MasukShare
ตอนที่ 2 : คืนแรกในบ้านสามี
Tanggal publikasi:
2026-10-21 20:26:26วิวาห์ลวงของท่านประธาน
ตอนที่ 2 : คืนแรกในบ้านสามี ลลินปิดประตูห้องนอนลงอย่างแรง ก่อนจะยืนพิงบานประตูด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ คำพูดของอคินยังคงดังก้องอยู่ในหัว ‘การแต่งงานของเราไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ ผมเป็นคนเลือกคุณเอง’ ทำไมเขาถึงเลือกเธอ? ถ้าเป็นเพราะเงิน เขามีผู้หญิงมากมายที่พร้อมจะแต่งงานกับเขาโดยไม่ต้องถามอะไรสักคำ แต่ทำไมต้องเป็นเธอ ลูกสาวของผู้ชายที่เสียชีวิตไปแล้วถึงแปดปี? ลลินเดินไปนั่งบนเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วค้นหารูปถ่ายเก่าของพ่อ เธอพยายามนึกถึงเรื่องราวในอดีต แต่ความทรงจำที่เหลืออยู่กลับมีเพียงรอยยิ้มอบอุ่นและคำสอนของชายผู้เป็นที่รัก พ่อเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ นั่นคือสิ่งที่ทุกคนบอกเธอมาโดยตลอด ตำรวจสรุปว่าเป็นอุบัติเหตุ รถของพ่อเสียหลักในคืนที่ฝนตกหนัก ไม่มีพยานเห็นเหตุการณ์ และไม่มีหลักฐานใดบ่งชี้ว่ามีคนอื่นเกี่ยวข้อง แต่ถ้าอคินรู้จักพ่อจริง ๆ ทำไมเขาถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้? หญิงสาวกำโทรศัพท์แน่น “คุณกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่ อคิน” เธอตัดสินใจว่าจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปง่าย ๆ อีกแล้ว อย่างน้อยในช่วงหนึ่งปีที่ต้องอยู่บ้านหลังนี้ เธอจะหาความจริงเกี่ยวกับพ่อให้ได้ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้ง ก๊อก ก๊อก ก๊อก ลลินรีบเก็บโทรศัพท์แล้วเดินไปเปิดประตู แม่บ้านวัยกลางคนยืนอยู่พร้อมถาดอาหาร “คุณผู้หญิงคะ คุณอคินให้ดิฉันนำอาหารเย็นมาให้ค่ะ” “แล้วคุณอคินล่ะคะ?” “ท่านยังไม่กลับจากบริษัทค่ะ” ลลินเหลือบมองนาฬิกา เกือบสองทุ่มแล้ว “เขาไม่กลับมารับประทานอาหารเย็นเหรอคะ?” แม่บ้านยิ้มบาง ๆ “คุณอคินไม่ค่อยรับประทานอาหารร่วมกับใครค่ะ ปกติท่านจะกลับดึกมาก” “อย่างนั้นเหรอคะ” “ถ้าคุณผู้หญิงต้องการอะไร เรียกดิฉันได้ตลอดนะคะ” หลังแม่บ้านวางอาหารเสร็จ ลลินก็ถามขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ “ขอโทษนะคะ บ้านหลังนี้มีใครอยู่บ้าง?” แม่บ้านชะงักไปเล็กน้อย “มีคุณอคิน คุณผู้หญิง แล้วก็พนักงานประจำบ้านค่ะ ส่วนคุณผู้หญิงอีกท่านหนึ่ง…” “อีกท่านหนึ่ง?” แม่บ้านรีบก้มหน้าลง “ไม่มีอะไรค่ะ ดิฉันพูดผิดไปเอง” ลลินขมวดคิ้ว “คุณหมายถึงใครคะ?” “ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ อาหารจะเย็นเสียหมด” แม่บ้านรีบเดินออกไปโดยไม่ยอมตอบคำถาม ลลินมองตามแผ่นหลังนั้นด้วยความสงสัย บ้านหลังนี้มีความลับมากกว่าที่เธอคิดจริง ๆ เธอปิดประตูแล้วเดินกลับมาที่โต๊ะอาหาร ขณะกำลังจะนั่งลง สายตาก็เหลือบไปเห็นซองกระดาษสีขาววางอยู่ใต้ถาด บนซองไม่มีชื่อผู้ส่ง มีเพียงข้อความสั้น ๆ เขียนด้วยลายมือว่า ‘สำหรับคุณลลินเท่านั้น’ หญิงสาวรีบเปิดซอง ภายในมีรูปถ่ายเก่าใบหนึ่ง เป็นภาพของพ่อเธอกำลังยืนอยู่หน้าตึกสำนักงานแห่งหนึ่ง ข้างกายมีชายหนุ่มในชุดนักศึกษายืนอยู่ด้วย แม้ภาพจะเก่าจนสีซีดจาง แต่ลลินกลับจำใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นได้ทันที อคิน เขายังดูอ่อนวัยกว่าตอนนี้มาก ทว่าใบหน้าคมคายและดวงตาคู่นั้นไม่มีทางทำให้เธอจำผิด ด้านหลังภาพมีข้อความอีกบรรทัด ‘อย่าเชื่อผู้ชายที่คุณแต่งงานด้วย’ ลลินรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว ใครเป็นคนส่งภาพนี้มา? คนคนนั้นต้องการเตือนเธอ หรือกำลังพยายามทำให้เธอเกลียดอคินมากขึ้น? เธอพลิกดูภาพอีกครั้ง แล้วพบตัวเลขเล็ก ๆ ที่มุมล่าง วันที่ถ่ายภาพตรงกับหนึ่งเดือนก่อนที่พ่อจะเสียชีวิต นั่นหมายความว่าอคินรู้จักพ่อของเธอมานานกว่าที่เขายอมรับ ลลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้ ก่อนเก็บภาพต้นฉบับใส่ซองและซ่อนไว้ในลิ้นชัก เธอไม่รู้ว่าใครกำลังเล่นเกมกับเธออยู่ แต่เธอจะไม่ยอมเป็นหมากให้ใครใช้โดยเด็ดขาด เวลาผ่านไปจนเกือบห้าทุ่ม เสียงรถยนต์ดังขึ้นจากด้านล่าง ลลินรีบเดินออกจากห้องนอน เธออยากถามอคินเรื่องรูปถ่ายให้รู้เรื่อง แต่เมื่อเดินมาถึงบันไดกลับได้ยินเสียงผู้หญิงดังมาจากห้องรับแขก “คุณยังไม่บอกเธออีกเหรอคะ?” ลลินหยุดชะงัก เสียงนั้นฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาด “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ” เสียงของอคินตอบกลับอย่างเย็นชา “ไม่เกี่ยวกับฉันอย่างนั้นเหรอคะ? คุณกำลังจะแต่งงานกับลูกสาวของผู้ชายที่ทำให้ครอบครัวเราพังพินาศนะ!” ลลินเบิกตากว้าง ครอบครัวเราพังพินาศ? เธอค่อย ๆ เดินลงบันไดอย่างเงียบที่สุด แล้วมองผ่านช่องว่างระหว่างผนัง ผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าอคิน เธอสวมชุดเดรสสีดำ ผมยาวสลวย และมีใบหน้าสวยสง่าแบบผู้หญิงที่คุ้นเคยกับการเป็นจุดสนใจ อคินยืนหันหลังให้เธอ “ผมบอกแล้วว่าอย่าเข้ามาที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต” “ฉันยังมีสิทธิ์เข้ามาค่ะ อย่าลืมสิว่าครอบครัวฉันกับครอบครัวคุณเคยตกลงอะไรกันไว้” “เรื่องในอดีตจบไปแล้ว” “สำหรับคุณอาจจบ แต่สำหรับฉันยังไม่จบ!” ผู้หญิงคนนั้นก้าวเข้าไปหาเขา “แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะคะ คุณรักเธอหรือเปล่า?” อคินนิ่งเงียบ “คุณแต่งงานกับเธอเพราะต้องการปกป้องเธอ หรือเพราะต้องการแก้แค้นกันแน่?” คำถามนั้นทำให้ลลินตัวชา แก้แค้น? อคินต้องการแก้แค้นเธออย่างนั้นหรือ? “กลับไปซะ” ชายหนุ่มพูดเสียงต่ำ “ฉันจะกลับก็ได้ค่ะ แต่จำไว้นะอคิน ถ้าความจริงเปิดเผยขึ้นมา คนที่เจ็บที่สุดอาจไม่ใช่คุณ” ผู้หญิงคนนั้นหยิบกระเป๋าขึ้นมา ก่อนเดินตรงไปยังทางออก ลลินรีบหลบหลังผนัง แต่ช้าเกินไป “ใครน่ะ?” เสียงผู้หญิงดังขึ้นใกล้ตัว ลลินจำต้องก้าวออกมาเผชิญหน้า ทั้งสองสบตากัน ผู้หญิงคนนั้นมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะยิ้มอย่างมีความหมาย “อ๋อ คุณลลินนี่เอง” “คุณรู้จักฉันเหรอคะ?” “ใครจะไม่รู้จักเจ้าสาวคนใหม่ของคุณอคินล่ะคะ งานแต่งงานของคุณเป็นข่าวใหญ่เสียขนาดนั้น” เธอยื่นมือออกมา “ฉันชื่อแพรไหมค่ะ” ลลินจับมืออีกฝ่ายตามมารยาท “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” แพรไหมโน้มตัวเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบเสียงเบาจนมีเพียงสองคนที่ได้ยิน “ขอเตือนด้วยความหวังดีนะคะ อย่าคิดว่าการแต่งงานกับเขาจะทำให้คุณปลอดภัย” ลลินจ้องหน้าเธอ “คุณหมายความว่ายังไง?” แพรไหมยิ้ม “คุณควรถามสามีของคุณเองค่ะ เขาน่าจะมีคำตอบให้คุณมากกว่าฉัน” พูดจบเธอก็เดินจากไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ และความสงสัยที่เพิ่มขึ้นหลายเท่า ลลินหันกลับไปหาอคิน ชายหนุ่มยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าของเขาไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคะ?” “คนรู้จัก” “คนรู้จักที่มีสิทธิ์เข้ามาในบ้านคุณตอนดึก ๆ แล้วพูดเรื่องครอบครัวอย่างนั้นเหรอคะ?” “คุณไม่มีความจำเป็นต้องรู้” “คุณพูดประโยคนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วคะ?” อคินถอนหายใจ “ลลิน ผมเหนื่อยมากแล้ว อย่าเพิ่งหาเรื่องทะเลาะได้ไหม” “ฉันไม่ได้หาเรื่องค่ะ ฉันแค่ต้องการคำตอบ” “แล้วคุณคิดว่าผมมีหน้าที่ต้องตอบทุกคำถามของคุณหรือไง?” ลลินเม้มปากแน่น “ไม่ค่ะ คุณไม่มีหน้าที่ต้องตอบอะไรฉันเลย เพราะสำหรับคุณ ฉันคงเป็นแค่ผู้หญิงที่คุณจ่ายเงินเพื่อให้มาอยู่ในบ้านหลังนี้” แววตาของอคินเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ใครบอกคุณแบบนั้น?” “ฉันพูดผิดตรงไหนล่ะคะ?” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอช้า ๆ “ถ้าผมต้องการซื้อคุณจริง ๆ ผมคงไม่จำเป็นต้องแต่งงาน” “แต่คุณก็ทำไปแล้วนี่คะ!” เสียงของลลินดังขึ้นจนคนในบ้านหันมามอง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “คุณบอกว่าคุณเลือกฉันเอง คุณรู้จักพ่อของฉัน คุณเก็บรูปของพ่อไว้ในห้องทำงาน แล้วตอนนี้ก็มีผู้หญิงมาพูดว่าคุณกำลังแก้แค้นครอบครัวฉัน คุณจะให้ฉันคิดยังไงคะ?” อคินนิ่งไป ความเงียบระหว่างทั้งสองยาวนานจนลลินแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ในที่สุดชายหนุ่มก็พูดขึ้น “คุณไม่ควรไปยุ่งกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อแปดปีก่อน” ลลินรู้สึกเหมือนถูกกระชากหัวใจออกจากอก “ทำไมคะ? เพราะคุณมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างนั้นเหรอ?” อคินไม่ตอบ “คุณรู้ใช่ไหมว่าพ่อฉันตายยังไง?” เขาหลุบตาลงเพียงชั่วครู่ เพียงเท่านั้น ลลินก็เข้าใจว่าความสงสัยของเธอไม่ได้ไร้เหตุผล “คุณรู้จริง ๆ ด้วย…” เสียงของเธอแผ่วลง “บอกฉันเถอะค่ะ อย่างน้อยก็บอกฉันว่าพ่อของฉันไม่ได้ตายเพราะฝีมือคุณ” อคินเงยหน้าขึ้นทันที “ผมไม่ได้ฆ่าพ่อคุณ” คำตอบนั้นหนักแน่นจนเธอเผลอมองเขาอย่างลืมตัว “แล้วใครทำ?” “ผมยังบอกคุณไม่ได้” ลลินหัวเราะทั้งน้ำตา “คุณรู้ไหมว่าคำพูดแบบนี้มันโหดร้ายแค่ไหน? คุณรู้ความจริง แต่กลับปล่อยให้ฉันอยู่กับคำถามมานานถึงแปดปี!” “ผมมีเหตุผลของผม” “เหตุผลของคุณสำคัญกว่าความรู้สึกของฉันเสมอเลยสินะคะ” เธอหมุนตัวเดินขึ้นบันได แต่ก่อนจะพ้นสายตา อคินก็เรียกเธอไว้ “ลลิน” หญิงสาวหยุดเดินโดยไม่หันกลับมา “อย่าเชื่อทุกอย่างที่แพรไหมพูด” “แล้วฉันควรเชื่อใครคะ?” เธอหันมามองเขาเป็นครั้งสุดท้ายในคืนนั้น “คุณเองยังไม่ยอมบอกความจริงกับฉันเลย” จากนั้นเธอก็เดินขึ้นไปชั้นบน ทิ้งให้อคินยืนอยู่เพียงลำพัง ชายหนุ่มกำมือแน่น เขารู้ดีว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่จะทำให้ลลินเกลียดเขามากขึ้นทุกวัน แต่เขาไม่มีทางเลือก เพราะคนที่อยู่เบื้องหลังการตายของพ่อเธอไม่ได้หายไปไหน มันยังอยู่ใกล้ตัวพวกเขา และกำลังรอวันที่จะลงมืออีกครั้ง คืนนั้น ลลินนอนไม่หลับ เธอนั่งอยู่บนเตียง เปิดดูรูปถ่ายที่ได้รับมาอีกครั้ง ก่อนจะสังเกตเห็นบางอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ตรงมุมภาพด้านหลังพ่อ มีรถยนต์สีดำจอดอยู่ ป้ายทะเบียนถูกแสงแฟลชสะท้อนจนมองไม่ชัด แต่มีสัญลักษณ์เล็ก ๆ บนกระจกหน้ารถ เธอจำสัญลักษณ์นั้นได้ มันเป็นตราของบริษัทวรเมธา บริษัทของครอบครัวอคิน ลลินรีบค้นข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทในโทรศัพท์ ก่อนจะพบข่าวเก่าที่ถูกเผยแพร่เมื่อแปดปีก่อน ‘ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทวรเมธาลาออกกะทันหัน หลังเกิดเหตุอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับเอกสารทางการเงิน’ ข่าวมีรายละเอียดเพียงไม่กี่บรรทัด แต่ชื่อของผู้บริหารที่ลาออกทำให้เธอแทบหยุดหายใจ ธนกฤต วรเมธา บิดาของอคิน ลลินอ่านข่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่า พ่อของเธอเสียชีวิตในช่วงเวลาเดียวกับที่พ่อของอคินลาออกจากตำแหน่ง ทั้งสองเหตุการณ์เกี่ยวข้องกันหรือไม่? เธอไม่รู้ แต่ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่า การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของเงิน มันมีบางสิ่งที่ถูกซ่อนไว้ในอดีต และทุกคนที่เกี่ยวข้องต่างพยายามปิดปากเธอ ลลินเปิดลิ้นชัก หยิบซองกระดาษออกมา แล้วพลิกดูอีกครั้ง ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเธอก็สั่น มีข้อความจากหมายเลขที่ไม่รู้จักส่งเข้ามา ‘ถ้าคุณอยากรู้ว่าพ่อของคุณตายเพราะอะไร พรุ่งนี้เวลาเที่ยงคืน มาที่โกดังเก่าริมแม่น้ำ ห้ามพาอคินไปด้วย’ ลลินอ่านข้อความจนจบ มือเริ่มเย็นเฉียบ ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ‘และอย่าไว้ใจใครในบ้านหลังนั้น เพราะคนที่ฆ่าพ่อของคุณอาจกำลังยืนอยู่ข้างคุณในตอนนี้’ เธอเงยหน้ามองประตูห้องที่ปิดสนิท ด้านนอกเงียบสงัด แต่จู่ ๆ เงาของใครบางคนก็ทอดผ่านช่องว่างใต้ประตู ราวกับมีคนกำลังยืนฟังอยู่ตรงนั้น ลลินกลั้นหายใจ เงานั้นหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไป เธอกำโทรศัพท์แน่น หัวใจเต้นแรงจนแทบเจ็บ ในบ้านหลังนี้มีใครบางคนกำลังจับตาดูเธออยู่จริง ๆ และคนคนนั้นอาจรู้แล้วว่าเธอกำลังเข้าใกล้ความจริงมากเกินไป ลลินมองข้อความบนหน้าจออีกครั้ง ก่อนพิมพ์ตอบกลับไปเพียงคำเดียว ‘ตกลง’ เธอไม่รู้ว่าคนที่ส่งข้อความมาเป็นมิตรหรือศัตรู แต่เธอรู้ว่า ถ้ายังมัวรอให้อคินยอมบอกความจริง เธออาจไม่มีวันได้รู้เลยว่าพ่อของเธอต้องตายเพราะอะไร ขณะเดียวกัน ที่อีกฟากหนึ่งของคฤหาสน์ อคินยืนอยู่ในห้องทำงาน เขามองภาพจากกล้องวงจรปิดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ภาพหนึ่งแสดงให้เห็นลลินยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนของตัวเอง ภาพถัดมาแสดงเงาของชายคนหนึ่งกำลังเดินผ่านทางเดินชั้นสอง อคินขมวดคิ้วทันที “ใครกัน…” เขาหยิบโทรศัพท์โทรหาเลขาฯ คนสนิท “ตรวจสอบกล้องวงจรปิดทุกตัวในบ้านให้ผมเดี๋ยวนี้ มีคนเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของคุณลลิน” ปลายสายตอบกลับอย่างรวดเร็ว “รับทราบครับท่านประธาน” อคินวางสายแล้วมองภาพบนหน้าจออีกครั้ง ก่อนที่กล้องจะดับลง ภาพสุดท้ายเผยให้เห็นชายปริศนาหยุดอยู่หน้าห้องของลลิน เขาสวมถุงมือสีดำ และถือโทรศัพท์ที่มีข้อความเดียวกันปรากฏอยู่บนหน้าจอ ‘พรุ่งนี้เที่ยงคืน’ อคินลุกพรวดจากเก้าอี้ “ไม่ได้นะ ลลิน…” เขาคว้าเสื้อสูทแล้วรีบเดินออกจากห้องทำงาน เพราะถ้าหญิงสาวไปที่โกดังแห่งนั้นจริง ๆ เธออาจไม่ได้กลับมาอีกเลย และครั้งนี้ เขาอาจไม่สามารถปกป้องเธอได้ทัน จบตอนที่ 2
Bab terbaru
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน“คุณเคยแต่งงานมาก่อนหรือเปล่าคะ?”คำถามของลลินทำให้อคินยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องเขามองโทรศัพท์ในมือเธอ ก่อนถามเสียงต่ำ“ใครส่งข้อความมา?”“ตอบคำถามฉันก่อนค่ะ”“ลลิน เรื่องนั้นมันผ่านมาแล้ว”“แปลว่าคุณเคยแต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม?”อคินหลับตาลงชั่วครู่“ผมเคยหมั้นกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เราไม่เคยจดทะเบียนสมรส”ลลินรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหนักอึ้งอยู่ในอก“แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน?”“เพราะมันไม่เกี่ยวกับสัญญาของเรา”“แต่ฉันเป็นภรรยาของคุณนะคะ อย่างน้อยฉันก็ควรรู้ว่าคุณเคยมีใครมาก่อน”อคินนิ่งเงียบ“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”เขาใช้เวลานานกว่าจะตอบ“ชื่อรินลดา”ลลินไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”“ผมไม่รู้”“คุณโกหก”“ผมไม่ได้โกหก เราไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว”ลลินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ถ้าคุณไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอก”“ลลิน…”“ฉันขออยู่คนเดียว”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆทันทีที่ประตูปิด ลลินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบข้อความ‘รินลดาคือใคร?’ข้อความตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว‘ผู้หญิงที่เกือบได้เป็นภรรย
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 9 : ผู้หญิงที่เขาเลือก
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 9 : ผู้หญิงที่เขาเลือกเช้าวันจันทร์ บริษัทวรเมธาจัดงานเลี้ยงต้อนรับนักลงทุนรายใหม่ลลินได้รับคำเชิญจากอคินให้ไปร่วมงานในฐานะภรรยาของประธานบริษัท แม้เธอจะไม่อยากปรากฏตัวต่อหน้าคนจำนวนมาก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะการไปครั้งนี้อาจช่วยให้เธอรู้จักคนที่เกี่ยวข้องกับอดีตของครอบครัววรเมธามากขึ้น“ชุดนี้เหมาะกับคุณ”อคินวางกล่องกำมะหยี่ลงบนโต๊ะลลินเปิดดู พบสร้อยคอเพชรเส้นเล็กประดับจี้รูปหยดน้ำ“นี่อะไรคะ?”“เครื่องประดับสำหรับงานคืนนี้”“ฉันมีสร้อยของตัวเองค่ะ”เธอหยิบสร้อยจี้ดอกลิลลี่ของพ่อออกมาอคินมองสร้อยเส้นนั้น ก่อนพยักหน้า“ถ้าคุณอยากใส่เส้นนั้นก็ได้”ลลินแปลกใจที่เขาไม่บังคับ“ฉันคิดว่าคุณจะบอกให้ฉันใส่ของแพง ๆ เพื่อให้เหมาะกับภาพลักษณ์ของคุณเสียอีก”“คุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เหมาะกับใคร”คำพูดนั้นทำให้เธอนิ่งไปชั่วขณะเมื่อถึงงานเลี้ยง ทั้งสองเดินเข้ามาในห้องจัดงานพร้อมกัน สายตาของแขกจำนวนมากหันมามองเสียงกระซิบดังขึ้นทั่วบริเวณ“นั่นภรรยาของคุณอคินเหรอ?”“ได้ยินว่ามาจากครอบครัวธรรมดา”“ไม่รู้ว่าแต่งงานกันด้วยเหตุผลอะไร”ลลินได้ยินทุกคำ แต่ยั
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหว
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหวฝนเริ่มตกหนักในช่วงเย็น ลลินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองหยดน้ำที่ไหลลงมาตามกระจกอย่างเหม่อลอยตั้งแต่แต่งงานกับอคิน ชีวิตของเธอก็ไม่เคยสงบอีกเลยทุกวันมีคำถามใหม่ ทุกคืนมีความลับใหม่ และทุกครั้งที่เธอคิดว่าตัวเองเข้าใกล้ความจริง ก็จะมีบางอย่างดึงเธอกลับไปยังจุดเริ่มต้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นหมายเลขที่เธอไม่รู้จัก“สวัสดีค่ะ”“คุณลลินใช่ไหมคะ?”เสียงผู้หญิงสูงวัยดังมาจากปลายสาย“ฉันชื่ออรทัย เป็นเพื่อนเก่าของพ่อคุณ เราต้องพบกัน”ลลินลุกขึ้นยืนทันที“คุณรู้เรื่องพ่อของฉันใช่ไหมคะ?”“รู้ค่ะ แต่ฉันไม่สามารถคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ได้ พรุ่งนี้บ่ายสามโมง มาพบฉันที่ร้านกาแฟริมสวนสาธารณะ อย่าพาใครมาด้วย”สายถูกตัดไปลลินยืนมองโทรศัพท์ หัวใจเต้นแรงด้วยความหวังในที่สุด เธอก็อาจได้พบคนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อแต่เมื่อหันกลับมา เธอกลับพบอคินยืนอยู่หน้าประตูห้อง“คุณคุยกับใคร?”ลลินรีบเก็บโทรศัพท์“เพื่อนค่ะ”“เพื่อนคนไหน?”“คุณไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบทุกเรื่องในชีวิตฉันนะคะ”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้ามาใกล้“ผมไม่ได้ต้องการควบคุมคุณ แ
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ“บัญชีอยู่ในชื่อแม่ฉันได้ยังไงคะ?”ลลินถามซ้ำขณะยืนอยู่หน้าห้องผู้ป่วยอคินเปิดข้อมูลจากเลขาฯ ให้เธอดู รายการบัญชีดังกล่าวถูกเปิดขึ้นเมื่อแปดปีก่อน และมีเงินจำนวนหนึ่งถูกโอนเข้าออกเป็นระยะแต่ชื่อผู้เปิดบัญชีกลับเป็นชื่อของแม่เธอจริง ๆ“ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย”“ผมจะให้ฝ่ายกฎหมายตรวจสอบว่าใครเป็นคนเปิดบัญชี”ลลินมองเอกสารด้วยความสับสน“ถ้าแม่ฉันไม่ได้เปิดเอง ก็แปลว่ามีคนใช้ชื่อแม่ฉัน”“มีความเป็นไปได้”“แล้วคนคนนั้นต้องการอะไร?”อคินไม่ตอบลลินรู้สึกว่าความจริงยิ่งใกล้เข้ามาเท่าไร เรื่องราวกลับยิ่งซับซ้อนขึ้นเท่านั้นเช้าวันต่อมา เธอตัดสินใจถามแม่โดยตรงหญิงวัยกลางคนเพิ่งตื่นจากการพักผ่อน เมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามา เธอก็ยิ้มบาง ๆ“ลลิน วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอลูก?”ลลินนั่งลงข้างเตียง จับมือแม่ไว้“แม่คะ หนูมีเรื่องอยากถาม”“อะไรจ๊ะ?”“เมื่อแปดปีก่อน แม่เคยเปิดบัญชีธนาคารที่เกี่ยวข้องกับบริษัทวรเมธาหรือเปล่าคะ?”รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่ค่อย ๆ จางหาย“ลูกไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน?”คำถามนั้นทำให้ลลินใจหาย“แสดงว่าแม่รู้เรื่องบัญชีนั้นจริง ๆ เห
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี“สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณ อาจทำให้คุณเกลียดผมมากกว่าเดิม”คำพูดของอคินทำให้ลลินยืนนิ่งอยู่กลางห้องเอกสารเธอมองชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ถ้าคุณรู้ว่าฉันจะเกลียดคุณ แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมพูดความจริงตั้งแต่แรกคะ?”อคินไม่ตอบทันที เขาหันไปสั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้ออกจากห้อง ก่อนปิดประตูด้วยตัวเอง“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพ่อของผม และพ่อของคุณ”“ฉันฟังอยู่ค่ะ”“เมื่อแปดปีก่อน พ่อของคุณทำงานเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีให้กับบริษัทในเครือของครอบครัวผม เขาพบความผิดปกติในการโอนเงินจำนวนมหาศาล และนำหลักฐานมาให้ผมดู”ลลินขมวดคิ้ว“คุณอายุเท่าไหร่ตอนนั้น?”“ยี่สิบสอง”“แล้วทำไมเขาถึงเอาหลักฐานมาให้คุณ?”อคินหลุบตาลง“เพราะตอนนั้นผมเป็นคนเดียวในครอบครัวที่เขาคิดว่าจะเชื่อใจได้”หัวใจของลลินเต้นแรง“แล้วคุณทำอะไรกับหลักฐาน?”“ผมเอาไปให้พ่อของผม”คำตอบนั้นทำให้เธอหน้าซีด“คุณส่งหลักฐานให้คนที่อาจเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดอย่างนั้นเหรอคะ?”“ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าพ่อมีส่วนเกี่ยวข้อง ผมคิดว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง”“แล้วหลังจากนั
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 5 : ภรรยาของท่านประธาน
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 5 : ภรรยาของท่านประธานเช้าวันรุ่งขึ้น ลลินตื่นตั้งแต่หกโมงเธอเลือกเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงทรงสุภาพ รวบผมยาวขึ้นเป็นหางม้า แล้วเก็บซองเอกสารไว้ในกระเป๋าที่พกติดตัวตลอดเวลาวันนี้เธอจะเข้าไปในบริษัทวรเมธาเป็นครั้งแรกไม่ใช่ในฐานะแขก แต่ในฐานะภรรยาของประธานบริษัทและเธอต้องการรู้ว่าบริษัทแห่งนี้ซ่อนความลับอะไรไว้บ้างเมื่อเดินลงมาถึงห้องอาหาร อคินกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะ เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอครู่หนึ่ง“คุณพร้อมแล้วเหรอ?”“ค่ะ”เขาเลื่อนแก้วกาแฟออกจากทาง ก่อนชี้ไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“นั่งกินอาหารเช้าก่อน”“ฉันกินบนรถก็ได้ค่ะ”“ผมไม่ได้ถามว่าคุณอยากกินที่ไหน”ลลินหรี่ตา“คุณนี่ชอบสั่งคนอื่นจริง ๆ เลยนะคะ”“เฉพาะคนที่ไม่ยอมดูแลตัวเอง”เธออยากโต้กลับ แต่เมื่อเห็นอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า ก็อดแปลกใจไม่ได้เป็นข้าวต้มปลาแบบที่พ่อเคยทำให้เธอกินในวัยเด็ก พร้อมขิงซอยและต้นหอมที่เธอชอบ“ใครเป็นคนทำคะ?”“แม่บ้าน”“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบกินแบบนี้?”อคินชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบเรียบ ๆ“คุณเคยบอกผม”“ฉันไม่เคยคุยเรื่องอาหารกับคุณเลยนะคะ”เขาปิดแฟ้มเอกสาร“บางทีคุณอาจ
Anda juga akan menyukai
วิศวะร้ายพลาดรัก
Re-match I รีแมทช์84.6K Dibaca(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.0K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.0K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.2K Dibacaครามคนเลว
ทิพยเวช41 Dibacaเอาดอร์
เฮียกังฟู1.2K Dibacaหย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย
อู่จิ่ว 305 Dibacaรักพรางใจใยเสน่หา
หงส์ จันรัญจวน แม่พลอยหุง93 Dibaca
