Mag-log inShare
ตอนที่ 3 : นัดหมายเที่ยงคืน
Petsa ng paglalathala:
2026-10-21 20:26:51วิวาห์ลวงของท่านประธาน
ตอนที่ 3 : นัดหมายเที่ยงคืน เสียงนาฬิกาบอกเวลาเกือบเที่ยงคืน ลลินยืนอยู่หน้ากระจกในห้องนอน มือกำโทรศัพท์ที่มีข้อความปริศนาแน่น เธอเปลี่ยนจากชุดนอนเป็นเสื้อแขนยาวสีดำกับกางเกงขายาว หยิบกระเป๋าใบเล็กใส่โทรศัพท์ เงินสด และรูปถ่ายของพ่อ ก่อนเปิดประตูออกไปอย่างระมัดระวัง ทางเดินมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวจากบันได ลลินพยายามไม่ส่งเสียง เธอไม่ต้องการให้ใครรู้ว่ากำลังจะออกไปไหน โดยเฉพาะอคิน ชายคนนั้นมีคำตอบที่เธอต้องการ แต่กลับเลือกที่จะปิดบังทุกอย่าง เมื่อเดินลงมาถึงชั้นล่าง เธอพบว่าประตูด้านข้างไม่ได้ล็อก จึงค่อย ๆ เปิดออกแล้วเดินไปยังสวนหลังบ้าน ทว่าเธอไม่รู้เลยว่า ตั้งแต่วินาทีที่เธอออกจากห้อง มีใครบางคนกำลังเฝ้ามองอยู่จากหน้าจอกล้องวงจรปิด “คุณลลินออกไปแล้วครับ” เสียงเลขาฯ ดังขึ้นผ่านโทรศัพท์ อคินลุกจากเก้าอี้ทันที “ให้คนตามเธอไป ห้ามเข้าใกล้จนกว่าเราจะรู้ว่าเธอนัดใคร” “แล้วท่านประธานล่ะครับ?” “ผมจะไปเอง” อคินคว้ากุญแจรถ ก่อนออกจากบ้านโดยไม่เสียเวลา เขารู้ว่าลลินกำลังตามหาความจริง แต่สิ่งที่เธอยังไม่รู้คือ คนที่ส่งข้อความถึงเธออาจเป็นคนเดียวกับที่ทำให้พ่อของเธอต้องตาย และถ้าคนคนนั้นรู้ว่าลลินกำลังจะไปพบเขา เธออาจตกอยู่ในอันตราย เวลาเที่ยงคืนสิบห้านาที รถแท็กซี่จอดลงบริเวณถนนใกล้แม่น้ำ ลลินจ่ายเงินแล้วเดินต่อไปตามทางเปลี่ยว โกดังเก่าตั้งอยู่หลังรั้วเหล็กขึ้นสนิม รอบบริเวณเงียบจนได้ยินเสียงน้ำกระทบตลิ่ง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความอีกครั้ง ‘เดินเข้าประตูด้านข้าง แล้วขึ้นไปชั้นสอง’ ลลินกลืนน้ำลาย ก่อนผลักประตูที่เปิดแง้มอยู่ ภายในโกดังเต็มไปด้วยกล่องไม้เก่าและฝุ่นหนา เธอใช้ไฟจากโทรศัพท์ส่องทาง เดินขึ้นบันไดเหล็กอย่างระมัดระวัง เมื่อถึงชั้นสอง เธอเห็นชายคนหนึ่งยืนหันหลังอยู่ข้างหน้าต่าง “คุณเป็นคนส่งข้อความถึงฉันหรือเปล่าคะ?” ชายคนนั้นหันกลับมา ลลินเบิกตากว้าง “คุณลุงสมชาย?” สมชายเคยเป็นคนขับรถประจำครอบครัวของเธอ เขาหายตัวไปหลังจากพ่อเสียชีวิต และไม่มีใครรู้ว่าเขาไปอยู่ที่ไหน “คุณหนูลลิน โตขึ้นมากเลยนะครับ” น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ ลลินรีบเดินเข้าไปหา “ทำไมคุณลุงถึงหายไปคะ? แล้วทำไมถึงส่งข้อความหาหนู? คุณลุงรู้ใช่ไหมว่าพ่อเสียชีวิตเพราะอะไร?” สมชายมองไปรอบ ๆ ก่อนพูดเสียงเบา “ผมไม่มีเวลามากนักครับ คุณหนูต้องฟังผมให้ดี เรื่องที่ตำรวจบอกว่าเป็นอุบัติเหตุ มีบางอย่างไม่ตรงกับความจริง” หัวใจของลลินเต้นแรง “หมายความว่ายังไงคะ?” “คืนที่คุณพ่อเสียชีวิต ท่านไม่ได้ขับรถกลับบ้านตามลำพัง มีคนโทรเรียกท่านไปพบที่บริษัทวรเมธา” “ใครโทรไปคะ?” “ผมไม่ทราบชื่อ แต่ผมเห็นรถของคุณอคินอยู่บริเวณนั้น” ลลินรู้สึกเหมือนพื้นใต้เท้าหายไป “คุณอคินอยู่ที่นั่นด้วยเหรอคะ?” สมชายพยักหน้า “ผมไม่กล้ายืนยันว่าเขาเกี่ยวข้องกับการตายของคุณพ่อ แต่ผมเห็นเขาทะเลาะกับผู้ชายอีกคนก่อนที่คุณพ่อจะออกจากอาคาร” “ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” สมชายกำลังจะตอบ แต่จู่ ๆ ก็มีเสียงโลหะกระทบกันดังมาจากชั้นล่าง เขาหน้าซีดทันที “มีคนตามคุณหนูมา!” ลลินหันไปมองบันได เสียงฝีเท้ากำลังดังใกล้เข้ามา สมชายรีบยื่นซองเอกสารให้เธอ “เก็บสิ่งนี้ไว้ครับ ข้างในมีสำเนาเอกสารที่คุณพ่อฝากผมเอาไว้ ถ้าคนพวกนั้นรู้ว่ามันอยู่กับคุณ พวกเขาจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่” “แล้วคุณลุงล่ะคะ?” “ผมจะถ่วงเวลาให้ คุณหนูหนีไปทางประตูหลัง!” “แต่—” “ไปครับ!” สมชายผลักเธอไปทางบันไดอีกฝั่ง ลลินวิ่งลงไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่เสียงตะโกนดังขึ้นจากชั้นบน เธอไม่กล้าหันกลับไปมอง ได้แต่กำซองเอกสารแน่นแล้ววิ่งออกทางประตูหลัง ทันใดนั้น แสงไฟหน้ารถก็สาดเข้ามา รถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดขวางทางออก ชายสองคนก้าวลงจากรถ “ส่งซองนั่นมา!” ลลินถอยหลังด้วยความตกใจ ก่อนหมุนตัววิ่งไปทางริมแม่น้ำ เสียงฝีเท้าของคนร้ายดังไล่ตามมา เธอสะดุดก้อนหินจนล้มลง เข่ากระแทกพื้นอย่างแรง ซองเอกสารหลุดจากมือ ชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหมายจะคว้ามัน แต่ยังไม่ทันแตะถึง เสียงเครื่องยนต์ก็ดังสนั่น รถยนต์สีดำอีกคันพุ่งเข้ามาจอดขวาง ประตูเปิดออก อคินก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าเย็นเยียบ “ถอยออกจากภรรยาของผม” คนร้ายชะงัก ก่อนสบตากันแล้วรีบวิ่งหนีไปทางด้านหลังโกดัง อคินไม่ไล่ตาม เขารีบเดินเข้ามาหาลลิน “คุณบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” เธอปัดมือเขาออก “คุณตามฉันมาทำไม!” “คุณคิดว่าการออกมาคนเดียวกลางดึกแบบนี้ปลอดภัยหรือไง?” “มันก็เรื่องของฉัน!” “ลลิน!” เสียงของเขาดังขึ้นจนเธอเงียบไปชั่วขณะ อคินย่อตัวลงเก็บซองเอกสาร แต่ลลินคว้ามันกลับมาก่อน “ห้ามแตะต้องของของฉันค่ะ!” สายตาของทั้งสองประสานกัน อคินมองซองในมือเธอ ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไป “ใครให้สิ่งนี้กับคุณ?” “คนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อฉัน” “คุณได้พบใคร?” “ฉันไม่จำเป็นต้องบอกคุณ” ลลินพยายามลุกขึ้น แต่ข้อเท้ากลับเจ็บจนทรุดลงอีกครั้ง อคินรีบประคองเธอไว้ คราวนี้เธอไม่มีแรงพอจะผลักเขาออก “ปล่อยค่ะ” “ถ้าคุณเดินเองไหว ผมจะปล่อย” เขาช้อนตัวเธอขึ้นโดยไม่รอคำตอบ “คุณจะทำอะไร!” “พาคุณกลับบ้าน” “ฉันเกลียดคุณ!” อคินชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนเดินต่อ “ผมรู้” เขาพาเธอขึ้นรถและวางลงบนเบาะอย่างระมัดระวัง จากนั้นหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมาทำแผลให้ ลลินมองมือของเขาที่กำลังเช็ดเลือดบริเวณเข่า “คุณรู้จักสมชายใช่ไหมคะ?” มือของอคินหยุดลง “เขาพูดอะไรกับคุณ?” “คุณแค่ตอบฉันมาว่ารู้จักหรือเปล่า” “รู้จัก” “แล้วทำไมเขาถึงบอกว่าคืนที่พ่อฉันเสียชีวิต คุณอยู่ที่บริษัทวรเมธา?” อคินเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ความเงียบในรถทำให้ลลินรู้สึกหวาดกลัวมากกว่าคำตอบใด ๆ ในที่สุดเขาก็พูดว่า “เพราะคืนนั้น ผมเป็นคนสุดท้ายที่ได้พบพ่อของคุณ” ลลินรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น “แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น?” อคินหลุบตาลง “พ่อของคุณฝากบางอย่างไว้กับผม” “อะไรคะ?” เขามองซองเอกสารในมือเธอ “สิ่งที่คุณกำลังถืออยู่ อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาต้องตาย” ลลินกำซองแน่นขึ้น “คุณรู้ว่าใครฆ่าพ่อฉันใช่ไหม?” อคินไม่ได้ตอบทันที เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ผมรู้ว่าใครเป็นคนสั่งให้พ่อคุณไปที่นั่น” “ใคร?” ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก ก่อนเอ่ยชื่อที่ทำให้ลลินตัวชา “ธนกฤต วรเมธา…พ่อของผมเอง” ลลินจ้องเขาราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง แต่ก่อนที่เธอจะถามอะไรต่อ โทรศัพท์ของอคินก็ดังขึ้น เขากดรับสาย “ว่าไง?” เสียงเลขาฯ ดังลอดออกมาอย่างร้อนรน “ท่านประธานครับ มีข่าวด่วนครับ บ้านพักของคุณสมชายถูกไฟไหม้ และตอนนี้ตำรวจพบคนเสียชีวิตหนึ่งคนในบริเวณนั้น” อคินกำโทรศัพท์แน่น ลลินมองเขาอย่างหวาดหวั่น “คนที่เสียชีวิต…คือใครคะ?” อคินหลับตาลง ก่อนตอบด้วยเสียงหนักอึ้ง “สมชาย” ลลินนิ่งงัน ชายผู้เป็นพยานคนสำคัญเสียชีวิตแล้ว และคนร้ายยังตามล่าเอกสารที่อยู่ในมือเธอ เธอก้มมองซองเอกสาร ก่อนจะค่อย ๆ เปิดมันออก ด้านในมีเอกสารเพียงแผ่นเดียว พร้อมข้อความลายมือของพ่อที่เธอจำได้ขึ้นใจ ‘ถ้าลูกได้อ่านข้อความนี้ แสดงว่าพ่ออาจไม่มีโอกาสกลับไปหาลูกอีกแล้ว อย่าไว้ใจคนที่มีนามสกุลวรเมธา’ ลลินเงยหน้าขึ้นมองสามี อคินเองก็กำลังอ่านข้อความนั้นอยู่ ทั้งสองสบตากันในความเงียบ เป็นครั้งแรกที่ลลินเห็นความหวาดกลัวอย่างแท้จริงในดวงตาของผู้ชายที่ไม่เคยเกรงกลัวใคร และเป็นครั้งแรกที่เธอเริ่มสงสัยว่า… บางทีอคินอาจไม่ได้เป็นคนที่เธอควรเกลียดมากที่สุด จบตอนที่ 3
Pinakabagong kabanata
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน“คุณเคยแต่งงานมาก่อนหรือเปล่าคะ?”คำถามของลลินทำให้อคินยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องเขามองโทรศัพท์ในมือเธอ ก่อนถามเสียงต่ำ“ใครส่งข้อความมา?”“ตอบคำถามฉันก่อนค่ะ”“ลลิน เรื่องนั้นมันผ่านมาแล้ว”“แปลว่าคุณเคยแต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม?”อคินหลับตาลงชั่วครู่“ผมเคยหมั้นกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เราไม่เคยจดทะเบียนสมรส”ลลินรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหนักอึ้งอยู่ในอก“แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน?”“เพราะมันไม่เกี่ยวกับสัญญาของเรา”“แต่ฉันเป็นภรรยาของคุณนะคะ อย่างน้อยฉันก็ควรรู้ว่าคุณเคยมีใครมาก่อน”อคินนิ่งเงียบ“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”เขาใช้เวลานานกว่าจะตอบ“ชื่อรินลดา”ลลินไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”“ผมไม่รู้”“คุณโกหก”“ผมไม่ได้โกหก เราไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว”ลลินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ถ้าคุณไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอก”“ลลิน…”“ฉันขออยู่คนเดียว”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆทันทีที่ประตูปิด ลลินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบข้อความ‘รินลดาคือใคร?’ข้อความตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว‘ผู้หญิงที่เกือบได้เป็นภรรย
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 9 : ผู้หญิงที่เขาเลือก
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 9 : ผู้หญิงที่เขาเลือกเช้าวันจันทร์ บริษัทวรเมธาจัดงานเลี้ยงต้อนรับนักลงทุนรายใหม่ลลินได้รับคำเชิญจากอคินให้ไปร่วมงานในฐานะภรรยาของประธานบริษัท แม้เธอจะไม่อยากปรากฏตัวต่อหน้าคนจำนวนมาก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะการไปครั้งนี้อาจช่วยให้เธอรู้จักคนที่เกี่ยวข้องกับอดีตของครอบครัววรเมธามากขึ้น“ชุดนี้เหมาะกับคุณ”อคินวางกล่องกำมะหยี่ลงบนโต๊ะลลินเปิดดู พบสร้อยคอเพชรเส้นเล็กประดับจี้รูปหยดน้ำ“นี่อะไรคะ?”“เครื่องประดับสำหรับงานคืนนี้”“ฉันมีสร้อยของตัวเองค่ะ”เธอหยิบสร้อยจี้ดอกลิลลี่ของพ่อออกมาอคินมองสร้อยเส้นนั้น ก่อนพยักหน้า“ถ้าคุณอยากใส่เส้นนั้นก็ได้”ลลินแปลกใจที่เขาไม่บังคับ“ฉันคิดว่าคุณจะบอกให้ฉันใส่ของแพง ๆ เพื่อให้เหมาะกับภาพลักษณ์ของคุณเสียอีก”“คุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เหมาะกับใคร”คำพูดนั้นทำให้เธอนิ่งไปชั่วขณะเมื่อถึงงานเลี้ยง ทั้งสองเดินเข้ามาในห้องจัดงานพร้อมกัน สายตาของแขกจำนวนมากหันมามองเสียงกระซิบดังขึ้นทั่วบริเวณ“นั่นภรรยาของคุณอคินเหรอ?”“ได้ยินว่ามาจากครอบครัวธรรมดา”“ไม่รู้ว่าแต่งงานกันด้วยเหตุผลอะไร”ลลินได้ยินทุกคำ แต่ยั
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหว
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหวฝนเริ่มตกหนักในช่วงเย็น ลลินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองหยดน้ำที่ไหลลงมาตามกระจกอย่างเหม่อลอยตั้งแต่แต่งงานกับอคิน ชีวิตของเธอก็ไม่เคยสงบอีกเลยทุกวันมีคำถามใหม่ ทุกคืนมีความลับใหม่ และทุกครั้งที่เธอคิดว่าตัวเองเข้าใกล้ความจริง ก็จะมีบางอย่างดึงเธอกลับไปยังจุดเริ่มต้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นหมายเลขที่เธอไม่รู้จัก“สวัสดีค่ะ”“คุณลลินใช่ไหมคะ?”เสียงผู้หญิงสูงวัยดังมาจากปลายสาย“ฉันชื่ออรทัย เป็นเพื่อนเก่าของพ่อคุณ เราต้องพบกัน”ลลินลุกขึ้นยืนทันที“คุณรู้เรื่องพ่อของฉันใช่ไหมคะ?”“รู้ค่ะ แต่ฉันไม่สามารถคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ได้ พรุ่งนี้บ่ายสามโมง มาพบฉันที่ร้านกาแฟริมสวนสาธารณะ อย่าพาใครมาด้วย”สายถูกตัดไปลลินยืนมองโทรศัพท์ หัวใจเต้นแรงด้วยความหวังในที่สุด เธอก็อาจได้พบคนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อแต่เมื่อหันกลับมา เธอกลับพบอคินยืนอยู่หน้าประตูห้อง“คุณคุยกับใคร?”ลลินรีบเก็บโทรศัพท์“เพื่อนค่ะ”“เพื่อนคนไหน?”“คุณไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบทุกเรื่องในชีวิตฉันนะคะ”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้ามาใกล้“ผมไม่ได้ต้องการควบคุมคุณ แ
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ“บัญชีอยู่ในชื่อแม่ฉันได้ยังไงคะ?”ลลินถามซ้ำขณะยืนอยู่หน้าห้องผู้ป่วยอคินเปิดข้อมูลจากเลขาฯ ให้เธอดู รายการบัญชีดังกล่าวถูกเปิดขึ้นเมื่อแปดปีก่อน และมีเงินจำนวนหนึ่งถูกโอนเข้าออกเป็นระยะแต่ชื่อผู้เปิดบัญชีกลับเป็นชื่อของแม่เธอจริง ๆ“ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย”“ผมจะให้ฝ่ายกฎหมายตรวจสอบว่าใครเป็นคนเปิดบัญชี”ลลินมองเอกสารด้วยความสับสน“ถ้าแม่ฉันไม่ได้เปิดเอง ก็แปลว่ามีคนใช้ชื่อแม่ฉัน”“มีความเป็นไปได้”“แล้วคนคนนั้นต้องการอะไร?”อคินไม่ตอบลลินรู้สึกว่าความจริงยิ่งใกล้เข้ามาเท่าไร เรื่องราวกลับยิ่งซับซ้อนขึ้นเท่านั้นเช้าวันต่อมา เธอตัดสินใจถามแม่โดยตรงหญิงวัยกลางคนเพิ่งตื่นจากการพักผ่อน เมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามา เธอก็ยิ้มบาง ๆ“ลลิน วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอลูก?”ลลินนั่งลงข้างเตียง จับมือแม่ไว้“แม่คะ หนูมีเรื่องอยากถาม”“อะไรจ๊ะ?”“เมื่อแปดปีก่อน แม่เคยเปิดบัญชีธนาคารที่เกี่ยวข้องกับบริษัทวรเมธาหรือเปล่าคะ?”รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่ค่อย ๆ จางหาย“ลูกไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน?”คำถามนั้นทำให้ลลินใจหาย“แสดงว่าแม่รู้เรื่องบัญชีนั้นจริง ๆ เห
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี“สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณ อาจทำให้คุณเกลียดผมมากกว่าเดิม”คำพูดของอคินทำให้ลลินยืนนิ่งอยู่กลางห้องเอกสารเธอมองชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ถ้าคุณรู้ว่าฉันจะเกลียดคุณ แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมพูดความจริงตั้งแต่แรกคะ?”อคินไม่ตอบทันที เขาหันไปสั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้ออกจากห้อง ก่อนปิดประตูด้วยตัวเอง“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพ่อของผม และพ่อของคุณ”“ฉันฟังอยู่ค่ะ”“เมื่อแปดปีก่อน พ่อของคุณทำงานเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีให้กับบริษัทในเครือของครอบครัวผม เขาพบความผิดปกติในการโอนเงินจำนวนมหาศาล และนำหลักฐานมาให้ผมดู”ลลินขมวดคิ้ว“คุณอายุเท่าไหร่ตอนนั้น?”“ยี่สิบสอง”“แล้วทำไมเขาถึงเอาหลักฐานมาให้คุณ?”อคินหลุบตาลง“เพราะตอนนั้นผมเป็นคนเดียวในครอบครัวที่เขาคิดว่าจะเชื่อใจได้”หัวใจของลลินเต้นแรง“แล้วคุณทำอะไรกับหลักฐาน?”“ผมเอาไปให้พ่อของผม”คำตอบนั้นทำให้เธอหน้าซีด“คุณส่งหลักฐานให้คนที่อาจเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดอย่างนั้นเหรอคะ?”“ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าพ่อมีส่วนเกี่ยวข้อง ผมคิดว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง”“แล้วหลังจากนั
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 5 : ภรรยาของท่านประธาน
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 5 : ภรรยาของท่านประธานเช้าวันรุ่งขึ้น ลลินตื่นตั้งแต่หกโมงเธอเลือกเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงทรงสุภาพ รวบผมยาวขึ้นเป็นหางม้า แล้วเก็บซองเอกสารไว้ในกระเป๋าที่พกติดตัวตลอดเวลาวันนี้เธอจะเข้าไปในบริษัทวรเมธาเป็นครั้งแรกไม่ใช่ในฐานะแขก แต่ในฐานะภรรยาของประธานบริษัทและเธอต้องการรู้ว่าบริษัทแห่งนี้ซ่อนความลับอะไรไว้บ้างเมื่อเดินลงมาถึงห้องอาหาร อคินกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะ เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอครู่หนึ่ง“คุณพร้อมแล้วเหรอ?”“ค่ะ”เขาเลื่อนแก้วกาแฟออกจากทาง ก่อนชี้ไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“นั่งกินอาหารเช้าก่อน”“ฉันกินบนรถก็ได้ค่ะ”“ผมไม่ได้ถามว่าคุณอยากกินที่ไหน”ลลินหรี่ตา“คุณนี่ชอบสั่งคนอื่นจริง ๆ เลยนะคะ”“เฉพาะคนที่ไม่ยอมดูแลตัวเอง”เธออยากโต้กลับ แต่เมื่อเห็นอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า ก็อดแปลกใจไม่ได้เป็นข้าวต้มปลาแบบที่พ่อเคยทำให้เธอกินในวัยเด็ก พร้อมขิงซอยและต้นหอมที่เธอชอบ“ใครเป็นคนทำคะ?”“แม่บ้าน”“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบกินแบบนี้?”อคินชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบเรียบ ๆ“คุณเคยบอกผม”“ฉันไม่เคยคุยเรื่องอาหารกับคุณเลยนะคะ”เขาปิดแฟ้มเอกสาร“บางทีคุณอาจ
Maaari mong magustuhan
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่605.2K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.2K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.5K viewsอาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X137.5K viewsห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น39 viewsBad Night | คืนร้ายพ่ายสวาท
Xiaohlinz201 viewsดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา27 viewsเมื่อฉันกลายมาเป็นนางร้ายที่คุณไม่รัก
NaBee-KP303 views
