บทที่ 80

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีอันเคร่งครัด ฮ่องเต้ชิงหยางไม่ได้ปล่อยให้องค์หญิงใหญ่และฟู่หม่าเจียงกลับตำหนักจงเย่ในทันที แต่กลับตรัสเรียกให้ทั้งสองตามเสด็จไปยังห้องทรงงานส่วนพระองค์แทน

แสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง โต๊ะไม้แกะสลักวางเอกสารราชกิจกองพะเนินบ่งบอกถึงความวุ่นวายของงานแผ่นดินที่พระองค์ต้องดูแล

“เชิญพี่หญิงและพี่เขยนั่งก่อนเถิด” ฮ่องเต้ชิงหยางตรัสด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายขึ้นมาก เมื่ออยู่กันตามลำพัง

เมื่อมีแต่คนในครอบครัว พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องสวมหัวโขนอีกต่อไป “ไม่ต้องกังวลเรื่องพิธีการใด ๆ แล้ว”

ชิงหว่านซินถอนหายใจอย่างโล่งอก นางเดินไปนั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะน้ำชา ขณะที่เจียงอวี้เฉิงก็เลือกที่นั่งตรงข้ามอย่างสงบเสงี่ยม

“น้องชายตัวดี วันนี้ทำให้พี่ต้องปวดเมื่อยไปหมด” ชิงหว่านซินแสร้งบ่นเบา ๆ แต่ในน้ำเสียงนั้นมีแววเอ็นดู ด้วยน้ำหนักของชุดพิธีการที่ต้องสวมใส่ การยืนรอเข้าเฝ้าเป็นชั่วยาม ยังมิต้องกล่าวถึงว่าเมื่อคืนเจียงอวี้เฉิงเคี่ยวกรำศึกบนตัวนางอย่างมิได้พักจนรุ่งสางอีก

ฮ่องเต้ชิงหยางยิ้มบาง &