ログインคำพูดนั้นทำให้ทุกคนเงียบไปพร้อมกัน จินมองตรงไปข้างหน้า ก่อนสตาร์ตรถ “จะไปไหน” ไตเติลขมวดคิ้วถาม “หาคนใหม่” “แล้วถ้าเขาปฏิเสธอีกล่ะ” “ก็หาใหม่...หาจนกว่าจะได้” “ถ้ามันยากขนาดนั้น กูว่าฉุดไอมิเถอะ ง่ายกว่าเยอะ” “มันไม่ได้ต้องการแค่เมีย แต่ต้องการการยอมรับ” เป็นทิศเหนือพูดขึ้น “ต้องการการยอมรับจ
“ผมทำเองทั้งหมดครับ” คราวนี้จินเงียบฟังอยู่นาน ก่อนตอบกลับเพียงสั้น ๆ “เข้าใจครับ” คนในสายพูดอะไรบางอย่างต่อ จินก็มองออกไปนอกรถ “ได้ครับ คุณลองพิจารณาดูก่อนก็ได้” “ครับ” “ขอบคุณครับ” “อย่าบอกว่าโดนปฏิเสธ” ทันทีที่สายถูกตัดลง ไตเติลก็มองหน้าจิน “....” จินไม่ได้ตอบ เพียงกดโทรออกหาเบอร์ถัดไปทัน
“อ้าวไอ้นี่ ดูถูกกู แล้วมึงมีรึไง” “กูมีครับ มีกว่ามึงอีก” ไตเติลตอบอย่างมั่นใจ “แต่ต้องรอให้พ่อแม่กูตายก่อน กูถึงจะได้มรดก” “มึงพูดเหมือนอยากให้พ่อแม่ตาย” “กูแค่พูดตามระบบการเงิน” ไตเติลหันไปทางทิศเหนือ “เออ กูได้ยินมาว่าพ่อแม่มึงทำประกันชีวิตไว้เยอะไม่ใช่เหรอ” “แล้ว?” ทิศเหนือขมวดคิ้ว “เห็นว่
“ไม่เอา” จินมองแต่ละแบบผ่าน ๆ ก่อนวางลงทีละแผ่น “แล้วมึงจะเอาอะไร” ทิศเหนือเลิกคิ้ว จินหยิบแฟ้มสุดท้ายออกมา ด้านหน้ามีข้อความเขียนด้วยปากกาสีดำ CHIANG MAI LANDMARK PROJECT เขาเปิดแฟ้มออก เผยให้เห็นภาพร่างขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนกระดาษ เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวครบวงจรที่รวมสวนธรรมชาติ ลานกิจกรรม จุดชมวิว
“กลับมาเร็ว ๆ นะ” จินหันไปทางห้องรับแขก ภาพตรงหน้าทำให้เขาหยุดเดินไปชั่วขณะ เพราะห้องที่เมื่อคืนยังเป็นระเบียบ ตอนนี้เละเทะจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ ขวดเหล้าวางเกลื่อนพื้น แก้วถูกทิ้งไว้ตามมุมต่าง ๆ เสื้อผ้ากระจัดกระจายเต็มพรม และถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วถูกทิ้งอยู่หลายจุดจนเขาต้องเบือนหน้าหนี ทิศเหนือนอ
จินชะงักไปนิด นัยน์ตาคมหลุบมองคนขี้อายที่เพิ่งหลุดปากพูดเรื่องวาบหวามออกมา ทำให้ใบหน้าคมคายจริงจังและเด็ดขาดขึ้นกว่าเดิม “งั้นต่อไปไม่ทำแล้ว” คำตอบเรียบนิ่งทว่าเด็ดขาดทำเอาไอมิเอะชะงัก ตาโตด้วยความตกใจ หัวใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม รีบช้อนตาขึ้นมองเขาทันที “มะ...หมายความว่าไงที่ไม่ทำแล้ว” “หลังจากนี้จ
เขาดูดดึงอย่างไม่ถนอม แรงดูดที่ไม่ประนีประนอม ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน จุดอ่อนไหวที่เคยเป็นเพียงประกายเร้นลับ ถูกปลุกเร้าอย่างไม่เหลือที่ให้หลบซ่อน จนคริสตอริสสีชมพูระเรื่อเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ “อ๊าาา” เสียงครางหวานหลุดร้องจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่ ไอมิเอะแหงนหน้าขึ้น ลมหายใจสะดุดในจังหวะเดียวกับแ
ลิ้นของเขาสอดเข้ามาราวกับรู้จักทางนั้นดี เขากระหวัดลิ้นเล็กของเธอไว้แน่นหนา แล้วเริ่มดูดลิ้นของเธออย่างเนิบนาบ ร้อนแรง และเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เธอสะดุ้งทุกครั้งที่ปลายลิ้นของเขาลากผ่านในปากเธออย่างแนบแน่น เหมือนเขาต้องการจะชิมรสหวานนั้นให้ลึกถึงใจ มือข้างหนึ่งของจินเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเธอไว้แ
“ง่าย ๆ เลยนะน้อง ถ้ามึงคิดกับใครเกินเพื่อนไปแล้ว คนนั้นก็ไม่ใช่เพื่อนของมึงอีกแล้ว ในเมื่อคิดเกินเพื่อนไปแล้วก็จีบเลยดิ รอเหี้ยไรล่ะ เพราะยังไงก็คิดเกินเพื่อนอยู่แล้ว จะเลิกคบไม่เป็นเพื่อนกันก็ไม่เห็นเป็นไร เพราะไม่ได้คิดจะเป็นเพื่อนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าไม่เสี่ยง จะรู้เหรอว่าเพื่อนก็ชอบมึงเหมือนกั
“คนอื่น? แกเคยถามเรื่องของเรากับคนอื่นเหรอ” เสียงเธอเบาลงกว่าเดิม ดวงหน้าหวานขึ้นสีแดงจาง ๆ ด้วยความเขินปนกังวล “....” จินชะงักไปเล็กน้อย เหมือนคำถามนั้นสะกิดบางอย่างในใจ ก่อนจะตอบเสียงนิ่งแต่ไม่ยอมสบตา “เคยได้ยิน” “…คนอื่นพูดถึงเราว่ายังไง” น้ำเสียงของเธออ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ปลายนิ้วเรียวบีบชายก