تسجيل الدخولเสียงประตูที่เปิดออกอีกครั้งทำให้พลอยณลินรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายที่เกือบเปลือยเปล่า เธอคิดว่าเป็นภาคินที่เปลี่ยนใจกลับมา ทว่าคนที่ก้าวเข้าพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมกลับกลายเป็นธาม
"พยายามน่าดูเลยนะ... แต่เสียใจด้วยที่ไอ้ภาคินมันไม่แข็งกับผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอ"
“หยุดนะคะ ออกไปเดี๋ยวนี้”
ธามก้าวเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมกริบไล่สำรวจสภาพที่น่าสมเพชของพลอยณลินอย่างเย้ยหยัน เขาหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงขึ้นมา กดเปิดคลิปวิดีโอหนึ่งแล้วหันหน้าจอมาให้เธอเห็น
"อ๊ะ! พี่ธาม... ปิดนะ! ปิดเดี๋ยวนี้!"
พลอยณลินเบิกตากว้างด้วยความขวัญเสีย ภาพในจอคือตัวเธอเองที่กำลังบิดเร่า ครางระงมขณะถูกเย่อเสียวเมื่อคืนนี้ เสียงเนื้อกระทบเนื้อและคำพูดหยาบโลนที่เขาพ่นใส่เธอถูกบันทึกไว้ทุกหยาดหยด มันทั้งชัดเจนและน่าอับอายจนเธออยากจะมุดแผ่นดินหนี
"ทำไม? กลัวคนอื่นจะเห็นรสนิยม 'ร่าน' ของตัวเองหรือไง" ธามโยนโทรศัพท์ลงบนหมอนข้างหัวเธอ "เห็นความพยายามที่เธอปรนเปรอให้ไอ้ภาคินเมื่อกี้แล้วฉันรู้สึกขัดใจ... ในเมื่อสามีเธอมันไร้น้ำยา เธอก็ควรจะเลือกร่านให้ถูกคน"
ธามปลดเข็มขัดออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงพลอยณลินให้ลุกขึ้นมาคุกเข่าต่อหน้าเขา ท่อนเนื้อใหญ่ยาวก็ดีดผึงออกมา มันใหญ่ ส่วนหัวบานๆ น่าเกลียด ยาวประมาณเจ็ดนิ้วได้ ตามลำเอ็นแข็งโป๊กมีเส้นเลือดปูดพาดรอบๆ พลอยณลินตื่นตะลึง คิดอะไรไม่ออกเลย ได้แต่ทรุดตัวลงแล้วมองแท่งเอ็นชูชันแบบงงงวยอยู่แบบนั้น
“มัวรออะไรอยู่ รีบอมเข้าไปสิ ใช้ปากร่านๆ ของเธอไง” สายตาของชายฉกรรจ์จ้องมองใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาอย่างไม่ปราณี
"เมื่อกี้เธอใช้ปากดูดเลียให้มันยังไง... ทำแบบนั้นให้ฉันดูหน่อยสิพลอย และครั้งนี้ฉันจะถ่ายคลิปเก็บไว้ดูเป็นที่ระลึกด้วย!"
"ไม่... พลอยไม่ทำ... ฮึ่ก... พี่ธาม อย่าทำแบบนี้"
"ทำ! ถ้าเธอไม่อยากให้คลิปเมื่อคืนหลุดไปถึงหูพ่อฉัน ก็ก้มหัวลงมา!" ธามตะคอกเสียงต่ำพร้อมกับคว้ากลุ่มผมยาวสลวยของเธอให้โน้มลงมาหาแก่นกายลำเขื่องที่แข็งขึงรออยู่ "ดูดเลียมันซะพลอย... ใช้ปากร่านๆ ของเธอปรนเปรอพี่สามีคนนี้ให้ถึงใจ ถือซะว่าเป็นค่าเช่าที่ที่เธอได้ใช้นามสกุลร่วมกับฉัน!"
พลอยณลินตัวสั่นระริก สะอื้นไห้อย่างหมดทางสู้ เธอจำใจต้องก้มหน้าลง ใช้ปากดูดเลียตามที่เขาบังคับยัดเยียดให้ มือหนาของธามยกโทรศัพท์ขึ้นมาจ่อที่ใบหน้าของเธอ บันทึกทุกหยาดหยดความอัปยศที่เธอกำลังปรนเปรอให้เขาด้วยความขมขื่นใจ
“อมเลย อมตรงหัวแล้วเอาลิ้นเลียรอบๆ แบบที่เธอทำให้ไอ้คินไง”
“ค่ะ”
พลอยณลินแตะจูบตรงส่วนยอดที่มีรอยบาก มีน้ำหยดใสๆ ผุดซึมออกมา ตวัดลิ้นเลียเพื่อลิ้มลอง แตะริมฝีปากลงบนหัวดุ้นสีชมพูจัดอย่างระมัดระวัง แตะปลายลิ้นบนหัวบากบานเหมือนดอกเห็ดพร้อมกับขยับข้อมือสาวขึ้นสาวลง แล้วก็ครอบปากลงไป
จ๊วบบ...
พลอยณลินหลับตาลง กวาดล้างความรู้สึกทั้งหมดทิ้งไป เธอตัดสินใจตัดเยื่อใยเส้นสุดท้ายที่เหนี่ยวรั้งเธอไว้กับตระกูลสิริโชติ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปครอบครองท่อนลึงค์แข็งขึงของชายตรงหน้าอีกครั้ง ครั้งนี้เธอตั้งใจปรนนิบัติให้หนักหน่วงกว่าเดิม เพื่อตอกย้ำว่าเธอได้เลือกฝั่งที่ถูกต้องแล้ว"ขอบคุณนะคะท่าน..."เธอกระซิบเสียงพร่าก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงกามที่ไร้ซึ้งความเห็นใจ ทิ้งอดีตที่เธอไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองอีกต่อไป“พลอยอยากจะอยู่เงียบๆ อย่างสงบ ทำงานดีไซเนอร์ของพลอยไปตามประสา พลอยจะเป็นเด็กดี ไม่ทำให้ท่านวุ่นวายใจค่ะ”“คุณหญิงของผมเขาใจดี ขอแค่รู้จักวางตัว ผมจะพาหนูพลอยไปฝากเนื้อฝากตัวกับบ้านใหญ่ กล้ามั้ย”“ไม่มีปัญหาค่ะ พลอยทราบดีว่าควรทำตัวอย่างไรให้คุณหญิงท่านเมตตา”“ดี... ดีมาก”“พลอยมีเรื่องอยากจะขอ...”“ว่ามาสิ”“พลอยไม่ต้องการเงินเลี้ยงดูอะไร พลอยขอทำงานเองค่ะ พลอยรับรองได้ว่าพลอยไม่มีใครแอบลับหลังท่าน หากท่านสบายใจที่จะมาหาพลอย พลอยก็ยินดีต้อนรับท่านเสมอ เพียงแต่ถ้าวันหนึ่งพลอยค้นพบว่าจริงๆ แล้วตัวเองต้องการอะไร พลอยอยากจะขอสิทธิ์ไปจากท่านได้ทุกเมื่อค่ะ”“หนูพลอย... ฟังผมนะ ผมไม่ใช่คนใจร้า
'ลาก่อนนะพี่ภาคิน... ลาก่อนความอ่อนแอที่พลอยเคยมี'เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าในฐานะเมียเก็บของชายผู้ทรงอำนาจอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่มันคือเกราะกำบังเดียวที่จะทำให้เธอไม่ต้องกลับไปเป็นเหยื่อให้ใครรุมทึ้งอีก เธอเลือกแล้วที่จะแลกศักดิ์ศรีกับอำนาจ เลือกที่จะทิ้งหัวใจไว้เบื้องหลังเพื่อแลกกับการได้เห็นคนตระกูลสิริโชติพินาศไปทีละคนมุมปากของพลอยณลินหยักยิ้มขึ้นเพียงบางเบา ดวงตาคู่งามฉายแววเด็ดเดี่ยวและไร้ซึ่งความลังเล"นี่คือชีวิตของพลอย... และพลอยจะไม่มีวันเสียใจ"เธอกระชับอุ้งมือของท่านปองพล ขณะที่รถคันงามทะยานไปข้างหน้าทิ้งนรกขุมเดิมไว้ในอดีต จากนี้ไปจะเป็นสรวงสวรรค์หรือเริ่มนรกขุมใหม่ เธอก็จะยอมรับ“ซี้ดด... อา... หนูพลอยน่ารักจริงๆ เก่งจนผมโงหัวไม่ขึ้นแล้ว”ขณะรถแล่น แสงไฟสีส้มสลัวจากท้องถนนสาดส่องลงบนร่างระหงของพลอยณลินที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าท่านปองพล เธอทำหน้าที่เป็นเด็กดีอย่างไร้ที่ติ มือเรียวเล็กข้างหนึ่งโอบรอบแท่งเนื้อร้อนผ่าวขณะที่นิ้วหัวแม่มือคลึงวนที่ส่วนหัวอย่างรู้งาน ริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆ ครอบงำหัวหยักบานของชายรุ่นใหญ่เข้าไปจนสุดโคน เสียงดูดกลืนดังแผ่วประสานกับเสียงครางพึงพ
เขานั่งรอ... จากสี่ทุ่ม เป็นห้าทุ่ม จนกระทั่งเข็มนาฬิกาขยับเข้าใกล้เที่ยงคืน ความอบอุ่นในใจเริ่มถูกแทนที่ด้วยความกังวลและเป็นห่วง เค้กที่เขาตั้งใจทำเริ่มเซ็ตตัวจนแข็ง ลมกลางคืนพัดให้เทียนเล่มแล้วเล่มเล่าดับลง เหมือนความหวังของเขาที่เริ่มมืดมิด“พลอย... พี่เป็นห่วงนะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า” ภาคินผุดลุกขึ้น หยิบกุญแจรถเตรียมจะออกไปตามหาเธอทว่า... แสงไฟหน้ารถยุโรปคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบันไดคฤหาสน์ทำให้เขาหยุดกะทันหัน ภาคินยิ้มออกมาด้วยความดีใจ รีบวิ่งลงไปเปิดประตูใหญ่ต้อนรับทันที“พลอย! พี่เป็นห่วงแทบแย่...”คำพูดของเขาหยุดชะงักราวกับถูกกระชากลมหายใจ เมื่อประตูรถเบาะหลังถูกเปิดออก พลอยณลินก้าวลงมาในสภาพที่ทำให้ภาคินถึงกับตัวชาดิก ชุดเดรสสีสวยที่เธอใส่ไปตอนเช้ายับย่นเล็กน้อย เส้นผมที่เคยรวบตึงกลับสยายลงมาปรกบ่าอย่างไม่เป็นระเบียบ แววตาของเธอดูฉ่ำปรือ หยาดเยิ้ม และที่สำคัญ... บนลำคอระหงของเธอมีรอยแดงจางๆ ที่เห็นชัดภายใต้แสงไฟหน้าบ้านแต่สิ่งที่กรีดหัวใจเขาที่สุด คือร่างสูงใหญ่ทรงอำนาจของท่านปองพลที่ก้าวตามลงมาติดๆ ท่านวาดวงแขนโอบเอวพลอยณลินไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะก้มลงปร
บทส่งท้ายหลังจากผ่านพายุสวาทมาอย่างดุเดือด พลอยณลินยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอสวมชุดเดรสสีแดงเพลิงชุดใหม่ที่ท่านปองพลสั่งให้ลูกน้องเตรียมไว้ให้ นิ้วเรียวสวยบรรจงทาลิปสติกสีเข้มทับริมฝีปากที่เพิ่งผ่านการบดจูบอย่างเร่าร้อน ดวงตาที่เคยสั่นไหวด้วยความกลัวบัดนี้ราบเรียบและเย็นชาราวกับผิวน้ำในฤดูหนาวเธอก้าวเดินออกมาจากห้องด้วยท่วงท่าที่สง่างามราวนางพญา ทหารผู้ติดตามเปิดประตูให้เธออย่างนอบน้อม ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ธามกำลังถูกลากตัวออกไปในสภาพยับเยิน ใบหน้าของเขาบวมช้ำ เสื้อผ้าขาดกะรุ่งกะริ่งจากการถูกซ้อมและถูกย่ำยีศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดีธามพยายามขืนตัวไว้ เขาเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและน้ำตา มองผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงของเล่นด้วยสายตาที่อ้อนวอนและแตกสลาย"พลอย... พี่ขอโทษ... พี่..." เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นระริกพลอยณลินหยุดกึกอยู่ตรงหน้าเขา แต่เธอไม่แม้แต่จะมองใบหน้าของเขาด้วยซ้ำ เธอเพียงแค่ขยับยิ้มเยือกเย็นที่มุมปาก เธอมองผ่านร่างที่สั่นเทาของเขาไปราวกับเขากลายเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไม่มีตัวตน"ความรักที่พี่บอกว่ามีให้พลอย... มันตายไปพร้อมกับคลิปพวกนั้นแล้วค่ะพี่ธาม" พลอ
พลอยณลินกดสะโพกกระแทกลงไปเน้นๆ จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้องสลับกับเสียงครางกระเส่า เธอโอบรอบคอท่านปองพลพลางซุกไซ้ซอกคออย่างรักใคร่ จงใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของธามที่เคยข่มเหงเธอ"ดูสิคะพี่ธาม... อื้อออ... ของท่านปองพลเนี่ย ทั้งใหญ่ทั้งอุ่น... กระแทกถึงใจพลอยกว่าของพี่เยอะเลย" พลอยณลินครางกระซิบเสียงดังพอให้ธามได้ยิน "เห็นไหมคะว่าตอนพลอยโดนท่าน 'เย่อ' จน ห สั่น... พลอยมีความสุขขนาดไหน!"ท่านปองพลเปลี่ยนท่าเย่อ ดึงเอวของเธอมาขย่มอัดดังป้าบๆ พลอยณลินถึงกับร้องลั่น กลีบเนื้อแน่นจนปลิ้น น้ำหวานแตกเยิ้มอาบแฉะ ดูดเอ็นอวบที่ตอกแน่นดังตับๆๆๆๆ“ซี้ดด อา... หอยแน่นๆ กลีบสดๆ” ท่านเองก็เสียวเพราะร่องเสียวมันช่างตอดช่างดูดเหลือเกิน “อูวว โอ้ววๆๆ ซี้ดดด... ขมิบสิ ขมิบ ห ไว้”“ค่ะท่าน... อูยย อึ่กก อา..”เธอจงใจหันหน้าไปมองธามขณะที่ร่องรักบีบรัดความแข็งขืนนั้นรัวๆ “เห็นไหมคะพี่ธาม... ห พลอยมันสั่นไปหมดแล้ว ค ของท่านปองพลมันถึงใจกว่าพี่ร้อยเท่า!”“หยุด! พลอย... พี่ขอร้อง อย่าทำแบบนี้ต่อหน้าพี่!” ธามแผดเสียงร้องอย่างเจ็บปวด พยายามดิ้นรนให้หลุดจากพันธนาการจนข้อมือขึ้นรอยแดงตับๆๆๆๆๆๆๆ“อา... ตอดๆ ดูด
บทที่ 24 เมียเก็บเมื่อเห็นว่าธามยังคงไม่ยอมรับ ท่านปองพลจึงพยักหน้าสั่งลูกน้อง ธามถูกลากมานั่งลงบนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็งที่ตั้งตระหง่านอยู่ปลายเตียงคิงไซส์ สองมือของเขาถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือล็อกไพล่หลังจนขยับไม่ได้ แววตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง ขณะที่มองเห็นพลอยณลินในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมบางเบากำลังรับแก้วไวน์จากมือของท่านปองพล“เรามาทำให้เขาเข้าใจสถานะของตัวเองกันเถอะครับหนูพลอย” ท่านปองพลรินไวน์แดงสีเลือดลงในแก้วด้วยท่าทางใจเย็น ก่อนจะหันไปยิ้มให้ธามที่ขบกรามจนเป็นสันนูน“ท่านเนี่ย... ร้ายจริงๆ เลยนะคะ พลอยตามไม่ทันเลยค่ะ”เธอนวยนาดเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าธามที่กำลังหอบหายใจรุนแรง เธอโน้มตัวลงจนชุดคลุมอ้าออกเผยให้เห็นทรวงอกอวบอัดที่แทบจะทะลักออกมาปะทะหน้าเขา พลอยณลินใช้ปลายนิ้วเชยคางอดีตคนรักที่เคยรังแกเธอขึ้นมา“มองดูให้เต็มตานะคะพี่ธาม... ดูว่าผู้หญิงที่พี่เคยด่าว่าร่าน วันนี้กำลังจะมีความสุขแค่ไหน”ท่านปองพลนั่งพิงหัวเตียงในสภาพกึ่งเปลือย ท่อนเอ็นใหญ่โตแข็งปั๋งประกาศศักดาอยู่ตรงหน้าพลอยณลิน เธอทิ้งแก้วไวน์ลงบนพรมหนานุ่มอย่างไม่ไยดีก่อนจะปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วขยับกายเข้าหา
นิ้วร้อนๆ ลากลงมาที่กลีบร่องสีชมพูหวาน กลีบสาวแบะอ้าไปตามจังหวะเสียดสีเนิบนาบ ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปช้าๆ เริ่มกระแทกเบาๆ ร่องเสียวแสนหวานก็คายน้ำออกมาราวกับน้ำพุแฉะๆ“อ๊ะ อ๊า”“น้ำออกง่ายดีจัง ตอดนิ้วตุบๆ” ธามกระซิบ ขยับปลายนิ้วรุกรานลึกซึ้งขึ้น เขาอาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจบทสนทนาเรื่องธุรกิจ สอดแท
ทันทีที่ภาคินปิดประตูห้องนอนของพลอยณลินลง รอยยิ้มอบอุ่นเมื่อครู่ก็มลายหายไปสิ้น เขายืนพิงประตูพลางถอนหายใจยาวราวกับเพิ่งผ่านการโกหกที่ยากที่สุดในชีวิตมา แต่ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็ต้องชะงักเมื่อพบกับร่างสูงใหญ่ของธาม ที่ยืนกอดอกรออยู่ในความสลัวของโถงทางเดิน“ฉันได้ยินจากคุณพ่อ ว่าแกยอมตกลงให้พลอย
บรรยากาศภายในห้องทำงานของท่านประธานใหญ่ปกคลุมไปด้วยความกดดัน กลิ่นซิการ์ราคาแพงอบอวลชวนอึดอัด ธามยืนกำหมัดแน่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้ตัวหนา ขณะที่ชายผู้เป็นเจ้าของบ้านจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวังอย่างรุนแรง“ดูผลงานที่แกทำไว้สิธาม!” พ่อตบปึกลูกเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “ความเสียหายหลายล้านเพราะแกละเลย
บทที่ 3 พยายามพลอยณลินปิดประตูห้องหอลงด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ความอัดอั้นและขมขื่นจากสิ่งที่ธามทำใต้โต๊ะอาหารผลักดันให้เธอตัดสินใจทำบางอย่างเพื่อกู้ศักดิ์ศรีคืนมา เธอต้องการลบสัมผัสป่าเถื่อนของพี่สามีออกไปจากร่างกาย และมีเพียงวิธีเดียวคือการทำให้ภาคินกลายเป็นสามีของเธออย่างสมบูรณ์เมื่อภาคินเดินตามเ







