ตอนที่6

ตอนที่ 6: เบาะแสและความผูกพันที่มองไม่เห็น

หลังจากที่ประจงรับปากจะช่วยลูกชาย เขาเริ่มสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับคดีอุบัติเหตุของดวงจันทร์ ด้วยประสบการณ์หลายปีในฐานะตำรวจที่มีจิตสำนึกและความยุติธรรม ประจงรู้ดีว่าคดีนี้ถูกปิดเงียบเพราะแรงกดดันจากเบื้องบน

เขาเริ่มต้นด้วยการค้นหาข้อมูลในระบบของตำรวจเกี่ยวกับคดีนี้ ซึ่งไม่ยากเกินความสามารถของเขา แม้คดีนี้จะไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของเขาโดยตรง แต่ประจงพบรายงานที่ระบุชื่อของผู้ต้องสงสัย: “นายสุริยัน อัครเมธี” ลูกชายของนักการเมืองคนดังที่มีชื่อเสียงในวงการว่าเป็นคนซื่อสัตย์ แต่ในความเป็นจริงกลับมีอำนาจมืดแฝงอยู่

ขณะที่ประจงอ่านรายงาน เขาก็พบจุดแปลกประหลาด รายงานทั้งหมดดูเหมือนจะถูกจัดทำอย่างเร่งรีบ หลักฐานบางส่วนที่ควรมีในคดี เช่น ภาพจากกล้องวงจรปิดและคำให้การของพยาน กลับไม่มีการบันทึกในไฟล์

"มันมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ" ประจงพึมพำกับตัวเอง

เขาโทรหาเพื่อนตำรวจรุ่นน้องที่เคยดูแลคดีนี้ เพื่อขอข้อมูลเพิ่มเติม

“สันต์ นายยังจำคดีรถชนที่มีชื่อดวงจันทร์ได้ไหม?”

ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอึดอัด "พี่ครับ ผมแนะนำว่าอย่ายุ่งกับเรื่องนี้เลย มัน... มันซับซ้อนเกินไป มีคนใหญ่คนโตเข้ามาเกี่ยวข้อง พวกเขากดดันให้เราปิดคดีโดยไม่มีการสอบสวนเพิ่มเติม"

"แต่คนตายไม่ได้รับความยุติธรรม นายไม่คิดเหรอว่ามันผิดปกติหรอ"

สันต์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบ "พี่พูดถูก แต่ผมกลัว ถ้าพี่จะทำเรื่องนี้ต่อ ผมแนะนำให้ระวังตัวด้วย"

พูดจบปลายสายก็ตัดสายอย่างรับร้อนด้วยกลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อน

เมื่อสายถูกตัดประจงก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากสืบจากอำนาจที่เขามี ให้มันรู้ไปว่าอำนาจของเขากับอิทธิพลของพวกมันใครจะใหญ่กว่ากัน

ในขณะเดียวกัน อาทิตย์ยังคงรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ดวงจันทร์ทิ้งไว้ แต่ในช่วงหลัง เขาเริ่มคิดถึงชายหนุ่มแปลกหน้าที่เจอในร้านหนังสือ ดาวเหนือ

อาทิตย์นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นของตัวเอง มองหนังสือที่ดาวเหนือหยิบยื่นให้ในวันนั้น ความบังเอิญหรือความตั้งใจ เขาไม่แน่ใจ

“ทำไมเขาถึงเลือกเล่มนี้...” อาทิตย์พึมพำ เขาเปิดหน้าหนังสือและเห็นข้อความที่ดวงจันทร์เคยเขียนไว้บนหน้ากระดาษ

"ถึงคนที่ฉันรัก: ทุกคำในหนังสือเล่มนี้คือเสียงของหัวใจฉัน"

ข้อความนั้นเหมือนสะกิดใจเขาให้กลับไปหาดาวเหนืออีกครั้ง

วันรุ่งขึ้น อาทิตย์ตัดสินใจกลับไปที่ร้านหนังสือเดิม หวังว่าจะเจอชายหนุ่มคนนั้นอีกครั้ง แต่เขาเดินวนอยู่ในร้านนานเกือบชั่วโมงก็ไม่มีวี่แววของดาวเหนือ

“เขาเป็นใครกันแน่…”

-

ที่บ้านของครอบครัวดาวเหนือ

ประจงเรียกดาวเหนือเข้ามาพูดคุยในห้องทำงานหลังจากได้ข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับคดี

“พ่อเจออะไรบางอย่างเกี่ยวกับคดีของดวงจันทร์ แต่ลูกต้องสัญญาก่อนว่าจะระวังตัว” ประจงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“พ่อเจออะไรครับ?” ดาวเหนือถามด้วยความตื่นเต้น

“คนขับรถที่ชนเธอชื่อสุริยัน เป็นลูกชายนักการเมืองใหญ่ คดีนี้ถูกกดดันให้ปิดเร็วมาก และไม่มีหลักฐานอะไรเหลืออยู่เลย ทุกอย่างดูเหมือนถูกจัดฉาก”

ดาวเหนือรู้สึกโกรธและผิดหวัง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมความอยุติธรรมถึงเกิดขึ้นได้ง่ายดายแบบนี้

“พ่อ ผมอยากช่วยเธอ ผมอยากให้ความยุติธรรมกลับมาหาเธอ”

“พ่อเข้าใจลูก แต่ลูกต้องระวัง เพราะคนพวกนี้มีอำนาจมาก”

"ผมจะระวังตัวครับ พ่อไม่ต้องเป็นห่วง"

ในเย็นวันหนึ่ง ดาวเหนือไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะเพื่อสงบจิตใจ เขาหยุดเดินเมื่อเห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่ม้านั่ง มองออกไปที่ทะเลสาบ

เป็นอาทิตย์นั่นเอง เขามาที่นี่เพราะต้องการรำลึกถึงความทรงจำเก่าๆ กับดวงจันทร์

ดาวเหนือรู้สึกบางอย่างในใจที่ทำให้เขาตัดสินใจเดินเข้าไปทัก

“คุณ...” ดาวเหนือพูดขึ้นเบาๆ

อาทิตย์หันมามอง รู้สึกประหลาดใจที่เห็นดาวเหนืออีกครั้ง

“เราพบกันอีกแล้ว” อาทิตย์พูดพลางยิ้มเล็กๆ

ดาวเหนือพยักหน้า ก่อนจะถาม

"คุณมาที่นี่บ่อยหรอครับ"

“ ที่นี่มีความทรงจำของใครบางคนที่ผมไม่อยากลืม”

คำพูดของอาทิตย์ทำให้ดาวเหนือรู้สึกถึงความเศร้าในน้ำเสียงของเขา แต่ก่อนที่บทสนทนาจะยาวไปกว่านี้ ดาวเหนือก็ตัดสินใจลุกขึ้น “ผมต้องไปแล้ว”

อาทิตย์มองตามหลังดาวเหนือไป ความรู้สึกบางอย่างเริ่มชัดเจนขึ้นในใจ เขารู้สึกว่าดาวเหนืออาจเกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ ไม่ทางใดก็ทางนึง

ตกดึก ดาวเหนือนั่งอ่านข้อมูลเกี่ยวกับดวงจันทร์อีกครั้ง เขาเริ่มสังเกตเห็นความไม่ชอบมาพากลในรายงาน เขาตัดสินใจค้นข่าวเก่าๆ เกี่ยวกับสุริยัน และพบว่ามีข่าวลือเกี่ยวกับพฤติกรรมไม่เหมาะสมของเขา แต่ทั้งหมดถูกปิดข่าวอย่างรวดเร็ว

ในใจดาวเหนือเริ่มเกิดคำถามขึ้นว่า ทำไมเธอต้องเสียชีวิตเพราะคนที่ไร้ความรับผิดชอบพวกนี้

“คุณดวงจันทร์... ผมสัญญาว่าจะทำให้คุณได้รับความยุติธรรม” ชายหนุ่มให้สัญญาอย่างหนักแน่น