บทที่ 3

“ ยินดีด้วยนะบอม พู่กันดีใจมากเลยที่มีเพื่อนสนิทเป็นถึงเดือนคณะอ่ะ อย่างนี้เราต้องฉลองแล้วล่ะเพื่อนรัก”

พู่กันหรือพนัชกร เพื่อนใหม่ที่มาเพิ่งมาเจอกันและสนิทกันเข้ามาแสดงความยินดีกับกิตติภพ ที่ได้รับเลือกให้เป็นเดือนของคณะแพทย์และเป็นตัวแทนของคณะเข้าไปประกวดเดือนมหาวิทยาลัยต่อไป พู่กันผิวขาวเนียนกว่ากิตติภพมากและตัวบางกว่า เขาว่าเขาขาวแล้วแต่อีกคนกลับขาวกว่า นี่ถ้าแม่เลี้ยงกานดามารดาของเขามาเห็นคงจะชอบมากแม่ชอบบอกว่าเขาน่ารักแต่ถ้ามาเจอกับพู่กันเพื่อนของเขามีหวังหลงเลย ขนาดเขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะชอบผู้ชายแต่พอได้อยู่กับพู่กันทีไรมันอดที่จะรู้สึกดีทุกครั้ง หรือว่าเขาจะคิดไม่ซื่อกับเพื่อนรักเสียแล้ว

“ขอบคุณมากเลยนะพู่กัน งั้นเราไปหาอะไรกินดีไหมเย็นนี้”

“เอาเป็นบ่ายๆ หลังเลิกเรียนดีไหม เพราะตอนเย็นพู่กันว่าจะไปกับเนยเพื่อนที่คณะบริหาร” พนัชกรเสนอเพราะช่วงเย็นว่าจะไปบ้านของพี่เนมกับเนยเสียหน่อย

”โอเคได้เลยเราตามใจพู่กันอยู่แล้ว” เจอรอยยิ้มของพู่กันเขาก็พร้อมที่จะตามใจอีกคนอยู่แล้ว

“งั้นเดี๋ยวเราไปซื้อกาแฟเสร็จก็เข้าเรียนกันเถอะพู่กัน ว่าแต่มีของให้บอมช่วยถือไหม” กิตติภพขันอาสาเพื่อนรักเพราะดูอีกคนบางและน่าทะนุถนอมกว่าเขาแต่ชอบถือของมาเรียนเยอะแยะไม่รู้หอบอะไรมาหนักหนา ทั้งๆที่เรียนเหมือนกันแต่ของกิตติภพมีแค่นิดเดียว

“ไม่มีจร้า แค่นี้สบายมากพู่กันสะพายเองได้ บอมนี่นอกจากจะหล่อหน้าตาดีแล้วยังนิสัยดีอีก แบบนี้สาวๆกรี๊ดกันตรึม เดี๋ยวพอประกวดเดือนมหาลัยนะแฟนคลับเยอะแน่ๆ” พนัชกรเอ่ยแซวเพื่อน แต่คนโดนแซวกลับยิ้มเขินที่เพื่อนของเขาชมว่าเขาหล่อหน้าตาดี สาวๆไม่ต้องกรี๊ดก็ได้ ตอนนี้เขาอยากให้แค่พู่กันเพื่อนรักกรี๊ดคนเดียวพอ

ทั้งคู่พากันเดินออกมาจากร้านกาแฟชื่อดังที่อยู่ในคณะ ด้วยความที่พนัชกรหอบหิ้วของเยอะทำให้กิตติภพต้องอาสาถือแก้วชาเขียวให้เพื่อน ส่วนของเขาวันนี้สั่งกาแฟเพราะเมื่อคืนนอนดึกเพราะร่วมกิจกรรมประกวดเดือนคณะจนได้รางวัลมาต้องอยู่พบพี่เลี้ยงอีกกว่าจะเสร็จกว่าจะได้นอนวันนี้จึงง่วงเป็นพิเศษจึงต้องอาศัยคาเฟอีนเพื่อให้ตาสว่าง กลายเป็นว่าตอนนี้กิตติภพต้องถือทั้งชาเขียวเพื่อนกับกาแฟของตัวเอง ด้วยความที่กลัวชาเขียวปั่นจะละลายก่อน กิตติภพจึงบอกให้พนัชกรหยุดเดินแล้วก้มลงดูดชาเขียวในแก้วที่ตัวเองถืออยู่ จากนั้นก็พากันเดินไปที่ห้องเรียน

ช่วงบ่ายสามหลังเลิกเรียนสองคนเพื่อนสนิทก็พากันมาที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังในย่านใกล้มหาวิทยาลัยโดยที่โดยสารรถของกิตติภพมาเพราะวันนี้พนัชกรไม่ได้ขับรถมาเอง พอลงจากรถได้ทั้งคู่ก็พากันเดินเข้าไปในร้านสุกี้ชาบูชื่อดังเพื่อร่วมฉลองกับตำแหน่งเดือนคณะกันสองคนมื้อนี้พนัชกรเป็นคนจ่ายเพราะอยากเลี้ยงฉลองให้เพื่อนทำให้กิตติภพปฏิเสธไม่ได้ ไม่อย่างนั้นโดนคนน่ารักงอนแน่ๆ

“บอมสั่งเยอะๆเลยนะห้ามเกรงใจพู่กัน นานๆพู่กันจะเลี้ยงที เพราะปกติมีแต่บอมชิงจ่ายก่อน” เสียงของพนัชกร บอกเขา ก็เพราะเวลาไปทานข้าวหรือซื้อกาแฟกันส่วนมากเขาจะเป็นคนชิงจ่ายให้อีกคนก่อน เหมือนป๋าเปย์พร้อมจ่ายให้แฟน แต่เขาก็มีความสุขในการจ่ายเพราะเวลาที่พู่กันกินอะไรแล้วดูมีความสุขกับการกินมาก และเขาก็มีความสุขที่ได้นั่งมองหน้าอีกคนที่กินไปด้วยยิ้มไปด้วย

ขณะที่กำลังก้มหน้าคีบผักเข้าปาก อยู่ๆก็มีเนื้อเป็ดย่างถูกคีบมายื่นให้ตรงหน้า ทำให้ใบหน้าหล่อเกาหลีต้องเงยขึ้นไปมองก็เจอว่าพู่กันคีบเป็ดย่างมายื่นให้ตรงหน้าเขา คิ้วดกได้รูปเลิกขึ้นเป็นเชิงถามถึงเเม้จะพอเดาได้ว่าเพื่อนรักคงจะคีบให้ตัวเองแต่ก็ไม่อยากเดาให้หน้าแตก เป็ดย่างถูกเลื่อนเข้ามาใกล้ๆปากของเขาอีก

“อ่ะอ้าปากซิ เดี๋ยวพู่กันป้อน ไม่เห็นค่อยกินเดี๋ยวกินไม่ทันพู่กันนะ”

พอเพื่อนบอกให้อ้าปาก กิตตภพถึงได้อ้าปากรับเอาเป็ดย่างเข้าปากไป ตั้งแต่กินเป็ดย่างมาเขารู้สึกว่าเป็ดชิ้นที่เพิ่งกินเข้าไปเมื่อสักครู่นี่แหละอร่อยที่สุดแล้วหนังเป็ดกรอบกำลังพอดีเนื้อเป็ดก็ทั้งนุ่มและหวานหรือว่าขึ้นอยู่ที่คนป้อน นะอยู่ๆเขาก็เขินหน้าแดงที่ตัวเองคิดกับเพื่อนแบบนั้น

“ขอบคุณมากเลยนะพู่กันอร่อยมากเลย อ่ะเราให้ อ้าปาก” กิตติภพก็ตอบแทนเพื่อนด้วยการคีบหมูกรอบยื่นไปให้ตรงหน้าเพื่อนทันทีก่อนที่ทั้งสองคนจะยิ้มให้กันและตั้งหน้าตั้งตากินสุกี้ไปพลางคุยกันไปพลาง

เพจคิ้วท์บอย

"ตอนสั่งชาเขียวอุตส่าห์สั่งหวานร้อยแต่ทำไมดูดแล้ว ยังหวานน้อยสู้ชาเขียวหวานห้าสิบที่น้องพู่กันคนน่ารักคณะแพทย์ดูดไม่ได้ซะที อ่อ ต้องมีเดือนคณะคนหล่อของเราป้อนที่เองถึงจะหวาน เอ๊ะ เอ๊ะ ยังไงคู่นี้ พาตอนบ่ายก็ไปทำเอาร้านสุกี้เค้าหวานเจี๊ยบ” แนบรูป พู่กันดูดชาเขียวแก้วที่บอมถืออยู่ และรูปที่ทั้งสองผลัดกันป้อนเป็ดย่างกับหมูกรอบยิ้มอย่างมีความสุขทั้งคนป้อนและคนกิน

สกุณา : เหมาะสมกันดี เชียร์ๆ

สไปร์ : รอลงเรือลำน้ีอยู่ น่ารักทั้งคู่

สิชล : หลงรักทั้งคู่ อยากจะไปลองสั่งชาสูตรนี้ดูบ้างจะมีใครป้อนไหมน๊าาาา

เอกกี้ : อ้ายยย ฟินเวอร์ อยากมีโมเม้นท์นี้บ้าง

นนน : เพื่อนกันจริงเหรือ ไม่อ่ะ เราจะเชียร์ให้เป็นคู่จิ้นแห่งปี

และอีก 200 คอมเมนท์

“ยังไงยะเพื่อนร้ายบอกมาซิ ไหนบอกว่ารักเฮียเนมคนเดียวไง แล้วนี่ยังไงไหนแก้ตัวมาซิ” ตอนนี้วราภรณ์กำลังเปิดเพจคิ้วท์บอยดูและไล่จี้เอากับเพื่อนรักอย่างพู่กันอยู่ ส่วนโน้ตพี่ชายฝาแฝดนั่งจิ้มโทรศัพท์ไม่สนใจ

“อะไรล่ะเนย ก็แค่เพื่อนกันเฉยๆ แค่บอมบอมหล่อมั้งหน้าตาโอ้ปป้าขนาดนั้น FC เค้าถึงตามถ่ายรูป ช่วงนี้ใกล้จะประกวดเดือนมหาลัยแล้วเลยต้องมีข่าวบ่อยๆ ยังไงพู่กันก็ต้องพี่เนมสุดหล่อเท่านั้นจร้าท่ีเป็นชายในดวงใจ” พนัชกรแก้ตัวกับเพื่อนสาวในวัยเด็ก เดี๋ยวโดนนางงอนไม่เชียร์พี่เนมให้ยุ่งเลย

“เออใช่ โน้ตก็ตำแหน่งเดือนวิศวะนี่นา โอ๊ย เกิดมาเป็นพู่กันนี่ดีจังแต่เพื่อนหล่อๆ ทำยังไงดี ตอนวันประกวดแล้วพู่กันจะเชียร์ใครดีล่ะทีนี้ นี่ก็เพื่อนโน่นก็เพื่อน”

พนัชกรนึกขึ้นได้ว่า วรงกรณ์เพื่่อนรักวัยเด็กก็ได้ตำแหน่งเดือนวิศวะมาน่ีนา และต้องไปแข่งดาวเดือนของมหาวิทยาลัยในอีกสองอาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ จะว่าไปทั้งบอมและโน้ตก็หล่อกินกันไม่ลงหล่อคนละแบบ ถ้าหล่อใสๆสไตล์โอปป้าเกาหลีมาเองก็ต้องยกให้กิตติภพ และถ้าจะเอาหล่อคมลูกครึ่งก็ต้องเป็นวรงกรณ์เท่านั้น

“ก็ต้องโน้ตอยู่แล้วไหม ถ้าพู่กันไม่เลือกโน้ต โน้ตจะบอกเฮียเนมเรื่องที่พู่กันป้อนอาหารให้ผู้ชายคนอื่น” วรงกรณ์แกล้งพนัชกร

“อูยยยย คนหล่อเล่นแรงอ่ะ พู่กันร้องไห้ไปฟ้องมามี้นิวดีกว่า ว่าโน้ตไม่รักเรา”

พนัชกรแกล้งกลับบ้าง สร้างความหมั่นไส้ให้กับวรงกรณ์มาก เลยอดที่จะเอามือจิ้มหน้าผากมนของเพื่อนไม่ได้ ทั้งสามคนเป็นเพื่อนรักเพื่อนเล่นที่รู้จักและคบกันมาตั้งตอนเด็กๆ ถึงแม้ตอนนี้จะอยู่คนละคณะแต่หลังเลิกเรียนก็จะหาเวลามาเจอกันเสมอ