LOGINShare
ตอนที่17เราจะสร้าง
Last Updated:
2025-12-23 23:41:38
Latest chapter
สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก ตอนที่51ท่านพ่อมาแล้ว
ลานกว้างที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้และดอกไม้ที่บานสะพรั่งยามเย็น บรรยากาศเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเมื่อทุกคนตัดสินใจว่าจะค้างคืนที่นี่ เพื่อสำรวจปล่องภูเขาไฟต่อในวันรุ่งขึ้น ทุกคนต่างมีภารกิจของตัวเองในการเตรียมที่พักและเสบียงสำหรับการเดินทางที่ยังคงดำเนินต่อไปหานเย่ยืนขึ้นจากการนั่งพักผ่อนและหันไปบอกกับทุกคน"ข้ากับโจวชวีและชูอวี่จะไปยิงไก่ป่า พวกท่านอยู่ที่นี่สร้างที่พักกันเถอะ เราจะต้องมีที่นอนให้พร้อมสำหรับคืนนี้"จือจื่อยิ้มตอบ"ดีเลย แต่เก็บผลไม้มาด้วยนะ จะได้ไม่ต้องลำบากในการหาอาหารเพิ่ม" พูดไปพลางกวาดตามองทุกคนที่เริ่มขยับตัวทำภารกิจของตัวเองเหมยจิ้งและถานถานเดินไปยังน้ำตกที่ไหลลงมาจากภูเขาด้านล่าง ทั้งสองก้มลงเก็บน้ำใสสะอาดจากธารน้ำแล้วนำมารองใส่ในกระบอกไม้ไผ่ยื่นให้จือจื่อดื่มเพื่อแก้กระหาย"ขอบใจนะ" จือจื่อพูดเสียงเบาแล้วหันไปพูดกับเหมยจิ้งและถานถาน"น้ำนี้ดูใสสะอาด แต่เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าจะมีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ หรือปรสิตซ่อนอยู่ไหม เราควรต้มเสียก่อนดีกว่า…"ลุงเฉียวถงที่ยืนอยู่ข้างๆ ตอบกลับอย่างมีประสบการณ์"ข้าน้อยจะตัดไม้ไผ่ให้ เพื่อรองน้ำแล้วต้มมันให้ทุกคนได้ดื่ม
สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก ตอนที่50บอลลูน2
ทุ่งหญ้าและป่าที่เขียวขจีทอดตัวไปไกลสุดสายตา ด้านล่างมีน้ำตกขนาดใหญ่ไหลจากหน้าผาสูงลงมา สายลมเบาๆ พัดมาอย่างสดชื่น ทุกคนต่างยืนมองทิวทัศน์ที่น่าทึ่งกันอย่างไม่เชื่อสายตาบรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความสดชื่นและความสงบ จือจื่อและทุกคนต่างเดินสำรวจไปตามทางเดินที่ลาดเอียงไปยังลำน้ำตกที่ไหลผ่านด้านข้าง"ที่นี่กว้างมากเลยนะ" จือจื่อพูดขณะเดินไปตามทุ่งหญ้า "ด้านนี้ข้าสามารถเอื้อมมือไปถึงน้ำตกที่ตกจากหน้าผาได้สบายๆ เลย หากข้าผันน้ำลงไปในแปลงเกษตรได้ที่นี่ คงจะได้ผลผลิตดีมากๆ เลย""จริงค่ะนายหญิง ที่นี่เหมาะมากกับการทำเกษตร แปลงข้าวโพด ผัก หรือแม้แต่ปศุสัตว์ก็ยังทำได้" เหมยจิ้งพูดพร้อมกับเดินข้างๆ จือจื่อสายตาของเหมยจิ้งทอประกายแห่งความสนใจและความหวัง"ลานกว้างขนาดนี้ มีพื้นที่มากเกือบ 20 ไร่เลยนะ ที่นี่จะเป็นแหล่งอาหารและทรัพยากรที่สำคัญมาก หากเราสามารถพัฒนาได้ดี" จือจื่อตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ ดวงตาของนางจับจ้องไปที่แหล่งน้ำที่ไหลมาอย่างสวยงามพร้อมกับวางแผนในใจว่า จะทำอะไรกับที่นี่ในอนาคต"น่าทึ่งจริงๆ" โจวชวีกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน เขาหันไปมองไปยังพวกเพื่อนร่วมทาง "ที่นี่เหมือนจะเป็นสถานที่ที
สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก ตอนที่49บอลลูน
“ท่านลุงข้าขอดูเข็มทศหน่อย” หยางหลินเอ่ยปากถาม“อ่อ ข้างน้อยไม่ได้พกมาขอรับเพราะเราเดินทางใกล้ๆ” จือจื่อพยักหน้าขึ้นลง“ความจริงแล้วเราควรมีติดไว้นะคะท่านลุง การเดินทางข้างบนสามารถมองเห็นได้ชัดแต่หากว่าเราเดินป่ากันเกรงว่าจะหลง” ท่านลุงหนานซ่ง หยิบเข็มทิิศออกมาจากอกเสื้อ“ข้าน้อยมีมาพอดี” เขายื่นเข็มทิศให้กับหยางหลิน ที่พิจารณาเข็มทิศเพื่อช่วยนำทางให้กับลุงเฉียวถง“เราจะไปทางทิศตะวันตกขอรับ” ลุงเฉียวถงพูดหยางวหลินพยักหน้าขึ้นลงบอลลูนลอยสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า ไกลออกไปจากทุ่งนาของเมืองอี้ที่มองเห็นได้ชัดจากมุมนี้ ท่ามกลางลมที่พัดเย็นสบายและท้องฟ้าสีคราม ทุกคนที่อยู่บนบอลลูนต่างมองไปข้างหน้า เมื่อมองไปเบื้องหน้าผ่านทะเลเมฆบางๆ พวกเขาเห็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่ทอดตัวไปบนทิวเขา สภาพป่ารอบๆ ก็ยังคงอุดมสมบูรณ์ และท่ามกลางป่านั้นยังมีน้ำตกขนาดใหญ่ที่ไหลลงมาจากหน้าผาหินสูงมองเห็นสีขาวแต่ไกล"นั่นมัน... ปล่องภูเขาไฟจริงๆ ด้วย" หานเย่พูดเสียงเบา ขณะที่ตาเหลือบมองไปที่ภูเขาที่สูงชันที่เคยได้ยินในตำนาน แต่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นมันด้วยตาตัวเอง"ใช่แล้ว" จือจื่อตอบพลางมองไปข้างหน้า ดวง
สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก ตอนที่49คว้าฟ้า
ทุกคนทยอยกันขึ้นไปอยู่ในตะกร้าใบใหญ่ดวงตาจับจ้องไปที่ลุงเฉียวถงที่มีจขือจื่อคอยกำกับอยู่“ค่อยๆ เร่งไฟตามที่เรา ช่วยกันวางแผนไว้เลยค่ะลุง”ลุงหนานซ่งลงมือจดลงไปตามที่จือจื่อพูด บอลลูนค่อยๆ พองตัวเต็มที่ ผืนผ้าขนาดมหึมาขยับไหวรับลมร้อนที่ถูกพ่นขึ้นไปให้ผ้าพองตัว เปลวไฟจากเตาแก๊สพ่นลมร้อนขึ้นสู่ปากบอลลูน เสียงเปลวไฟดังสม่ำเสมอ ตะกร้าไม้ไผ่และโครงเหล็กเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ยกตัวพ้นพื้นดินอย่างช้าๆ ทีละน้อยสูงจากพื้นดินขึ้นเรื่อยๆ"มันลอยแล้วเจ้าค่ะ ลอยจริงๆ ด้วย" ถานถานจับขอบตะกร้าแน่น ดวงตาเป็นประกายเหมยจิ้งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วหัวเราะเบาๆ"เหมือนยืนอยู่บนเมฆเลยเจ้าค่ะมันโครงเครงก็น่าตื่นเต้น” มองเห็นข้างล่างมันเล็กลงเรื่อยๆลุงเฉียวถงยืนประจำเตาแก๊ส มือจับวาล์วอย่างมั่นคง สายตาจับจ้องไปยังผืนผ้าเหนือศีรษะจือจื่อเงยหน้ามองบอลลูนยักษ์พร้อมกับรอยยิ้มมันลอยได้จริงๆ รู้สึกภูมิใจอย่างที่สุด สำเร็จไปอีกขั้นสินะ"ลมคงที่ดีมากขอรับ นายหญิง การลอยตัวเสถียร"ลุงเฉียวถงพูดดังๆลุงหนานซ่งกอดสมุดบันทึกไว้แนบอก มองพื้นดินที่ค่อยๆ ถอยห่างออกไป“ข้าน้อยไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะได้ขึ้นมาสูงขน
สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก ตอนที่48ลงเรือลำเดียวกัน
ยามสายนั่นเอง"นายหญิงขอรับ บอลลูนของท่านเรียบร้อยแล้วขอรับ ข้าน้อยก็จัดการกับการจัดเก็บแก๊สเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงของบอลลูนเรียบร้อยแล้วด้วย" ลุงเฉียวถงพูดด้วยเสียงตื่นเต้นเขาก้าวเข้ามาพร้อมกับลุงหนานซ่งที่ยิ้มอย่างดีใจเมื่อได้เห็นผลสำเร็จจากการทำงานหนักหลายวันเพื่อเตรียมบอลลูนที่จือจื่อขอมาจือจื่อยิ้มกว้างและยักคิ้ว"เรียบร้อยแล้วหรือ ดีจัง เราทั้งหมดจะได้ไปสำรวจโลกกันแล้ว"ลุงเฉียวถงและลุงหนานซ่งยิ้มอย่างดีใจ ขณะที่พวกเขามองเห็นความฝันของจือจื่อที่ใกล้จะเป็นจริงขึ้นทุกขณะ ท่านลุงเฉียวถงเก็บอาการตื่นเต้นไม่ไหว"ทั้งหมดหรือขอรับนายหญิง…หมายถึงว่า ข้าน้อยด้วยหรือขอรับ" ท่านลุงเฉียวถงถามอย่างลังเล แต่ในแววตาก็มีความหวังที่เต็มไปด้วยความดีใจ"แน่นอนสิ" จือจื่อตอบด้วยความมั่นใจ"ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ส่วนหนุ่มๆ ทั้งสาม โจวอวี ชูอวี่ และหานเย่ ข้าหวังว่าพวกท่านจะเรียนรู้การบังคับบอลลูนจากท่านลุงเฉียวถง เพราะข้าบอกเทคนิคบางอย่างกับท่านลุงไปแล้ว เราจะต้องเรียนรู้ไปพร้อมกันทุกอย่าง เมื่ออยู่บนฟ้านั่น ทุกคนสามารถช่วยกันตัดสินใจได้"ชูอวี่ที่ยืนฟังอยู่ก็ไม่สามารถเก็บอาการดีใจเอาไว้ได้"ขอรับ ข
สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก ตอนที่47เจ็บปวดไหม
หยงชิงนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะในห้องหนังสือของตำหนัก มองไปที่กระดาษที่เต็มไปด้วยตัวอักษรที่จือจื่อเขียนเอาไว้ ข้อความที่แยกย่อยออกมาทีละประโยคสะท้อนถึงความรู้สึกที่จือจื่อพยายามจะถ่ายทอด ผ่านคำพูดที่เศร้าหมองและเจ็บปวด เขานั่งนิ่งอยู่กับที่ สายตาจับจ้องไปที่ตัวอักษรนั้นราวกับกำลังพยายามเข้าใจและรับรู้ทุกๆ คำที่นางเขียนไว้"ความเจ็บช้ำนี้ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือได้"คำนี้ทำให้หยงชิงรู้สึกเหมือนถูกทิ่มแทงที่หัวใจ ความเจ็บปวดที่จือจื่อกำลังเผชิญอยู่ อาจจะมากมายเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจหรือช่วยบรรเทาให้ได้ "ทำไม" หยงชิงคิดในใจ รู้สึกได้ถึงความห่างเหินที่เริ่มจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของจือจื่อ เขาอาจไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเหล่านั้นได้เท่ากับที่นางต้องทนทุกข์"ข้าไม่ได้เกลียด ….ไม่ได้รักแต่ทำไมเจ็บปวด"คำนี้ยิ่งทำให้หยงชิงรู้สึกเจ็บแปลบในอก ความรู้สึกของจือจื่อที่ยังคงติดอยู่กับความรู้สึกที่สับสนและไร้ทิศทาง นางไม่สามารถตัดสินใจได้ชัดเจน ว่าจะรักหรือเกลียดเขาดี ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ทำให้เขารู้สึกสับสนและรู้สึกว่าตัวเองไม่อาจจะให้สิ่งที่นางต้องการได้"หญิงเช่นเราถวายตัวมาเพื่อนั่งมองหน้าต่างตำ
You may also like
บ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน94.0K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์368.3K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่140.1K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา22.6K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ33.5K viewsหวนคืนครานี้ฉันไม่เป็นแล้วภรรยาชั่วร้าย 70s
sanvittayam3.8K viewsข้าคือฮูหยินของสามีจอมเสเพล
โมจิหวานน้อย10 viewsเพลิงแค้นใต้เงาบุปผา
หนามชมพู1.4K views
