ログイン“ย...อย่าทำน้องชายฉัน ถ้าจะฆ่าก็ฆ่าฉัน อย่าฆ่าน้องชายฉัน” “เธอจะเอาชีวิตของเธอแลกกับน้องชายว่างั้น” “ช…ใช่” มนัสนันท์เสียงเครือร่างแน่งน้อยสั่นสะท้าน เหมือนลูกนกที่พรัดพรากจากรัง ไร้ซึ่งที่พักพิง เธอกลัว…กลัวน้องชายจะตายด้วยน้ำมือของผู้ชายคนนี้ “ยอมตายเพื่อมันใช่ไหม?” “ใช่ ฉันยอมตาย ขอแค่น้องชายฉันรอดก็พอ” “งั้นก็ตายซะ!” คลาวด์รั้งท้ายทอย แล้วใช้ปืนจ่อที่ขมับของหญิงสาว “…” “ว้า! เสียดายจังเลยที่เธอไม่กลัวตาย” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ ก่อนจะใช้ปืนเกลี่ยที่พวงแก้มสวยเบาๆ "สิ่งที่เธอพยายามทำ มันกลับทำให้ความคิดฉันเปลี่ยนไป" “มะ...หมายความว่ายังไง?" “ไอ้มังกร" คลาวด์ผลักร่างเล็กเบา ๆ "เอาผู้หญิงคนนี้ไปกับเราด้วย” “ครับนาย” “แกจะเอาฉันไปไหน เอาฉันไปทำไม? ในเมื่อจะฆ่าก็ฆ่าฉันเลย ไม่ต้องประวิงเวลา” “ในเมื่อฉันเอาชีวิตน้องชายเธอไม่ได้ ชีวิตเธอเป็นของฉัน ฉันเป็นเจ้าชีวิตเธอ”
もっと見るบรืนนนนน!
“ กรี๊ด! ”
ในส่วนของปริมาณยานทะเข้าเส้นชัยอย่างต่อเนื่องเสียงของคนที่เข้ามาแข่งขันกับรถสำรวจสำเนียงร่างสูงของคลินใหญ่ของคลาวออลงจากรถสายตาของคนนับร้อยจับที่ร่างกายยำยำน้อยห่มน้อยน้อยต่างเต้นยั่วยวนโห่โห่ร้องกับความสำเร็จของนักแข่งหนุ่มดังกึกก้อง
" กูชนะ!" เขายกยิ้มมุมปากมองเด็กหนุ่มที่อายุห่างเขาเป็นผู้นำที่นั่งนิ่งอยู่บนรถในส่วนของเขาเรดเผือดมือที่กำลังถือพวงมาลัยสั่นระริกร้องเต้นรำโครมครามไม่เป็นจังหวะราวกับจะทะลุออกมานอกอก "จัดการเรื่องเงินเดิมพันทีไอ้มังกร"
" ครับนาย" ลูกน้องหนุ่มหนุ่มโค้งรับอย่างสำรวมที่สามารถนำมาใช้ในการรับเงินที่จะวางได้
" ผมขอแข่งอีกครั้ง" ปกรณ์พูดขึ้นตามความต้องการข่มความประหม่าของตัวเองมองเงินเดิมพันที่ลูกน้องของคลาวด์หยิบไปอย่างน่าเสียดายที่เขาต้องการเงินจำนวนนี้มาก แต่หากว่า... เขากลับพลาดมันไปอย่างน่าเสียดาย
" มึงจะแข่งอีกในเรื่องนั้น?" คลาวดล้วงกระเป๋าสำหรับร่างกายในรถหรูคู่ใจ นึกขันคนตรงหน้าอยู่เหมือนกันที่จะแข่งอีกครั้งทั้งที่ไม่มีอะไรสู้เขาได้เลยรถของเขาเป็นรถที่ทำมาเป็นพิเศษเริ่มที่จะมาเขาไม่เคยแพ้ใครเลยก็ตาม แต่รถของผู้ชายมักจะเป็นรถเก่าๆ บางอย่างเกิดขึ้นอีกครั้งในอัพอะไรดีขึ้นกว่าเดิม
" พยายามผมขอแข่งอีกผมต้องการเงินนั่น" ปกรณ์มองถุงเงินเดิมพันแล้วเม้มปากเบาจริงๆ
".... คลาวด์เลิกคิ้วแล้วกอตัวเอง "มึงมีเงินเดิมพันหรือเปล่า?" เขาแค่นน้ำตาอย่างหยามายัน
" ไม่มี" น้ำเสียงติดว้าวว้าวตอบ
" ยืนยันว่าคุณจะทำอะไรมาก็ได้ต้องใช้นะว่ารถที่มึงจะทำให้กลายเป็นรถของกูแล้ว"
" ผม...." ปกรณ์ลังเลอย่างมากรุ่นคิดตอนนี้เขาไม่มีอะไรจะเสียแล้วนอกจากลองอีกให้เขาได้รับเงินจำนวนนี้จริงและที่สำคัญเขาต้องชนะโดยไม่มีทางเลือกอะไรทั้งนั้น "ถ้าคุณชนะคุณเอาผมไปตลอดชีวิตแม้ว่าเกิดผมชนะผมจะต้องได้เงินเดิมพันอีกสิบเท่าและได้รถผมคืน"
" น่าสน" คลาวด์ยกมือขึ้นลูบคางตัวเองเบา "แต่ชีวิตน้อยนิดของมึงไม่ได้มีค่าอะไรกับกูโดมจะแข่งไปแข่งกับคนอื่น"
" คุณกลัวความสูง? กลัวผมแพ้?
" กูไม่เคยกลัวใคร!" คลาวด์ดิสอย่างไม่ชอบให้ใครมาท้าทาย
" นั่นก็แข่งกับผมสิถ้าคุณไม่กลัว"
45 จบบริบูรณ์“กูมาสู่ขอเวนาให้ลูกชายกู” กรรชัยพูดเสียงเรียบรักษาท่าทีของตัวเอง ส่วนตองเก้ากับปัทมสุดานั่งคุยกันอย่างถูกคอ ล่าสุดวางแผนทำห้องหอ ทำห้องเด็ก ทำอะไรหลาย ๆ เพื่อลูกกับหลาน ๆ แล้ว “มึงจะเอาสินสอดเท่าไหร่?”“เท่าไหร่ดีล่ะ หมื่นล้านเป็นไง?”“มึงอย่าเวอร์น่ะ ข้าวสองกระสอบก็พอ”“เอ้าไอ้เหี้ยนี่ เดี๋ยวกูถีบ!” คริสโตเฟอร์ยกเท้าเตรียมถีบ“กูพูดเล่นไอ้ควาย!”“ลองไม่พูดเล่นดูสิ รับรองว่าโดนกูถีบตกโซฟาพร้อมกับตามไปกระทืบซ้ำแน่”“แหม่ อย่างโหดไอ้เวร!”“เอาอย่างนี้ดีกว่า แล้วแต่คุณกรรชัยกับคุณปัทมสุดาเห็นสมควรเถอะค่ะ ในเมื่อข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกแล้ว เราก็ไม่อยากจะเรียกร้องอะไรมากมาย แล้วเวนากับน้ำเหนืออยากจัดงานแต่งที่ไหน ที่กรุงเทพหรือต่างประเทศดี พวกแม่จะได้เตรียมงานให้”“เวอยากจัดที่นี่ อยากจัดงานเล็ก ๆ มีแค่คนในครอบครัวมาร่วมยินดีก็พอแล้วค่ะ เวไม่อยากจัดใหญ่โต เวอยากให้บรรยากาศงานแต่งงานของเวอบอุ่น น่ารักเป็นกันเอง”“แบบนี้ก็ดีนะ ไม่ต้องใหญ่โตแต่ให้มีความสุขก็พอ”“ค่ะ” เวนาพยักหน้า น้ำเหนือยื่นมือมากุมมือของแม่ของลูกแล้วบีบเบา ๆ เขาดีใจที่มีวันนี้ เขาดีใจที่ชีวิตได้เจอความสุข พ่อ
44 ยอมแล้ว“ว่าไง ตกลงจะยอมไหม?” ตองเก้าเอ่ยถาม มองสามีอย่างรอคำตอบ ที่ผ่านเธอยอมเรื่องงี่เง่ามามากพอแล้ว ตอนนี้มันถึงเวลาที่เธอต้องเอาจริงเอาจังเสียที “ว่าไง ตองรอคำตอบอยู่นะคะ อย่าเงียบ ตองไม่ชอบ”“ตอง”“ตองต้องการคำตอบ และคำตอบที่เฮียจะให้ตอง มันต้องเป็นคำตอบที่ดี”“ไม่มีคำตอบอะไรทั้งนั้น” คริสโตเฟอร์เสียงเรียบ รักษาท่าทีเอาไว้ ยอมง่ายก็เสียฟอร์มหมดน่ะสิ แต่สิ่งที่คริสโตเฟอร์พูดกลับทำให้ผู้เป็นภรรยาไม่พอใจ“โอเค งั้นก็…” ตองเก้าเว้นวรรค “ไปดูหลาน ถ้าดูไม่ได้กรุณากลับไปค่ะ”“ทำไมเฮียต้องกลับ” เขาเสียงเข้ม“ที่นี่ไม่ต้อนรับคนนิสัยไม่ดี น้ำเหนือพาเวนาขึ้นไปพักผ่อนเถอะ แม่จะดูหลาน ๆ เอง”“ครับ ไปเถอะเวนา ปล่อยให้แม่ตองพูดเอง”“ค่ะ”“เวนา ลูกต้องพูดกับพ่อก่อน” ผู้เป็นบิดารั้งลูกสาวเอาไว้“เวว่าเวพูดแล้วนะคะ เวเลือกครอบครัวเว เวต้องการทำทุกอย่างเพื่อมีเขาอยู่ข้าง ๆ เวพร้อมทำทุกอย่างเพื่อรักษาพ่อของลูกเอาไว้”“เหมือนที่พ่อกำลังทำทุกอย่างเพื่อรักษาลูกเอาไว้”“มันไม่เหมือนกันนิ่คะ เวยังเป็นลูกพ่อเหมือนเดิม พ่อไม่ต้องรักษาอะไรเลย เวยังเป็นลูกพ่อ แต่ที่เวต้องเลือกเขาเพราะเขาคือพ่อของลูกเว ลู
43 ต้าวแสบมนัสนันท์เดินข้าบ้านพร้อมกับสามี ก่อนจะขมวดคิ้วมองหลานสาวหลานชายที่นอนกางขาแบบร้อยแปดองศา ในคอกกั้นเด็ก โดยมีปู่กับตาที่นอนแผ่หราด้วย สองเท้าอูม ๆ ของเด็กชายนามว่ามาร์ตินถีบเข้าที่หน้าของผู้เป็นตา ส่วนมินตรานอนกองตูดให้กรรชัยดม“อะไรกันคะนี่”“ชู่ว์” คลาวด์ทำเสียงห้ามปรามคว้ามือภรรยาเดินออกมาจากบ้าน เขากับมนัสนันท์พักบ้านอีกหลัง โดยมีปกรณ์มาช่วยดูแลหลานมนัสนันท์ได้ลูกสาวน่าตาน่ารักน่าเอ็นดู หลังจากที่สามีขอเธอแต่งงานในวันนั้น วันต่อมาเธอก็เจ็บท้องคลอด ทุกอย่างทุลักทุเลไปหมดดีที่มีคุณแม่ของเวนามาช่วยดูแล ทำให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีปกรณ์เองเห่อหลานมาก ทุกอย่างภายในบ้านปกรณ์เป็นคนจัดการดูแลให้ทั้งหมด หลังจากนั้นก็อยู่โยงช่วยดูแลทอฝัน ทำให้เธอกับสามีไม่ต้องเหนื่อย ส่วนเรื่องแต่งงาน เธอกับคลาวด์แต่งงานที่เกาะ จัดงานเล็กๆมีคนที่มาร่วมยินดีแค่ไม่กี่คน ส่วนน้ำเหนือกับเวนา ทั้งสองไม่ได้มาร่วมงานด้วยเกรงว่าจะมีใครล่วงรู้ว่ามาหลบอยู่ที่นี่แต่งานแต่งงานทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดี เธอกับคลาวด์ จดทะเบียนสมรสอยู่กินเป็นสามีภรรยาตามกฏหมาย เขาเชิดชูดูแลเธอดูแลลูก ทำทุกอย่างให้เธอกับลูกมีควา
42 ปฏิบัติการทวงคืนปฏิบัติการทวงคืนลูกเมียและหลาน ๆ เริ่มขึ้น กรรชัยลงจากรถเดินตรงเข้ามาในบ้าน ไม่ต้องมีคำเชื้อเชิญให้นั่งหรืออะไร เขานั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามสองพ่อลูกคู่อริทันที“แผนที่ว่าคืออะไร?” กรรชัยเปิดประเด็น ไม่รอให้สองพ่อลูกเปิดปาก แค่เห็นหน้าก็เกลียด ไม่ต้องมีคำพูดใดมาเปรียบเปรย“ดื่มก่อนดีกว่า จะได้อารมณ์ดี” เวนิสเทไวน์ใส่แก้วยื่นให้ กรรชัยรับมาดื่มรวดเดียวราวกับเป็นน้ำเปล่าไร้รสชาติ “ว่ามา”“ผมอยากให้ลุงกรรชัยมาร่วมแผนการด้วย”“ไม่!” กรรชัยเอ่ยอย่างเย่อหยิ่ง ไม่รักษาน้ำใจคนตรงข้ามแม้แต่น้อย เวนิสเองก็ใช่ว่าจะชอบอากัปกิริยากรรชัย แต่ที่พยายามพูดให้เข้าใจ ด้วยต้องการให้ทั้งสองร่วมแผนการด้วย “ไม่จำเป็นร่วมมือทำเรื่องเหี้ยอะไรทั้งนั้น”“พ่อบอกแล้วว่าอย่าโทรตามให้ไอ้เหี้ยนี่มา เราช่วยกันหาทางเอาน้องกับหลานเรามาดีกว่า เสียเวลาคุยกับคนส้นตีนอย่างมัน” คริสโตเฟอร์เสียงเข้ม ที่ลูกชายโทรนัดกรรชัยมาก็เสียศักดิ์ศรีมากพอแล้ว เขาไม่เคยต้องการจะญาติดีด้วยแม้แต่น้อย“เหอะ มึงมีปัญญาเหรอ?”“ก็ดีกว่าคนเหี้ยอย่างมึง กูมีปัญญาพาลูกกับหลานกูมาแล้วกัน ถ้ากูเจอก่อนอย่าคิดว่ามึงจะได้หลานไปเพราะกู
18 ยินดีจ่าย“อ้าวคุณนันท์” น้ำเหนือเองก็ดีใจที่ได้เจอมนัสนันท์อีกครั้ง แอบกังวลว่าหล่อนจะไม่ปลอดภัย เพราะตอนคลาวด์ฉุดกระชากเธอไปที่รถ เขาก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย “ผมดีใจจังที่ได้เจอคุณอีก”“นันท์ก็ดีใจค่ะ ที่ได้เจอคุณเหนือ” มนัสนันท์ยิ้มจนเห็นฟันเรียงสวย แสดงออกว่าดีใจที่ได้เจอคนที่เคยช่วยเหลือมากเพ
16 หัวใจที่มันเต้นแรง “จ่ายมา” คล้ายเดือนแบมือ ในขณะที่ชายหนุ่มหน้าตาดีล้วงเงินให้เธอปึกใหญ่ แล้วเดินตามเวนาเข้าไปในห้องน้ำ“ฉะ…ฉันเป็นอะไร?” เวนาเสียงสั่น เมื่อเกิดความร้อนรุ่มในกาย มือไม้ลูบไล้เป็นตามเนื้อตัว ความต้องการด้านมืดปะทุขึ้น สมองกำลังประมวลเหตุการณ์ เธอไม่ใช่คนไร้เดียงสา ที่จะไม่รู้ว
Chapter 12 หนีไปด้วยกันเถอะ“วันนี้ทำอะไรทานคะพี่ลูกศร” มนัสมนัสนันท์เอ่ยถามขณะเดินเข้ามาในครัว ลูกศรกับครีม และคนใช้อีกหลายคนกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร“ทำเสร็จแล้วค่ะ วันนี้ทำพวกข้าวต้มไว้ให้คุณคลาวด์กับคุณนันท์ทานค่ะ”“แล้วเราจะทำสเต็กเพิ่มไหม?” ครีมเอ่ยถาม เพราะอาหารวันนี้มันดูง่ายกว่าทุกวัน“
Chapter 11 อย่าดื้อ“ฉันให้แกพูดใหม่ไอ้คลาวด์” เวนาแผดเสียงดังลั่น ไม่พอใจขั้นสุดที่ลูกพี่ลูกน้องพูดลามไปถึงผู้เป็นมารดา“แม่มึงไม่น่าคลอดมึงออกมา น่าสงสารแม่มึงนะที่มีลูกแบบมึง น่าสงสารพี่ชายมึงที่มีน้องแบบมึง น่าสงสารตระกูลที่มีคนแบบมึงมาอยู่ด้วย น่าสงสารครูบาอาจารย์ที่มีมึงลูกศิษย์ น่าสงสาร….”