Se connecter“แก!” “คุณเอาแต่พูดเหมือนทำเพื่อเธอ แต่เคยถามเธอสักคำรึยังว่าเธอต้องการอะไร” “ฉันเป็นพ่อ!” “นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณตัดสินชีวิตเธอแทนทุกเรื่อง” คุณพ่อของไอมิเอะกำหมัดแน่นขึ้นจนตัวสั่น จินก็จ้องกลับตรง ๆ ไม่มีแม้แต่ความคิดจะหลบสายตา “ผมจะบอกที่บ้านมาสู่ขอ ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและผมจะไม่ยอม
“…!!” จินกำหมัดกำแน่นขึ้นทันที จนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น แต่เขายังคุมอารมณ์เอาไว้ แล้วเสียงของเขาก็เย็นลง “มีวิธีแก้ปัญหานับร้อย แต่คุณกลับเลือกวิธีที่แย่ที่สุด” “แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง!” “จะพาลูกตัวเองไปทำแท้ง ทั้งที่ผมบอกแล้วว่าผมจะรับผิดชอบ นี่คือทางออกของคุณงั้นเหรอ” คำพูดของจินทำให้ไอมิเอะ
จินจ้องกลับนิ่ง ไม่มีแม้แต่ความกลัว ไม่มีแม้แต่การหลบสายตา ยิ่งอีกฝ่ายขึ้นเสียงมากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งเย็นชามากขึ้นเท่านั้น แขนที่โอบไอมิเอะกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังปลอบเธอไปในตัว “ถ้าโกรธผม ก็มาลงที่ผม” ดวงตาคมกวาดมองไม้เรียวที่ถูกหักครึ่งบนพื้น แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง “แต่เธอ เธอไม่ผิด
“ลูกไม่รักดี” เพียะ! ไม้เรียวฟาดลงมาอย่างแรง ทำให้ไอมิเอะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที ร่างเล็กล้มลงกับพื้นในฟาดเดียว ความเจ็บแล่นไปทั่วแผ่นหลังจนแทบหายใจไม่ออก “โอ๊ย! พ่อคะ!” “ฉันสั่งแล้วใช่มั้ย!” เพียะ! “บอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้ยุ่งกับมัน!” เพียะ! “ทำไมไม่ฟัง! ไม่เห็นฉันเป็นพ่อแล้วใ
“พูดอีกที” “…ว...วันก่อนหนูไอมิทะเลาะกับพ่อครับ” “.…” “แต่ไม่รู้ว่าทะเลาะเรื่องอะไรนะครับ ถ้าให้ผมเดาน่าจะทะเลาะเรื่องผู้ชายที่พาหนูไอมิไปอยู่ด้วย พอหนูไอมิกลับมาถึงบ้าน คุณพ่อก็ลงไม้ลงมือจนเลือดตกยางออก” “ประสาท แค่ลูกสาวออกจากบ้านไม่กี่วันก็ลงไม้ลงมือ ปัญญาอ่อนรึไง” “ไม่นะครับ คุณจินไม่ม
แล้วไฟแช็กก็ถูกจุดขึ้น เปลวไฟสีส้มสะท้อนใบหน้าคมคายเพียงชั่วครู่ จินคาบบุหรี่ไว้ที่ริมฝีปาก ก่อนสูดควันเข้าปอดช้า ๆ ควันสีขาวลอยออกจากริมฝีปากหยักอย่างเชื่องช้า ดวงตาคมทอดมองไปยังบ้านหลังข้าง ๆ แต่บ้านของไอมิเอะกลับมืดสนิท ไม่มีไฟเปิดอยู่สักดวง รถของคุณพ่อเธอก็ยังจอดอยู่ที่เดิม ทำให้จินขมวดคิ้วนิด
“พระเอกมาก เท่ห์สุดๆ เลย” เธอพูดออกมาอย่างจริงใจ ดวงตาเป็นประกายใสซื่อ “หึ พระเอกเหรอ” เขากระตุกยิ้มมุมปาก แสยะยิ้มเหมือนขำ “ทำไมยิ้มแบบนั้น แกจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่พระเอกเหรอ” เธอมองเขาตาแป๋ว ใสซื่อจนแทบไม่รู้เลยว่าคำพูดตัวเองกำลังยั่วอะไรบางอย่าง เขาเอนตัวเข้ามาใกล้ ศอกเท้าพนักเก้าอี้ “เรากำลังช
“เราไม่ได้โกรธ...เราแค่...” คำพูดของเธอขาดช่วงไป ความรู้สึกกลัวมันเริ่มแล่นเข้ามาแทนที่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์รุนแรงของเขาที่พร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ “แค่อะไร” เขาซุกหน้าลงกับซอกคอขาวเนียนอย่างออดอ้อน “แกน่ากลัว...มากเกินไป” “....” ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้งหลังจากประโยคนั้นออกจากปากเธอ จินชะง
อย่าลืมเลือก พรรคอธิปัตย์วูล์ฟ (เบอร์ 64) วันที่ 8 นี้ อย่าลืมไปใช้สิทธิ์ มีตั้งหลายพรรค จะไม่ถูกใจสักพรรคเลยเหรอ แต่ที่แน่ ๆ กาเบอร์ 64 แล้วคุณอาจไม่ได้แค่ผู้แทน แต่อาจได้เป็นลูกสะใภ้ของพ่อใหญ่คมฐิพัฒน์ “ที่นี่ที่ไหน” ไอมิเอะที่เพิ่งหายตกใจรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยรักพลางเอ่ย
ไอน้ำอุ่น ๆ จากอาหารทำให้บรรยากาศเปลี่ยนจากสนามรบเป็นสนามกินในเสี้ยววินาที ดวงตาของผู้หญิงทั้งสามคนเปลี่ยนจากไฟโกรธ เป็นประกายวาววับแทบจะทันที “โอ๊ย น่ากินมาก!” เส้นด้ายปล่อยมือก่อนใคร ยี่หวากับแก้มยุ้ยชะงักไปครึ่งวินาที แล้วก็หันไปมองโต๊ะอาหารเหมือนกัน ผู้ชายทั้งสามรีบยืนตัวตรงทันที จัดเสื้อ จัดผ







