บทที่ 14 เมา / งอแง

บทที่ 14 เมา / งอแง

แอบดีใจที่เจอคนรักเก่า ถึงจะกลายเป็นอีกสถานะก็เถอะ แต่ก็ร่วมแสดงยินดีกับเธอด้วย… ถ้าเธอมีความสุขเขาก็พลอยมีความสุขด้วย ถึงไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วแต่ก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้

ยอมรับว่าในใจลึกๆ ยังคงมีเยื่อใยต่อเธอแต่ก็รู้ว่าอะไรควรอะไรที่ไม่ควร เลยเลือกจะเก็บมันเอาไว้

พอแยกกับคู่หมั้นสาว เขามานั่งกินเหล้ากับเพื่อนได้สี่ถึงห้าแก้ว ในหัวมันก็ไหลลื่นพลันคิดได้เรื่องตอนที่สะบัดมือของมุกในตอนนั้น เพราะความเคยชินที่เมื่อก่อนสนใจแค่คนตรงหน้า ทำให้ลืมบางอย่างไป คิดได้ดังนั้นสายตาเขาก็มองไปทั่วในห้องนี้ พยายามสอดส่องแต่ก็ไม่เจอ ไม่รู้ว่าไปแอบอยู่ตรงไหน

หรือจะโกรธเรื่องตอนนั้น แต่เขามันไม่ได้เรื่องจริงๆ ตอนแรกกะจะพามุกมาเปิดตัวและทำให้คนอื่นรู้ว่าเขาก็มีคนรู้ใจแล้ว มีคนรักใหม่แล้ว แต่ความรู้สึกในตอนนั้นมันกลับเห็นแก่ตัว ละเลยอีกคนไป ป่านนี้ไม่รู้มุกจะเป็นไงบ้าง

เฮ้อ! อยากจะทึ้งหัวเองซะเหลือเกินในตอนนี้ ความรู้สึกดีๆที่มีต่อมุกมันก็ไม่ธรรมดาตั้งแต่ตอนที่มุกหายไปเข้าป่า ตอนนั้นเขากลับรู้สึกว่าขาดอะไรไป ถึงแม้จะคุยกันแต่ละทีก็แค่เวลาเพียงสั้นๆ และเขาก็เอาคำพูดที่เธอทิ้งท้ายมาคิด พอมาเจอกันตอนช่วยคน ตอนน้ำท่วม เขาก็เปลี่ยนแปลงตัวเองไปมาก พูดเยอะขึ้น รุกหนักมากขึ้น จนเธอตกใจ และเขาก็คิดว่าดีมาตลอดจนกระทั่งมาเจอกับเพลงเมื่อกี้ ทำให้เสียอาการไปชั่ววูบ

ในใจลึกๆ ก็ยังหวั่นไหว ซึ่งมันเป็นเพียงเศษเสี้ยวที่ยังตัดไม่ขาดนะ แต่ถ้าถามว่ายังรู้สึกเสียใจอยู่ไหม ตอบได้เลยว่าไม่ แต่อาจจะยังรู้สึกผูกพันธ์มากกว่าเพราะคบกันมาห้าปีกว่าแล้วตั้งแต่ที่เขายังไม่สอบนายสิบโน่น

เมื่อก่อนเขาก็เป็นคนร่าเริง พูดมาก ตอนคบกับเพลง แต่พอเลิกกัน เรื่องนี้ทำเอาเขาอกหักจนแทบจะไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ เขาเสียใจมาก เสียใจที่เพลงบอกเลิกในวันนั้น คิดว่าเพลงน่าจะหึงและเข้าใจเรื่องที่เขาไปรับลูกสาวของผู้พันมาส่งที่บ้านนาย แต่พอเลิกกับเขาได้ไม่ถึงเดือน เพลงก็เปิดสถานะว่าคบกับพี่ภพซึ่งเป็นรุ่นพี่ของเขา

ตอนนั้นเขาอยากจะไปลากหัวมาถามเลย อยากจะเข้าไปหาแล้วถามว่าจิตใจเพลงทำด้วยอะไร...แต่เขาก็ไม่ได้ทำมัน เขามีหน้าที่ต้องทำอีกเยอะ ไม่อาจจะละทิ้งหน้าตรงนั้นได้ และไม่อาจจะฟูมฟายกับเรื่องของเพลงต่อไป ช่วงแรกๆเขาแทบจะไม่คุยกับใครเลย กลายเป็นคนพูดน้อย เงียบขรึม ไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย วันหยุดก็เก็บตัวเงียบ แล้วเพลงก็ติดต่อมาเรื่อยๆ มาขอโทษบ้างอะไรบ้าง ส่งมาทางแชทในเฟซบุ๊ก ถึงจะไม่คุยกันแล้วแต่เขาก็ไม่บล็อกเธอนะ แต่ถึงเธอจะทักมา เขาอ่านแต่ไม่ตอบ เพิ่งกลับมาคุยกันตอนที่เขาหมั้นกับมุก เพลงก็ทักมายินดีด้วย ตอนนั้นเขาทำใจได้แล้ว ก็เลยคิดว่าเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันก็ได้

“ พี่ลิงครับ ผมขอตัวก่อนนะพี่ ”

พี่ลิงคือรุ่นพี่ที่สนิทที่สุดแถวบ้าน เขากับเพื่อนอีกหลายคนชอบไปนั่งเล่นบ้านพี่ลิงเป็นประจำ บางครั้งก็ทำอาหารกินกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกัน ชาวบ้านจะเรียกกลุ่มพวกเราว่า ไอ้เด็กหลังบ้าน เวลามีการแข่งฟุตบอลพวกเขาก็จะใช้ชื่อ ไอ้เด็กหลังบ้าน ชาวบ้านเลยเรียกติดปากมาหลังจากนั้น และก็รู้ว่าใครคนไหนที่อยู่กลุ่มพวกเราบ้าง กลุ่มนี้จะมีพวกวัยรุ่นเยอะ 

“ จะรีบไปไหนวะไอ้ฉัตร นานๆ กว่าจะได้เจอ ยิ่งช่วงหลังๆ มึงก็ไม่ค่อยกลับบ้านอะ ” พี่ลิงพูดถาม

“ พอดีผมพามุกมาด้วย แต่ตอนนี้ไม่รู้มุกหายไปไหนแล้ว ”

“ ก็คงนั่งกับคนบ้านเราอะแหละ ห่วงไปได้ เด็กนั้นห้าวจะตายไม่ใครรังแกหรอก”

เขาก็พอรู้มาบ้างว่าทุกคนชอบเพลงมากกว่ามุก คือเพลงเป็นคนอ่อนหวาน พูดจาไพเราะ ส่วนมุกนั้นตามที่เห็นเลย เขาเคยพาไปทำความรู้จักพี่ๆเพื่อนๆในกลุ่ม มุกก็ดันมีปากเสียงกับเพื่อนร่วมห้องสมัยเรียนประถม ทุกคนเลยไม่ค่อยชอบการพูดของมุกตั้งแต่นั้นมา

“ ยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงแหละ ผมไปหาเธอก่อนนะครับ ” เพื่อนๆเขาก็รู้แล้วว่ามุกคือคู่หมั้นเขาเพราะเคยเปิดตัวไปครั้งหนึ่งที่บ้านพี่ลิง แต่มีใครไม่รู้บ้าง คนในหมู่บ้าน ถึงไม่ป่าวประกาศแต่ก็พูดกันปากต่อปากไป จนลื่อดังสนั่นไปทั่วทั้งตำบลแล้ว

“ ท่าจะห่วงจริงแฮะ ” ไอ้บ่าวเพื่อนอีกคนหันมามองเขา

“ ก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละพี่ ยังไงน้องมุกก็เป็นคู่หมั้นไอ้ฉัตร อนาคตก็ต้องเป็นเมีย ใช่ไหมฉัตร? มันต้องเป็นห่วงธรรมดาแหละ ” เพื่อนอีกคนที่พูดก็คือไอ้ชิน

“ อืม ” เขาลุกขึ้นยืนทันที

มองหาไปทั่ว เดินไปแวะที่ตั้งของหวาน มองไปยังโต๊ะที่มีคนบ้านเดียวกันนั่งอยู่ ก็ไม่เห็น หรือจะออกไปข้างนอก

“ เอ่อ…พี่ครับ เห็นผู้หญิงคนนี้ไหมครับ ” ยื่นรูปในโทรศัพท์ให้คนที่เฝ้าประตูดู

“ อ๋อ เห็นครับ เธอบอกว่าจะรีบกลับ มีงานด่วนเข้ามา ”

“ เธอออกไปนานแล้วเหรอครับ ”

“ ประมาณหนึ่งชั่วโมงได้แล้วครับ ”

“ อ๋อ ครับ ช่วยเปิดประตูให้ผมหน่อย ”

คอยดูถ้าเจอตัวจะจับตีก้นเลย ยัยเด็กดื้อสอนอะไรไม่เคยจำก็บอกไปแล้วว่า ให้ไปบอกถ้าจะออกมาข้างนอกอะ แล้วจะไปตามหาที่ไหนก็ไม่รู้!

เขาเดินลัดเลาะไปทั่ว พื้นที่ของข้างนอกโรงแรมก็ออกจะกว้างขวาง พอหันๆ ไปทั่ววิ่งวนไปหาที่ที่คิดว่าเธอจะนั่ง แต่แล้วก็เจอจนได้ ดูท่านั่งเสียก่อน นั่งชันเข่าขึ้นพร้อมเอาใบหน้าซบลงที่ขาแล้วแบบเธอใส่กระโปรงนะ 

“ มุก มุก ” พอเดินมาใกล้ก็เห็นขวดไวน์ตั้งอยู่ ข้างๆขวดมีน้ำไวน์เลอะอยู่ด้วย ในขวดมีไวน์เหลือเพียงก้นขวด

“ อื้อ~ ” คนตัวเล็กส่งเสียงผ่านลำคอแต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง จนเขาก็ใช้เเรงเขย่าตัวเธอแรงๆ อีกครั้ง พร้อมส่งเสียงเรียกไปด้วย

 “ มุก มุก เมาเหรอ? ยัยเด็กดื้อ~ มุก ”

“ อื้อ~ ครายย เอิ๊ก… พะ…พี่ฉัตรเหรอ? ” เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเสียงที่เปล่งออกมายานฉบับคนเมา ใบหน้าแดงกล่ำ มือก็ยื่นมาจับชายเสื้อเขาไว้จนเขาต้องนั่งลงข้างหน้าเธอ หญิงสาวเพ่งสายตามองหน้าเขาแล้วยกมือมาดึงแก้มเขาอีก ดูทำเข้า! น่าจับตีก้นซะเหลือเกิน

“ อย่าบอกนะไวน์ทั้งขวดนี้ มุกกินคนเดียวหมดเลยอะ ” เขาปัดมือเธอออกแล้วถามกลับไป

“ เอิ๊ก… เก่งใช่ไหมล่ะ อิอิ ”

“ น่าตีมากกว่า แล้วเป็นผู้หญิงมานั่งกินคนเดียวไม่พอ ยังเมาไม่รู้เรื่องอีก แล้วนี่ใส่กระโปรงอยู่นะ นั่งให้มันดีๆ หน่อย ”

“ อื้อๆ ดูท่าจะเป็นพี่ฉัตรคนเจ้าระเบียบจริงๆ 555+ ” นี่ก็เพิ่งจะครั้งแรกที่เขาเห็นคนตรงหน้าเมาแล้วอาการจะเป็นแบบนี้

“ มาๆ เดี๋ยวพี่พากลับห้อง ไปอาบน้ำอาบท่าเผื่อจะสร่างเมา ”

“ ไม่ ไม่ๆ น้องไม่ไปกับพี่หรอก~ เดี๋ยวพี่ก็ทิ้งน้องอีก เอิ๊ก~ คนใจร้าย คนเห็นแก่ตัว อึก น้องจะถอนหมั้นแล้ว ยังไงก็จะถอนหมั้น พี่ฉัตรใจร้ายกับน้อง ไม่เอาแล้ว ฮื่อๆ ”

ถึงน้ำเสียงที่เปล่งออกมาจะยานยืดแต่มันก็เป็นคำที่ฟังและจับใจความได้ง่าย

เขาว่ากันว่าคนเมามักจะพูดความจริง ความในใจที่อัดอั้นออกมา และทำให้เขาได้รู้ทันทีว่าที่เธอดื่มหนักเป็นเพราะอะไร

“ โอเคๆ พี่ขอโทษๆ นี่พี่มาตามหามุกแล้วไง ” ไม่พูดเปล่าๆ เธอยังร้องไห้ด้วยนะ แล้วอารมณ์คือแบบหลากหลายมาก เดาใจไม่ถูกเลย เดี๋ยวก็ร้องไห้น้ำเสียงสั่น เดี๋ยวก็เปลี่ยนเป็นเสียงแข็งด่าทอเขาด้วย

“ น้อง! พี่ต้องเรียกมุกว่าน้อง หึก!.... ก็ใช่เซ่…ไม่ใช่ อึก ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้นสักหน่อย ใช้อะไรพี่ก็ฟัง ฮื่อๆ ไอ้คนบ้า ” มือเรียวคว้าแขนเขาได้ก็เอาไปกัด

“ โอ๊ย… พี่เจ็บนะครับ น้อง ” เขาใช้เสียงทุ้มนุ่มเข้าช่วย

“ งื้อๆ พูดครับใหม่ได้ไหม น้องชอบฟังมากเลย แหะๆ ” เขาละตามอารมณ์ไม่ทันจริงๆ เคยเห็นคนเมานะ แต่ไม่เคยเจอแบบนี้ แบบอารมณ์108

เธอปล่อยแขนเขาที่กัด แล้วขยับมานั่งใกล้ๆ คือท่าทางไม่สำรวมเลย กระโปรงที่ใส่มากก็เปิดออก เผยให้เห็นข้างใน ถึงจะใส่กางเกงซับในไว้แล้วก็เถอะ แต่ผ่านสายตาเขาก็ยังดูไม่งาม

“ มุกนั่งดีๆ ”

“ น้อง หึก ทำไมพี่สอนไม่จำ ก็บอกแล้วไงว่าให้เรียกน้องอะ ” ไม่พูดเปล่า ทำมือกอด 'อก' แล้วทำแก้มป่อง เขาเกือบหลุดขำนะ อะไรที่ไม่ค่อยจะเห็นตัวเธอแสดงออกมาเมื่อก่อน ตอนนี้เธอก็ทำออกมาหมด พอเมาแล้วงอแงไม่พอยังจะงอนเก่งอีก

“ ครับๆ น้อง ”

“ เย่…น่ารักที่สู๊ดดด ทูลหัวของบ่าว ” ทำท่าดีใจแต่ตัวเองก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่ เซไปเซมา จนเขาต้องประคองไว้ด้วย

“ มาครับเดี๋ยวพี่อุ้ม ”

“ อุ้มเหรอ? ฮั่นแน่…คิดจะทำอะไรน้องหรือเปล่า? ” มียกนิ้วขึ้นมา ชี้หน้าเขาอีกด้วย

“ ก็น้องเมาแล้วไม่ใช่เหรอ นี่พี่จะอุ้มไปนอนไง ”

“ กลับบ้านเหรอ…”

“ ครับ ”

“ ไม่เอาเดี๋ยวแม่ตี น้อง…ไปนอนบ้านพี่ได้ไหมคะ ” เขาไม่ทันได้พูดอะไร ลุกขึ้นยืนจะช้อนตัวอุ้ม แต่เธอดันโผเข้ากอดเขาเสียก่อน ใบหน้านวลซบที่เอวหนา

“ คุณน้าไม่ตีหรอก ”

“ บอกแม่ด้วยนะว่าน้องจะนอนกับพี่อะ ” แขนยังกอดรัดตัวเขา แต่ใบหน้าหวานกลับเงยขึ้นมองเขา ใช้คางเงยที่หน้าท้องแกร่ง เขาจ้องลึกไปยังดวงตาแดงน่าจะมาจากน้ำเมาบวกกับผ่านการร้องไห้มาแล้วมันทำให้เขาเอ็นดูมากกับท่าทางของเธอในตอนนี้

“ ได้ๆ ” เขาพยักหน้าไปด้วย

“ โอเค งั้นอุ้มได้ ” กางแขนออกแต่ไม่ยอมขยับหน้าออก ออดอ้อนออเซาะสะจนเขาอดใจไม่หวั่นไม่ไหวแล้วนะ

อยู่ด้วยกันมาสองสามคืนที่นอนร่วมเตียงเดียวกัน เขาใช้ความอดทนมาก เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ ความต้องการก็มีเป็นธรรมดาและก็ห่างหายจากเรื่องนี้มานานมากแล้ว ตั้งแต่มีคู่หมั้น

 ก่อนจะเลิกกับแฟนเก่า เขาก็ยิ่งช่ำชองในเรื่องบนเตียงอยู่เหมือนกัน แต่กับแค่แฟนคนนั้นคนเดียวนะ ไม่เคยคบซ้อนด้วย

❤️___________❤️

นามปากกาผกายมาส

หนึ่งคอมเมนต์ = หนึ่งกำลังใจค่ะ

📍