Se connecter“แก!” “คุณเอาแต่พูดเหมือนทำเพื่อเธอ แต่เคยถามเธอสักคำรึยังว่าเธอต้องการอะไร” “ฉันเป็นพ่อ!” “นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณตัดสินชีวิตเธอแทนทุกเรื่อง” คุณพ่อของไอมิเอะกำหมัดแน่นขึ้นจนตัวสั่น จินก็จ้องกลับตรง ๆ ไม่มีแม้แต่ความคิดจะหลบสายตา “ผมจะบอกที่บ้านมาสู่ขอ ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องและผมจะไม่ยอม
“…!!” จินกำหมัดกำแน่นขึ้นทันที จนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น แต่เขายังคุมอารมณ์เอาไว้ แล้วเสียงของเขาก็เย็นลง “มีวิธีแก้ปัญหานับร้อย แต่คุณกลับเลือกวิธีที่แย่ที่สุด” “แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง!” “จะพาลูกตัวเองไปทำแท้ง ทั้งที่ผมบอกแล้วว่าผมจะรับผิดชอบ นี่คือทางออกของคุณงั้นเหรอ” คำพูดของจินทำให้ไอมิเอะ
จินจ้องกลับนิ่ง ไม่มีแม้แต่ความกลัว ไม่มีแม้แต่การหลบสายตา ยิ่งอีกฝ่ายขึ้นเสียงมากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งเย็นชามากขึ้นเท่านั้น แขนที่โอบไอมิเอะกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังปลอบเธอไปในตัว “ถ้าโกรธผม ก็มาลงที่ผม” ดวงตาคมกวาดมองไม้เรียวที่ถูกหักครึ่งบนพื้น แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง “แต่เธอ เธอไม่ผิด
“ลูกไม่รักดี” เพียะ! ไม้เรียวฟาดลงมาอย่างแรง ทำให้ไอมิเอะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที ร่างเล็กล้มลงกับพื้นในฟาดเดียว ความเจ็บแล่นไปทั่วแผ่นหลังจนแทบหายใจไม่ออก “โอ๊ย! พ่อคะ!” “ฉันสั่งแล้วใช่มั้ย!” เพียะ! “บอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้ยุ่งกับมัน!” เพียะ! “ทำไมไม่ฟัง! ไม่เห็นฉันเป็นพ่อแล้วใ
“พูดอีกที” “…ว...วันก่อนหนูไอมิทะเลาะกับพ่อครับ” “.…” “แต่ไม่รู้ว่าทะเลาะเรื่องอะไรนะครับ ถ้าให้ผมเดาน่าจะทะเลาะเรื่องผู้ชายที่พาหนูไอมิไปอยู่ด้วย พอหนูไอมิกลับมาถึงบ้าน คุณพ่อก็ลงไม้ลงมือจนเลือดตกยางออก” “ประสาท แค่ลูกสาวออกจากบ้านไม่กี่วันก็ลงไม้ลงมือ ปัญญาอ่อนรึไง” “ไม่นะครับ คุณจินไม่ม
แล้วไฟแช็กก็ถูกจุดขึ้น เปลวไฟสีส้มสะท้อนใบหน้าคมคายเพียงชั่วครู่ จินคาบบุหรี่ไว้ที่ริมฝีปาก ก่อนสูดควันเข้าปอดช้า ๆ ควันสีขาวลอยออกจากริมฝีปากหยักอย่างเชื่องช้า ดวงตาคมทอดมองไปยังบ้านหลังข้าง ๆ แต่บ้านของไอมิเอะกลับมืดสนิท ไม่มีไฟเปิดอยู่สักดวง รถของคุณพ่อเธอก็ยังจอดอยู่ที่เดิม ทำให้จินขมวดคิ้วนิด
เยอะขนาดนี้ ไม่รู้ว่าสุสานอสุจิ หรือว่าธนาคารอสุจิกันแน่ จินลอยคออยู่ในสระน้ำอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาดูอิ่มเอม เพราะเพิ่งผ่านศึกหนักมาจนหนำใจ ในขณะที่เพื่อนรักทั้งสองคนยืนอึ้งกับที่อยู่บนระเบียง สายตาของพวกเขากวาดมองซากอารยธรรมที่จินทิ้งไว้จนแทบไม่เหลือที่ว่างให้วางเท้า “ระวังเหยียบหลาน!” ทิ
“นั่งนี่” เสียงเขายังนิ่งแต่ไม่แข็งเหมือนก่อนหน้านี้ “เดี๋ยวกูมา” ไอมิเอะพยักหน้าเล็ก ๆ มือวางบนหน้าตัก ตัวนั่งตรงอย่างขี้กลัว ดวงตายังแอบเหลือบมองไปทางประตูราวกับไม่คุ้นกับความหรูหรานั้น ขณะเดียวกัน เพื่อน ๆ ก็รีบกระโดดขึ้นเรือกันจ้าละหวั่นไม่มีใครกล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว เมื่อเพื่อนๆ ขึ้นมาบ
“อ่อ ไอ้เวรนั่นน่ะเหรอ” ศาสตราจารย์กัดฟันพูดก่อนจะขบกรามแน่น คำพูดหยาบหลุดออกมาอย่างไม่ปิดบัง ต่างจากภาพลักษณ์ศาสตราจารย์สุขุมเมื่อครู่โดยสิ้นเชิงราวกับหน้ากากถูกกระชากออกชั่ววินาที “ไอ้เวร…หมายถึงยังไงเหรอคะ” ไอมิเอะเห็นท่าทีเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคนของศาสตราจารย์ก็ตกใจเป็นอย่างมาก หัวใจเธอเต้นแร
ปัง! เสียงกระแทกดังสนั่นจนผนังสะเทือน จินใช้เท้าถีบประตูแรงไปทีนึง แรงถีบไม่ได้มาเล่น ๆ แต่เป็นแรงอารมณ์ล้วน ๆ ทำให้บานประตูสั่นสะเทือนอย่างน่ากลัว ราวกับจะหลุดจากบานพับได้ทุกเมื่อ แรงสะเทือนนั้นทำเอาทั้งห้องน้ำหญิงแตกตื่น เส้นด้ายถึงกับหน้าซีด อุจจาระยังไม่สุดก็ไม่สนแล้ว รีบดึงสายฉีดมาฉีดล้างก้







