Romane von ช่อเอื้องสีเหลือง

“อืมมม…” ซีเนียร์แอ่นสะโพกขึ้นเพื่อรองรับการรุกเร้าของเขาอย่างดี นั่นยิ่งเปิดโอกาสให้ลิ้นของเขาเข้าไปในกายเธอได้อย่างลึกล้ำมากขึ้น องศาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะพิษของฤทธิ์พิศวาส เธอกัดปากตัวเองเพื่อข่มอารมณ์เร่าร้อนที่กำลังสุมอยู่ในอก เขาเลื่อนตัวขึ้นไปทาบทับเธอก่อนที่เจ้าตัวจะ

ตอนพิเศษ (Special Episode) 2 EP. พิเศษ 2 จบ เสียงทุ้มต่ำขององศาเหมือนจะจุดไฟเธอทั้งตัว ซีเนียร์รู้สึกเหมือนอากาศในห้องร้อนขึ้นทีละองศา ร่างกายเธออุ่นจัดจนปลายนิ้วสั่น เธอรู้ดีว่าตอนนี้เขาไม่ได้พูดเล่น… และสายตาที่กำลังมองเธออยู่ก็ยืนยันทุกอย่างชัดเจนแล้ว องศายื่นมือมาประคองแก้มเธออย่างทะนุถนอม แต

รสจูบของเขาไม่ใช่แค่หิวกระหาย แต่เป็นความตั้งใจ…เหมือนจงใจทรมานเธอให้ละลายอยู่ในอ้อมแขนช้า ๆ “อื้ม…พี่ศา…” เสียงเธอแตกพร่า จนเขาหัวเราะในลำคออย่างพอใจ องศาผละริมฝีปากออกนิดเดียว มองหน้าแดงจัดของเธอที่กำลังหอบเบา ๆ ดวงตาคมของเขาเหมือนเปลวไฟกำลังลามเลียไปทั่วตัวเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า “ทำไมตัวหน

“โอ๊ย…บ้าเอ๊ย ใส่แบบนี้ให้พี่ศาเห็นได้ไงเนี่ย…” เธอบ่นกับตัวเองเบาๆ แต่ก็ยังสวมชุดอยู่ดี สุดท้ายก็หยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมทับ แต่ถึงอย่างนั้นที่คาดผมหูกระต่ายก็ยังคงอยู่บนหัว เธอนั่งรอเขาบนเตียง มือถือในมือสั่นนิดหน่อยเพราะประหม่า พอกลุ่มเพื่อนส่งข้อความมาแซว เธอก็ยิ่งหน้าแดงกว่าเดิมจนแทบอยากปิดโทรศั

ตอนพิเศษ (Special Episode) 1 EP. พิเศษ 1 หนึ่งเดือนหลังข่าวการหมั้นขององศากับซีเนียร์กระจายไปทั้งมหาวิทยาลัย โลกทั้งใบเหมือนจะกลายเป็นสีชมพูขึ้นมาหน่อยๆ เวลาเดินคู่กันก็ถูกแอบถ่ายเป็นว่าเล่น บางคนอิจฉาซีเนียร์ที่ได้คู่หมั้นหล่อ รวย ดูแลดี บางคนก็อิจฉาองศาที่ได้คู่หมั้นน่ารัก อ่อนหวาน แต่เจ้าตัวเล

“มานั่งก่อน” “หืม? ทำไม..” “นั่งก่อนนะคะคนดี” น้ำเสียงนั้นอ่อนหวานจนเธอไม่กล้าขัด ซีเนียร์จึงยอมทิ้งผ้าเช็ดโต๊ะ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมที่เธอนั่งทุกวัน องศายืนมองเธอแวบหนึ่ง จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงต่อหน้าเธออย่างช้า ๆ ซีเนียร์ชะงักเหมือนถูกดึงลมหายใจออกจากร่าง “พี่ศา… ทะ...ทำอะไรคะ?” เขาสอดมื

ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 3น้ำอิงท้องแปดเดือนช่วงบ่ายของบ้านสีขาวเงียบสงบ แสงแดดลอดผ่านม่านบางเข้ามาแตะพื้นห้องรับแขกเป็นลายอ่อน น้ำอิงนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟา มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นชัดเจน อีกมือเกาคางไทเกอร์ที่นอนแผ่พุงอยู่บนตักอย่างสบายใจ เธอถอนหายใจยาวเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้อยู่บ้านอยู่แต่บ้านวนเวียนอยู่แค่บ้านหลังนี้มาหลายเดือนแม้บ้านจะใหญ่ แม้จะมีคนดูแลมากมาย แต่ความเบื่อมันก็ไม่เข้าใครออกใคร โดยเฉพาะกับคนท้องที่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ได้ง่ายกว่าปกติน้ำอิงเหลือบตามองไปทางห้องทำงานชั้นหนึ่ง ประตูปิดสนิท เธอรู้ดีว่าข้างในนั้น…สิงหากำลังนั่งอยู่หน้ากองเอกสาร ทำงานไม่หยุดเหมือนทุกวันเธอขยับตัวช้าๆ อย่างอุ้ยอ้าย ลุกขึ้นยืน มือหนึ่งยันโซฟา อีกมือประคองหน้าท้อง เดินไม่ถนัดนัก แต่ความอยากออกไปข้างนอกก็ชนะทุกอย่างสายตากวาดมองซ้ายขวาก่อนจะเห็นร่างเล็กๆ ของปูเป้ สาวใช้ประจำบ้านกำลังจัดดอกไม้อยู่ไม่ไกลน้ำอิงยกมือกวักเรียกเบาๆ“ปูเป้…”“คุณอิง มีอะไรให้ช่วยไหมคะ” ปูเป้หันมา เห็นสีหน้าคุณผู้หญิงก็รีบเดินเข้ามาทันที“ชู่…อย่าเสียงดังนะ” น้ำอิงรีบเอานิ้วชี้จุ๊ปาก“ค่ะ…มีอะไร

ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 2เสียงเฮฮาดังขึ้นเป็นระยะจากด้านล่างของบ้าน แม้เวลาจะล่วงเลยมาจนเกือบห้าทุ่มแล้ว แต่บรรยากาศงานเลี้ยงก็ยังไม่ซาลงง่ายๆ เสียงดนตรี เสียงหัวเราะ และบทสนทนาของเพื่อนๆ แว่วขึ้นมาถึงชั้นบนอย่างแผ่วเบา น้ำอิงขอตัวขึ้นมาก่อนร่างกายเธออ่อนล้าเหลือเกินวันนี้เธอแทบไม่ได้ดื่มอะไร นอกจากน้ำส้มกับน้ำเปล่า แต่ความง่วงกลับถาโถมรุนแรงกว่าทุกวัน บางทีอาจเป็นเพราะหัวใจที่อิ่มเอมเกินไป หรือไม่ก็เพราะอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตอยู่ในท้อง ทำให้เธอรู้สึกเพลียเร็วกว่าปกติหลังอาบน้ำเสร็จ น้ำอิงเปลี่ยนเป็นชุดนอนกระโปรงผ้าบาง พลิ้วไหวสบายตัว กลิ่นสบู่อ่อนๆ ติดกาย เธอปีนขึ้นเตียงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่าง ปล่อยให้ความเงียบของห้องโอบกอดเปลือกตาหนักอึ้งไม่ถึงนาที…เธอก็หลับไป ลมหายใจสม่ำเสมอใบหน้าหวานผ่อนคลายราวกับกำลังฝันถึงอะไรดีๆไม่นานนัก ประตูห้องก็เปิดออกอย่างแผ่วเบา สิงหาก้าวเข้ามาในความมืด ไฟในห้องยังคงปิด มีเพียงแสงรำไรจากภายนอกส่องเข้ามาพอให้เห็นร่างบางบนเตียง เขาหยุดยืนมองเธออยู่ตรงนั้นนานกว่าที่ตั้งใจหญิงสาวที่เพิ่งผ่านวันสำคัญที่สุดในชีวิต ภร

ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 1สามเดือนถัดมาบ้านสีขาวหลังใหญ่ที่เคยเงียบสงบ วันนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และความคึกคัก แขกเหรื่อหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย สนามหญ้าด้านหน้าถูกจัดเป็นพื้นที่รับรองอย่างสวยงาม ดอกไม้สีอ่อนถูกจัดวางอย่างตั้งใจ ผ้าขาวปลิวไหวตามแรงลม แสงแดดอุ่นๆ ของช่วงสายทำให้งานทั้งงานดูเหมือนภาพฝันทุกคนต่างรู้ดีว่าวันนี้ไม่ใช่งานธรรมดาแต่มันคือวันสำคัญของคนสองคน และเป็นวันที่ครอบครัวหนึ่ง…สมบูรณ์ขึ้นอย่างแท้จริงในห้องแต่งตัวชั้นบน น้ำอิงนั่งอยู่หน้ากระจก เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองอย่างเงียบงัน รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก จากเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะเดินมาถึงตรงนี้ได้ ไม่เคยคิดว่าจะมีบ้าน มีครอบครัว มีคนรัก และกำลังจะมีคำว่า แม่ เพิ่มเข้ามาในชีวิตวันนี้…เธอมีทุกอย่าง...น้ำอิงอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวฟูฟ่อง ตัวเดรสปักลูกไม้ละเอียด ไล่ลงมาตามช่วงตัวอย่างประณีต ผ้าทิ้งตัวพลิ้วสวยราวกับเมฆบางๆ แขนเสื้อโปร่งขับให้เธอดูอ่อนหวาน ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างพอดีเผยความงดงามแบบไม่ต้องพยายาม ราวกับเจ้าหญิงในนิทานที่ไม่ต้องมีมงกุฎ ก็ยังส่องแสงได้

ตอนที่64 ทะเบียนสมรสกับความสุขที่เรียกว่าบ้าน THE END แสงเช้าสีอ่อนลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้อง คอนโดที่เคยเงียบเหงากลับมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างประหลาดในเช้าวันนี้ สิงหาแต่งตัวเสร็จก่อน เขายืนหน้ากระจกเช็กความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินออกมานั่งรอที่โซฟาห้องรับแขก“อิง เสร็จรึยังครับ”เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มจางๆ แม้จะพยายามทำเหมือนปกติ แต่หัวใจกลับเต้นแรงกว่าทุกเช้า“แป๊บหนึ่งค่าา ใกล้แล้ว!” เสียงตอบกลับดังมาจากในห้องนอนสิงหาเอนหลังพิงพนักโซฟา มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดไถไปเรื่อยๆ ทั้งที่แทบไม่รู้ว่าตัวเองอ่านอะไรอยู่ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด รีดเรียบจนคม กางเกงสแลคสีดำแนบขาเข้ารูปพอดีตัว ยิ่งขับให้รูปร่างสูงใหญ่ดูสง่างาม สุภาพ แต่แฝงด้วยความภูมิฐานที่ไม่ต้องพยายามเขาเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องนอนน้ำอิงเดินออกมาอย่างช้าๆ ราวกับภาพหนึ่งที่หลุดออกมาจากความฝันเธออยู่ในชุดเดรสสีขาวสายเดี่ยว ลายลูกไม้ละเอียด ผ้าชีฟองของกระโปรงสั้นพลิ้วเหนือเข่าขึ้นมานิดเดียว ทุกย่างก้าวเบาๆ ทำให้ผ้าขยับไหวอย่างอ่อนหวาน เส้นผมปล่อยยาวอย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าสดใส แต่แฝง

ตอนที่63 ครอบครัวเดียวกันรถของสิงหาวิ่งไปตามถนนสายคุ้นเคย แสงไฟสองข้างทางทอดยาวเป็นเส้นเบลอผ่านกระจกหน้ารถ น้ำอิงนั่งเงียบอยู่เบาะข้าง ดวงตาจับจ้องออกไปด้านนอก แต่ความคิดกลับวกวนอยู่ภายในหัวใจครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง...เพราะเธอรู้ดีว่า ในร่างกายของตัวเองกำลังมีอีกหนึ่งชีวิตเติบโตอยู่เงียบๆสิงหาสังเกตเห็นอาการนั้น เขาเอื้อมมือไปจับมือเล็กของเธอไว้แน่นพอให้รับรู้ถึงกัน นิ้วสอดประสานอย่างเป็นธรรมชาติ แม้สายตาจะยังคงจ้องมองถนนตรงหน้า แต่แรงบีบเบาๆ จากฝ่ามือก็เหมือนกำลังบอกว่า ไม่ต้องกลัว“ไม่ต้องกลัวนะคนดี”เขาพูดเสียงต่ำเรียบๆ โดยไม่หันมามอง แต่เต็มไปด้วยความมั่นคงน้ำอิงพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะบีบมือตอบกลับ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าแม้หัวใจจะยังเต้นแรงเมื่อรถเลี้ยวเข้าซอยใหญ่ ตัวบ้านหลังคาสีอ่อนก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงไฟอบอุ่น สิงหาจอดรถ ก่อนจะลงมาเปิดประตูให้เธอ เขาประคองเธออย่างระมัดระวังราวกับแก้วตาดวงใจทันทีที่เดินเข้าไปในบ้าน ประตูยังไม่ทันปิดดี เสียงฝีเท้าก็ดังออกมาจากด้านในองค์อรเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าเปื้อนความดีใจ ข้างๆ คืออธิวัฒน์ที่ยืนสงบแต่แววตาอ่อนลงอย่างเห็น

ตอนที่62 ชีวิตใหม่ที่เพิ่มเข้ามาประตูห้องน้ำเปิดออกช้าๆ เสียงบานพับเบาแทบไม่ได้ยิน แต่กลับดังในหัวของสิงหาอย่างชัดเจนกว่าทุกสิ่งน้ำอิงยืนอยู่ตรงนั้น ร่างเล็กดูบอบบางกว่าปกติ มือหนึ่งกำแท่งตรวจแน่นจนปลายนิ้วซีด เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาคลอจนภาพตรงหน้าพร่าเบลอหัวใจของสิงหากระตุกแรง แรงจนเขารู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด เขารีบวิ่งเข้าไปหาเธอแทบจะทันที ฝีเท้าหนักแต่ใจกลับสั่นระรัว มือหนายกขึ้นเช็ดหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเธออย่างแผ่วเบา เหมือนกลัวว่าถ้าออกแรงมากกว่านี้ เธอจะพังลงตรงหน้า“อิง…” เสียงเขาแหบต่ำ “ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าจะออกมายังไง พี่ก็จะยังอยู่ตรงนี้ ข้างๆ หนู”“พี่สิงห์ ผะ…ผลมัน…” น้ำอิงเม้มริมฝีปาก พยายามกลั้นเสียงสะอื้นเธอไม่ได้พูดต่อ แต่ค่อยๆ แบมือออกมาตรงหน้า แท่งตรวจสีขาววางอยู่บนฝ่ามืออันสั่นเทา!!!สองขีดสีชัดเจน!…ชัดเจนจนไม่ต้องตีความโลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน สิงหามองมันด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก ลมหายใจหนักหน่วงขึ้นโดยไม่รู้ตัว มือเขาสั่นเล็กน้อยก่อนจะยื่นไปใกล้ๆ เหมือนยังไม่กล้าแตะ“สะ…สองขีด!…” เสียงเขาตะกุกตะกัก ราวกับไม่แน่ใจในสิ่งที่ตาเห็น “สองข

ตอนที่43 ความสุขของฉันคือเธอ THE END ทุกคนก้มหน้าลงเตรียมท่าปั่นจิ้งหรีดอย่างพร้อมเพรียง นิ้วชี้จิ้มพื้น หัวก้มต่ำ มืออีกข้างจับติ่งหูแน่นราวกับจับความหวังสุดท้ายของชีวิต บรรยากาศในตัวบ้านเงียบผิดปกติ มีเพียงเสียงลมหายใจของเหล่าลูกน้องที่เริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆจันจ้าวยืนคุมอยู่ด้านหน้า แขนกอดอก สีหน้าดูสงบ แต่ดวงตากลับเป็นประกายอย่างคนกำลังสนุก เธอไม่ได้โกรธ ไม่ได้งอน และไม่ได้ต้องการลงโทษใครให้เจ็บตัว สิ่งเดียวที่อยากทำ…คือให้ทุกคนจำว่า บางเส้น ก็ไม่ควรก้าวข้ามและถ้าจะจำ! ก็ขอให้จำแบบไม่มีวันลืม!“พร้อมนะ” เธอถามเสียงใส“...” ไม่มีใครตอบ เพราะทุกคนกำลังตั้งสมาธิ…“เริ่ม!”เสียงนั้นเหมือนสัญญาณปล่อยตัว ทุกคนเริ่มหมุนตัวรอบนิ้วที่จิ้มพื้นอย่างขะมักเขม้น“หนึ่ง…สอง…สาม…”รอบแรกยังดูดี รอบที่ห้าเริ่มโคลงเคลง รอบที่แปดเริ่มมีเสียงคราง“โลกเริ่มหมุนแล้วครับ…”“พื้นมันเอียงหรือผมเอียงครับเนี่ย!…”จันจ้าวกลั้นหัวเราะไม่อยู่ เสียงหัวเราะดังขึ้นท่ามกลางความพยายามเอาชีวิตรอดของเหล่าลูกน้อง ภาพตรงหน้าช่างตลกเกินกว่าจะเก็บอาการได้มังกรเองก็หมุนอยู่ไม่แพ้ใคร แม้ท่าทางยังพยายามรักษาศักดิ์ศรี แต่ตั้

ตอนที่42 บทลงโทษขั้นเด็ดขาดเสียงเพลงในผับยังคงดังไม่หยุด แสงไฟวูบวาบสาดผ่านฝูงชนที่ขยับตัวไปตามจังหวะอย่างอิสระ จันจ้าวนั่งอยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ แก้วในมือถูกยกขึ้นจิบช้าๆ ขณะกำลังฟังเอแคร์เล่าเรื่องอะไรสักอย่างอย่างออกรสและในจังหวะนั้นเอง…มีใครบางคนก้าวเข้ามาใกล้“ขอโทษนะครับ” ผู้ชายคนนั้นเอ่ยขึ้น“พอดีเห็นคุณนั่งอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เข้าผับมา…ผมขอเบอร์ได้ไหมครับ”จันจ้าวชะงักเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมองชายแปลกหน้า เขาดูสะอาดสะอ้าน หน้าตาดี ยิ้มเป็นมิตร มือหนึ่งยื่นโทรศัพท์มาทางเธออย่างมั่นใจบนชั้นสองของผับ มังกรที่นั่งเอนหลังอยู่ถึงกับคิ้วกระตุกแก้วเหล้าในมือหยุดค้างกลางอากาศ สายตาคมเข้มจับจ้องภาพนั้นไม่กะพริบ โทรศัพท์ที่ถูกยื่นไปตรงหน้าเธอ รอยยิ้มของผู้ชายคนนั้น ทุกอย่างเหมือนถูกขยายใหญ่ขึ้นในหัวของเขา“เชี่ย!…” มังกรสบถเบา ๆ ก่อนจะขยับตัวจะลุกขึ้น“ใจเย็นไอ้ทิด!” เลโอรีบคว้าแขนเพื่อนไว้ทันที“ปล่อย” มังกรเสียงแข็ง “มันยื่นโทรศัพท์ให้เมียกูอยู่”“กูก็เห็น แต่มึงเข้าไปตอนนี้ มันไม่จบดีแน่” เลโอถอนหายใจมังกรไม่ฟัง เลือดขึ้นหน้าอย่างชัดเจน ยิ่งเห็นไอ้หมอนั่นส่งยิ้มให้จันจ้าว ห

ตอนที่41 มาตามเฝ้าเมียรถของจันจ้าวเคลื่อนตัวออกจากเซฟเฮ้าส์ไปได้ไม่นาน เสียงเครื่องยนต์ค่อย ๆ ห่างออกไปจนเหลือเพียงความเงียบ มังกรยืนมองจากระเบียงชั้นบนอยู่ครู่หนึ่ง สายตาคมเข้มยังคงจับจ้องไปยังถนนด้านหน้า ราวกับจะฝังภาพนั้นเอาไว้ในหัวคำสั่งของเขาถูกกำชับไปแล้วอย่างชัดเจน จาฟานต้องเป็นคนขับรถไปส่งและต้องรอรับ และที่สำคัญที่สุด!!อย่าให้มีหมาตัวไหนมาเกาะแกะเมียเขาเด็ดขาด!!มังกรหันหลังกลับเข้าห้อง เปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทเข้ารูปถูกสวมทับด้วยแจ็กเก็ตโทนเดียวกัน ทุกอย่างดูเรียบง่าย แต่กลับขับให้ร่างสูงดูดุดันขึ้นอย่างน่าประหลาด เมื่อเขาเดินลงบันได เสียงรองเท้าหนังดังสะท้อนเป็นจังหวะสม่ำเสมอด้านล่าง เจษฎายืนรออยู่ก่อนแล้ว พร้อมลูกน้องอีกสามคน สีหน้าของแต่ละคนไม่ต่างกันนัก ซีดเผือดราวกับกำลังจะถูกพาไปตัดสินโทษมากกว่าตามเจ้านายออกไปข้างนอก“นาย…” เจษฎาเอ่ยเสียงแผ่ว “ต้องไปจริง ๆ เหรอครับ”“กูพูดไม่ชัด?” มังกรปรายตามองอย่างไม่ต้องเดา เจษ ฎาก็กลืนน้ำลายลงคออย่างฟืด ๆ“คือ…ผมเกรงใจนายหญิงครับ” เขาพูดออกมาอย่างยากลำบาก “นี่ผมก็เพิ่งพ้นโทษมาได้ไม่กี่เดือนเอง ถ้าเกิดนายหญ

ตอนที่40 เรื่องของเราหนึ่งปีผ่านไปโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตว่ามันผ่านไปตั้งแต่เมื่อไรบางที…อาจเพราะวันเวลาที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ความรับผิดชอบ และความรักที่ค่อย ๆ เติบโต ทำให้ทุกอย่างไหลไปอย่างเงียบงัน แต่มั่นคงจันจ้าวในวันนี้ไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมกับเมื่อปีก่อนอีกแล้วหลังจากจบปริญญาตรี เธอเลือกที่จะไม่หยุดอยู่แค่นั้น แม้หลายคนจะมองว่าเธอมีทุกอย่างพร้อมแล้วก็ตาม ทั้งครอบครัว ฐานะ ความรักที่มั่นคง แต่สำหรับเธอ…มันยังไม่พอ จันจ้าวสมัครเรียนต่อปริญญาโทด้วยความคิดเรียบง่ายเพียงอย่างเดียวเธออยากไปได้ไกลกว่านี้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยระดับบัณฑิตศึกษาทำให้เธอเติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ตารางเรียนที่แน่นขึ้น งานวิจัยที่ต้องใช้สมาธิและความอดทนมากกว่าเดิม หล่อหลอมให้จันจ้าวกลายเป็นผู้หญิงที่นิ่ง สุขุม และมั่นใจในตัวเองมากขึ้นอลิซและยาหยีเองก็เลือกเส้นทางเดียวกัน ทั้งสามคนยังคงเจอกันบ่อย แม้จะไม่ใช่ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน แต่ทุกครั้งที่ได้นั่งคุยกันในร้านกาแฟประจำ เสียงหัวเราะก็ยังคงดังไม่ต่างจากเดิมในขณะเดียวกัน ชีวิตของมังกรก็เดินหน้าไปในเส้นทางที่หนักหนาไม่แพ้กัน เขาก้าวเข้าสู่ปีสามของคณะแพทยศ

ตอนที่39 ยังไม่อิ่ม NC🔞ร่างแกร่งของมังกรขยับเข้าใกล้จนแทบกลืนร่างบอบบางที่นั่งอยู่บนตักเขา แขนแข็งแรงโอบรอบเอวบางอย่างเป็นธรรมชาติ ความอุ่นจากอกกว้างกดทับเข้ามาใกล้จนจันจ้าวต้องกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัวเขากอบกุมหน้าอกอวบของเธอไว้แน่นอย่างพอดี สัมผัสนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นทุกที มังกรสูดลมหายใจแผ่วหนัก รอยยิ้มบางแต้มที่มุมปากอย่างคนพอใจ“ยกตัวขึ้นหน่อยที่รัก…” เสียงทุ้มต่ำหลุดออกมาเบา ๆ แต่เต็มไปด้วยความหลงใหลที่เขาไม่คิดจะซ่อนมือหนาเลื่อนไปตามแผ่นหลังอย่างระวัง ก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นเล็กน้อย ส่วนอีกมือก็เลื่อนไปกอบกุมเอ็นร้อนที่กำลังขยายใหญ่เตรียมพร้อมต่อความต้องการในครั้งนี้“อ๊ะ! อื้อ…” ทันทีที่เขาถูหัวเห็ดไปยังช่องทางคับแคบ จันจ้าวก็เผลอร้องออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ สองมือของเธอจับไหล่เขาไว้เพื่อพยุงตัวเองมังกรค่อย ๆ ดันแก่นกายเข้าไปอย่างช้า ๆ เขาหาจังหวะที่เธอเผลอไผล ดันเอ็นนั้นเข้าไปจนสุดความยาว ก่อนจะปล่อยให้เธอได้นั่งทับส่วนนั้นของเขาเอาไว้“อ๊าา ซี๊ดดด!”ยิ่งเขาขยับเข้าใกล้ ความร้อนจากร่างกายก็ยิ่งกลืนทับเข้ามา จันจ้าวรู้สึกได้ถึงแก้มตัวเองที่อุ่นวาบ แม้แสงในห้องจะส

ตอนที่38 นมนี้มีประโยชน์ NC🔞จันจ้าวชะงักไปเสี้ยววินาทีเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เธอเบิกตาขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกมือขึ้นทุบอกเขาเบา ๆ อย่างคนทั้งเขินทั้งหมั่นไส้“พูดอะไรไม่รู้จักอาย!”“พูดจริง” เขาเอ่ยเสียงเบา “ถ้าจ้าวอยากให้เราเลิกดูดบุหรี่… จ้าวก็ต้องหาอย่างอื่นมาให้เราดูดแทน”คำพูดนั้นไม่ได้หยาบ แต่กลับทำให้จันจ้าวรู้สึกร้อนวาบไปทั้งตัว เธอชะงัก มือที่วางอยู่บนไหล่เขาแข็งค้างไปชั่วครู่ ก่อนจะค่อย ๆ กำเสื้อเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว“มังกร…” เธอเรียกชื่อเขาเสียงต่ำ “หยุดพูดอะไรแบบนี้เลยนะ”เขาเงยหน้าขึ้นมามอง ดวงตาคมเต็มไปด้วยแววล้อเลียนและความอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน“แล้วจ้าวจะให้เราพูดยังไงล่ะ”“ก็…พูดให้มันดี ๆ หน่อย” เธอเม้มปากแน่น หัวใจเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้มังกรยกยิ้มก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ขึ้น แค่พอให้หน้าผากของทั้งสองเกือบจะชนกัน“เราก็พูดดีแล้วนะ” เขาพูดช้า ๆ “เราหมายถึง… ถ้าไม่มีบุหรี่ ก็อยากได้อะไรสักอย่างที่ทำให้ใจเราสงบลง”จันจ้าวสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นแสดงความหื่นกระหายออกมาอย่างเห็นได้ชัด มีทั้งความคิดถึง ความโหยหา และความต้องการอย่างเปิดเผย“ละ... แล้วมันคืออะไรล่ะ” เธอถามกลับเสีย

“อืมมม…” ซีเนียร์แอ่นสะโพกขึ้นเพื่อรองรับการรุกเร้าของเขาอย่างดี นั่นยิ่งเปิดโอกาสให้ลิ้นของเขาเข้าไปในกายเธอได้อย่างลึกล้ำมากขึ้น องศาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะพิษของฤทธิ์พิศวาส เธอกัดปากตัวเองเพื่อข่มอารมณ์เร่าร้อนที่กำลังสุมอยู่ในอก เขาเลื่อนตัวขึ้นไปทาบทับเธอก่อนที่เจ้าตัวจะ

ตอนพิเศษ (Special Episode) 2 EP. พิเศษ 2 จบ เสียงทุ้มต่ำขององศาเหมือนจะจุดไฟเธอทั้งตัว ซีเนียร์รู้สึกเหมือนอากาศในห้องร้อนขึ้นทีละองศา ร่างกายเธออุ่นจัดจนปลายนิ้วสั่น เธอรู้ดีว่าตอนนี้เขาไม่ได้พูดเล่น… และสายตาที่กำลังมองเธออยู่ก็ยืนยันทุกอย่างชัดเจนแล้ว องศายื่นมือมาประคองแก้มเธออย่างทะนุถนอม แต

รสจูบของเขาไม่ใช่แค่หิวกระหาย แต่เป็นความตั้งใจ…เหมือนจงใจทรมานเธอให้ละลายอยู่ในอ้อมแขนช้า ๆ “อื้ม…พี่ศา…” เสียงเธอแตกพร่า จนเขาหัวเราะในลำคออย่างพอใจ องศาผละริมฝีปากออกนิดเดียว มองหน้าแดงจัดของเธอที่กำลังหอบเบา ๆ ดวงตาคมของเขาเหมือนเปลวไฟกำลังลามเลียไปทั่วตัวเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า “ทำไมตัวหน

“โอ๊ย…บ้าเอ๊ย ใส่แบบนี้ให้พี่ศาเห็นได้ไงเนี่ย…” เธอบ่นกับตัวเองเบาๆ แต่ก็ยังสวมชุดอยู่ดี สุดท้ายก็หยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมทับ แต่ถึงอย่างนั้นที่คาดผมหูกระต่ายก็ยังคงอยู่บนหัว เธอนั่งรอเขาบนเตียง มือถือในมือสั่นนิดหน่อยเพราะประหม่า พอกลุ่มเพื่อนส่งข้อความมาแซว เธอก็ยิ่งหน้าแดงกว่าเดิมจนแทบอยากปิดโทรศั

ตอนพิเศษ (Special Episode) 1 EP. พิเศษ 1 หนึ่งเดือนหลังข่าวการหมั้นขององศากับซีเนียร์กระจายไปทั้งมหาวิทยาลัย โลกทั้งใบเหมือนจะกลายเป็นสีชมพูขึ้นมาหน่อยๆ เวลาเดินคู่กันก็ถูกแอบถ่ายเป็นว่าเล่น บางคนอิจฉาซีเนียร์ที่ได้คู่หมั้นหล่อ รวย ดูแลดี บางคนก็อิจฉาองศาที่ได้คู่หมั้นน่ารัก อ่อนหวาน แต่เจ้าตัวเล

“มานั่งก่อน” “หืม? ทำไม..” “นั่งก่อนนะคะคนดี” น้ำเสียงนั้นอ่อนหวานจนเธอไม่กล้าขัด ซีเนียร์จึงยอมทิ้งผ้าเช็ดโต๊ะ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมที่เธอนั่งทุกวัน องศายืนมองเธอแวบหนึ่ง จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงต่อหน้าเธออย่างช้า ๆ ซีเนียร์ชะงักเหมือนถูกดึงลมหายใจออกจากร่าง “พี่ศา… ทะ...ทำอะไรคะ?” เขาสอดมื