วิวาห์กะเทาะรัก

ชีวิตที่วาดฝันไว้ พังทลายเพราะความหื่นในคืนเดียว

บัดซบ!

คำนี้แหละเหมาะสมกับชีวิตเวลานี้ที่สุด ว่าที่เจ้าบ่าวป้ายแดงที่งานแต่งล่มเพราะดันไปนอนกับผู้หญิงอีกคนที่ไม่ใช่เจ้าสาว คราวซวยของชีวิตยังไม่หมด เพราะขวัญเกล้าและแม่ของหญิงสาวคนนั้น บังคับให้เขารับผิดชอบโดยการแต่งงานกับยัยเด็กกะโปโลนั่น

เหล้าแก้วที่หกถูกยกขึ้นมาดื่ม รัชชานนท์มองบรรยากาศรอบตัวซึ่งเต็มไปด้วยความสนุก แสงสี และเหล่าผีเสื้อราตรีทั้งหลายที่กำลังขยับสะโพกโยกไปตามจังหวะดนตรี เขามาที่นี่เป็นคืนที่สาม ใช่ว่าจะเป็นนักท่องราตรีตัวยง แต่มาเพราะไม่รู้จะไปไหน ชายหนุ่มหวังว่าสุราและสิ่งสวยงามยามค่ำคืนจะช่วยผ่อนคลายความทุกข์ในใจลงได้บ้าง

แต่ไม่เลย..

ฉันตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม? คำถามเกิดขึ้นในใจเมื่อมองภาพสะท้อนของตัวเองในชุดเจ้าสาวสีขาวที่ใครหลายคนใฝ่ฝันว่าจะได้ใส่มันและเดินเคียงข้างผู้ชายที่จะมาเป็นคู่ชีวิตตัวเอง

แต่ผู้ชายคนนี้เธอไม่ได้เลือกเองโว้ย!

จะบอกว่าสวรรค์ส่งมาให้ก็หาใช่ไม่ หรือถ้าบอกว่านรกส่งผู้ชายปากร้ายใจหมามาเป็นเจ้าบ่าวของเธอ อันนี้ก็ดูแรงไป รัชชานนท์ไม่ใช่ผู้ชายในสเปคเลยสักนิด แต่ทุกอย่างมันเดินมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับ ในเมื่อเลือกเดินทางนี้แล้ว เธอต้องไปให้สุด อดทนเพื่อรอให้ครบกำหนดระยะเวลาที่ตกลงกับขวัญเกล้าเอาไว้

ครบหนึ่งปีเมื่อไหร่.. เธอจะได้เป็นอิสระทันที

“ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย เรามาถ่ายรูปพรีเวดดิ้งงานแต่งนะ ไม่ได้ถ่ายรูปติดหน้าโลงศพคุณ”

ปากของเจ้าหล่อนร้ายเหลือคณานับ ว่าที่เจ้าบ่าวถลึงตาใส่อย่างไม่พอใจ “ไม่พอใจเหรอ บอกแม่ให้ยกเลิกงานแต่งสิ” เขาท้าอย่างแอบหวังว่าพรพระพายจะบ้าจี้ตาม หากแต่..

เรียวปากอิ่มกระตุกยิ้ม “ทำไมหนูต้องยกเลิกงานแต่งด้วยล่ะ สมัยนี้ผัวหาไม่ได้ง่ายๆ นะพี่”

แก่แดด!

“สรุปคือเธอจะแต่งกับฉันให้ได้เลยใช่มั้ย”

“แน่นอน” พรพระพายยังยืนยันคำเดิม

“ได้! งั้นเตรียมตัวพบกับวิวาห์ฉิบหายให้ดีแล้วกัน”

อยากแต่งนักใช่ไหม ได้! ฉันจะทำให้เธอเข้าใจถึงคำว่าความฉิบหายของชีวิต!

บรรยากาศภายในงานวิวาห์ของลูกชายมหาเศรษฐี ยิ่งใหญ่อลังการสมฐานะ แขกที่มาร่วมงานส่วนใหญ่เป็นเซเลบและผู้มีอันจะกินในระดับสังคมเดียวกัน ทุกอย่างหรูหราหมาเห่า มองไปทางไหนเป็นต้องแสบตาด้วยว่าแสงเพชรบนคอคุณหญิงคุณนายทั้งหลายช่างวิบวับน่าลักขโมยไปขายเสียเหลือเกิน

ทันทีที่เจ้าสาวเดินเข้ามาในงาน บรรดาแขกเหรื่อต่างหันไปจับจ้องที่จุดจุดเดียว สวย สง่า หากแต่ใบหน้ายังดูอ่อนเยาว์นัก ผิดกับเจ้าบ่าวซึ่งเป็นชายวัยสามสิบกลาง

สวยว่ะ แต่เดี๋ยวนะมึง กูจำได้ว่าหมอเบลล์ไม่ได้หน้าตาแบบนี้นี่หว่า”

เมื่อคนหนึ่งเริ่มเปิดประเด็น เพื่อนคนอื่นๆ จึงเริ่มตั้งคำถาม

“นั่นสิไอ้แบงค์ พวกกูตกข่าวอะไรรึเปล่าวะ”