Share

ตอนที่60ข้ากับเจ้า

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-04 22:55:17

"จริงสิ ข้าลืมถามเจ้าไปว่าฝ่าบาททรงเขียนจดหมายถึงเจ้าว่าอย่างไรบ้าง ทรงง้อเจ้าให้กลับวังหลวงหรือไม
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก   ตอนที่95เมื่อเราได้เจอกันอีกครั้ง

    ห้องคุมขังยังคงเงียบงัน มีเพียงแสงตะเกียงที่สั่นไหวตามลมอ่อนจากช่องระบายอากาศด้านบนจือจื่อยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเฉินเปียว แต่ในใจกลับคำนวณเวลาอย่างรวดเร็วตามแผนแล้ว ตอนนี้โจวชวีกับชูอวี่ควรจะเข้ามาได้แล้ว หรือจะมาแล้วนะแต่ทุกอย่างกลับเงียบสนิทไม่มีเสียงต่อสู้ ไม่มีเสียงสัญญาณเฉินเปียวมองสีหน้าของนางอย่างจับผิด ก่อนจะยิ้มบาง"ยอมแล้วหรือ ฮ่าาาา"เขาเอ่ยเสียงต่ำ"ยอมจำนนแล้วสินะ ความจริงแล้ว อยู่กับข้าเสียที่นี่ดีกว่า ไปทนลำบากที่เมืองอี้ข้าจะแต่งตั้งเจ้าในตำแหน่งสนม"เขาก้าวเข้ามาใกล้อีกก้าวจือจื่อแสร้งยืนนิ่ง ไม่ทำท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางสูดหายใจลึกเล็กน้อยเหมือนกำลังตั้งสติเอาวะเป็นไงเป็นกัน"ฝ่าบาทใจเย็นๆ จือจื่ออย่างไรก็หนีไม่ได้อยู่แล้ว"นางหลุบตาลงเล็กน้อย ทำท่าราวกับยอมจำนน"ขอข้าทำใจสักหน่อย จะให้"คำพูดนั้นเหมือนการยอมแพ้ แต่ในแววตาที่ก้มต่ำลง กลับมีประกายคมกริบซ่อนอยู่จือจื่อกำลังยื้อเวลาและกำลังรอให้คนของเมืองอี้มาถึงเฉินเปียวย่างสามขุมเข้ามา ดวงตาแพรวพราวด้วยความต้องการและชัยชนะที่คิดว่าอยู่ในกำมือจือจื่อถอยหลังทีละก้าวจนแผ่นหลังชนผนัง เย็นเฉียบจากหินกระทบผิวผ่านเส

  • สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก   ตอนที่94เข้าตาจน

    ทางเดินหินด้านในตำหนักเงียบงัน มีเพียงแสงคบเพลิงที่ส่องไหวไปตามผนัง ผิงฉือก้าวเดินมาด้วยสีหน้าเย็นชา ชายกระโปรงลากผ่านพื้นหินอย่างแผ่วเบาหน้าห้องคุมขังมีองครักษ์สองนายยืนเฝ้าอย่างเคร่งครัด เมื่อเห็นฮองเฮาเข้ามา ทั้งคู่รีบประสานมือคำนับหนึ่งในนั้นก้าวออกมาขวางอย่างลังเล"ฮองเฮา ที่นี่ฝ่าบาทมีพระบัญชา…ห้ามใครผ่านเข้าออก"ผิงฉือหยุดยืนตรงหน้าเขา สายตาคมกริบ"ใครกล้าขวางข้า"น้ำเสียงของนางเยียบเย็นดังน้ำแข็ง"เปิดประตูเดี๋ยวนี้"องครักษ์ยังคงก้มหน้านิ่ง ไม่กล้าขยับ ยังก้มหน้านิ่งเพียงเสี้ยววินาทีต่อมา ผิงฉือก็ยกมือฟาดลงบนใบหน้าของเขาอย่างแรง เสียงดังสะท้อนในทางเดินแคบองครักษ์ถึงกับเซถอยหลังยกมือกุมที่ใบหน้า อีกคนที่ยืนอยู่ด้านข้างหน้าซีดเผือด รีบถอยกรูดไปชนกำแพงผิงฉือก้าวเข้าไปใกล้ประตูห้องอีกก้าว เขย่าประตูแรงๆ"เปิดประตูให้ข้า"นางพูดช้าๆ แต่น้ำเสียงดุดัน"ข้าจะเข้าไปพบนาง เปิดประตู..เดี๋ยวนี้"องครักษ์อีกคนรีบวิ่งไปปลดกลอนเหล็ก มือสั่นเล็กน้อยขณะเปิดประตูอย่างเร่งรีบบานประตูไม้หนาค่อยๆ แง้มออก เผยให้เห็นห้องสลัวด้านในผิงฉือยืนมองเข้าไป ภายในห้องคุมขังที่มืดสลัว จือจื่อนั่งพิงผนังอย

  • สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก   ตอนที่93เตรียมแผนรับมือ

    ประตูไม้หนาถูกผลักเปิดอย่างแรงก่อนที่ร่างของจือจื่อจะถูกทหารโยนเข้าไปด้านใน ห้องสี่เหลี่ยมแคบปิดทึบแทบไม่มีหน้าต่าง มีเพียงตะเกียงดวงเล็กแขวนอยู่บนผนังให้แสงสลัวประตูปิดดังปังทันทีเสียงกลอนเหล็กด้านนอกขยับดังกรึบจือจื่อถอนหายใจ องครักษ์หลายคนยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูไม่ห่างจือจื่อลุกขึ้นนั่งช้าๆ ปัดฝุ่นบนแขนเสื้อก่อนจะมองสำรวจห้องเงียบๆ สีหน้าไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อยก็ดีกว่าที่คิดไว้อย่างน้อยก็ไม่ถูกประหารตรงนั้นถูกขังแบบนี้ยังมีโอกาสหนี เพียงแค่รอคนขจองเมืองอี้กับโจวชวีและชูอวี่ นำระเบิดที่ขนมาเพื่อเปิดทางให้จือจื่อและคนอื่นๆ ได้หนีในอีกด้านหนึ่งของตำหนัก หานเย่ถูกจับแยกไปคุมขังในห้องเล็กอีกห้อง กระบี่คู่ใจถูกยึดไปตั้งแต่ตอนถูกล้อมตัว เขายืนพิงผนังกอดอกแน่น สีหน้าเคร่งขรึม"ท่านองครักษ์ เราจะทำอย่างไรดี"เสียงของหรูหรันที่หวั่นใจกว่าใคร เอ่ยขึ้นอย่างร้อนใจ"ท่านลุงหนานซ่ง เราจะช่วยจือจื่อได้อย่างไร"หานเย่หันมองไปยังหนานซ่งที่นั่งอยู่ใกล้กำแพง สีหน้าของชายวัยกลางคนกลับสงบนิ่งอย่างประหลาดกระบี่ของเขาก็ถูกยึดไปแล้วเช่นกัน แต่ท่าทางยังคงมั่นคงหนานซ่งถอนหายใจเบาๆ"นายหญิงคาดการณ์ไว้อ

  • สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก   ตอนที่92คนที่ไม่ต้องทนเหม็นขี้

    เช้าวันต่อมา ภายในตำหนักไทเฮาเต็มไปด้วยความวุ่นวายเล็กน้อย ขันทีและคนงานจำนวนหนึ่งกำลังขนหีบไม้ ท่อดินเผา ชักโครก และเครื่องมือช่างเข้ามาอย่างระมัดระวังใต้เท้าหลินยืนประสานมืออยู่ด้านหน้า คอยกำกับการทำงานด้วยสีหน้าจริงจังขันทีชราที่ดูแลตำหนักไทเฮามองกองอุปกรณ์เหล่านั้นด้วยความสงสัย"ใต้เท้าหลิน สิ่งของเหล่านี้คืออะไรกัน"ใต้เท้าหลินยิ้มบางก่อนจะตอบอย่างสุภาพ"สิ่งที่เมืองอี้เรียกว่า ชักโครกขอรับ"ขันทีชราขมวดคิ้ว"ชัก… อะไรนะ"ใต้เท้าหลินจึงอธิบายช้าๆ"เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ทำให้การขับถ่ายสะดวกและสะอาดยิ่งขึ้น เพียงใช้น้ำชำระ ทุกอย่างก็จะไหลลงไปตามท่อ ไม่ต้องให้คนมาคอยขนของเสียออกจากตำหนักทุกวัน พระสนมเยว่จือบุตรีของข้านางตั้งใจส่งมอบสิ่งนี้เพื่อไทเฮาจะได้สะดวกสบายยิ่งขึ้น"ขันทีหลายคนเบิกตากว้างทันทีหนึ่งในคนงานเปิดหีบไม้ เผยให้เห็นโถกระเบื้องขาวเรียบมันวาวอย่างประณีต"นี่หรือ"ขันทีชราก้มมองอย่างประหลาดใจใต้เท้าหลินพยักหน้า"ใช่แล้วบุตรีข้านางเป็นผู้คิดค้นมันขึ้นมาด้วยตัวเองตอนนี้หากใครผ่านไปที่เมืองอี้ก็จะได้ลองใช้ อ่อ /ที่จวนของข้าก็ติดตั้งเรียบร้อยแล้ว หากอยากจะลองก็ไปลองที่จวนข

  • สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก   ตอนที่91คิดจะหลอกข้าหรือ

    เฉินเปียวจ้องหน้าหญิงทั้งสองครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเบาๆ แล้วค่อยๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสบายราวกับพูดเรื่องธรรมดา"ข้าเปลี่ยนใจแล้ว"ลานจัดเลี้ยงเงียบลงอีกครั้งเฉินเปียวกวาดสายตามองไปรอบโต๊ะ ก่อนจะหยุดที่หรูหรัน"ข้าไม่ถามแล้วว่าเจ้าจะอยู่ที่นี่หรือไม่"มุมปากของเขายกขึ้นช้าๆ"แต่ข้าจะคุมตัวเจ้าไว้ที่นี่เสีย ไม่ให้กลับไปที่เมืองอี้"ขุนนางหลายคนก้มหน้าลงทันทีหรูหรันชะงักเล็กน้อย นางหันหน้ามองด้านหลังอย่างรวดเร็วจือจื่อที่ยืนอยู่ในคราบสาวใช้กลับยิ้มเย็นนางก้าวเข้ามาใกล้อีกก้าว ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือของหรูหรันเบาๆ ราวกับกำลังช่วยจัดชายแขนเสื้อริมฝีปากของจือจื่อขยับเพียงเล็กน้อย"ไม่ต้องห่วง"เสียงกระซิบแผ่วจนมีเพียงหรูหรันที่ได้ยิน"เรามีแผนสอง ท่านมียาสลบในมือ หากเขาบังคับกดดันท่านก็แค่ใช้ยาสลบนั่นเสีย"จือจื่อยังคงก้มหน้าเหมือนกำลังรับคำสั่งนายหญิง"แล้วเราจะหนีออกไป ข้าส่งสัญญาณให้คนของเราเข้ามาช่วยในทันที ที่หานเย่ไม่กลับออกไปในค่ำคืนนี้"หรูหรันกระพริบตาเล็กน้อยก่อนกระซิบตอบ"เจ้าหมายความว่าอย่างไร"จือจื่อยังคงยิ้มบาง"ใจเย็นไว้พี่สาว"นางพูดแผ่วๆ"ข้าตกลงกับคนของเราไว้ หากหานเย่ไ

  • สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก   ตอนที่90ต่อรอง

    เสียงพูดคุยในลานจัดเลี้ยงค่อยๆ เบาลงเมื่อหนานซ่งก้าวออกมาด้านหน้า ชายวัยกลางคนประสานมือคารวะอย่างสุภาพต่อฮ่องเต้เฉินเปียว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นคงจริงจัง"สิ่งประดิษฐ์ทุกอย่างของเมืองอี้ ล้วนถูกจดจองแสดงความเป็นเจ้าของหมดแล้ว หากผู้ใดต้องการจะนำมาสร้างหรือผลิตขึ้นใช้ในบ้านเมืองของเขา จะต้องขออนุญาตหรือซื้อแบบร่างอย่างเป็นทางการ ""ไม่จำเป็นต้องให้นายหญิงมาที่นี่พ่ะย่ะค่ะแต่ห้ามลักลอบผลิตหรือทำขึ้นเลียนแบบทุกอย่างถ่ายทอดโดยไม่ใช้ตัวคน นายหญิงเป็นคนต้นคิดและคนเขียนแบบร่างขึ้นมาและคือเจ้าของสิ่งประดิษฐ์ทั้งหมด"เขาพูดช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ สายตาของหนานซ่งยังคงสงบนิ่งขุนนางหลายคนเริ่มกระซิบกระซาบกันเบาๆ บางคนขมวดคิ้ว บางคนทำสีหน้าประหลาดใจเฉินเปียวกลับนิ่งฟังจนจบก่อนที่จู่ๆ เขาจะหัวเราะเบาๆ แล้วปรบมือขึ้นสองสามครั้ง เสียงปรบมือดังชัดกลางลาน"ดี"เขาพูดพร้อมรอยยิ้มกว้าง"ดีมาก"เฉินเปียวมองหนานซ่งอย่างพินิจ ก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้เล็กน้อย"เมืองอี้ไม่เพียงมีสตรีที่เก่งกาจ ยังมีพ่อบ้านที่พูดจาฉลาดเช่นนี้อีก"เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นจากบางโต๊ะเฉินเปียวยังคงยิ้ม แต่แววตาบ่งบอกว่าไม่หวั่น

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status