องครางเสียงแหลม

                “โอ้ว อย่าทำแบบนั้น ซี๊ดดด”

                “มันยอดเยี่ยมใช่ไหมคนสวย แบบนั้นแหละ หลั่งรินน้ำผึ้งแสนหวานของเธอออกมาเยอะๆ”

                เขายังไม่หยุดทรมานเธอ ก้มลงมาอ้าปากครอบบนยอดทรวงสีหวาน เม้มปากดูดแรงจนเต้าทรวงหายเข้าไปในปากเกือบครึ่ง มือน้อยจิกบนบ่าหนาขูดข่วนเขาอย่างเสียวซ่าน ไร้แรงจะขัดขืน ร่างกายไม่ยอมฟังเจ้าของดีดเด้งรับปลายนิ้วที่ซอกซอนขยับไหวไปมา ราวกับผู้หญิงร้อนสวาท เขาทำให้เธอหลุดจากความควบคุมตัวเองหลงเพริดไปกับเปลวเสน่หาจนไม่อาจยับยั้งตัวเองได้อีก