บทที่ 2

“จะเรียนวิศวะจริงๆหรือลูก ไม่เรียนบริหารเหมือนน้องเนยกับเฮียเนมเหรอครับ” นวพรรษถามลูกชายคนกลางฝาแฝดคนพี่ที่เลือกเรียนต่างจากพี่น้อง

ตอนนี้ลูกแฝดทั้งสองกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยตามวรานนท์คนพี่ไปแล้ว ถึงแม้จะเลือกเรียนที่มหาวิทยาลัยชื่อดังเดียวกัน แต่ลูกชายคนกลางอย่างน้องโน้ต วรงกรณ์ โชติกุลวัฒนา ก็เลือกที่จะเรียนคณะวิศวะกรรมศาสตร์ต่างจากคนอื่นแทนที่จะเรียนคณะบริหารอย่างน้องเนย วราภรณ์ น้องสาวฝาแฝดและเฮียเนม วรานนท์ หรือแม้แต่แด็ดดี้ เวทานนท์ก็ยังเรียนบริหาร

“ไม่อ่ะครับมามี้ น้องโน้ตอยากเรียนวิศวะจบมาก็ช่วยงานที่บ้านได้เหมือนกัน บริษัทคุณปู่จะได้ไม่ต้องไปจ้างวิศวกรที่ไหนอีกให้เปลืองตังส์ ให้โน้ตเรียนเถอะนะครับมามี้ นะครับน้าาาาาา”

วรงกรณ์ พูดไปอ้อนมารดาไปพร้อมยกเหตุผลที่เลือกเรียนวิศวะให้มารดาฟังไปด้วย ถึงแม้ลูกๆทั้งสามคนจะโตกันหมดแล้วแต่เวลาอยู่กับสมาชิกในครอบครัวก็จะยังทำตัวอ้อนเป็นเด็กๆที่ยังไม่โตกันสักคน

“ก็ได้ๆ ตามใจลูกเลยครับพ่อรูปหล่อ แต่ต้องตั้งใจเรียนนะลูกห้ามไปเกเรหักอกสาวๆนะ มามี้ยังไม่อยากมีหลาน ห้ามไปมีเรื่องชกต่อยกับใครด้วย”

นวพรรษบอกลูกชายเพราะถึงแม้ตอนนี้วรงกรณ์จะอายุแค่สิบแปดปี แต่เจ้าตัวหน้าตาหล่อไม่แพ้พี่ชายกับแด็ดดี๊ออกแนวลูกเสี้ยวสไตล์ลูกครึ่งเหมือนกัน รูปร่างหุ่นของลูกชายก็สูงเกือบเท่าพี่ชายแล้วไหนจะมีมัดกล้ามแน่นกล้ามท้องเป็นลอนๆเพราะพากันออกกำลังกายกับพี่ชายและแด็ดดี๊ที่ยิมที่มีไว้ในบ้านกันสามคน ไม่ได้หุ่นสูงโปร่งไม่มีกล้ามเนื้อเหมือนเขา กลัวแต่ว่าเข้าปีหนึ่งแล้วลูกชายจะมีสาวๆมาติดตรึมทำให้ไม่สนใจการเรียนนี่แหละ เพราะถ้าเรียนคณะบริหารก็จะมีแฝดน้องกับเฮียเนมคอยดูแลคอยสะกิดอยู่ตลอดเวลา

“ขอบคุณครับมามี้คนสวย น่ารักที่สุดเลย ฟอดดด” เสียงหอมแก้มผู้เป็นแม่ดังฟอดใหญ่ ทำเอาเวทานนท์หันไปมองลูกชายทันที

“ปล่อยแก้มเมียแด็ดดี้เดี๋ยวนี้เลยเจ้าโน้ต ห้ามหอมนานแก้มเมียแด็ดดี้ช้ำหมด” แด็ดดี้คนหวงเมียห้ามลูกชายอย่างคาดโทษ

“แค่นี้ทำหวง นี่ก็มามี้โน้ตนะ อ๋อ รู้แล้วอิจฉามามี้ใช่ไหม ได้งั้นเดี๋ยวโน้ตหอมแด็ดดี้ด้วยก็ได้มา ฟอดดดดด พอใจหรือยังสุดหล่อ เอาอีกไหม ฟอดดดดด” คนเป็นลูกเข้าไปปล้ำหอมแก้มพ่อ ทำเอานวพรรษหัวเราะขำกับความขี้เล่นของวรงกรณ์

“โน้ต เห็นเค้าบอกว่าวิศวะจะมีเกียร์ให้ ตัวห้ามเอาให้ใครง่ายๆนะ” วราภรณ์บอกพี่ชายฝาแฝด

“ทำไมอ่ะ”

“ก็เค้าบอกว่าถ้าให้เกียร์เท่ากับให้ใจไง ฉะนั้นตัวต้องเก็บเกียร์ไว้ดีๆถ้าแน่ใจว่ารักใครแล้วค่อยให้ หรือตัวฝากเค้าไว้ก็ได้นะถ้าได้มาแล้ว ตัวค่อยมาเอาตอนมีความรักจริงๆเค้าจะได้ช่วยดูให้ว่าผ่านไหมถ้าไม่ผ่านเค้าก็จะไม่ให้เกียร์ตัว”

วราภรณ์เสนอทางออกให้พี่แฝดเพราะดูแล้วฝาแฝดรูปหล่อของตัวเองต้องมีคนมาจีบเยอะแน่ เพราะตอนอยู่มัธยมเธอกับพู่กันก็พากันเป็นไม้กันหมาให้คอยสแกนให้ไม่ให้ผู้หญิงเข้าใกล้ได้ง่ายแต่พอเรียนมหาลัยดันอยู่กันคนละคณะเลยไม่รู้จะสแกนยังไง จะว่าไปเธอก็หวงฝาแฝดของตัวเองอยู่ยังไม่อยากให้มีแฟน ส่วนเฮียเนมถ้าจะมีแฟนต้องเป็นพู่กันเพื่อนรักเท่านั้น

“ได้ไงเนย นั่นมันเกียร์ของเรา ถ้าตัวอยากได้ตัวต้องหาแฟนเป็นวิศวะเดี๋ยวเราแนะนำเพื่อนให้”

“พอๆเลยทั้งคู่ ยังเด็กอยู่ห้ามมีแฟน ห้ามพูดเรื่องแฟน แด็ดดี้หวง อยู่กับแด็ดดี้กับมามี้ไปนานๆแบบนี้แหละลูกรัก อยู่ให้แด็ดดี้มองความน่ารักสดใสของลูกนานๆ อยู่ให้แด็ดดี้เลี้ยงจนแก่ยังได้เลย” เวทานนท์เลยต้องรีบเบรคลูกทั้งสอง ขนาดยังไม่ได้ไปเรียนยังคุยกันเรื่องแฟนแล้ว ไม่เห็นใจหัวอกคนเป็นพ่อเลย ลูกเขาหน้าตาสวยหล่อน้อยซะที่ไหน ถึงขนาดมีแมวมองมาทาบทามไปเป็นดาราแต่คนหวงลูกอย่างเขาไม่อนุญาตเท่านั้นเอง

“เวอร์มากพี่เวย์ ลูกๆก็ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ไหม โตไปก็ต้องมีครอบครัวเป็นของตัวเอง ปล่อยให้ลูกไปมีไปใช้ชีวิตแบบที่ลูกต้องการ เราก็จะแก่ลงทุกวันจะได้อยู่กับลูกจนลูกแก่หรือเปล่าเถอะ แต่ตอนเรียนมามี้ขอได้ไหมลูกอย่าเพิ่งรีบชิงสุกก่อนห่ามอย่าทำผู้หญิงท้องเพราะผู้หญิงเขาจะลำบากพอท้องก็ต้องหยุดเรียนเสียเวลา เสียอนาคต และเสียหายเสียชื่อเสียงด้วย”

นวพรรษปรามสามีคนหวงลูกพร้อมทั้งถือโอกาสสอนทั้งลูกชายและลูกสาวไปในตัว ซึ่งทั้งฝาแฝดทั้งคู่ก็รับฟังอย่างดี

“โน้ต เค้ามีทางออกให้ตัว มามี้ไม่อยากให้ไปทำผู้หญิงท้อง งั้นตัวก็มีแฟนเป็นผู้ชายแทนโอเครไหม” วราภรณ์คนซนแนะนำพี่ชายตามประสาสายวาย

“ยัยน้อง มามี้จะหักเงินค่าขนมแล้วนะ แนะนำแต่ละอย่างดีๆทั้งนั้น ผู้ชายก็ไม่ได้นะน้องโน้ตถ้าเป็นผู้ชายพิเศษแบบมามี้ก็ท้องอยู่ดี ถ้าจะมีจริงก็ต้องรู้จักป้องกันนะครับ” นวพรรษไม่ไหวกับความคิดของคนซนอย่างลูกสาว

“โธ่มามี้น้องเนยล้อเล่น หยอกๆ หรอกน่ะ ได้ยินไหมโน้ตมามี้บอกให้ตัวมีได้แต่ต้องใส่ถุง ยืดอกพกถุงนะพี่ชายสุดหล่อ” วราภรณ์อ้อนมารดาทันทีเพราะกลัวโดนหักค่าขนมแต่ยังไม่วายให้คำแนะนำกับวรงกรณ์ต่อ

“ยัยน้อง ทะลึ่งนะเรา กลุ้มใจสงสัยมามี้จะมีลูกเขยก่อนลูกสะใภ้แน่นอนเลย”

“โน้ต ได้ยินไหมมามี้อยากได้ลูกเขยงั้นตัวเอาผัวเลย”

“ยัยน้องงง” นวพรรษร้องเสียงหลงกับลูกสาว ไม่รู้ลูกคนหรือลูกลิง

“บ้าน่ะเนย เราโพผัว ต้องมีเมียเท่านั้น”

แด็ดดี้กับมามี้แทบอยากจะเอาเท้าก่ายหน้าผากกับความคิดซุกซนของลูก