ตอนที่ 3: รหัสลับในดาต้าที่ถูกล้าง - 2

“ตรงนั้น! โฟลเดอร์ที่ชื่อว่า ‘Project_Underpass_Ghost’... กวนประสาทจริง มันตั้งชื่อโฟลเดอร์แบบนี้เลยเหรอ?” พิมพ์ขวัญกัดฟันกรอด “มันไม่ใช่ไฟล์โฆษณา แต่มันคือ Log การส่งข้อมูลจากตัวตรวจจับใต้ถนนที่คุณเจอ... นนท์ ดูสิ ข้อมูลปริมาณมหาศาลถูกส่งผ่านเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทฉันไปที่บัญชีปลายทางในต่างประเทศ”

นนท์จ้องมองรหัสสีเขียวบนหน้าจอด้วยสายตาที่เย็นเยียบ “นี่ไม่ใช่แค่เรื่องถนนไม่ได้มาตรฐานแล้วพิมพ์... บริษัทของคุณกำลังถูกใช้เป็น ‘ทางผ่าน’ ในการฟอกข้อมูลที่ได้จากการดักฟังและรวบรวมพฤติกรรมผู้ใช้รถใช้ถนนผ่านระบบ Jammer ที่พวกมันติดตั้งไว้ อุบัติเหตุของคุณมันเกิดขึ้นเพราะคุณบังเอิญไปตรวจสอบไฟล์งานในช่วงที่พวกมันกำลังโอนย้ายข้อมูลพอดี”

“หมายความว่า... พี่เก่งรู้เรื่องนี้?” พิมพ์ขวัญถามด้วยเสียงที่สั่นเครือ ความเชื่อใจที่มีต่อเพื่อนร่วมงานและเจ้านายที่เคารพพังทลายลงในพริบตา

“อาจจะรู้ หรืออาจจะถูกใช้เป็นเครื่องมือ แต่ที่แน่ ๆ ไฟล์ที่ถูกลบไปมันมีรหัสยืนยันตัวตนของ ‘ผู้บงการ’ อยู่ในนั้น” นนท์กำลังจะกดปุ่มคัดลองข้อมูล แต่ทันใดนั้น แถบสถานะการดาวน์โหลดกลับหยุดนิ่งและเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม

“Access Denied – Remote Admin Intervention”

“บ้าชะมัด! มีคนรู้ตัวแล้ว!” นนท์สบถออกมา เขาพยายามรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดเพื่อเจาะผ่านกำแพงไฟ (Firewall) ที่เพิ่งถูกสร้างขึ้นมาใหม่สด ๆ ร้อน ๆ

“มันกำลังจะลบไฟล์ทิ้งทั้งหมด!” พิมพ์ขวัญตะโกน เธอเห็นไอคอนไฟล์ค่อย ๆ หายไปทีละไฟล์ตามคำสั่งของแอดมินทางไกล “นนท์ ทำอะไรสักอย่างดิ!”

“ผมเข้าไปไม่ได้! มันล็อกระบบจากข้างนอก!” นนท์ตะโกนกลับอย่างหัวเสีย

ในวินาทีนั้น พิมพ์ขวัญตัดสินใจทำในสิ่งที่ค้านกับสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของวิญญาณ เธอรู้ว่าการจะแทรกแซงระบบดิจิทัลในฐานะวิญญาณ เธอต้องใช้ "พลังงานชีวิต" ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในการสร้างประจุไฟฟ้าเพื่อให้เกิดความผิดพลาดในวงจร (Glitch)

เธอพุ่งตัวเข้าไปในตัวเครื่องแม่ข่าย ร่างโปร่งแสงของเธอเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง แสงสีฟ้าจากตัวเธอเริ่มพุ่งพล่านและแตกกระจายเหมือนกระแสไฟฟ้าลัดวงจร นนท์มองเห็นร่างของเธอค่อย ๆ จางลงจนเกือบจะหายไป

“พิมพ์! อย่าทำแบบนั้น! คุณจะสลายไปนะ!” นนท์ร้องลั่น เขาพยายามจะคว้าตัวเธอแต่ก็เหมือนเดิม... เขาคว้าได้เพียงความว่างเปล่าที่มีประจุไฟฟ้าอ่อน ๆ

“ช่างฉัน! เซฟไฟล์นั่นให้ได้!” พิมพ์ขวัญแผดเสียงที่ดูเหมือนจะก้องมาจากที่ไกลแสนไกล

หน้าจอคอมพิวเตอร์กะพริบถี่ ๆ ก่อนที่ระบบล็อกจะหลุดออกชั่วขณะเนื่องจากไฟฟ้าลัดวงจรภายในที่พิมพ์ขวัญสร้างขึ้น นนท์ไม่รอช้า เขากดคำสั่งกู้คืนและโอนย้ายไฟล์ทั้งหมดลงแฟลชไดรฟ์ภายในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่ระบบจะชัตดาวน์ตัวเองลงอย่างสมบูรณ์

ความเงียบกลับมาปกคลุมห้องเซิร์ฟเวอร์อีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของนนท์ พิมพ์ขวัญล้มฟุบลงบนพื้นห้อง ร่างของเธอจางจนแทบจะมองไม่เห็น เธอไม่เหลือแม้แต่แรงจะลอยตัว

“พิมพ์... พิมพ์!” นนท์ถลาเข้าไปนั่งข้าง ๆ เธอ เขาไม่สนเรื่องการถูกจับได้อีกต่อไป เขาเอื้อมมือไปวางทับตำแหน่งที่หัวใจของเธอควรจะอยู่ ความรู้สึกอุ่นวาบที่เคยมีในตอนแรกบัดนี้กลายเป็นความเย็นยะเยือกจนน่าใจหาย “อย่าเป็นอะไรนะ ผมขอโทษที่พาคุณมาเสี่ยงแบบนี้”

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นทั่วทั้งชั้น แสงไฟสีแดงกะพริบวูบวาบไปมาพร้อมเสียงหวอที่บาดหู นนท์รีบดึงแฟลชไดรฟ์ออกและเก็บแล็ปท็อปเข้าเป้า เขาอุ้มกระเป๋าเป้ไว้แนบอกและพยายามพยุง (หรือกวาด) พลังงานที่เหลืออยู่ของพิมพ์ขวัญให้เข้ามาใกล้ตัวเขาที่สุด

“ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่” นนท์พูดด้วยเสียงที่มั่นคงอย่างที่สุด เขาไม่ได้วิ่งไปทางลิฟต์เพราะรู้ว่ามันจะถูกล็อก แต่เขาพุ่งตรงไปที่บันไดหนีไฟทางทิศตะวันออก

ระหว่างทางที่เขาวิ่งฝ่าความมืด เขาเห็นร่างของ "กิ๊ฟ" รุ่นน้องของพิมพ์ขวัญยืนอยู่หน้าประตูออฟฟิศ กิ๊ฟมองมาที่นนท์ด้วยสายตาที่ตื่นตระหนกและซับซ้อน ในมือของเธอถือคีย์การ์ดระดับสูงที่ใช้เข้าห้องระบบ

“คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่?” กิ๊ฟถามเสียงสั่น

นนท์ไม่มีเวลาอธิบาย เขาเพียงแค่สบตาเธอครู่หนึ่งแล้ววิ่งผ่านไป ทิ้งให้กิ๊ฟยืนอยู่กลางโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยแสงสีแดง พิมพ์ขวัญที่อยู่ในอ้อมกอดอากาศของนนท์มองกลับไปที่รุ่นน้องคนนั้น เธอเห็นความรู้สึกผิดบางอย่างในดวงตาของกิ๊ฟ แต่มันก็เลือนลางไปพร้อมกับระยะห่างที่เพิ่มขึ้น

นนท์พุ่งลงบันไดหนีไฟมาถึงชั้นล่าง เขาวิ่งลัดเลาะออกทางประตูหลังร้านซักรีดและกระโดดขึ้นรถเอสยูวีคันเดิม เขาสตาร์ทรถและเหยียบคันเร่งออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่เปิดไฟหน้าจนกว่าจะพ้นรัศมีกล้องวงจรปิดของตึก

เมื่อรถออกมาสู่ถนนใหญ่ นนท์เหลือบมองเบาะข้าง ๆ พิมพ์ขวัญยังคงนอนนิ่งอยู่ ร่างของเธอดูเหมือนหมอกควันที่กำลังจะจางหายไปตามแรงลม

“เราทำสำเร็จแล้วพิมพ์... เราได้ข้อมูลมาแล้ว” นนท์พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “อดทนหน่อยนะ ผมกำลังพาคุณกลับโรงพยาบาล”

พิมพ์ขวัญค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก เธอมองไปที่แฟลชไดรฟ์ในมือของนนท์แล้วยิ้มออกมาบาง ๆ “นนท์... ถ้าข้อมูลในนั้น... มันทำให้คุณอันตราย... คุณทำลายมันทิ้งได้เลยนะ”

“ไม่มีวัน” นนท์ตอบทันควัน “ข้อมูลนี้แลกมาด้วยชีวิตคุณ... และความเชื่อใจของผมที่มีต่อคุณ ผมจะไม่ปล่อยให้พวกมันลอยนวลเด็ดขาด”

การตัดสินใจในคืนนี้เปลี่ยนทิศทางของเรื่องอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่ได้แค่พยายามหาทางให้พิมพ์ขวัญฟื้นอีกต่อไป แต่พวกเขาได้เปิดโปงอาชญากรรมระดับประเทศที่ซ่อนอยู่ใต้เงาของวงการโฆษณา และที่สำคัญที่สุด... ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้เป็นแค่ 'คนเห็นผี' กับ 'ผี' อีกต่อไป แต่พวกเขาคือ 'คู่หู' ที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมาจริง ๆ และราคาที่พิมพ์ขวัญต้องจ่ายในคืนนี้ อาจจะเป็นความจำที่เลือนรางลงเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่เธอใช้พลังงานเหนือธรรมชาติ

นนท์เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาล โดยมีจุดหมายใหม่ในใจ—ไม่ใช่แค่การส่งงาน แต่คือการทวงคืนความยุติธรรมให้กับผู้หญิงที่นอนอยู่ข้าง ๆ เขา ไม่ว่าเธอจะยังเป็นคน... หรือเป็นเพียงวิญญาณก็ตาม