จ้างน้องมาดูแล

“ลุงกับป้าเอาอะไรอีกไหมคะ ผิงจะไปซื้อให้ก่อน วันนี้รับบทเป็นเมกอัปอาร์ติสด้วย ดีนะที่พี่ซุงมีตากล้องมา ไม่งั้นผิงคงได้เป็นช่างภาพด้วย”

“ไม่เอาแล้วละ ผิงทำธุระให้ซุงเถอะ” กานดาตอบยิ้มๆ หยิบพ็อกเก็ตบุ๊กออกมาจากกระเป๋าอ่านฆ่าเวลา ส่วนกวีก็เดินออกไปดูทิวทัศน์ยามเช้าตรู่ด้านนอกโรงอาหาร

ขนมผิงให้ไม้ซุงขยับเก้าอี้หันหลังให้โต๊ะ ส่วนเธอเอาเก้าอี้อีกตัวมาตั้งตรงหน้าเขา แทรกตัวเข้าไปตรงขาของชายหนุ่ม กระบวนการแต่งหน้าขั้นพื้นฐานเริ่มขึ้น

“ไม่เอาแบบพระเอกลิเกนะ” ไม้ซุงดักทาง

“หล่อโอปป้าอยู่แล้ว แค่รองพื้นก็พอ”

“พ่อเสียทำไมไม่บอก” ไม้ซุงเริ่มเรื่องที่ตนเองไม่สบายใจ

“บอกทำไม ไม่ใช่ญาติพี่นี่ เพื่อนสนิทผิงยังไม่บอกเลย ไม่อยากรบกวนใคร” ปากพูดมือเล็กก็ทาครีมรองพื้นไปด้วย

“เมื่อไร”

“ก่อนสอบสองอาทิตย์ กลับมาเลยสอบตกไง เกรดร่วงกราวเลย”

ไม้ซุงยกมือขึ้นจับมือขนมผิง “พี่ขอโทษนะที่ไม่ได้ติวเลขให้เย็นนั้น”

ขนมผิงดึงมือออกมาควักครีมขึ้นไปแต้มบนหน้าเขา “ขอโทษทำไม ก็พี่ไม่ว่างนี่ มันผ่านมาแล้วพี่อย่าไปนึกถึงมันเลย ผิงโอเค”

ดวงตาคมกริบมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่คืบ

“ผิงคบอยู่กับใคร”

“ตามจีบเด็กวิดวะโยธาอยู่ ชื