ลงทัณฑ์รัก(สิงห์)ร้าย

ลงทัณฑ์รัก(สิงห์)ร้าย

last updateآخر تحديث : 2025-02-10
بواسطة:  Naya Soleneمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 تصنيف. 1 review
53فصول
4.2Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

- นิยายเซต MAFIA เสือร้าย - พระเอก สิงห์ อายุ 30 ( แฝดน้อง ) นิสัย ดุ เงียบ เอาแต่ใจ เจ้าชู้ ( หนักกว่าแฝดพี่ ) นางเอก เฌอรีน อายุ 25 นิสัย มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก หยิ่งยโส ลูกคุณหนูตกอับ ร่วงแบบตุบ จากคุณหนูกลายเป็นยาจก *************************** เธอใช้ชีวิตอยู่เมืองนอก แต่แล้วก็ได้รับข่าวร้ายจนต้องกลับมากระทันหัน แต่ก็มีข่าวร้ายมากกว่านั้น เพราะพ่อแม่ที่จากไปดันโกงเงินคนอื่นและทิ้งหนี้ไว้ให้หลักร้อยล้าน และเธอก็ต้องรับชดใช้แทนทุกอย่าง

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่ : 01 ขายตัว

娘・水瀬月乃(みなせ つきの)の病院の診断書を受け取った時、私・水瀬美鈴(みなせ みすず)は夫・水瀬修(みなせ おさむ)の袖を掴んだ。

「急性リンパ性白血病……私たちの娘はどうすれば……」

「怖がるな、俺がいる」彼は言った。

だが彼が応えたのは私ではなく、電話の向こうの別の女の声だった。

私がまだ悲しみに沈んでいる時、受話器から頼り無さげな泣き声が聞こえてきた。

「修さん、車が郊外の道で故障しちゃって、携帯の充電もなくなりそうで……」

修が慌てて立ち上がり、椅子が地面と擦れて耳障りな音を立てた。

「車の中で動くな、ドアをロックしろ、すぐに行く!」

「修!娘が白血病と診断されたばかりなのに、どこに行くの!?」

私は涙ぐんだ目で、彼の前に立ちはだかった。

何年間も林さくら(はやし さくら)は、暗い・電気が壊れた・怖い、これらの数々の言い訳を、何百回も繰り返し使ってきた。

だが修は一度も躊躇したことがない。

「月乃には医者も看護師もいる。問題は起きないはずだ。

それに……さくらが来てくれないと、月乃は救えないんだ」

修が私を突き飛ばし、意味不明な言葉を残して、大股で去っていった。

反動で私の後頭部が壁に激しくぶつかった。

携帯がポンと鳴った。

【美鈴、あの時林家がいなかったら、俺は拉致組織に殺されてたんだ。恩を忘れるわけにはいかない。物分かりをもってくれ、そんなに物質的になるな】

恩知らず、物質的、物分かりが悪い。

この三つのレッテルを、彼は手慣れた手腕で十年間私に貼り続けてきた。

私は病院の空っぽの廊下を見つめ、疲れ果てて涙さえ流せなかった。

病院の催促状を見て、私は震える手である電話番号にかけた。

「もし私があなたと結婚したら……お願い、娘の医療費を払うのを手伝ってもらえる?」

電話を切ると、涙がついに決壊した。

付き合ってから十七年、結婚生活は十年、私には娘の治療費すら払う金がない。

私が努力しなかったわけではない。

家の全ての金が、修に持ち去られ、さくらの会社に投資されたからだ。

深夜。

マンションの下で、先ほどの電話の相手の彼が私の手を握り、静かに言った。

「俺に嘘はつかなくていい。修は信用できない。迎えに来るから、いいな?」

私は軽く頷いた。

「月乃が良くなったら、あなたと行く。今回は、ありがとう……」

彼が優しく私を抱いてキスし、背を向けて去った。

私が月乃を連れて階段を上がろうとした時、後ろから修の声が響いた。

「今、何をしてた?」

彼は暗い顔で、影の中から歩み出た。

私は振り向き、修の腕の中に抱かれているさくらに目を落とした。

修の手が、彼女の太腿を掴んでいた。

私は反射的に月乃の目を覆った。

「修、何してるの?子供がいるのよ、少しは恥を知って」

「俺が恥知らず?お前がさっきあの男とやってたことは恥知らずじゃないのか?」修の声が低くなった。

「だからあなたは横で見てたの?」私は崩れそうになりながら尋ねた。

ずっと修の腕の中で、傷ついた小鹿のように縮こまっていたさくらが、おずおずと口を開いた。

「美鈴さん、修さんを責めないで。私がさっき足首を捻挫したから、彼がすぐに来られなかったの……」

視線がさくらの雪のように白い足首に落ちた。私は呆れて笑った。

さくらはこんなに都合よく捻挫し、修は自分の妻が他の男と抱き合ってキスするのを目の当たりにして、それでも動かずに別の女を守っていたのか。

月乃がわっと泣き出した。

「ママ悪い!パパを怒鳴った!」

私は慌てて屈み込んだ。

「月乃、ママはパパを怒鳴ってない。泣かないで、怒鳴らないから、ね?」

「美鈴、いい加減にしろ。俺がさくらを連れて帰ったのも月乃のためだ。そんなにわがままを言うな。早く月乃をあやして、家に帰って飯を作れ。さくらは一晩何も食べてない。料理に生姜の千切りを多めに入れろ」

彼はさくらを抱いて大股で去っていった。

私は空っぽの階段の入口を見つめ、月乃の「ママ悪い」という泣き叫ぶ声を聞きながら、全身が疲れ果てて一言も話す気になれなかった。
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Ornanong Chaisawat
Ornanong Chaisawat
สนุกค่ะชอบนางเอกค่ะ
2025-05-16 13:18:10
0
0
53 فصول
ตอนที่ : 01 ขายตัว
จุดเริ่มต้นของทุกอย่างมันเกิดขึ้นจากพ่อแม่ของเธอ ที่ดันไปโกงเงินมาเฟียขาใหญ่คนนึงเข้า และด้วยความที่ไม่รู้จะทำยังไงต่อ ทั้งสองตัดสินใจฆ่าตัวตายเพื่อหนีความผิดและหนีการชดใช้หนี้ ทำให้ลูกสาวที่กำลังเรียนต่อต่างประเทศต้องรีบกลับมากระทันหัน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก เธอเสียใจและก็ตกใจมากในเวลาเดียวกัน เพราะดันได้รับจดหมายหนี้สินจากทนายจำนวนร้อยกว่าล้านที่เธอต้องรับผิดชอบต่อ และก็รู้มาว่าที่พ่อแม่ฆ่าตัวตายก็เพราะหนีหนี้ ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังให้เธอรับผิดชอบต่อ ทั้งที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลยหนี้ร้อยกว่าล้าน! แล้วเธอจะไปหามาจากไหนได้ เธอเป็นแค่นักศึกษาเองนะพ่อแม่ตายก็เสียใจอยู่ไม่น้อย แต่พอมารู้ว่าเขาทำแบบนี้เพื่อทิ้งทุกอย่างให้เธอรับผิดชอบต่อ เธอรู้สึกเจ็บใจแปลกๆ อยู่ลึกๆ ในใจสุดท้ายก็ต้องออกจากการเรียนกลางคัน เพื่อมาหางานทำชดใช้หนี้สิน เธอไม่มีบ้านอยู่ บริษัทของพ่อก็โดนยึดเพราะธุรกิจไม่โปร่งใส ฟอกเงิน ทุกๆ อย่างที่เคยมีก็สูญสิ้น เธอกลายเป็นคุณหนูตกอับที่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำ ชดใช้หนี้สินท่วมหัวทุกเดือนที่ไม่รู้ว่ากี่ชาติจะชดใช้ได้หมดมันหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตั
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 02 เด็กประมูล
หลังเลิกงานช่วงค่ำของอีกวัน เฌอรีนมาที่ร้านอาหารแห่งนึง ซึ่งเป็นร้านอาหารที่มีคนแนะนำให้เธอมาติดต่อกับเจ๊ที่ชื่อว่าต้นอ้อ ภายนอกก็ดูเป็นร้านอาหารธรรมดานะ มีลูกค้าคึกคักเลยทีเดียวล่ะ ไม่คิดว่ามันจะเป็นเบื้องหน้าของการรับผู้หญิงเข้ามาขายตัว"สวัสดีค่ะพี่" เธอเดินไปหาการ์ดสองคนที่ยืนอยู่"มาหาใครน้อง?""ฉันมาหาเจ๊ต้นอ้อค่ะ""วันนี้เจ๊ต้นอ้อไม่ได้บอกว่านัดใครไว้ น้องเป็นใคร?"เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เมื่อถูกการ์ดนั้นใช้สายตาหยาบโลนไล่มองเรือนร่างของเธอ"พอดีมีคนแนะนำให้ฉันมาหาเจ๊ต้นอ้อค่ะ ฉันอยากทำงานกับเจ๊ต้นอ้อ""อ๋อ..." พูดแค่นี้ก็ดูเหมือนว่าการ์ดสองคนนั้นก็รู้แล้วว่าเธอกำลังหมายถึงอะไร "รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวเข้าไปบอกเจ๊ก่อน""ค่ะพี่"เฌอรีนยืนรอไม่ถึงห้านาที การ์ดที่บอกว่าจะเข้าไปบอกกับเจ๊ต้นอ้อก็เดินกลับออกมา"เจ๊บอกว่าให้เข้าไปได้""ขอบคุณค่ะพี่"หญิงสาวเดินเข้าไปข้างในด้วยอาการที่รู้สึกเกร็งๆ ถึงจะเตรียมใจมาพร้อมแล้วแต่พอมาถึงที่แล้วจริงๆ เธอก็รู้สึกประหม่าไม่น้อยเลยเหมือนกัน"สวัสดีค่ะ เจ๊ต้นอ้อ"เจ้าของชื่อค่อยๆ หันกลับมา เฌอรีนตกใจอยู่เล็กน้อย เพราะตอนแรกเธอคิดว่าเขาคงจะเป็
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 03 เจ้าหนี้
เพราะเป็นผู้หญิงที่ถูกประมูลได้ และตามที่ได้ตกลงเอาไว้กับเจ๊ต้นอ้อตั้งแต่ตอนแรกคือเธอจะต้องไปอยู่กับเขาคนนั้นคิดแล้วก็หดหู่ใจ เธอไม่ได้อยากทำแบบนี้เลย แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้ แต่ก็เป็นวิธีหาเงินทางเดียวที่สามารถได้เงินก้อนใหญ่ได้ปึก!“อ๊ะคุณ...?” เฌอรีนกำลังจะต่อว่าที่ถูกชนทั้งๆ ที่เธอยืนหลบอยู่แล้วแท้ๆ การที่เขาเข้ามาชนขนาดนี้แสดงว่าเขาต้องตั้งใจมากๆ เลยล่ะ แต่ทว่าพอหันกลับไปเห็นเธอก็ต้องตกใจรีบหุบปากที่กำลังจะก่นด่าใส่เขาเพราะจำเสื้อผ้าที่เขาใส่ได้ เป็นผู้ชายที่ประมูลเธอ ในราคาหลักสิบล้าน! “คุณ?”“ไปได้ยัง?”“ปะ ไปไหนคะ?” เฌอรีนถามอย่างงๆ ก็เขาไม่ได้บอกก่อนนี่นา จู่ๆ ก็จะมาพากันไปเลย อย่างน้อยๆ ก็ควรคุยสักนิด“ที่ถามนี่โง่หรือแกล้งซื่อเรียกร้องอะไร?” พูดจบเขาก็ถอนหายใจใส่เธอแรงๆ พร้อมกับมองหน้าเธอตาแข็งกร้าวที่กำลังบ่งบอกว่าไม่พอใจเธอ “ปะ เปล่านะคะ ก็คุณจะพาฉันไปไหนล่ะ?”“ขายตัวให้ฉันแล้ว จะให้ฉันพาเธอกลับไปส่งบ้านเหรอ หน้าก็ไม่ได้โง่นะ”“เฮ้ยคุณ ด่ากันแรงไปป่ะ พูดดีๆ ก็ได้ไหม? ฉันแค่ถามว่าเราจะไปไหนกันแค่นั้นเอง”“.....” พอเห็นว่าเธอกล้าตอบกลับ ไม่ได้กลัวก้มหน้าร้องไห้เหมือนที่
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 04 ครั้งแรกจริงๆ NC20+
อมเหรอ? เธอต้องเอาของที่ใหญ่ขนาดนี้เข้าปากจริงๆ เหรอ แล้วมันเข้าได้จริงดิ ดูจากขนาดแล้ววัดด้วยสายตาก็รู้แล้วว่ามันใส่เข้าไปไม่ได้หรอก“อมสิ มองอย่างเดียวมันจะแตกให้หรือไง”“อะ โอเค...” เธอจับแก่นกายใหญ่รูดกับสองมืออย่างเนิบนาบ ตานั้นจ้องกับเอ็นร้อนอย่างไม่วางตา ได้แต่พูดในใจว่าใหญ่ขนาดนี้จะอมเข้าปากไปได้ยังไง ไม่ฉีกหมดเหรอ“ซี๊ดอ่าส์...เธอจะรูดอีกนานมั้ย ฉันเงี่ยนแล้วนะ”“.....” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าเล็กน้อย เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นท่อนเอ็นลำยาวที่ผงาดอยู่ต่อหน้า ก่อนจะค่อยๆ โน้มศีรษะลงไปใช้ปากอมรูดแก่นกายให้แก่เขา“อึก...”“ระวังฟัน ถ้าโดนเอ็นฉันเจ็บ เธอโดนดีแน่”“อึก...” ใหญ่ขนาดนี้จะให้ยัดเข้าปากรวดเดียวเลยได้ยังไงกัน เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ย ของผู้ชายมันใหญ่ขนาดนี้เชียวเหรอ หรือว่าเป็นขนาดเฉพาะบุคคลอืม...แก่นกายนี่มันร้อนผ่าว มีกลิ่นของส่วนนี้ของเขาแหละ ทั้งแข็งทั้งร้อน อมเข้าไปทีไม่มิดลำเลย ได้แค่ส่วนหัวเอง พยายามจะยัดเข้าไปให้ถึงครึ่งลำก็ยังยาก“ซี๊ด...อมเป็นมั้ยวะเนี่ย เขี้ยวมันขูดหนัง” “.....” ฉันพยายามทำให้ดีที่สุดแล้วนะ แต่นี่มันเป็นครั้งแรกของฉันเลย ครั้งแรกท
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 05 หนี
วันถัดมา....เมื่อคืนหลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ จะเรียกว่าหลับก็ไม่ได้สิ เพราะเธอสลบตั้งแต่ที่ยังมีเซ็กซ์กันอยู่เลย ทั้งที่ทำรอบเดียวแท้ๆ แต่มันกลับยาวนานเอามากๆ ตื่นเช้ามาก็ไม่เจอเขา และไม่เจอใครเลย ทุกอย่างเงียบกริบราวกับว่าเธอถูกทิ้งเข้าให้แล้ว"อือ..."หญิงสาวพยายามรวบรวมสติ ก่อนจะประคองตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียง คิดว่าบนเตียงคงจะมีร่องรอยอะไรหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ทุกอย่างกลับสะอาดไปหมด ไม่มีร่องรอยอะไรเลยแม้กระทั่งรอยเลือด ร่างกายของเธอก็ดูสะอาดสะอ้านดีราวกับว่าเขาทำความสะอาดให้แกร๊ก~"ตื่นละเหรอ?" ชายหนุ่มเดินเข้ามาในห้อง เขาแต่งตัวใส่เสื้อผ้าเหมือนกับว่ากำลังจะออกไปข้างนอก การแต่งตัวดูดี ถึงจะไม่ใช่ชุดสูทซะทีเดียวแต่มันก็ดูดีสำหรับเขา"......""เสื้อผ้าอยู่ในตู้ เสร็จแล้วก็ลงไปกินข้าว""คุณจะไปไหนคะ?""มันไม่ใช่เรื่องของเธอ และฉันก็ไม่ได้มีหน้าที่คอยรายงานเธอ ว่าจะไปไหนมาไหน""ฉันขอกระเป๋า กับโทรศัพท์ได้หรือเปล่าคะ""ของไม่จำเป็นเธอจะใช้ทำไม ครอบครัวก็ไม่มีแล้วนี่ เพื่อนก็ไม่เห็นมี เธอจะติดต่อหาใคร?""......." คำพูดของเขามันทำเอาเธอเจ็บแปล๊บที่อกข้างซ้าย เหมือนกำลังตอกย้ำว่าเธอตั
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 06 ถูกขัง
พอผู้หญิงคนนั้นบอกมันก็เหมือนเป็นการชี้นำทางให้ฉันคิดที่จะหนีออกจากที่นี่ จากที่ตอนแรกนั้นคิดจะถอดใจไปแล้ว สัญญาเลยว่าถ้าหนีไปได้ฉันจะหนีจากผู้ชายคนนี้ให้พ้นไปเลย เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าจะโดนคิลเมื่อไหร่นี่ฉันคงคิดผิดไปสินะที่เอาตัวเองมาประมูลแบบนี้ แต่ก็ไม่คิดด้วยแหละ ว่าคนที่ประมูลฉันจะเป็นเขา"เดี๋ยวตอนบ่ายๆ ฉันจะขึ้นมาเก็บจานนะคะ อยากได้อะไรเพิ่มไหม?""ของใช้ส่วนตัวค่ะ สำหรับผู้หญิงคุณน่าจะรู้""ค่ะ มีอะไรอีกไหมคะ?""มะ ไม่มีค่ะ"ของที่ฉันอยากได้จริงๆ ต่อให้เอ่ยปากขอเขาไปก็คงไม่ได้หรอก เพราะดูเหมือนว่าของไม่ได้อยู่ที่เธอแต่อยู่ที่เขาคนนั้นต่างหาก"งั้นฉันไปก่อนนะคะ""ค่ะ"เราสนทนากันอยู่ไม่กี่ประโยค ถึงผู้หญิงคนนี้จะดีกว่าคนก่อนหน้านั้น แต่การสนทนาก็ยังเย็นชาอยู่เหมือนเดิม สายตาก็ดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ ดูแข็งๆ ไร้อารมณ์..เวลาต่อมาฉันลงมาที่ด้านล่างตามที่ผู้หญิงคนนั้นบอก ชื่ออะไรก็ไม่รู้สิไม่ทันได้ถาม ประตูด้านหลังที่จะออกไปข้างนอกได้ไม่มีคนอยู่จริงๆ ไม่มีใครเฝ้าด้วย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเป็นประตูหลังบ้านก็ไม่รู้นะด้านนอกเป็นป่าล้อมรอบ บ้านของเขาเหมือนเป็นบ้านเดี่ยวที่ตั้งอยู่กลางป่
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 07 ผู้หญิงไร้ค่า NC 20 +
เฌอรีนถูกขังไว้ในห้องนอนและถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกไปไหน ข้อเท้าก็ถูกโซ่เส้นเล็กๆ นั้นคล้องเอาไว้ด้วย ข้าวปลาอาหารก็จะมีคนคอยเอามาให้ อึดอัดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่อยากอยู่แบบนี้แต่พูดไปมันก็เท่านั้นแหละ เพราะเธอเองที่เชื่อใจคนแปลกหน้าคิดว่าเขาจะเห็นใจ สุดท้ายก็เลยมาเป็นแบบนี้ต่อจากนี้เธอจะไม่ไว้ใจใครอีกแล้ว ต่อให้คนนั้นจะดีมากแค่ไหนก็ตามก๊อกๆๆ แกร๊ก..."???" ประตูห้องถูกเปิดเข้ามา ฉันได้แต่มองนิ่งๆ เพราะคนที่เข้ามาคือคนที่เป็นแม่บ้าน"ทำไมไม่กินข้าวตอนเช้าคะ?""ฉันไม่หิว" ฉันตอบกลับแบบไม่มองหน้าเลยสักนิด ไม่อยากพูดอะไรกับใครเลย"ไม่หิวก็ต้องกินนะคะ""อย่ามายุ่งกับฉัน" เอ่ยออกไปตัดความน่ารำคาญ ฉันอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว ไม่อยากให้มีใครอยู่ด้วยทั้งนั้น"ตามใจค่ะ ฉันช่วยคุณไม่ได้นะคะ""....." ฉันไม่ได้ตอบกลับอะไร ช่วยเหรอ พูดออกมาได้นะ เป็นคนล่อให้ฉันตกอยู่ในกับดักนี้แท้ๆ ยังจะกล้าพูดอีกนะ ไม่ต้องพูดอะไรเลยดีกว่าซะอีก..เวลาต่อมาแกร๊ก!!".....""ทำไมไม่กินข้าว?""ไม่อยากกิน""จะอดข้าวประท้วงเรียกร้องความสนใจหรือไง""ฉันไม่โง่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ""ก็นั่นน่ะสิ เด็กจบนอกมีการศึกษาแท้ๆ จะทำอะไ
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 08 ฝันร้าย
ไม่รู้ว่าเซ็กซ์มันยาวนานไปแค่ไหน เธอหลับไปเพราะหมดแรงมาก ข้าวก็ไม่ได้กิน วันทั้งวันก็จิบแค่น้ำแก้หิวเท่านั้น ประชดเหรอ? ไม่เลยสักนิด ทำไมต้องประชดด้วยล่ะ คนอย่างเขามีค่าให้เธอต้องประชดด้วยหรือไง เธอคิดแค่ว่าคนอย่างเธอตายไปมันก็จบแล้วตอนแรกก็คิดว่าเรื่องทุกอย่างมันจะจบลงด้วยดี เพราะเธอเองก็แสดงความรับผิดชอบ ไม่ได้หนีอะไร ตอนนี้เพิ่งรู้แล้วว่า ความรับผิดชอบมันใช้ไม่ได้กับคนอย่างเขา..ฟึ่บ~'อะไรกัน ที่นี่ที่ไหน?' ฉันพูดกับตัวเอง พูดอยู่ในใจพร้อมกับมองรอบๆ ไม่รู้ว่าตัวเองหลุดมาอยู่ที่ไหน รอบตัวของฉันมันเต็มไปด้วยป่า บ้านของเขาเหรอ ป่าที่อยู่รอบๆ บ้านตรงที่ฉันกำลังจะวิ่งหนีมา อย่าบอกนะว่าฉันหนีมาได้ หรือว่าฉันตายไปแล้ววิญญาณก็เลยหลุดล่องลอยออกไปเร่ร่อนถ้าไม่อย่างนั้นมันก็คงจะเป็นความฝัน แต่ก็เป็นความฝันที่เหมือนจริงมากๆ เหมือนจริงจนฉันรู้สึกได้ถึงความเย็นรอบๆ ตัว บรรยากาศที่หนาวเหน็บ ฉันรู้สึกถึงมันจริงๆ และความหนาวเหน็บที่อยู่รอบๆ ตัวมันทำให้ฉันไม่สามารถยืนนิ่งอยู่ได้ ฉันต้องเดินออกไปจากตรงนี้"เฌอรีนดา..." เสียงที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องชะงัก ฉันจำเสียงนี้ได้ดี เสียงหวาน
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 09 ทำใจยอมรับ
เวลาผ่านไปเพราะหนีออกไปไหนไม่ได้เธอเลยต้องทำใจยอมรับ ต่อจะให้พยายามหาทางหนีแต่เธอก็แค่ผู้หญิงตัวคนเดียวมันจะไปทำอะไรได้ นอกจากรอเวลาให้มันมีช่องโหว่อยู่จริงๆ เพราะเธอสัญญากับตัวเองตลอดว่า ตราบใดที่มีโอกาสเธอจะไม่ปล่อยให้มันผ่านไป เธอจะหนีไปจากเขาให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ปึก!"อะไรคะ?""ยาคุมไง เห็นวันนั้นบอกอยากได้""....." ของสิ่งนั้นน่ะเหรอ เธอขอไปตั้งนานแล้ว ถ้าเธอจะท้องมันคงหลุดไปตั้งนานแล้วล่ะ"ทำไมมองงั้น ไม่พอใจอะไรอีก?""ฉันขอคุณไปตั้งนานแล้ว แต่คุณเพิ่งจะเอามาให้ฉัน คุณไม่รู้หรือไงว่าการกินยาคุมมันต้องกินแบบไหนเวลาไหน""ถ้างั้นก็ช่างมัน เอาไว้กินวันอื่นหลังจากที่เอากันเสร็จ""......" เธอไม่ได้พูดอะไรกับเขา ไม่อยากพูดไม่อยากคุย แม้แต่หน้าของเขาเธอยังไม่อยากมองเลยด้วยซ้ำ"ดูเรียบร้อยขึ้นเยอะเลยนะ""แค่เอายาคุมมาให้ เสร็จแล้วก็ออกไปสิคะ""อย่าปีกกล้าขาแข็งให้มันมากนัก การที่ฉันยอมเธอ มันไม่ได้แปลว่าเธอจะทำอะไรก็ได้" เขาพูดเสียงแข็งใส่"เอาสิ ที่ฉันทำแบบนี้ ก็เพราะรอให้คุณมาฆ่าอยู่นี่ไง ทำไมถึงยังไม่ทำสักทีล่ะ?""เฌอรีน!"".......""เธอนี่ท้าทายฉันไม่เว้นแต่ละวันเลยนะ"มือหนาจ
اقرأ المزيد
ตอนที่ : 10 สบตา
เวลาผ่านไปอีกไม่รู้เท่าไหร่ รู้แต่ว่าฉันยังอยู่ที่เดิม ถึงจะได้ของใช้ส่วนตัวกลับคืนมาฉันก็ใช้งานอะไรไม่ได้เพราะโทรศัพท์ถูกตัดสัญญาณไปแล้ว และมันก็น่าจะเป็นฝีมือของเขาที่กลัวว่าฉันจะติดต่อหาใครสักคนด้านนอก สุดท้ายแล้วต่อให้ฉันจะได้โทรศัพท์คืนกลับมาแต่มันก็เท่านั้นแหละ เพราะมันใช้งานอะไรไม่ได้เลย ทั้งที่เขาเป็นคนย้ำเองว่าฉันไม่เหลือใครแล้ว แต่กลับกลัวว่าฉันจะติดต่อไปหาคนอื่น ดูย้อนแย้งดีเหมือนกันนะ“พอฉันอนุญาตให้ออกข้างนอกได้เข้าหน่อยก็เอายกใหญ่เลยนะ”“พูดอะไรมากเรื่อง จะให้ฉันอยู่แต่ห้องหรือไง สมอง!”“เฌอรีน! ปากเธอนี่มันดีเหลือเกินนะ”“แล้วไง ใครบอกให้มาหาเรื่องฉันก่อนล่ะ คิดว่าฉันจะยอมหรือไง”ฉันเถียงเขากลับ ก็ฉันเดินมาของฉันดีๆ แต่กลับเจอเขาพูดแบบนี้ใส่ อีลูกคุณหนูไม่เคยยอมใครแบบฉันจะยอมได้ยังไงด่ามาก็สวนกลับ กับคนอื่นฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาเคารพกันยังไง แต่ฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับคนที่นี่ แล้วทำไมฉันต้องพูดดีด้วยล่ะ ไม่อาละวาดใส่ก็ดีแค่ไหนแล้ว รู้จักคนอย่างฉันน้อยไปสินะ“จะไปไหน?”“เดินเล่น ทำไมกลัวฉันหนีเหรอ?”“กลัวเธอจะไปผูกคอตายมากกว่า อย่างที่บอก ไม่อยากให้ใครตายที่บ้าน ก
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status