ログイン“เข้าไปสิคะพี่จี๊ป” นีรนาราดันหลังสามีให้เดินเข้าบ้านสิริโชติวัฒนากุล ใช่ว่าเธอจะบังคับให้เขามา อธิวรรธน์นั่นแหละที่ขอร้องให้เธอพามาไหว้อัยการวิชิตและคุณหญิงขวัญเกล้าในวันขึ้นปีใหม่“ทำใจหน่อยไม่ได้เหรอ”นีรนาราชี้ไปที่เจ้าของร่างอวบป้อมที่วิ่งทำหน้าพ่อและแม่เข้าไปในบ้าน “นู่นค่ะ ดูลูกสาวพี่เป็นตัวอย่าง ใบบัวไม่เห็นต้องทำใจเลย”“ก็พี่..”“ไม่ต้องก็แล้วค่ะ ไปตอนนี้แหละ” นีรนาราลากแขนสามีให้เดินตามเจ้าหล่อนให้เข้าไปในบ้านรัชชานนท์ส่งยิ้มให้แพทย์หญิงนีรนาราก่อนจะเดินเข้าไปคล้องคอน้องชาย “นึกว่าจะไม่มาแล้ว”“เบลล์ชวนมา” อธิวรรธน์ทำตัวไม่ถูก“ไม่จริงค่ะ พี่จี๊ปขอร้องให้เบลล์พามาที่นี่เพราะอยากมาไหว้คุณแม่กับคุณลุงในวันปีใหม่” นีรนาราบอกความจริงกับทุกคนแล้วส่งยิ้มพร้อมยักคิ้วให้สามี“มาๆ หมอ มานั่งตรงนี้ ลุงมีไวน์รสเลิศมาให้ลองชิม แต่ถ้าติดใจจะยกขวดลุงก็ไม่ว่านะ”ทุกคนที่นี่เป็นกันเองเสียจนทำให้อาการเกร็งของเขาในคราวแรกลดลงได้ “งั้นผมขอลองสักแก้วได้มั้ยครับ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ นั่งๆ” อัยการวิชิตรินไวน์ใส่แก้วแล้วส่งให้อธิวรรธน์ ทว่ายังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะรับมันจากมือเขา สายตาก็เหลือบเห็นอะไรบา
ขวัญเกล้ามองคู่ลูกชายคนโตแล้วชื่นหัวใจ ส่วนลูกชายคนเล็ก..“กินกุ้งมั้ยคะ เบลล์แกะให้” นีรนาราพยายามเอาใจสามี แต่ไม่วายโดนชายหนุ่มเมินเฉย “บาร์บีคิวก็อร่อยนะคะ มีเนื้อวัวที่พี่จี๊ปชอบด้วย”“พี่ง่วง ขอตัวไปนอนก่อนนะ” เขาพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในบ้านทันทีนีรนารามองตามสามีด้วยแววตากลัดกลุ้ม ขวัญเกล้าเห็นดังนั้นแล้วไม่สบายใจเอาเสียเลย อยากให้ทุกอย่างมันดีขึ้นแต่ดูผลมันจะออกมาตรงกันข้าม“หนูเบลล์” ขวัญเกล้าเดินเข้าไปโอบไหล่ลูกสะใภ้คนเล็ก “มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าจ๊ะ เพราะแม่หรือเปล่า”นีรนาราเหมือนคนน้ำท่วมปาก จะให้เธอตอบขวัญเกล้าว่าอย่างไร “คือ..”“แม่ขอโทษนะ”นีรนาราเข้าใจขวัญเกล้าและในขณะเดียวกันเธอเองก็สงสารสามี “บางทีพี่จี๊ปอาจจะต้องการเวลามากกว่านี้” เธอผิดเองที่หลอกพาเขามาที่นี่ นอกจากมันจะไม่ช่วยอะไรแล้วยังเป็นการตอกย้ำบาดแผลในใจที่เกือบหายให้กลับมาเจ็บปวดปางตายอีกครั้งพรพระพายเห็นแล้วก็อดสงสารทุกคนไม่ได้ “พี่แบงค์ขา พี่แบงค์ไม่โกรธหนูเหรอที่ไม่บอกก่อนว่าพี่เบลล์กับพี่จี๊ปจะมาด้วย”“โกรธ!”“จริงอะ” เธอตกใจจนตาเหลือกรัชชานนท์ยกมือปิดปากหัวเราะ “ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยเล่า
“ไปไหนมา” รัชชานนท์เดินงัวเงียออกมาจากห้องน้ำเมื่อเห็นภรรยานั่งหน้าแป้นแล้นอยู่ข้างลูกชายที่กำลังนอนกลางวันจึงเอ่ยถาม“พี่แบงค์ขา หนูไปหาพี่เบลล์มา” เจ้าหล่อนลุ้นจนตัวโก่งว่ารัชชานนท์จะว่าอย่างไรความง่วงงุนเมื่อครู่หายเป็นปลิดทิ้ง “เบลล์? หมายถึงเบลล์แฟนเก่าพี่อะนะ”ใบหน้าสวยหวานง้ำงออย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินรัชชานนท์พูดเช่นนั้น “ใช่ค่ะ! แฟนเก่าพี่นั่นแหละ” แม้จะโกรธสามีแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกไปก็เบาหวิวราวปุยนุ่นด้วยกลัวว่าจะไปรบกวนการนอนหลับพักผ่อนของลูกชาย พรพระพายลุกขึ้นแล้วเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้องนอนรัชชานนท์เช็ดหน้าแล้วเดินตามภรรยาออกไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมารอบตัวหญิงสาว แม้ไม่รู้ว่าคืออะไรแต่ที่รู้คือมันน่ากลัวมาก“งอนเหรอ” เขาสวมกอดภรรยาจากด้านหลัง ใช่ว่าเมื่อครู่พลั้งปากพูด แต่เขาตั้งใจต่างหากเพราะอยากให้เจ้าหล่อนหึง “เวลาเมียงอนนี่น่ารักที่สุด”“หนูไม่ได้งอน หนูโกรธ!” พรพระพายบอกเขาไปตามตรง เจ้าหล่อนซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองเสมอ “พี่ยังไม่ลืมพี่เบลล์ใช่มั้ยคะ”ริมฝีปากบางขยับโค้งขึ้นเล็กน้อย แววตารัชชานนท์ยามทอดมองหญิงสาวในอ้อมกอดมันเต็มไปด้วยคว
ดวงตาคมดำขลับฉายชัดว่ากำลังไม่พอใจเจ้าของร่างเล็ก “มีใครบ้าง”“มี..”“พี่เบลล์ ใบบัววว”ยังไม่ทันที่นีรนาราจะตอบคำถาม พรพระพายก็วิ่งหน้าตั้งตะโกนเรียกชื่อพี่สาวมาแต่ไกลเด็กหญิงณาราเห็นพี่กวางก็ยิ้มกว้างตาโตทันที “ใบบัวจะเล่นกับพี่กวาง”นีรนาราเหลือบมองสามีแล้วเอื้อมมือไปจับต้นแขนเขา แม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าอธิวรรธน์อาจจะโกรธ แต่พอถึงเวลาจริงๆ เธอยอมรับเลยว่ากลัว.. “พี่จี๊ปคะ”“เรื่องนี้เราต้องคุยกันนะเบลล์”น้ำเสียงอธิวรรธน์ที่เปล่งออกมามันช่างเย็นชาเสียจนทำให้คนฟังใจหวิว“เบลล์ขอโทษ แต่เบลล์อยากให้พี่จี๊ปรู้ไว้ว่าที่เบลล์ทำทุกอย่างก็เพื่อพี่” อธิวรรธน์เสมองไปทางอื่น เธอเห็นเช่นนั้นแล้วไม่สบายใจเอาเสียเลย“พี่จะพาลูกกลับ” เขาใช้ความรู้สึกตัวเองตัดสินจนลืมนึกถึงความรู้สึกของเจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านหลังเด็กหญิงณารามองหญิงสาวที่ยืนรออยู่ข้างนอกตัวรถตาละห้อย “ใบบัวจะไม่ได้เล่นกับพี่กวางเหรอคะ”“พี่จี๊ปคะ ถือว่าเบลล์ขอ อยู่ที่นี่สักคืนนะคะ”อธิวรรธน์เหลือบมองกระจกหลังเมื่อเห็นสายตาของลูกสาวที่มองพรพระพายก็ทำให้เขาฉุกคิดได้ว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึกลูก ถ้ากลับตอนนี้หรือเปลี่ยนที่อยู
สมแล้วที่เป็นบ้านพักตากอากาศของมหาเศรษฐีหมื่นล้านเมืองไทย สวยหรูดูดีมีระดับสุดๆ พรพระพายวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะข้างสระว่ายน้ำแล้ววิ่งไปที่หาดทรายทันที“โอ๊ยยย! ฟินสุดๆ อากาศดีมาก กวางชอบทะเล”พ่อลูกอ่อนกระเตงลูกชายเดินตามพรพระพายไปที่ชายหาด “วันนี้โชคดีไม่มีแดด”“แต่เหมือนฝนจะตกเลยพี่แบงค์”รัชชานนท์แหงนหน้ามองท้องฟ้าก็เห็นเป็นจริงอย่างที่ภรรยาสาวว่า “เดือนนี้น้ำทะเลไม่น่าเล่น น้ำจะสกปรกและคลื่นแรง แต่ถ้านอนเอาบรรยากาศช่วงฝนตกคือฟินสุดๆ”“แอะ” ปากเล็กเปล่งเสียงออกมาพูดคุยกับพ่อแม่“น้องวินด์อยากเดินเล่นบนหาดทรายมั้ยครับ” คนเป็นพ่อพูดพลางย่อตัวลงเตรียมเอาลูกเดินบนผืนทรายอย่างที่ปากว่าแม่ของเด็กชายเหมันต์เห็นเช่นนั้นจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปหาทั้งคู่ “อย่านะพี่แบงค์ เมื่อกี้พี่พึ่งพูดอยู่แหม็บๆ ว่าน้ำทะเลสกปรก”คนเป็นแม่ส่งสายตาดุพ่อของเด็กชายเหมันต์ รัชชานนท์ไม่ระมัดระวังเอาเสียเลย ชายหาดหน้าบ้านพักแม้จะสะอาดมองไม่เห็นเศษเปลือกหอยหรือสิ่งของที่อาจทำอันตรายให้ลูกชายเธอ แต่เรื่องอย่างนี้มันประมาทได้ที่ไหนกัน“พี่ขอโทษครับ พี่ลืมว่าลูกไม่ได้สวมรองเท้า” เขายอมรับผิดและเอ่ยปากขอโทษแม่ของลูกหญิงสาวพย
คิ้วเรียวโก่งย่นเข้าหากัน “คุณพ่อเหรอคะ?” อัยการวิชิตไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับอธิวรรธน์และนีรนาราเลยแม้แต่นิด แล้วทำไมพ่อสามีเธอถึง.. “ทำไมคุณพ่อโทรชวนพี่เบลล์ด้วยตัวเอง”“นั่นสิ พี่เองก็แปลกใจเหมือนกัน ปกติพ่อสามีกวางท่านเป็นคนยังไง ใจดีมั้ย”นีรนารากลัวว่าอัยการวิชิตจะผูกใจเจ็บเรื่องที่ขวัญเกล้าแอบเล่นชู้กับอธิปจนตั้งท้อง“ท่านเป็นคนใจเย็นใจดีนะคะ”“พ่อของหมอแบงค์คงไม่แก้แค้นพ่อพี่จี๊ปโดยใช้พี่จี๊ปเป็นเครื่องมือหรอกนะ”ใจมนุษย์อยากแท้หยั่งถึง พรพระพายเองก็ไม่สามารถพูดได้เต็มปากเช่นกัน แต่ที่เธอมั่นใจคือพื้นฐานอัยการวิชิตเป็นคนดี “มันมีสองประเด็นพี่เบลล์ ถ้าไม่แก้แค้นก็คงอยากช่วยให้ทั้งสามคนเข้าใจกัน”“อื้อ พี่เองก็แอบคิด”“กวางเอนเอียงไปทางความคิดที่ว่าคุณพ่ออยากช่วยให้พวกเขาคืนดีและเข้าใจกันมากกว่าที่จะแก้แค้นนะพี่เบลล์ คุณพ่อรักคุณแม่มาก ท่านคงไม่อยากทำให้คุณแม่เสียใจ แล้วอีกอย่างจากการที่กวางได้สัมผัสใกล้ชิดกับครอบครัวนี้มาสักระยะ อัยการวิชิตเป็นคนดีมาก”“งั้นก็ลองดูกันสักตั้งเพื่อผู้ชายของเราสองคน” นีรนาราสรุป“พี่แบงค์ขา เมียกลับมาแล้วน้า” พรพระพายตะโกนลั่นบ้านรัชชานนท์และเด็กช
“อุแว้!” เด็กชายเหมันต์แผดเสียงร้องดังสนั่นลั่นห้องพักฟื้นผู้ป่วยด้วยว่าหิวนม“โอ๋ๆ หม่ำๆ นมนะคะคนดี” พรพระพายเอาลูกเข้าเต้า เจ้าหนูก็หยุดร้องทันทีรัชชานนท์นั่งมองสิ่งมีชีวิตที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตนด้วยแววตาปลื้มปริ่ม เขาอยากจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออกเพราะไม่มีน้ำตาจะไหลแล้ว“พี่แบงค์ๆ สงสัยอิ่
เรียวปากอิ่มคลี่ยิ้มสรวล “พี่ไม่เคยโกรธกวางเลยนะ พี่แค่เสียใจ แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าความจริงมันเป็นยังไง คุณหญิงขวัญเกล้าเล่าให้พี่ฟังหมดแล้ว” หลังจากที่ขวัญเกล้ามาสารภาพกับอธิวรรธน์ว่าเป็นแม่บังเกิดเกล้าที่บ้านเธอในวันนั้น นางก็แอบมาหาหลานอยู่เรื่อยๆ เพราะไม่กล้ามาตอนที่พ่อณาราอยู่ กลัวว่าชายหนุ่ม
ขวัญเกล้านั่งมองรูปรัชชานนท์ตอนที่ยังเป็นทารก ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในหัวใจ ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ในวันนั้น นางพยายามโทรหารัชชานนท์แต่ลูกชายปิดเครื่อง ไปหาที่บ้านก็ไม่มีใครอยู่“เป็นอะไรคุณ” อัยการวิชิตนั่งลงข้างภรรยา แม้ขวัญเกล้าจะเย็นชากับตนมาตลอดชีวิต แต่หลายวันที่ผ่านมาวิชิตสังเกตว่าภรรยานั้นเง
น้ำตาของคนเป็นแม่ไหลออกมาอาบสองแก้มเมื่อถูกลูกชายหัวแก้วหัวแหวนพูดจาตะคอกใส่ สมศรีรู้ตัวดีว่าที่การุณเป็นแบบนี้ส่วนหนึ่งก็เพราะตนให้ท้ายจนเคยตัว เลี้ยงลูกมาแบบผิดๆ“ทำไมพูดกับแม่แบบนี้ล่ะตากั้ง แม่เขาหวังดีกับลูกนะ” สุชาติโอบบ่าภรรยาไว้ “เงินพ่อกับแม่ไม่เหลือแล้ว จะให้ไปเอาที่ไหนมาให้ อยากได้เงินก็







