ログイン“มายืนทำอะไรตรงนี้” “....” ช้างไม่ตอบทันที กลับรีบเดินเข้าไปคว้าแขนจินลากถอยออกมา ตามด้วยไตเติลกับทิศเหนือ ก่อนพาทั้งสามคนไปยืนรวมกันตรงมุมเหมือนกำลังประชุมลับ “อย่าเพิ่งเข้าไป อันตราย” “อะไร” จินขมวดคิ้ว “พวกมึงไม่รู้อะไร ตอนที่พวกมึงไม่อยู่ พวกผู้หญิงสุมหัวกันนินทาพวกมึง” ช้างเหลือบมองไปทางห้อง
“เอ่อ...มีแค่สิบเหรอ” ไอมิเอะเอียงคอถาม อ้อมแอ้มพูดด้วยสีหน้าใสซื่อ “ให้คะแนนเท่าไหร่ก็ได้” “ระ...เรา...ให้ล้าน” “อื้อหือ กูว่ามึงขิงแหละ ปากบอกไม่อวดแต่ทุกคำคืออวดตลอด” เส้นด้ายแซวเข้าให้ “เราไม่ได้จะอวดนะ พวกแกถามเรา เราก็ตอบไปตามความจริง พอเราไม่ตอบ พวกแกก็ว่าเรางุบงิบ อีกอย่างนี่เรียกว่าอวดเ
“อีช้างแตกไวเหรอเนี่ย” เส้นด้ายทำตาโต “เออดิ ช่วยทำให้นานหน่อยจะตายรึไง ไม่ใช่โยกสองทีเสร็จ อารมณ์กูยังค้างอยู่เลย เสร็จไวเกิ๊น!!” แก้มยุ้ยใส่อารมณ์ใส่น้ำเสียงจนลืมตัวหลุดพูดเสียงดัง “มึงก็พูดดังเกิน เดี๋ยวมันได้ยินจะเสียใจ” ยี่หวารีบสะกิดเตือน “มันเป็นความในใจกูอ่ะ กูอัดอั้น ให้กูพูดหน่อย คือมัน
“เมื่อกี้ยังปรึกษาเรื่องนมอยู่เลย พอเรื่องผัวตัวเองนี่ทำเป็นสาวเรียบร้อยเลยนะ” เส้นด้ายมองหน้าเพื่อนอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำ “ทำไม กลัวพวกกูหิวผัวมึงเหรอ ต่อให้พวกกูหิว ผัวมึงก็ไม่เอาพวกกูหรอก ดูสภาพพวกกูหน่อย” “เราไม่ได้คิดแบบนั้น” “แล้วทำไมไม่เล่า มันเป็นอะไร” “...เราไม่ชอบพูดเรื่องแบบนี้...พวกแ
“อะไรอีก จะอวดเหมือนมันรึไง” ยี่หวาเอนหลังพิงโซฟา พลางกวาดตามองเพื่อนแต่ละคน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แก้มยุ้ยกับช้างที่นั่งติดกัน “ช่วงนี้ผัวพวกมึงเป็นไง” “เป็นไงคืออะไร” เส้นด้ายก็เลิกคิ้ว “ก็เรื่องบนเตียง เป็นไง” “ก็เริ่ดเหมือนเดิม แรงเยอะไม่แผ่ว” แก้มยุ้ยตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ก่อนยกแขนขึ้นกอดค
“โลกเรามีแรงโน้มถ่วง นมมึงใหญ่ขนาดนั้น มันจะเต่งตึงตลอดได้ยังไง มันก็ต้องมีหย่อน มีหลุดบ้าง เป็นธรรมดา” “ใหญ่แค่ไหน?” ช้างที่นั่งฟังมาตลอดก็ตาลุกวาวทันทีทำให้ทุกคนหันไปมอง ช้างมองไอมิเอะตั้งแต่ศีรษะจรดอกอย่างมีเลศนัย แม้เสื้อที่เธอใส่จะมิดชิดจนเห็นเพียงสัดส่วนของเนินอกเท่านั้น แต่ก็ดูออกว่าหน้าอกใ
บทที่ 90 “ก็รู้กันอยู่ว่าเป็นเพื่อนแบบไหน ทำขนาดนี้ แต่บอกว่าเป็นแค่เพื่อน จิตใจมึงทำด้วยอะไร” คำพูดของทิศเหนือทำให้จินดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม “นอกจากพวกมึงก็ไม่มีใครรู้ อย่าวุ่นวายให้มันมาก ฝากด้วย” จินพูดจบประโยค ก็ใช้มือหนาลูบศีรษะไอมิเอะเบา ๆ สองที แล้วหมุนตัวเดินออกไปเตรียมตัว อย่างไม่แม
เส้นผมยุ่งเหยิงและชื้นเพราะเหงื่อ ความร้อนจากไข้ทำให้แก้มของเธอแดงจัดตัดกับริมฝีปากที่ซีดเซียว เปลือกตาของเธอบวมแดงจากการร้องไห้ทั้งคืน ความเจ็บยังแผ่ซ่านตามแผ่นหลังทุกครั้งที่เธอขยับ รอยฟาดจากเมื่อคืนยังคงชัดเจน แม้จะซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้า แต่ความปวดแปลบก็ทำให้เธอนอนนิ่งแทบไม่กล้าพลิกตัว RrrrrRrrrr
จินสตาร์ทรถทันที โดยไม่พูดอะไรอีก แต่แรงกดคันเร่งที่แสดงออกผ่านความเร็วของรถนั้นชัดเจนพอจะบอกได้ว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้หักพวงมาลัยพาเธอกลับบ้าน หรือปล่อยทิ้งไว้กลางทาง ตรงกันข้าม เขาขับรถมุ่งหน้าไปยังร้านหมูกระทะใกล้ที่สุด ทว่ากรามยังคงขบแน่น คิ้วยังคงขมวด แต่มือก็ย
บทที่ 82 ไอมิเอะรีบวิ่งเข้าบ้านทันทีโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ร่างบางเซถลาเล็กน้อยเพราะความเจ็บปวดตรงกลางหว่างขาที่ยังไม่ยอมทุเลา แต่เธอก็ฝืนวิ่งต่อไป แค่ให้พ้นจากสายตาของเขาให้เร็วที่สุด ทว่าบ้านของเธอยังคงปิดสนิท เงียบวังเวงและมืดมิดเพราะไม่มีใครอยู่ ไฟก็ยังไม่ได้เปิด ปกติแค่จะเดินผ่านประตูบ้าน







