LOGINเจ้าสาวที่วาดฝันไว้ ไม่ใช่คนนี้ นายแพทย์หนุ่มจึงทำทุกวิถีทางเพื่อกดดันให้เธอยอมหย่า หากแต่ว่าไปๆ มาๆ กลับเป็นเขาซะเองที่อยากผูกมัดเธอไว้ไปตลอดกาล “แต่งแล้วแต่งเลย พี่ไม่หย่า!”
View More“เข้าไปสิคะพี่จี๊ป” นีรนาราดันหลังสามีให้เดินเข้าบ้านสิริโชติวัฒนากุล ใช่ว่าเธอจะบังคับให้เขามา อธิวรรธน์นั่นแหละที่ขอร้องให้เธอพามาไหว้อัยการวิชิตและคุณหญิงขวัญเกล้าในวันขึ้นปีใหม่“ทำใจหน่อยไม่ได้เหรอ”นีรนาราชี้ไปที่เจ้าของร่างอวบป้อมที่วิ่งทำหน้าพ่อและแม่เข้าไปในบ้าน “นู่นค่ะ ดูลูกสาวพี่เป็นตัวอย่าง ใบบัวไม่เห็นต้องทำใจเลย”“ก็พี่..”“ไม่ต้องก็แล้วค่ะ ไปตอนนี้แหละ” นีรนาราลากแขนสามีให้เดินตามเจ้าหล่อนให้เข้าไปในบ้านรัชชานนท์ส่งยิ้มให้แพทย์หญิงนีรนาราก่อนจะเดินเข้าไปคล้องคอน้องชาย “นึกว่าจะไม่มาแล้ว”“เบลล์ชวนมา” อธิวรรธน์ทำตัวไม่ถูก“ไม่จริงค่ะ พี่จี๊ปขอร้องให้เบลล์พามาที่นี่เพราะอยากมาไหว้คุณแม่กับคุณลุงในวันปีใหม่” นีรนาราบอกความจริงกับทุกคนแล้วส่งยิ้มพร้อมยักคิ้วให้สามี“มาๆ หมอ มานั่งตรงนี้ ลุงมีไวน์รสเลิศมาให้ลองชิม แต่ถ้าติดใจจะยกขวดลุงก็ไม่ว่านะ”ทุกคนที่นี่เป็นกันเองเสียจนทำให้อาการเกร็งของเขาในคราวแรกลดลงได้ “งั้นผมขอลองสักแก้วได้มั้ยครับ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ นั่งๆ” อัยการวิชิตรินไวน์ใส่แก้วแล้วส่งให้อธิวรรธน์ ทว่ายังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะรับมันจากมือเขา สายตาก็เหลือบเห็นอะไรบา
ขวัญเกล้ามองคู่ลูกชายคนโตแล้วชื่นหัวใจ ส่วนลูกชายคนเล็ก..“กินกุ้งมั้ยคะ เบลล์แกะให้” นีรนาราพยายามเอาใจสามี แต่ไม่วายโดนชายหนุ่มเมินเฉย “บาร์บีคิวก็อร่อยนะคะ มีเนื้อวัวที่พี่จี๊ปชอบด้วย”“พี่ง่วง ขอตัวไปนอนก่อนนะ” เขาพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในบ้านทันทีนีรนารามองตามสามีด้วยแววตากลัดกลุ้ม ขวัญเกล้าเห็นดังนั้นแล้วไม่สบายใจเอาเสียเลย อยากให้ทุกอย่างมันดีขึ้นแต่ดูผลมันจะออกมาตรงกันข้าม“หนูเบลล์” ขวัญเกล้าเดินเข้าไปโอบไหล่ลูกสะใภ้คนเล็ก “มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าจ๊ะ เพราะแม่หรือเปล่า”นีรนาราเหมือนคนน้ำท่วมปาก จะให้เธอตอบขวัญเกล้าว่าอย่างไร “คือ..”“แม่ขอโทษนะ”นีรนาราเข้าใจขวัญเกล้าและในขณะเดียวกันเธอเองก็สงสารสามี “บางทีพี่จี๊ปอาจจะต้องการเวลามากกว่านี้” เธอผิดเองที่หลอกพาเขามาที่นี่ นอกจากมันจะไม่ช่วยอะไรแล้วยังเป็นการตอกย้ำบาดแผลในใจที่เกือบหายให้กลับมาเจ็บปวดปางตายอีกครั้งพรพระพายเห็นแล้วก็อดสงสารทุกคนไม่ได้ “พี่แบงค์ขา พี่แบงค์ไม่โกรธหนูเหรอที่ไม่บอกก่อนว่าพี่เบลล์กับพี่จี๊ปจะมาด้วย”“โกรธ!”“จริงอะ” เธอตกใจจนตาเหลือกรัชชานนท์ยกมือปิดปากหัวเราะ “ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยเล่า
“ไปไหนมา” รัชชานนท์เดินงัวเงียออกมาจากห้องน้ำเมื่อเห็นภรรยานั่งหน้าแป้นแล้นอยู่ข้างลูกชายที่กำลังนอนกลางวันจึงเอ่ยถาม“พี่แบงค์ขา หนูไปหาพี่เบลล์มา” เจ้าหล่อนลุ้นจนตัวโก่งว่ารัชชานนท์จะว่าอย่างไรความง่วงงุนเมื่อครู่หายเป็นปลิดทิ้ง “เบลล์? หมายถึงเบลล์แฟนเก่าพี่อะนะ”ใบหน้าสวยหวานง้ำงออย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินรัชชานนท์พูดเช่นนั้น “ใช่ค่ะ! แฟนเก่าพี่นั่นแหละ” แม้จะโกรธสามีแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกไปก็เบาหวิวราวปุยนุ่นด้วยกลัวว่าจะไปรบกวนการนอนหลับพักผ่อนของลูกชาย พรพระพายลุกขึ้นแล้วเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้องนอนรัชชานนท์เช็ดหน้าแล้วเดินตามภรรยาออกไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมารอบตัวหญิงสาว แม้ไม่รู้ว่าคืออะไรแต่ที่รู้คือมันน่ากลัวมาก“งอนเหรอ” เขาสวมกอดภรรยาจากด้านหลัง ใช่ว่าเมื่อครู่พลั้งปากพูด แต่เขาตั้งใจต่างหากเพราะอยากให้เจ้าหล่อนหึง “เวลาเมียงอนนี่น่ารักที่สุด”“หนูไม่ได้งอน หนูโกรธ!” พรพระพายบอกเขาไปตามตรง เจ้าหล่อนซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองเสมอ “พี่ยังไม่ลืมพี่เบลล์ใช่มั้ยคะ”ริมฝีปากบางขยับโค้งขึ้นเล็กน้อย แววตารัชชานนท์ยามทอดมองหญิงสาวในอ้อมกอดมันเต็มไปด้วยคว
ดวงตาคมดำขลับฉายชัดว่ากำลังไม่พอใจเจ้าของร่างเล็ก “มีใครบ้าง”“มี..”“พี่เบลล์ ใบบัววว”ยังไม่ทันที่นีรนาราจะตอบคำถาม พรพระพายก็วิ่งหน้าตั้งตะโกนเรียกชื่อพี่สาวมาแต่ไกลเด็กหญิงณาราเห็นพี่กวางก็ยิ้มกว้างตาโตทันที “ใบบัวจะเล่นกับพี่กวาง”นีรนาราเหลือบมองสามีแล้วเอื้อมมือไปจับต้นแขนเขา แม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าอธิวรรธน์อาจจะโกรธ แต่พอถึงเวลาจริงๆ เธอยอมรับเลยว่ากลัว.. “พี่จี๊ปคะ”“เรื่องนี้เราต้องคุยกันนะเบลล์”น้ำเสียงอธิวรรธน์ที่เปล่งออกมามันช่างเย็นชาเสียจนทำให้คนฟังใจหวิว“เบลล์ขอโทษ แต่เบลล์อยากให้พี่จี๊ปรู้ไว้ว่าที่เบลล์ทำทุกอย่างก็เพื่อพี่” อธิวรรธน์เสมองไปทางอื่น เธอเห็นเช่นนั้นแล้วไม่สบายใจเอาเสียเลย“พี่จะพาลูกกลับ” เขาใช้ความรู้สึกตัวเองตัดสินจนลืมนึกถึงความรู้สึกของเจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านหลังเด็กหญิงณารามองหญิงสาวที่ยืนรออยู่ข้างนอกตัวรถตาละห้อย “ใบบัวจะไม่ได้เล่นกับพี่กวางเหรอคะ”“พี่จี๊ปคะ ถือว่าเบลล์ขอ อยู่ที่นี่สักคืนนะคะ”อธิวรรธน์เหลือบมองกระจกหลังเมื่อเห็นสายตาของลูกสาวที่มองพรพระพายก็ทำให้เขาฉุกคิดได้ว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึกลูก ถ้ากลับตอนนี้หรือเปลี่ยนที่อยู
“หนูขอโทษนะ” แม้เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราว ณ ปัจจุบันทุกอย่าง แต่มันยังมีบางอย่างที่ซับซ้อนมากกว่านั้นที่รัชชานนท์ยังไม่รู้และไม่ควรรู้..“ถ้าหมายถึงเรื่องฉันกับเบลล์ ไม่ต้องขอโทษหรอก จนตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่าใครถูกใครผิดหรือเรื่องระหว่างเราสองคนเกิดขึ้นได้ยังไง ฉันไม่เค
“หน้าเธอเด็ก บุคลิกเธอเหมือนเด็กมัธยมจะไปติวหนังสือมากกว่าสาววัยทำงาน”เบื่อที่สุดก็ตรงนี้นี่แหละ ไม่ว่าจะพยายามแต่งหน้าแต่งตัวให้ดูเป็นผู้ใหญ่ยังไง สุดท้ายก็ไม่วายต้องมีคนทวงว่าเหมือนเด็กมัธยมปลายอยู่ดี“แต่นมหนูใหญ่นะ”ราวกับเป็นระบบอัตโนมัติ รัชชานนท์เลื่อนระดับสายตาลงมาที่หน้าอกกลมกลึงทั้งสองข้
พรพระพายแอบชำเลืองมองแม่สามีที่ตอนนี้นั่งหน้าตั้งหลังตรงพร้อมส่งรอยยิ้มหวานทว่านัยน์ตาเชือดเฉือนให้คุณหญิงเพชรศรี สังคมไฮโซเขาต้องคุยข่มกันขนาดนี้เชียวหรือ โลโซแบบเธอขออนุญาตหลบไปไกลๆ ด้วยไม่ใช่นิสัยของชะนีน้อยผู้รักความสงบและสันโดษสักนิด“ใช่จ้ะ เก่งมากเลยนะ จบหมอจากมหาวิทยาลัยแพทย์อันดับหนึ่งของป
“เห็นสวยๆ แบบนี้ก็มีความคิดนะคะ หนูมีอะไรให้รับผิดชอบหลายอย่าง คนข้างหลังแล้วก็ความฝันโคตรยิ่งใหญ่ข้างหน้า เลยต้องคิดเยอะๆ หน่อย”สินสอดที่พ่อแม่ได้ไป พรพระพายมั่นใจว่ามันคงไม่เหลือแล้ว ในวันข้างหน้ายังไงซะเธอก็ต้องดูแลท่านทั้งสอง เงินส่วนหนึ่งที่หาได้ถูกเก็บออมไว้อย่างดี อีกส่วนแยกบัญชีไว้เพื่อเป็