Mag-log inShare
ตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ
Petsa ng paglalathala:
2026-10-21 20:28:47วิวาห์ลวงของท่านประธาน
ตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ “บัญชีอยู่ในชื่อแม่ฉันได้ยังไงคะ?” ลลินถามซ้ำขณะยืนอยู่หน้าห้องผู้ป่วย อคินเปิดข้อมูลจากเลขาฯ ให้เธอดู รายการบัญชีดังกล่าวถูกเปิดขึ้นเมื่อแปดปีก่อน และมีเงินจำนวนหนึ่งถูกโอนเข้าออกเป็นระยะ แต่ชื่อผู้เปิดบัญชีกลับเป็นชื่อของแม่เธอจริง ๆ “ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย” “ผมจะให้ฝ่ายกฎหมายตรวจสอบว่าใครเป็นคนเปิดบัญชี” ลลินมองเอกสารด้วยความสับสน “ถ้าแม่ฉันไม่ได้เปิดเอง ก็แปลว่ามีคนใช้ชื่อแม่ฉัน” “มีความเป็นไปได้” “แล้วคนคนนั้นต้องการอะไร?” อคินไม่ตอบ ลลินรู้สึกว่าความจริงยิ่งใกล้เข้ามาเท่าไร เรื่องราวกลับยิ่งซับซ้อนขึ้นเท่านั้น เช้าวันต่อมา เธอตัดสินใจถามแม่โดยตรง หญิงวัยกลางคนเพิ่งตื่นจากการพักผ่อน เมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามา เธอก็ยิ้มบาง ๆ “ลลิน วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอลูก?” ลลินนั่งลงข้างเตียง จับมือแม่ไว้ “แม่คะ หนูมีเรื่องอยากถาม” “อะไรจ๊ะ?” “เมื่อแปดปีก่อน แม่เคยเปิดบัญชีธนาคารที่เกี่ยวข้องกับบริษัทวรเมธาหรือเปล่าคะ?” รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่ค่อย ๆ จางหาย “ลูกไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน?” คำถามนั้นทำให้ลลินใจหาย “แสดงว่าแม่รู้เรื่องบัญชีนั้นจริง ๆ เหรอคะ?” แม่หลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว “แม่ไม่ได้เป็นคนเปิดบัญชี แต่พ่อของลูกเคยขอให้แม่เก็บเอกสารบางอย่างไว้” “เอกสารอะไรคะ?” “แม่ไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด พ่อบอกแค่ว่าถ้าวันหนึ่งมีคนมาถามถึงเรื่องนี้ ให้แม่รอจนกว่าลูกจะโตพอที่จะรับรู้ความจริง” ลลินน้ำตาคลอ “ทำไมแม่ไม่เคยบอกหนูเลยคะ?” “เพราะแม่กลัว” แม่บีบมือลูกสาวเบา ๆ “หลังจากพ่อของลูกเสียชีวิต มีผู้ชายสองคนมาที่บ้าน พวกเขาบอกให้แม่หยุดถามเรื่องอุบัติเหตุ และอย่าพูดถึงบริษัทนั้นอีก” “พวกเขาเป็นใคร?” “แม่ไม่เห็นหน้าชัด ๆ แต่หนึ่งในนั้นสวมแหวนตราประจำตระกูลวรเมธา” ลลินตัวชา ตระกูลวรเมธาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริง ๆ “แล้วเอกสารที่พ่อฝากไว้ล่ะคะ?” แม่มองเธอด้วยแววตาเศร้าสร้อย “แม่ซ่อนไว้ในที่ที่ไม่มีใครหาเจอ แต่ตอนนี้แม่จำไม่ได้แล้วว่าซ่อนไว้ตรงไหน” ลลินก้มลงกอดแม่แน่น “ไม่เป็นไรค่ะ เราจะค่อย ๆ หาไปด้วยกัน” ขณะเดียวกัน อคินกำลังตรวจสอบรายชื่อผู้มีอำนาจเข้าถึงบัญชีดังกล่าวในบริษัท ภาคินเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสาร “ท่านประธานครับ เราพบข้อมูลเพิ่มเติมแล้ว” “ว่ามา” “บัญชีนี้ถูกเปิดผ่านเอกสารยืนยันตัวตนที่มีลายเซ็นของคุณหญิงมณีรัตน์ แต่ลายเซ็นอาจเป็นของปลอมครับ” อคินขมวดคิ้ว “แล้วใครเป็นผู้รับรองเอกสาร?” ภาคินวางกระดาษอีกแผ่นลงตรงหน้า “คุณแพรไหมครับ” อคินนิ่งไป แพรไหมเป็นลูกสาวของอดีตผู้บริหารที่เคยทำงานใกล้ชิดกับธนกฤต เธอจึงมีโอกาสเข้าถึงข้อมูลบางอย่างในช่วงเวลานั้น แต่ทำไมเธอถึงช่วยเปิดบัญชีในชื่อแม่ของลลิน? อคินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเธอทันที “ผมต้องการพบคุณ” ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ “เรื่องอะไรคะ?” “เรื่องบัญชีของมณีรัตน์” “ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร” “อย่าโกหกผม แพรไหม” น้ำเสียงของเขาเย็นลง “ถ้าคุณไม่มา ผมจะส่งเอกสารทั้งหมดให้ตำรวจ” แพรไหมถอนหายใจ “ได้ค่ะ พรุ่งนี้ ฉันจะไปพบคุณ” หลังวางสาย อคินนั่งนิ่งอยู่ในห้องทำงาน เขาเริ่มรู้สึกว่าทุกคนในอดีตต่างมีความลับของตัวเอง และคนที่ดูเหมือนเป็นเหยื่ออาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากกว่าที่คิด เย็นวันนั้น ลลินกลับถึงบ้านแล้วพบกล่องของขวัญวางอยู่บนโต๊ะในห้องนอน ไม่มีชื่อผู้ส่ง เธอเปิดกล่องอย่างระมัดระวัง ภายในมีสร้อยข้อมือเงินเส้นหนึ่งและรูปถ่ายเก่า ในภาพเป็นหญิงสาวสองคนยืนอยู่ด้วยกันหน้าบ้านหลังหนึ่ง คนหนึ่งคือแม่ของเธอในวัยสาว อีกคนคือหญิงที่ลลินไม่รู้จัก ด้านหลังรูปมีข้อความว่า ‘ผู้หญิงคนนี้รู้ว่าพ่อของคุณซ่อนหลักฐานไว้ที่ไหน’ ลลินรีบโทรหาแม่และส่งรูปให้ดู ทันทีที่แม่เห็นภาพ สีหน้าก็เปลี่ยนไป “นี่…คุณอรทัย” “แม่รู้จักเธอเหรอคะ?” แม่พยักหน้าอย่างช้า ๆ “เธอเป็นเพื่อนสนิทของพ่อ และเป็นคนที่ช่วยพ่อเก็บเอกสารก่อนเกิดอุบัติเหตุ” “แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?” แม่ส่ายหน้า “แม่ไม่ได้พบเธอมาหลายปีแล้ว” ลลินมองภาพนั้นอีกครั้ง ก่อนตัดสินใจว่าจะตามหาผู้หญิงคนนี้ให้พบ แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง แพรไหมกำลังยืนอยู่หน้าห้องทำงานของอคิน พร้อมแฟ้มเอกสารที่อาจเปลี่ยนทุกอย่าง “คุณควรหยุดตามเรื่องนี้ได้แล้วค่ะ” แพรไหมพูด อคินเงยหน้าขึ้น “ถ้าคุณไม่มีอะไรต้องปิดบัง ก็ไม่จำเป็นต้องกลัว” แพรไหมวางแฟ้มลงบนโต๊ะ “ฉันไม่ได้กลัวตัวเอง” “แล้วคุณกลัวอะไร?” เธอมองเขาอย่างเจ็บปวด “ฉันกลัวว่าถ้าคุณรู้ความจริงทั้งหมด คุณจะสูญเสียผู้หญิงที่คุณพยายามปกป้องมาตลอด” อคินลุกขึ้นยืน “หมายความว่ายังไง?” แพรไหมไม่ตอบ เพียงเปิดแฟ้มให้เขาดู ข้างในมีเอกสารฉบับหนึ่งซึ่งระบุชื่อของลลินไว้ในฐานะผู้รับผลประโยชน์จากกองทุนลับที่ถูกจัดตั้งขึ้นก่อนพ่อของเธอเสียชีวิต อคินมองเอกสารนั้นอย่างตกตะลึง เพราะชื่อของผู้อนุมัติกองทุนดังกล่าวไม่ใช่ธนกฤต แต่เป็นชื่อของพ่อของเขาเอง จบตอนที่ 7
Pinakabagong kabanata
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน“คุณเคยแต่งงานมาก่อนหรือเปล่าคะ?”คำถามของลลินทำให้อคินยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องเขามองโทรศัพท์ในมือเธอ ก่อนถามเสียงต่ำ“ใครส่งข้อความมา?”“ตอบคำถามฉันก่อนค่ะ”“ลลิน เรื่องนั้นมันผ่านมาแล้ว”“แปลว่าคุณเคยแต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม?”อคินหลับตาลงชั่วครู่“ผมเคยหมั้นกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เราไม่เคยจดทะเบียนสมรส”ลลินรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหนักอึ้งอยู่ในอก“แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน?”“เพราะมันไม่เกี่ยวกับสัญญาของเรา”“แต่ฉันเป็นภรรยาของคุณนะคะ อย่างน้อยฉันก็ควรรู้ว่าคุณเคยมีใครมาก่อน”อคินนิ่งเงียบ“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”เขาใช้เวลานานกว่าจะตอบ“ชื่อรินลดา”ลลินไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”“ผมไม่รู้”“คุณโกหก”“ผมไม่ได้โกหก เราไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว”ลลินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ถ้าคุณไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอก”“ลลิน…”“ฉันขออยู่คนเดียว”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆทันทีที่ประตูปิด ลลินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบข้อความ‘รินลดาคือใคร?’ข้อความตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว‘ผู้หญิงที่เกือบได้เป็นภรรย
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 9 : ผู้หญิงที่เขาเลือก
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 9 : ผู้หญิงที่เขาเลือกเช้าวันจันทร์ บริษัทวรเมธาจัดงานเลี้ยงต้อนรับนักลงทุนรายใหม่ลลินได้รับคำเชิญจากอคินให้ไปร่วมงานในฐานะภรรยาของประธานบริษัท แม้เธอจะไม่อยากปรากฏตัวต่อหน้าคนจำนวนมาก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะการไปครั้งนี้อาจช่วยให้เธอรู้จักคนที่เกี่ยวข้องกับอดีตของครอบครัววรเมธามากขึ้น“ชุดนี้เหมาะกับคุณ”อคินวางกล่องกำมะหยี่ลงบนโต๊ะลลินเปิดดู พบสร้อยคอเพชรเส้นเล็กประดับจี้รูปหยดน้ำ“นี่อะไรคะ?”“เครื่องประดับสำหรับงานคืนนี้”“ฉันมีสร้อยของตัวเองค่ะ”เธอหยิบสร้อยจี้ดอกลิลลี่ของพ่อออกมาอคินมองสร้อยเส้นนั้น ก่อนพยักหน้า“ถ้าคุณอยากใส่เส้นนั้นก็ได้”ลลินแปลกใจที่เขาไม่บังคับ“ฉันคิดว่าคุณจะบอกให้ฉันใส่ของแพง ๆ เพื่อให้เหมาะกับภาพลักษณ์ของคุณเสียอีก”“คุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เหมาะกับใคร”คำพูดนั้นทำให้เธอนิ่งไปชั่วขณะเมื่อถึงงานเลี้ยง ทั้งสองเดินเข้ามาในห้องจัดงานพร้อมกัน สายตาของแขกจำนวนมากหันมามองเสียงกระซิบดังขึ้นทั่วบริเวณ“นั่นภรรยาของคุณอคินเหรอ?”“ได้ยินว่ามาจากครอบครัวธรรมดา”“ไม่รู้ว่าแต่งงานกันด้วยเหตุผลอะไร”ลลินได้ยินทุกคำ แต่ยั
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหว
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหวฝนเริ่มตกหนักในช่วงเย็น ลลินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองหยดน้ำที่ไหลลงมาตามกระจกอย่างเหม่อลอยตั้งแต่แต่งงานกับอคิน ชีวิตของเธอก็ไม่เคยสงบอีกเลยทุกวันมีคำถามใหม่ ทุกคืนมีความลับใหม่ และทุกครั้งที่เธอคิดว่าตัวเองเข้าใกล้ความจริง ก็จะมีบางอย่างดึงเธอกลับไปยังจุดเริ่มต้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นหมายเลขที่เธอไม่รู้จัก“สวัสดีค่ะ”“คุณลลินใช่ไหมคะ?”เสียงผู้หญิงสูงวัยดังมาจากปลายสาย“ฉันชื่ออรทัย เป็นเพื่อนเก่าของพ่อคุณ เราต้องพบกัน”ลลินลุกขึ้นยืนทันที“คุณรู้เรื่องพ่อของฉันใช่ไหมคะ?”“รู้ค่ะ แต่ฉันไม่สามารถคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ได้ พรุ่งนี้บ่ายสามโมง มาพบฉันที่ร้านกาแฟริมสวนสาธารณะ อย่าพาใครมาด้วย”สายถูกตัดไปลลินยืนมองโทรศัพท์ หัวใจเต้นแรงด้วยความหวังในที่สุด เธอก็อาจได้พบคนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อแต่เมื่อหันกลับมา เธอกลับพบอคินยืนอยู่หน้าประตูห้อง“คุณคุยกับใคร?”ลลินรีบเก็บโทรศัพท์“เพื่อนค่ะ”“เพื่อนคนไหน?”“คุณไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบทุกเรื่องในชีวิตฉันนะคะ”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้ามาใกล้“ผมไม่ได้ต้องการควบคุมคุณ แ
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 7 : ผู้หญิงในความทรงจำ“บัญชีอยู่ในชื่อแม่ฉันได้ยังไงคะ?”ลลินถามซ้ำขณะยืนอยู่หน้าห้องผู้ป่วยอคินเปิดข้อมูลจากเลขาฯ ให้เธอดู รายการบัญชีดังกล่าวถูกเปิดขึ้นเมื่อแปดปีก่อน และมีเงินจำนวนหนึ่งถูกโอนเข้าออกเป็นระยะแต่ชื่อผู้เปิดบัญชีกลับเป็นชื่อของแม่เธอจริง ๆ“ฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย”“ผมจะให้ฝ่ายกฎหมายตรวจสอบว่าใครเป็นคนเปิดบัญชี”ลลินมองเอกสารด้วยความสับสน“ถ้าแม่ฉันไม่ได้เปิดเอง ก็แปลว่ามีคนใช้ชื่อแม่ฉัน”“มีความเป็นไปได้”“แล้วคนคนนั้นต้องการอะไร?”อคินไม่ตอบลลินรู้สึกว่าความจริงยิ่งใกล้เข้ามาเท่าไร เรื่องราวกลับยิ่งซับซ้อนขึ้นเท่านั้นเช้าวันต่อมา เธอตัดสินใจถามแม่โดยตรงหญิงวัยกลางคนเพิ่งตื่นจากการพักผ่อน เมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามา เธอก็ยิ้มบาง ๆ“ลลิน วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอลูก?”ลลินนั่งลงข้างเตียง จับมือแม่ไว้“แม่คะ หนูมีเรื่องอยากถาม”“อะไรจ๊ะ?”“เมื่อแปดปีก่อน แม่เคยเปิดบัญชีธนาคารที่เกี่ยวข้องกับบริษัทวรเมธาหรือเปล่าคะ?”รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่ค่อย ๆ จางหาย“ลูกไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน?”คำถามนั้นทำให้ลลินใจหาย“แสดงว่าแม่รู้เรื่องบัญชีนั้นจริง ๆ เห
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี“สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณ อาจทำให้คุณเกลียดผมมากกว่าเดิม”คำพูดของอคินทำให้ลลินยืนนิ่งอยู่กลางห้องเอกสารเธอมองชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ถ้าคุณรู้ว่าฉันจะเกลียดคุณ แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมพูดความจริงตั้งแต่แรกคะ?”อคินไม่ตอบทันที เขาหันไปสั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้ออกจากห้อง ก่อนปิดประตูด้วยตัวเอง“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพ่อของผม และพ่อของคุณ”“ฉันฟังอยู่ค่ะ”“เมื่อแปดปีก่อน พ่อของคุณทำงานเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีให้กับบริษัทในเครือของครอบครัวผม เขาพบความผิดปกติในการโอนเงินจำนวนมหาศาล และนำหลักฐานมาให้ผมดู”ลลินขมวดคิ้ว“คุณอายุเท่าไหร่ตอนนั้น?”“ยี่สิบสอง”“แล้วทำไมเขาถึงเอาหลักฐานมาให้คุณ?”อคินหลุบตาลง“เพราะตอนนั้นผมเป็นคนเดียวในครอบครัวที่เขาคิดว่าจะเชื่อใจได้”หัวใจของลลินเต้นแรง“แล้วคุณทำอะไรกับหลักฐาน?”“ผมเอาไปให้พ่อของผม”คำตอบนั้นทำให้เธอหน้าซีด“คุณส่งหลักฐานให้คนที่อาจเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดอย่างนั้นเหรอคะ?”“ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าพ่อมีส่วนเกี่ยวข้อง ผมคิดว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง”“แล้วหลังจากนั
วิวาห์ลวงของท่านประธาน ตอนที่ 5 : ภรรยาของท่านประธาน
วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 5 : ภรรยาของท่านประธานเช้าวันรุ่งขึ้น ลลินตื่นตั้งแต่หกโมงเธอเลือกเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงทรงสุภาพ รวบผมยาวขึ้นเป็นหางม้า แล้วเก็บซองเอกสารไว้ในกระเป๋าที่พกติดตัวตลอดเวลาวันนี้เธอจะเข้าไปในบริษัทวรเมธาเป็นครั้งแรกไม่ใช่ในฐานะแขก แต่ในฐานะภรรยาของประธานบริษัทและเธอต้องการรู้ว่าบริษัทแห่งนี้ซ่อนความลับอะไรไว้บ้างเมื่อเดินลงมาถึงห้องอาหาร อคินกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะ เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอครู่หนึ่ง“คุณพร้อมแล้วเหรอ?”“ค่ะ”เขาเลื่อนแก้วกาแฟออกจากทาง ก่อนชี้ไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“นั่งกินอาหารเช้าก่อน”“ฉันกินบนรถก็ได้ค่ะ”“ผมไม่ได้ถามว่าคุณอยากกินที่ไหน”ลลินหรี่ตา“คุณนี่ชอบสั่งคนอื่นจริง ๆ เลยนะคะ”“เฉพาะคนที่ไม่ยอมดูแลตัวเอง”เธออยากโต้กลับ แต่เมื่อเห็นอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า ก็อดแปลกใจไม่ได้เป็นข้าวต้มปลาแบบที่พ่อเคยทำให้เธอกินในวัยเด็ก พร้อมขิงซอยและต้นหอมที่เธอชอบ“ใครเป็นคนทำคะ?”“แม่บ้าน”“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันชอบกินแบบนี้?”อคินชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบเรียบ ๆ“คุณเคยบอกผม”“ฉันไม่เคยคุยเรื่องอาหารกับคุณเลยนะคะ”เขาปิดแฟ้มเอกสาร“บางทีคุณอาจ
Maaari mong magustuhan
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.5K viewsรอยร้าวรัก
Sitha76.2K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์365.8K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.5K viewsเรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4
เหมือนแพ144 viewsเธอคือรักครั้งสุดท้าย
เขียว_หวาน89 viewsอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง80 viewsคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋456 views
