Share

ตอนที่ 94 ว้าวุ่นใจ

last update Last Updated: 2025-08-29 22:06:52

หญิงสาวรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก โลกทั้งใบตอนนี้ของเธอมันหม่นหมองไปหมด เธอร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนและนั่งเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่เอามาจากห้องเก่าของเธอใส่ลงไปในกระเป๋า เสื้อผ้าและของใช้ทั้งหมดที่ชายหนุ่มซื้อให้เธอ เธอไม่แตะต้องมันแต่อย่างใด เพราะกลัวว่าเขาจะรังเกียจและโกรธเธอไปมากกว่านี้ ในดวงใจน้อยๆ ของเธอแอบหวังว่าเขาจะกลับมาและบอกให้เธอนั้นอยู่กับเขาเหมือนเดิม แต่มันก็เป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เธอใช้เวลานานหลายนาทีที่เก็บเสื้อผ้าและของใช้ที่จำเป็น ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานที่ชายหนุ่มบอกว่าเงินสดหนึ่งล้านวางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา และมันก็เป็นจริงดังคำที่เขาพูดเอาไว้

“เธอเป็นคนที่ต้องการให้เขาเบื่อเธอเองไม่ใช่เหรอน้ำแข็ง ทำไมหัวใจของเธอมันเจ็บอย่างนี้ล่ะ” เธอมองดูเงินก้อนโตทั้งน้ำตา ก่อนที่จะเอาสมุดบัญชีเงินฝากที่เขาโอนให้เธอทุกๆ เดือนวางคู่เอาไว้ พร้อมกับมือถือที่เขานั้นซื้อให้เธอ

เธอมีเงินเก็บเพียงเล็กน้อยก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้ใช้ และพอมองดูยอดเงินก็คิดว่าคงหาห้องเล็กๆ อยู่ได้หลายเดือน และเดี๋ยวปิดเทอมในช่วงนี้เธอจะทำงานพาร์ทไทม์เก็บเล็กผสมน้อยเพื่อให้เธอเรียนจบในเทอมสุดท้าย และหวังว่าช
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก   ตอนที่ 96 ดื้อรั้น

    เมื่อเธอได้ยินคำว่ากลับบ้านกับเขา หัวใจของเธอก็รู้สึกอ่อนยวบลงทันที เขากำลังง้อเธออย่างนั้นเหรอ ผู้ชายที่ใบหน้าเรียบนิ่งอุ้มเธออยู่ตอนนี้ เขาชวนเธอกลับบ้านของเขาอย่างนั้นเหรอ“ฮึก ไม่เอา น้ำแข็งไม่ไป”“ถ้าไม่ไปแล้วจะไปไหน” “...”“เธอมีที่ไปอย่างนั้นเหรอ”“...”“อ๋อ หรือจะไปอยู่กับไอ้หมอนั้น มันจ้องจะเอาเธออยู่นี่”“ฮึก อย่าพูดถึงพี่ครามนะคะ เขาเป็นคนดีค่ะ”“เฮอะ สนิทกับมันเร็วดีนะ” เขาอยากจะจับเธอมาตีก้นแรงๆ เรียกไอ้นั่นว่า ‘พี่’ อย่างนั้นเหรอ“ถ้าวันนี้คุณจะมาหาเรื่องหนู ก็ปล่อยหนูลง และกลับไปที่ของคุณเถอะค่ะ น้ำแข็งจะไปตามทางของตัวเอง” เธอพูดออกไปด้วยความรู้สึกที่น้อยใจ“เธอไม่มีสิทธิ์จะพูดแบบนี้กับฉัน”“เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ทำไมหนูจะพูดไม่ได้”“จะไม่เป็นได้ยังไง หรือจะต้องให้ฉันย้ำสถานะอีกครั้ง”“หนูไม่อยากเป็นของเล่นของคุณแล้ว” เธอพูดออกมาทั้งน้ำตา ทำให้ชายหนุ่มที่ได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจเธอเป็นอย่างมาก“เธอลืมไปแล้วเหรอ ว่าฉันเลี้ยงดูเธอมา และฉันให้เธอใช้เงินของฉันไปตั้งเท่าไหร่”“หนูคืนให้คุณหมดแล้ว จะมาเอาอะไรกับหนูอีกคะ”“...”“คุณมันใจร้ายที่สุด หนูอยู่บ้านคุณก็ไม่ได้งอมือง

  • วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก   ตอนที่ 95 ตามหา

    หลายชั่วโมงผ่านไป… เหล่าบอดี้การ์ดของมาร์คอฟ พยายามตามหาหญิงสาว แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ จนวูฟต้องตัดสินใจขึ้นมารายงานเจ้านายของตนเอง“นายครับ พวกเราพยายามหาเธอจนทั่วบริเวณใกล้ๆ แถวนี้หมดแล้วครับ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ”“ออกไป ฉันต้องการใช้ความคิด” มาร์คอฟใช้หัวนิ้วมือทั้งสองข้างนวดขมับของตัวเองเพื่อผ่อนคลาย เขาพยายามคิดอย่างหนักว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหน บ้านของเพื่อนเธอก็ไม่มี ที่สลัมห้องเล็กๆ ที่เธอเคยอยู่ก็ไม่มี ในระหว่างที่หญิงสาวอยู่กับเขา เธอก็ทำตัวน่ารัก ไม่ออกไปเที่ยวไหนเลยสักครั้งเว้นแต่...ใช่!! ยามว่างของเธอ เธอชอบไปวัดแห่งหนึ่งบ่อยๆ เขาเคยให้คนไปส่งเธอที่นั้น และเธอมักจะใช้เวลาอยู่แถวนั้นนานกว่าปกติ หรือว่าเธอจะไปที่วัดแห่งนั้นกันนะเมื่อเขานึกได้ดังนั้นก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้และเรียกวูฟขับรถไปยังที่นั่นทันที“ฮึกแม่จ๋า ยายจ๋า น้ำแข็งคิดถึงจังเลยค่ะ” หญิงสาวที่เดินเตร่ไปมาและยังไม่รู้จะไปไหน เธอก็ตัดสินใจมายังที่แห่งนี้ มันคือที่พักพิงจิตใจของเธอ ทุกช่วงเวลา ไม่ว่าเธอจะมีความสุขหรือเศร้า เธอก็จะมาเล่าเรื่องต่างๆ ต่อหน้ารูปภาพและชื่อที่สลักไว้ตรงกำแพงวัด นั้นก็คืออัฐิของแม่และยายข

  • วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก   ตอนที่ 94 ว้าวุ่นใจ

    หญิงสาวรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก โลกทั้งใบตอนนี้ของเธอมันหม่นหมองไปหมด เธอร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนและนั่งเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่เอามาจากห้องเก่าของเธอใส่ลงไปในกระเป๋า เสื้อผ้าและของใช้ทั้งหมดที่ชายหนุ่มซื้อให้เธอ เธอไม่แตะต้องมันแต่อย่างใด เพราะกลัวว่าเขาจะรังเกียจและโกรธเธอไปมากกว่านี้ ในดวงใจน้อยๆ ของเธอแอบหวังว่าเขาจะกลับมาและบอกให้เธอนั้นอยู่กับเขาเหมือนเดิม แต่มันก็เป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เธอใช้เวลานานหลายนาทีที่เก็บเสื้อผ้าและของใช้ที่จำเป็น ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานที่ชายหนุ่มบอกว่าเงินสดหนึ่งล้านวางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา และมันก็เป็นจริงดังคำที่เขาพูดเอาไว้“เธอเป็นคนที่ต้องการให้เขาเบื่อเธอเองไม่ใช่เหรอน้ำแข็ง ทำไมหัวใจของเธอมันเจ็บอย่างนี้ล่ะ” เธอมองดูเงินก้อนโตทั้งน้ำตา ก่อนที่จะเอาสมุดบัญชีเงินฝากที่เขาโอนให้เธอทุกๆ เดือนวางคู่เอาไว้ พร้อมกับมือถือที่เขานั้นซื้อให้เธอเธอมีเงินเก็บเพียงเล็กน้อยก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้ใช้ และพอมองดูยอดเงินก็คิดว่าคงหาห้องเล็กๆ อยู่ได้หลายเดือน และเดี๋ยวปิดเทอมในช่วงนี้เธอจะทำงานพาร์ทไทม์เก็บเล็กผสมน้อยเพื่อให้เธอเรียนจบในเทอมสุดท้าย และหวังว่าช

  • วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก   ตอนที่ 93 คำอธิบาย

    วันถัดมา… ทั้งสองสาวพากันเที่ยวอย่างอิ่มเอมใจ ก่อนที่พราวจะมาส่งหญิงสาวที่คฤหาสน์ของมาร์คอฟในช่วงเย็น“ขอบคุณนะพราว ฉันสนุกและมีความสุขมากๆ เลยล่ะ” “ฉันก็สนุกและมีความสุขที่สุดเหมือนกัน ไว้คราวหน้าเราไปเที่ยวกันอีกนะ”“อืม ได้สิ ขอบคุณอีกครั้งนะ ขับรถดีดีล่ะ”“จ้า ไปแล้วนะ” จากนั้นทั้งสองก็พากันร่ำลาก่อนที่พราวจะขับรถเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ไปด้านหน้าคฤหาสน์ “สวัสดีครับ น้องน้ำแข็ง”“สวัสดีค่ะ พี่วูฟ” หญิงสาวที่ได้ยินเสียงทักทายจากบอดี้การ์ดคนสนิทก็คิ้วขมวดชนกันทันที“พี่วูฟไม่ได้ไปทำงานกับคุณมาร์คอฟเหรอคะ” “ไปมาแล้วครับ และกลับมาแล้ว ตอนนี้นายท่านกำลังรอน้องน้ำแข็งอยู่ข้างบนห้องครับ”“คะ?” หญิงสาวรู้สึกงงงวยเป็นอย่างมาก เขาบอกเธอก่อนหน้านี้ว่าจะไปทำงานหลายวันไม่ใช่หรือยังไง ทำไมเขาถึงกลับมาเร็วกว่าเธออีกนะ"น้องน้ำแข็ง""คะ"“อย่าดื้อกับนายท่านนะครับ นายท่านอารมณ์ไม่ค่อยดี เพิ่งยกเลิกการประชุมสัญญาห้าร้อยล้านมาครับ”"ค่ะ พี่วูฟ น้ำแข็งจะไม่ดื้อกับนายท่านของพี่วูฟค่ะ"หญิงสาวพยักหน้าตอบรับคำสั่งและพูดกับวูฟ ก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องนอนของชายหนุ่มทันทีก๊อกๆๆเธอใช้เวลาเคาะประตูนานห

  • วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก   ตอนที่ 92 ทะเล

    ภายในรถของพราว…“น้ำแข็ง แกเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าดูเพลียๆ”“อ๋อ สงสัยฉันคงตื่นเช้าไปหน่อยอ่ะ เลยรู้สึกเพลียนิดหน่อย” น้ำแข็งพูดโป้ปดคำโตออกไป จะให้เธอพูดได้อย่างไรกันว่าช่วงไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ เธอเพิ่งโดนชายหนุ่มสูบพลังของเธอไปจนหมด‘คนอะไร กินดุชะมัด ไม่เหนื่อยบ้างหรือยังไงกัน’ เธอนึกคิดภายในใจก่อนจะหันหน้ามามองที่เพื่อนของเธอ“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันโอเค เราเดินทางกันดีกว่านะ เดี๋ยวจะไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ตกดินในช่วงเย็นที่ทะเล” น้ำแข็งพูดออกมา เพราะตั้งแต่จำความได้เธอก็ไม่เคยได้ไปเที่ยวทะเลเลย เธอเห็นโซเชียลที่เขาโพสต์ในอินเทอร์เน็ต เธอก็อยากเห็นพระอาทิตย์ตกยามเย็นให้เห็นกับตา ว่ามันจะสวยตามคำรำลือของพวกเขาขนาดไหน แค่นึกหัวใจของเธอก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาแล้ว“โอเค เธอนอนพักผ่อนสักนิดนะ ฉันจะขับรถให้เธอนั่ง” พราวพูดออกมาทั้งสองคนพยักหน้าและยิ้มให้กัน การที่พราวจะเร่งเครื่องบีเอ็มดับบลิวคันสีขาว ออกจากหน้าคฤหาสน์ของมาร์คอฟไปพราวเป็นเพื่อนคนเดียวที่มาร์คอฟอนุญาตให้เข้ามาหาเธอได้ อาจจะเพราะเธอมีเพื่อนเพียงคนเดียวละมั้ง เรื่องนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจ และพราวเพื่อนของเธอก็เป็นคนที่ปกปิดความลั

  • วิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก   ตอนที่ 91 คำสั่ง

    วันรุ่งขึ้น…หญิงสาวยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับจัดกระเป๋าเสื้อผ้า เตรียมตัวรอเพื่อนของเธอมารับในวันพรุ่งนี้เช้า เพื่อไปเที่ยวทะเลเมื่อเธอกำลังนั่งจัดกระเป๋าอยู่นั้น จู่ๆ ใบหน้าของเธอก็แดงเห่อร้อนขึ้นมา เมื่อถึงภาพที่เธอทำรักกับเขาเมื่อวานนี้“เธอเก่งขึ้นนะสาวน้อย ฉันเลี้ยงไม่เสียข้าวสุกจริงๆ”เขาพูดชื่นชมเธอและบรรเลงบทรักอันเร้าร้อนกับเธอ จนเธอนั้นหมดแรงจนไม่มีแรงเดิน เขาต้องเป็นคนอุ้มเธอออกจากบริษัทขึ้นรถ และยังมาส่งเธอถึงห้องนอน คำชมแบบนี้เธอควรจะดีใจดีไหมนะ“คนอะไรไม่รู้ ปากร้ายแต่ใจดีเป็นบ้าเลย” เธอพูดพึมพำและเขินกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะสลัดความคิดอันฟุ้งซ่านออกจากหัวของเธอ และก้มหน้าก้มตาเก็บกระเป๋าต่อไปณ ห้องทำงานของมาร์คอฟวันนี้เขาไม่ได้เดินทางเข้าบริษัท เพราะอยากจะพักผ่อน เขารู้สึกว่าไม่อยากห่างจากหญิงสาวเลย เมื่อเธอปิดภาคเรียน เขาก็อยากจะอยู่กับเธอทุกๆ วัน‘อาการแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน ทำไมเขาถึงรู้สึกอยู่ห่างหญิงสาวไม่ได้เลย’เขาใช้มือหยีผมตัวเองจนไม่เป็นทรง ทำให้วูฟที่ยืนมองอยู่นานสองนานถึงกับขมวดคิ้ว เพราะน้อยครั้งนักที่จะเห็นเจ้านายของตัวเองแสดงพฤติกรรมแบบนี้ออกมา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status