LOGINเสียงแก้วไวน์กระทบกันเคล้าคลอไปกับบรรยากาศอันอบอุ่นบนโต๊ะอาหาร พงษ์เพชรตักอาหารใส่จานให้ลูกสาว ก่อนจะหันไปเปิดประเด็นคุยกับว่าที่ลูกเขยคนโปรดอย่างอารมณ์ดี "ช่วงนี้ได้ข่าวว่าที่อู่คึกคักน่าดูเลยนี่หว่า ได้ยินว่าคิวจองแต่งรถยาวไปถึงปีหน้า ลูกค้าแน่นเลยสิ" โรมันยกยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยตอบติดตลกด้วยท่าทางกวนประสาท "ก็แน่นพอตัวครับป๋า แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่ลูกค้าหรอกครับ... มีแต่พวกเพื่อนๆ ที่ชอบแวะมาสิง กินเหล้าฟรีแล้วไม่ยอมกลับบ้าน" เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะ ทว่ารุ่งโรจน์ บิดาของโรมันกลับส่ายหน้าเบาๆ พลางเอ็ดบุตรชายอย่างไม่จริงจังนัก "แกก็น่าจะพูดความจริงซะบ้าง วันๆ รวมตัวแต่พวกนักเลงหัวไม้ แหล่งรวมพวกอันธพาลชัดๆ ถ้าตำรวจไม่เกรงใจเพื่อนพ่อ ป่านนี้คงโดนตรวจทุกวัน" "พ่อครับ... อันธพาลที่ไหนจะหล่อแล้วก็ทำเงินได้เดือนละแปดหลักแบบผมล่ะ" โรมันยักคิ้วตอบบิดาอย่างไม่ยอมแพ้ "จะอวดว่าแกไม่ได้ขอเงินฉันใช้?" "ผมยังไม่ได้พูดนะ" "แต่ท่าทางแกบอกแบบนั้น... คิดถึงข้าวแดงแกงร้อนตอนเด็กบ้าง ใครมันหาให้แกกิน ที่บ้านมีธุรกิจเยอะแยะไม่ยอมทำ ฉันละเหนื่อยใจกับแกจริงๆ" "ผมไม่ชอบไง... ก็เคยบอกพ่อไปแล้
เปลือกตาบางค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างช้าๆ เซลีนรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งร่าง ความเมื่อยล้าและปวดระบมตามกล้ามเนื้อ แล่นริ้วขึ้นมาทักทายจนแทบไม่อยากขยับตัวเธอมองไปรอบเตียงที่ว่างเปล่า ความตกใจแล่นวาบเข้ามาในอกชั่วขณะ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นแผ่นหลังของโรมัน ที่ยืนพิงราวระเบียงด้านนอก ควันสีเทาจาง ลอยอวลในอากาศ พร้อมแสงไฟนีออนของเมืองหลวงยามค่ำคืนเซลีนพยุงกายที่บอบช้ำลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล เธอรีบกวาดตามองหาสิ่งของที่จะนำมาปกปิดเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับเสื้อคลุมอาบน้ำอีกตัวที่แขวนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าไม่ไกลคนตัวเล็กเหลือบมองแผ่นหลังของเขาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเขายังคงยืนหันหลังให้ เธอจึงค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียง สองขาที่สั่นเทา พยายามพยุงร่างก้าวเดินไปหยิบเสื้อคลุม ทว่าจังหวะนั้นเอง...ครืด...โรมันดับบุหรี่แล้วเลื่อนประตูกระจกเปิด กลับเข้ามาในห้องนอนพอดี!กึก!ดวงตาสีเทาสบเข้ากับร่างขาวผ่อง ที่เปลือยเปล่ายืนนิ่งค้างอยู่กลางห้องแบบพอดิบพอดี เซลีนเบิกตากว้าง ความเย็นเฉียบแล่นวาบไปทั้งตัว ก่อนจะกรีดร้องลั่น"กรี๊ดดดด! หันไปทางอื่นเดี๋ยวนี้นะพี่โรม!""จะร้องทำไมเนี่ยคนดี..."โ
โรมันจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอพับขึ้น ก่อนจะพลิกตัวให้เธอนอนคว่ำลงในท่าคลาน โก้งสะโพกกลมกลึงขึ้นสูง มือหนาจับเอวคอดไว้มั่น ก่อนจะจัดแจงแทงลำเอ็นสวนเข้าไปจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วและลึกสุดโคนสวบ!"กรี๊ดดด... อ๊า!"เซลีนหวีดร้องครางลั่น กับความลึกที่จ้วงแทงเข้ามาถึงจุดกระสันด้านใน ท่านี้ทำให้เขาเข้าได้ลึก และสุดลำมากกว่าเดิม โรมันกระหน่ำซอยสะโพกเข้าออกอย่างไม่ปรานี สอดสุดออกสุด รูดรั้งความคับแน่นจนคนใต้ร่างสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกตับ! ตับ! ตับ! ตับ!โรมันขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นรอยนูน เส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านตามลำคอและท่อนแขนแกร่ง ก่อนจะโน้มแผงอกชุ่มเหงื่อลงมาแนบชิดกับแผ่นหลังเนียนละเอียด ริมฝีปากร้อนผ่าวซุกไซ้ขบเม้มตามซอกคอและลาดไหล่ขาวผ่อง ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนให้พุ่งทะยานขึ้นไปอีกพั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงสะโพกกระแทกกระทั้นใส่บั้นท้ายกลมกลึงดังสะท้อนก้องทั่วทั้งห้องนอน จังหวะการซอยเอวรัวเร็วและหนักหน่วงจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงขับเคลื่อนทุกครั้งที่เขาสอดแทรกตัวตนเข้าไปจนมิดลำ ความเป็นชายขนาดมหึมาก็บดขยี้ครูดไปตามผนังช่องคลอดที่บีบรัดถี่รัว จนเซลีนหวีดร้องครางกระเส่าแทบไม่เป็นภาษ
โรมันเงยหน้าขึ้นจากหว่างขาของหญิงสาว ริมฝีปากหยักเปรอะเปื้อนหยาดน้ำหวานใสจนฉ่ำวาว ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยไฟปรารถนา เขาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์พราวระยับ พลางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เซลีนหน้าร้อนผ่าว"รูหนูโคตรหวานเลยรู้ไหม พี่เลียเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ..."โรมันก้มลงดูดกลืนน้ำหวานจากร่องรักของเธออีกครั้งอย่างหิวกระหาย ไล่เลียกลีบกุหลาบงามที่เริ่มบวมช้ำจากการปรนเปรออันหนักหน่วง และด้วยความหมั่นเขี้ยวระคนเสียวซ่าน เขาจึงอ้าปากงับเบาๆ ลงบนกลีบเนื้อนุ่มทันที"อ๊ะ! เจ็บนะพี่โรม!"เซลีนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ เธอดันศีรษะเขาออกเบาๆ ก่อนจะผงกศีรษะขึ้นมาค้อนใส่ด้วยความหมั่นไส้โรมันหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายืดตัวขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง แล้วดึงร่างนุ่มนิ่มของเธอให้ขึ้นมานั่งคร่อมอยู่กลางหว่างขาของเขาพอดี"หึๆ เจ็บเหรอครับ... งั้นอยากทำคืนพี่บ้างไหมล่ะ?" โรมันเลิกคิ้วถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏชัดบนมุมปาก"ทะ ทำคืนอะไรคะ?" เซลีนขมวดคิ้วถามอย่างไม่รู้ทัน"ก็..." โรมันเอื้อมมือไปจับข้อมือเล็กให้มาสัมผัสกับแก่นกายใหญ่โตที่กำลังตั้งตระหง่านและแข็งขึงเต็มที่"...""พี่อยากให้หนู 'อม' ให้พี่บ้าง... โอเคไหมครับค
โรมันโน้มใบหน้าลงมาประกบจูบกลีบปากอิ่มอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้เร่งร้อนกระชากอารมณ์ แต่กลับเป็นจุมพิตที่ค่อยๆ ละเลียดชิม ละมุนละไม ทว่าแฝงไปด้วยความเร่าร้อนดุดันราวกับกำลังสอนให้เธอเรียนรู้วิธีการจูบลิ้นหนาค่อยๆ ลากผ่านริมฝีปากที่เผยอออก ตวัดเกี่ยวดุนดันลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง นำพาให้เซลีนขยับตอบรับอย่างเก้ๆ กังๆ ตามจังหวะที่เขาเป็นผู้นำทาง"อืมมม..."หัวใจดวงน้อยของเซลีนเต้นกระหน่ำรัวเร็ว ความตื่นเต้นและวาบหวิวแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ลมหายใจอุ่นร้อนแลกเปลี่ยนกันจนบรรยากาศรอบตัวแทบจะลุกเป็นไฟในระหว่างที่ริมฝีปากยังคงบดคลึงกันอย่างดูดดื่ม มือของโรมันก็เลื่อนลงมาคว้ามือของเธอ แล้วดึงพาให้ทาบทับลงไปบนความแข็งขึงกึ่งกลางกายของเขา ผ่านเนื้อผ้ากางเกงยีนตัวหนาหมับ!"อ๊าาา.."สัมผัสที่ได้จับท่อนเนื้อใหญ่โต ที่ขยายตัวจนตึงแน่นและร้อนระอุทำเอาเซลีนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ สัญชาตญาณสั่งให้เธอรีบชักมือกลับทันที ทว่ามือของเขากลับกุมหลังมือเธอไว้แน่น บังคับให้เธอลูบคลำความแข็งแกร่งนั้นต่อไปโรมันค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดติดใบหู สายตาสีเทาจางฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยความหื่นกระหายอย่างเปิ
หลังจากชั่วโมงเรียนอันยาวนานสิ้นสุดลง เสียงประกาศจากรุ่นพี่ก็ดังก้องไปทั่วตึก แจ้งเรียกรวมตัวน้องใหม่ปีหนึ่งทุกคนให้รีบไปเข้าเชียร์และทำกิจกรรมรับน้องที่ลานของคณะเซลีนกับมีนาเดินไปตามทางเดินเชื่อมอาคาร ท่ามกลางแถวนักศึกษาที่กำลังทยอยเดินไปรวมตัวกัน"มีน แกไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันเข้าห้องน้ำตรงนี้แป๊บหนึ่ง" เซลีนหันไปบอกเพื่อนสนิท"รีบๆ ตามมานะแก เดี๋ยวพี่ว้ากสวดเอา" มีนาพยักหน้าแล้วเดินล่วงหน้าไปก่อนเซลีนเดินเลี้ยวเข้าห้องน้ำหญิงเพื่อจัดการธุระส่วนตัวและจัดแต่งทรงผมให้เรียบร้อย ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังก้าวเท้าเดินพ้นประตูห้องน้ำออกมาตรงทางเดินเปลี่ยวข้างอาคาร...หมับ! ฟึ่บ!มือหนาปริศนาของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือเล็ก แล้วออกแรงดึงร่างบางเข้าไปในซอกหลืบแคบๆ หลังตึกอย่างรวดเร็ว!"ว้าย! ช่วยดะ...""ชู่ว... เงียบก่อนครับคนดี"เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังชิดใบหู พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่เอื้อมมาปิดปากอิ่มของเธอไว้แน่น เซลีนเบิ่งตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับดวงตาสีเทาจางที่กำลังทอประกายขบขัน เธอก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกปนโมโหปัก!กำปั้นน้อยๆ







