LOGIN“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“ฮือๆ” ไอมิเอะร้องไห้หนักขึ้น ร่างบางก็สั่นสะท้านหนักขึ้น “…เพราะกูเหรอ?” จินเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย แต่ท่าทียังคงแข็งกร้าว “….” ไอมิเอะก้มหน้าลงอีกพลางน้ำตาเอ่อรินมากกว่าเมื่อครู่ “นี่มันยุคไหนแล้ว พ่อแม่เลิกตีลูกไปนานแล้ว พ่อมึงเป็นเหี้ยอะไร” “....” “ที่บอกว่าพ่อให้เลิกคุยกับกู เพ
เพราะตกใจจนหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะรู้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าหากว่าเสือเลือกนั่งข้างไอมิเอะ แล้วเสือก็เดินตรงมาหาไอมิเอะจริงๆ ทำเอาไอมิเอะตาโตด้วยความตกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเสือถึงต้องเลือกมานั่งโต๊ะนี้ ทั้งที่มีโต๊ะว่างตั้งหลายโต๊ะ จินขบกรามแน่นจนสันกรามเป็นสันนูน ดวงตาวาวโรจน์อย่างกับสัตว์นักล่า
บทที่ 102 ไอมิเอะรีบเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า ก่อนจะค่อย ๆ หยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวไปก่อนระหว่างรอเสื้อผ้าชุดใหม่ จินก็มองเธออย่างคิดไม่ซื่อ “อื้อ!” เขาเข้าไปใกล้ แล้วบีบหน้าอกเธอ ทำให้เธอสะดุ้ง ไม่นาน เสื้อผ้าชุดใหม่ก็มาส่ง ไอมิเอะก็รีบสวมใส่ จินก็บีบก้นเธอเล่น เธอก็พยายามปัดมือเขาออก จินแสยะยิ้มมุม
บทที่ 103 “I want to be your son in law. I want to ask for your daughter’s hand and marry her properly, under the law. What do you think about that, ma’am?” (ผมอยากเป็นลูกเขยแม่ครับ ผมอยากขอลูกสาวแม่แต่งงานอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แม่คิดยังไงกับเรื่องนี้ครับ?) จินเอ่ยพลางโค้งศีรษะลงต่ำ ทำความเคารพอย่







