INICIAR SESIÓN“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“.…” “แล้วจะมาแปลกใจอะไร” จินหัวเราะเย็น ๆ “หรือพ่อลืมไปแล้ว ว่าตอนวัยรุ่นพ่อบ้ามากกว่าผม” “อย่ามายอกย้อนฉันนะจิน แกคิดว่าทุกคนจะโชคดีเหมือนฉันงั้นเหรอ? คิดว่าเกเร ใช้กำลังแก้ปัญหา แล้ววันหนึ่งจะได้ขึ้นไปนั่งอยู่จุดสูงสุดเหมือนกันหมด ถ้าแกคิดแบบนั้น แกคิดผิด สมัยฉันกับสมัยแกมันไม่เหมือนกัน ยุคนี้ค
“เปราะบาง…” เสียงทุ้มพึมพำเบา ๆ สายตามองใบหน้าคนหลับราวกับมองสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต ก่อนโน้มตัวลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ นานกว่าปกติ ราวกับไม่อยากลุกไปไหน “เธอนอนเถอะ เดี๋ยวฉันกลับมา” แม้รู้ว่าเธอไม่ได้ยิน แต่เขาก็ยังอยากบอก เขามองอยู่แบบนั้นอีกหลายวินาที ก่อนจะฝืนตัวเองลุกขึ้น เดินออกจากห้องนอน “น
“.…” “ฉันมองเธออยู่ตลอด” ประโยคนั้นทำให้ไอมิเอะนิ่งไปเลย ไม่มีแรงแม้แต่จะถามอะไรต่อ เธอได้แต่นอนซบอยู่กับอกเขา ฟังเสียงหัวใจที่เต้นสม่ำเสมอ สมองเธอยังมึนไปหมด ทั้งเรื่องที่บ้าน ทั้งเรื่องเด็กในท้อง แล้วก็เรื่องที่เขาบอกว่ารู้มานานแล้ว “…แล้วทำไมแกไม่บอกเรา” เธอเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามอ
“อ๊ะ! เจ็บนะจิน!” ไอมิเอะเบ้หน้าพลางอุทานประท้วงเสียงสั่น ร่างเล็กกระตุกเฮือกด้วยความเจ็บปนเสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นสมอง ทว่าเธอกลับไม่ได้ขยับหนีหรือปัดป่ายเรียวแขนขัดขืนแม้แต่น้อย เธอทำเพียงแค่นอนคว่ำหน้านิ่ง ซุกพวงแก้มแดงแจ๋ลงกับหมอนนุ่ม ก่อนที่ใบหน้าหวานจะแอบชำเลืองหางตาหันกลับมามองค้อนคนที่อยู่ด
บทที่ 262 ร่างสูงใหญ่ขยับเข้าคร่อมทับช่วงสะโพกและเรียวขาของไอมิเอะเอาไว้ แต่เขาระวังตัวเต็มที่โดยการทิ้งน้ำหนักลงบนเข่าทั้งสองข้าง ไม่ได้กดทับลงไปบนตัวเธอเลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าร่างบางยังระบมกับแผลอยู่ สายตาคมกริบเลื่อนลงมองกระโปรงส่วนที่เหลือซึ่งยังพันธนาการช่วงล่างของเธอไว้ อารมณ์ดิบปนความหงุดหง
บทที่ 195 จินไม่ยอมให้คำว่าอาบน้ำของไอมิเอะเป็นแค่การทำความสะอาดร่างกายทั่วไป เขาจัดการช้อนร่างบางสั่นเทาขึ้นแนบอกทั้งที่ตัวตนยังเชื่อมติดกันอยู่ ก่อนจะพาเดินตรงเข้าห้องน้ำไปทั้งอย่างนั้น เขาปล่อยให้สายน้ำเย็นฉ่ำจากฝักบัวรดรินลงมาตามร่างกายที่ร้อนผ่าว แต่ความเย็นของน้ำก็ไม่อาจดับความหื่นที่จินกำลัง
คำว่าฝรั่งพวกนั้น ยังไม่ทันจบ เส้นด้ายก็หันขวับตามปลายนิ้วที่ชี้ไปทันที สายตาคู่นั้นกวาดไปทั้งโต๊ะอย่างรวดเร็วและแม่นยำราวกับเรดาร์ ตั้งแต่ผมสีอ่อน ดวงตาน้ำข้าว ไปจนถึงกล้ามแขนที่โผล่พ้นแขนเสื้อยืด “หล่ออ่ะแม่” เส้นด้ายมองไปที่ฝรั่งตาน้ำข้าวพวกนั้นด้วยความเขิน หล่อนเอียงคอเล็กน้อย ปัดผมทัดหูเหมือนไ
“ดะ...ดุดันเครื่องแรง...ขะ...แข็งแรงไม่พักเลย...จ...จนเราต้องบอกว่าพอก่อน” ไอมิเอะก็จำใจพูดแบบเข้าใจง่ายๆ ออกไปด้วยความเขินอายมาก ภาพความทรงจำตอนที่จินโถมกายเข้าใส่เหมือนพายุพุ่งย้อนกลับเข้ามาในหัว จนเธอเผลอขบเม้มริมฝีปากตัวเองโดยไม่รู้ตัว “กรี๊ดดดดดด ทำไมกูเขินนนน” ทำให้เพื่อนๆ กรี๊ดกันออกมาด้วย
“จิน...อย่ามองแบบนั้นสิ...เราอาย...” ไอมิเอะพึมพำเสียงแผ่ว ใบหน้าสวยซบลงกับขอบสระด้วยความขี้อายถึงขีดสุด ความต้องการของจินที่พลุ่งพล่านทำให้เขาไม่อาจรอช้า เขาจับท่อนลำที่แข็งปั๋งจ่อเข้าที่ร่องรักด้านหน้า แล้วกระแทกกระทั้นเข้าไปในอวัยวะเพศของเธออย่างรุนแรง ปึก!! จากทางด้านหลัง แรงอัดทำให้ร่างเล็ก


![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




