Se connecter“อ๊ะ…” ไอมิเอะสะดุ้งเจ็บเบา ๆ แม้เขาจะพยายามเบามือ แต่ว่าเขาเป็นคนมือหนัก จึงทำให้เธอเจ็บไม่น้อย “ขอโทษ” เสียงของจินแผ่วลงกว่าปกติ เขาค่อย ๆ ดึงหมอนมารองไว้ให้เธอนอนคว่ำได้สบายขึ้น “....” “เจ็บหน่อยนะ” เขาเตือนเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ แตะสำลีลงบนแผล “อึก…” ไอมิเอะสะดุ้งทันที นิ้วเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น จ
“...ไม่ต้องเช็ดก็ได้” “....” ไอมิเอะชะงัก “เป็นแบบนี้ก็ยังน่ารักอยู่ดี” จินมองหน้าเธอนิ่ง ดวงตาคมอ่อนลงเล็กน้อย “.…” ไอมิเอะก็นิ่งไปเลย แม้แต่เสียงสะอื้นยังหยุด ใบหน้าค่อย ๆ แดงขึ้นทีละนิด จินก็ยกมุมปากขึ้นบาง ๆก่อนจะลูบหัวเธอเบา ๆ “ทีนี้หันหลังมา ฉันจะทำแผลให้” ไอมิเอะชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะค่
นิ้วเล็กกำชายเสื้อตัวเองแน่น แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ขยับหนี จินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดประตูรถ แล้วเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ เขาเลือกขับรถเอง โดยไม่เรียกคนขับรถ โดยไม่พูดอะไรอีก เครื่องยนต์ถูกสตาร์ตขึ้น ไฟหน้ารถสว่างวาบกลางความมืด ลูกน้องหลายคนที่อยู่ด้านหลังรีบขึ้นรถอีกสองคันตามมา ก่อนขบวนรถจะค่อย
คุณพ่อยืนขวางอยู่หน้าประตู สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ไม่ยอมเปิดทางแม้แต่นิดเดียว จินเหลือบตามองเพียงนิด ก่อนจะเอ่ยออกมาสั้น ๆ “เคลียร์ทาง” น้ำเสียงเขาเรียบมาก เรียบเสียจนลูกน้องทุกคนรีบขยับตัวทันที “ช่วยหลีกทางด้วยครับ” “ฉันไม่หลีก” “….” “วางลูกสาวฉันลง” “….” จินมองว่าที่พ่อตานิ่ง นิ่งจนคุณปู่เ
บทที่ 261 “นายน้อยครับ!” เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา ก่อนลูกน้องของจินหลายคนจะวิ่งเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว แล้วรีบยืนคั่นกลางระหว่างทั้งสองฝ่ายทันที “นายน้อยครับ ใจเย็นก่อนครับ” “ถอยไป!” คุณพ่อของไอมิเอะตวาดลั่น พลางสาวเท้าเข้ามาอีกครั้ง “เอาลูกสาวฉันคืนมา!” “ขออภัยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งก้มศีรษะลงเล็ก
“แก!” “คุณเอาแต่พูดเหมือนทำเพื่อเธอ แต่เคยถามเธอสักคำรึยังว่าเธอต้องการอะไร” “ฉันเป็นพ่อ!” “นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณตัดสินชีวิตเธอแทนทุกเรื่อง” คุณพ่อของไอมิเอะกำหมัดแน่นขึ้นจนตัวสั่น จินก็จ้องกลับตรง ๆ ไม่มีแม้แต่ความคิดจะหลบสายตา “ผมจะบอกที่บ้านมาสู่ขอ ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและผมจะไม่ยอม
บทที่ 185 จินสอดมือเข้ามาสัมผัสแขนคนตัวเล็กเบา ๆ ปลายนิ้วอุ่นไล้ผ่านผิวเนียนนุ่มจนไอมิเอะสะดุ้งน้อยๆ พลางหัวใจเต้นแรงขึ้นทันที ก่อนจะเบี่ยงแขนหนีเล็กน้อย การหลบเล็ก ๆ นั้น ทำให้เขาเอนตัวมาข้างหน้า ก้มหน้าลงใกล้แผ่นหลังบาง แนบใบหน้าฝังจมูกลงไปสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอเข้าปอดเต็มที่ ทำเอาไอมิเอะสะดุ
“กลัวอะไร มีแบ็คใหญ่อย่างไอ้จินอยู่ในแก๊ง อีพวกนี้ไม่มีปัญญาทำอะไรพวกเราหรอก ปากดีกันจัด เอาควยยัดปากพวกมันหน่อย” ไตเติลเอ่ยพลางกระตุกยิ้มมุมปาก “งั้นกูเย็ดให้ H e e บานเลยนะ” ช้างเอ่ย ก่อนจะบีบขย้ำบั้นท้ายของหญิงสาวอย่างรุนแรง “จัดไป” “ใครเอาเหล้าให้กิน” ขณะเดียวกัน จินเอ่ยถามพลางเดินไปตามโถงทาง
“เป็นธรรมดาของอาการติดสัตว์” เส้นด้ายเอ่ยเสริมขึ้นมา คำพูดนั้นทำให้ไอมิเอะหน้าแดงวาบขึ้นทันที “เออ ยังไม่ถึงฤดูผสมพันธุ์ ก็เริ่มแล้วเหรอ ทำอย่างกับของขาด” แก้มยุ้ยเอ่ยกวน สายตาก็เหลือบมองมาที่ไอมิเอะอย่างรู้ทัน ราวกับยืนยันข้อกล่าวหานั้นให้หนักแน่นขึ้นไปอีก ไอมิเอะก็ก้มหน้าลงโดยอัตโนมัติ มือเล็กขย
ทำเอาไอมิเอะหน้าซีดทันที ด้วยรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุผ่านข้ออ้างตื้น ๆ ของตัวเอง หัวใจวูบลงไปที่ตาตุ่ม ริมฝีปากเม้มแน่น พยายามกลืนความร้อนรนลงคอ เธออยากพูดอะไรสักอย่าง อยากแก้ตัว แต่สมองกลับว่างเปล่าไปหมด “รีบขึ้นรถได้แล้ว ทำเวลากันหน่อยนะเด็กๆ เราต้องไปกันอีกหลายที” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไร เสียง







