تسجيل الدخول“หัวใจเต้นแข็งแรงดี อยู่ที่หนึ่งร้อยสี่สิบแปดครั้งต่อนาที ความยาวตัวประมาณยี่สิบแปดเซนติเมตร น้ำหนักราวๆ สี่ร้อยห้าสิบกรัม สมบูรณ์ตรงตามอายุครรภ์ยี่สิบสองสัปดาห์” อาหมออธิบายพลางกดคีย์บอร์ดวัดค่าความยาวกระดูกต้นขาและรอบท้องอย่างเชี่ยวชาญ “แล้ว...เพศล่ะ” จินเอ่ยถามขึ้นทันที แม้ใบหน้าคมจะยังคงราบเรีย
ทันทีที่จินเปิดประตูรถตู้แล้วแทรกตัวเข้ามา ชายหนุ่มก็นิ่งชะงักไปเล็กน้อย แม้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาไอมิเอะจะเคยถ่ายรูปและคอลให้ดูท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ แต่การได้มาเห็นด้วยตาตัวเองในระยะใกล้ชิดแบบนี้เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือน ก็ทำให้อกข้างซ้ายของเขาสั่นสะท้านไปหมด จินรวบตัวไอมิเอะเข้ามาในอ้อมกอด ก้มล
“อ๊ะ...จิน...ใจเย็นก่อน...กะ...เกรงใจคนอื่นบ้าง” ไอมิเอะพยายามดันอกแกร่งไว้เบาๆ ด้วยความเขินอายเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีลูกน้องนั่งอยู่ด้านหน้า “ช่างพวกมัน” จินเอ่ยเสียงพร่าแหบชิดริมฝีปาก “วันนี้อย่าหวังว่าจะได้ลุกจากเตียง” พูดจบ จินก็ประกบจูบปิดปากหวานแน่นกว่าเดิม มือหนาฟอนเฟ้นบีบขยำสะโพกมนและหน้าอกให
บทที่ 279 - วันลาพัก ทหารใหม่นับร้อยยืนเข้าแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยเพื่อรอรับอนุญาตออกจากค่าย โดยมีญาติและแฟนสาวมารอต้อนรับกันแน่นขนัด ไอมิเอะยืนรออยู่ตรงจุดเยี่ยมญาติ ดวงตากลมโตสอดส่องมองหาจินอย่างใจจดใจจ่อ ก่อนจะปล่อยตัว ครูฝึกเดินถือกล่องพลาสติกใบใหญ่บรรจุถุงยางอนามัยเดินแจกทหารทุกคนตามระเบียบภ
ช้างที่รู้ว่าจะได้ลาพักกลับไปหาแฟนสาวพรุ่งนี้ก็ดีดดิ้น ขึ้นไปยืนแยกขาคร่อมเก้าอี้ โก้งโค้งยืดขาไปข้างหลัง แล้วยักย้ายยักเอวสอบ เด้าลมใส่โซฟาอย่างเนิบนาบ ข้างๆ ทิศเหนือก็ยืนแอ่นอกหนา หน้าเชิดมองฟ้า ทำหน้านิ่งขรึม แต่สองมือกลับยกดัมเบลขึ้นลง ฟิตร่างกายเพื่อปลดปล่อยอย่างจัดหนักจัดเต็ม ไตเติลก็ไม่ยอมน
“ฮือ...จิน...” มือหนาตะปบเข้าที่เอวบางแน่นจนรอยนิ้วขึ้นชัด ชายหนุ่มพลิกกลับมาเป็นฝ่ายควบคุม บดจูบตอบรับอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นหนาเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างดุดัน ก่อนจะสวนสะโพกสอบตอกกระแทกกลับเข้าใส่ “อ๊ะ!” ไอมิเอะเชิดหน้าครางลั่น ร่างสูงก็โถมกายเข้าใส่รอบใหม่ด้วยความหื่นกระหาย จินจับร่างเล็กพลิกหันหลั
ไอมิเอะก้มมองก่อนจะเหลือบไปข้างหลัง โดยจินยังนั่งอยู่เหมือนเดิม เขาไม่ได้หันมามองด้วยซ้ำ แค่เอนหลังพิงเก้าอี้ มองไปที่กระดาน ก่อนจะก้มหน้าลงมาทำแบบฝึกหัดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอค่อย ๆ คลี่กระดาษออกช้า ๆ ในนั้นเขียนว่า (คิดถึง) ซึ่งเป็นลายมือของจิน เขียนเรียบ ๆ ขีดเส้นใต้เอาไว้ แต่กลับทำให้ใจเธอส
“ทำไม?” ไอมิเอะถามอีก น้ำเสียงเหมือนเด็กใสซื่อที่อยากรู้ ไม่ได้ซักไซ้ ไม่ได้แกล้ง เธอแค่อยากเข้าใจเขา “....” จินเม้มปากเล็กน้อย สายตาหันไปจ้องถนนข้างหน้า ขณะเหยียบคันเร่งขับตามรถของไตเติล “…มันไม่ใช่คนดีอะไร” จินตอบเรียบ ๆ ไม่อยากขยายความ ไอมิเอะหันมองหน้าเขาเต็ม ๆ มุมปากเธอยกขึ้นนิด ๆ เธอเงียบอย
“ก็จริง” ยี่หวาก็พยักหน้าเห็นด้วย “อีกอย่าง คนที่จินเคยคบก็มีแต่ผู้หญิงแรง ๆ ทั้งนั้น ไอมิเป็นคนเงียบ ๆ พูดน้อย เถียงไม่สู้ใคร เผลอ ๆ โดนพวกอีแก่ยกพวกมารุมตบแบบไม่ทันตั้งตัวอีก” “แต่เรื่องนี้กูจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้แน่!” เส้นด้ายพูดอย่างหนักแน่น สายตาจริงจังเกินกว่าจะเป็นคำขู่เล่น “กูจะไปพูดกับจิ
“เฮ้ย” เสียงเดียวสั้น ๆ แต่หนักแน่นจนทำให้ทั้งกลุ่มชะงัก หันมาแทบพร้อมกัน “อะไรวะ?” กอล์ฟเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง “....” จินไม่ตอบ แต่ก้าวเข้าไปใกล้อีกก้าว สายตาคมกริบราวกับจะเฉือนคนตรงหน้าให้ขาดครึ่ง เฉพาะกอล์ฟเท่านั้นที่จินโฟกัส แววตาของจินไม่ใช่แค่ไม่พอใจ แต่มันคือสายตาของคนที่พร้อมจะฆ่า โดยไม่ม







