Masukแต่หารู้ไม่ว่าตัวเองก็โดนรีวิวแล้วเหมือนกัน แต่แค่ช้างไม่ได้ยินตอนที่แก้มยุ้ยพูด ช้างอยู่นอกห้อง ก็เลยไม่ได้ยิน ถ้าได้ยินก็คงจะช็อกยิ่งกว่านี้อีก แกร๊ก! เสียงเปิดประตูดังขึ้น จินก้าวขากลับเข้ามาในห้อง ตามด้วยไตเติลและทิศเหนือ จินชะงักสายตามองช้างที่ยืนด้อมๆ มองๆ แอบอยู่ตรงหลืบทางเดินนอกห้องรับแขกท
“อีมิมันวาสนาดีแต่เกิด แต่มึงเกิดมามีกรรมไง อีพวกเสร็จยากหรือไม่เคยเสร็จเลยเนี่ย กรรมเยอะ” เส้นด้ายเอ่ย “เอางี้ เต็มสิบพวกมึงให้เท่าไหร่” “ของกูให้สิบเต็มร้อย” แก้มยุ้ยเอ่ย “กูให้สิบเต็มร้อยเหมือนกัน” เส้นด้ายพยักหน้าเห็นพ้อง “ส่วนกู สามเต็มสิบ แล้วมึงล่ะ” ยี่หวาหันมาจ้องหน้าไอมิเอะ “เอ่อ...มีแค
“มึงก็ไม่เสร็จเหมือนกันเหรอ” ยี่หวาเอ่ยถาม “ไหนเมื่อกี้มึงพูดอีกอย่าง” “ก็มันอยู่ไง กูก็เลยต้องพูดแบบนั้น กูก็ต้องให้เกียรติผัวกูไหม เอาจริงๆ กูอ่ะเสร็จบางที แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเสร็จ บางทีก็แบบ ให้โอกาสกูได้ร้องก่อนได้ไหม แค่อ้าปากมันก็ถึงฝั่งแล้ว กูจะบ้า” แก้มยุ้ยตอบพร้อมทำหน้าเพลีย “อีช้างแตกไวเห
“กูว่ามึงรีวิวอาหารยังละเอียดกว่านี้อีก” แก้มยุ้ยเอ่ย “ก็เราไม่รู้จะพูดอะไรนี่…” ไอมิเอะตอบเสียงอ่อย ก่อนก้มหน้าลูบหัวจูเนียร์ต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “เมื่อกี้ยังปรึกษาเรื่องนมอยู่เลย พอเรื่องผัวตัวเองนี่ทำเป็นสาวเรียบร้อยเลยนะ” เส้นด้ายมองหน้าเพื่อนอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำ “ทำไม กลัวพวกกูหิวผัว
“นี่ กูปรึกษาอะไรหน่อยสิ” ยี่หวาพูดแทรกขึ้นมา ทำให้เส้นด้ายหันไปมองทันที “อะไรอีก จะอวดเหมือนมันรึไง” ยี่หวาเอนหลังพิงโซฟา พลางกวาดตามองเพื่อนแต่ละคน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แก้มยุ้ยกับช้างที่นั่งติดกัน “ช่วงนี้ผัวพวกมึงเป็นไง” “เป็นไงคืออะไร” เส้นด้ายก็เลิกคิ้ว “ก็เรื่องบนเตียง เป็นไง” “ก็เริ่ด
“จริงเหรอ?” “โลกเรามีแรงโน้มถ่วง นมมึงใหญ่ขนาดนั้น มันจะเต่งตึงตลอดได้ยังไง มันก็ต้องมีหย่อน มีหลุดบ้าง เป็นธรรมดา” “ใหญ่แค่ไหน?” ช้างที่นั่งฟังมาตลอดก็ตาลุกวาวทันทีทำให้ทุกคนหันไปมอง ช้างมองไอมิเอะตั้งแต่ศีรษะจรดอกอย่างมีเลศนัย แม้เสื้อที่เธอใส่จะมิดชิดจนเห็นเพียงสัดส่วนของเนินอกเท่านั้น แต่ก็ด
ไอมิเอะก้มมองก่อนจะเหลือบไปข้างหลัง โดยจินยังนั่งอยู่เหมือนเดิม เขาไม่ได้หันมามองด้วยซ้ำ แค่เอนหลังพิงเก้าอี้ มองไปที่กระดาน ก่อนจะก้มหน้าลงมาทำแบบฝึกหัดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอค่อย ๆ คลี่กระดาษออกช้า ๆ ในนั้นเขียนว่า (คิดถึง) ซึ่งเป็นลายมือของจิน เขียนเรียบ ๆ ขีดเส้นใต้เอาไว้ แต่กลับทำให้ใจเธอส
“ทำไม?” ไอมิเอะถามอีก น้ำเสียงเหมือนเด็กใสซื่อที่อยากรู้ ไม่ได้ซักไซ้ ไม่ได้แกล้ง เธอแค่อยากเข้าใจเขา “....” จินเม้มปากเล็กน้อย สายตาหันไปจ้องถนนข้างหน้า ขณะเหยียบคันเร่งขับตามรถของไตเติล “…มันไม่ใช่คนดีอะไร” จินตอบเรียบ ๆ ไม่อยากขยายความ ไอมิเอะหันมองหน้าเขาเต็ม ๆ มุมปากเธอยกขึ้นนิด ๆ เธอเงียบอย
“ทำไมถึงลุกขึ้นมาแต่งแบบนี้ล่ะ?” “…ก็แค่อยากลองแต่งตัวดี ๆ ดูบ้างน่ะ” ไอมิเอะตอบเสียงเบา กลั้นใจไม่ให้มือที่วางบนตักสั่นพร่า สายตาของแก๊งผีเสื้อสมุทรยังคงมองมาอย่างเขม็ง บางคนถึงกับขยับตัวเหมือนพร้อมจะนินทาอีกรอบ “อันที่จริง ไม่แต่งตัวแบบนี้ก็สวยมากอยู่แล้วนะ”ตูมตามเอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยเสียงทุ้ม
“ก็จริง” ยี่หวาก็พยักหน้าเห็นด้วย “อีกอย่าง คนที่จินเคยคบก็มีแต่ผู้หญิงแรง ๆ ทั้งนั้น ไอมิเป็นคนเงียบ ๆ พูดน้อย เถียงไม่สู้ใคร เผลอ ๆ โดนพวกอีแก่ยกพวกมารุมตบแบบไม่ทันตั้งตัวอีก” “แต่เรื่องนี้กูจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้แน่!” เส้นด้ายพูดอย่างหนักแน่น สายตาจริงจังเกินกว่าจะเป็นคำขู่เล่น “กูจะไปพูดกับจิ







