สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC

สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC

last updateآخر تحديث : 2026-02-04
بواسطة:  กระดิ่งจันทร์مكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
7 تقييمات. 7 المراجعات
141فصول
13.7Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เขาคือคนที่ข้ามมิติมาสิงร่างบรรพบุรุษ นางคือคนที่ย้อนเวลามาเกิดใหม่ เพื่อร่วมมือกำจัดศัตรูคนเดียวกัน ถ้าใส่สูตรโกงขนาดนี้แล้วยังแพ้อีกก็เรียกไอ้ลูกหมาเถอะ!! เขา... เจียงอวี้เฉิง ข้ามมิติจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดเพื่อกลับมาแก้ไขโศกนาฏกรรมของตระกูล นาง... ชิงหว่านซิน องค์หญิงใหญ่ที่เลือกคู่ครองผิดคนจนราชวงศ์ต้องเปลี่ยนมือ ซึ่งได้โอกาสกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง และเมื่อพวกเขาได้ตกลงร่วมมือกัน จึงก่อเกิดเป็นโศกนาฏกรรมของคนที่เคยทำร้ายพวกเขาแทน!?

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ

กลิ่นกำยานสงบจิตลอยฟุ้งไปทั่ว ผ้าม่านผืนบางปลิวไหวสะบัดไปตามแรงลม ท่ามกลางความมืดมิดในยามค่ำคืนที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในตำหนักฉางหนิง

“เฮือก!!”

ร่างหญิงสาวในชุดเสื้อในสีขาวพิสุทธิ์ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้าง ใบหน้าหวานซีดเผือด ทั่วร่างสั่นเทาไปด้วยความหวาดกลัวและชุ่มเหงื่อจนเปียกโชก ลมหายใจหอบกระชั้นถี่ ราวกับเพิ่งตื่นจากฝันร้าย

ดวงตาเมล็ดซิ่งของนางเบิกกว้าง เมื่อเห็นภาพเครื่องเรือนในตำหนักฉางหนิงที่คุ้นตา ก่อนจะรีบก้มลงสำรวจเรือนร่างของตนเอง ฝ่ามือเรียบเนียนนุ่มนิ่มถูกพลิกคว่ำหงายอยู่หลายครั้ง ลูบไล้ท่อนแขนที่มีผิวพรรณผุดผ่องดุจหยกไปมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

นางเอื้อมมือกระชากผ้าห่มผืนหนาที่คลุมกายออก เพื่อมองข้อเท้าของตนเอง แสงจันทร์ส่องกระทบให้เห็นข้อเท้าที่เรียบเนียน ไร้ร่องรอยหรือบาดแผลใด ๆ นางจึงลูบไล้ข้อเท้าของนางไปมาอย่างเหม่อลอย

“หรือว่าเราจะฝันไป?” เสียงของนางย้อนถามตนเองอย่างแหบพร่า

ชิงหว่านซินหลับตานึกทบทวนห้วงความฝันนั้น เพราะฮ่องเต้ชิงหยาง อนุชาของนาง มีความหวังดีอยากให้นางได้มีคู่ครอง จึงได้จัดพิธีคัดเลือกพระราชสวามีให้แก่นาง เพื่อตอบแทนที่นางเฝ้าดูแลเขามาจนเติบใหญ่และได้ครอบครองบัลลังก์มังกรของเสด็จพ่อ

แต่เพราะนางดันเลือกบุรุษผิดคน หลงเชื่อในวาจาและภาพลักษณ์ซื่อจื่อที่แสนสุภาพและนอบน้อม จนถึงขั้นยอมสละสิทธิ์และอำนาจขององค์หญิงใหญ่ เพื่อไปครองคู่ใช้ชีวิตร่วมกันที่จวนของเขา

แต่ภายหลัง เพียงแค่กลับมาจากการไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ชิงหยางในวันที่สามหลังงานอภิเษก คนชั่วช้าผู้นั้นก็กักขังนาง!

มันบังอาจล่ามโซ่ข้อเท้าของนาง แล้วเล่าแผนการร้ายที่หวังฮุบบัลลังก์ของพวกนางสองพี่น้อง ใส่ร้ายขุนนางและแม่ทัพผู้จงรักภักดี เพื่อตัดแขนขา หวังลดทอนอำนาจของฮ่องเต้ชิงหยางในราชสำนัก

ใช้อนุชั้นต่ำมาสวมรอยเป็นตัวนาง เพื่อครอบครองสินเดิมและอำนาจขององค์หญิงใหญ่อย่างไม่เกรงกลัว เสวยสุขท่ามกลางความทุกข์ทรมานของนางที่รับรู้แผนชั่วทุกอย่าง แต่ไม่อาจทำลายพันธนาการโซ่ตรวนที่ขังนางไว้ในโรงเก็บฟืนเก่าเก็บหลังจวนของมันออกไปได้

อีกทั้งพวกมันยังวางแผนกำจัดสายเลือดของฮ่องเต้ชิงหยางทุกคน เพื่อให้ลูกของมันกับอนุนางนั้น ได้ครอบครองบัลลังก์ของพวกนางอีกด้วย

ส่วนลูกในท้องของนางกับมันนั้น…

มือเรียวบางเอื้อมมาลูบที่หน้าท้องแบนราบของตนเองอย่างแผ่วเบา

อนุชั้นต่ำผู้นั้นกล้าสั่งสาวใช้ให้จับตัวนางไว้ แล้วกรอกยาทำแท้งลงไป เพื่อหวังกำจัดภัยคุกคามลูกในท้องของมัน!

แค้นนัก!!

แค้นเหลือเกิน!!

“เฮอะ!!” ชิงหว่านซินแค่นเสียงอย่างชิงชัง สองมือจิกลงบนผ้าปูเตียงอย่างเคียดแค้น ดวงตาทอประกายเย็นเยียบ “หากสิ่งที่ข้าฝันนั้นเป็นจริง… ข้าจะเอาคืนพวกเจ้าอย่างสาสม!!”

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعاتأكثر

ส้มเช้ง
ส้มเช้ง
สนุกมากค่ะ จะติดตามผลงานต่อไปนะคะ
2026-03-27 02:28:07
2
0
Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
เนื้อหาสนุก ใช้คำได้ไม่เครียด ขอบคุณค่ะ
2026-02-11 06:46:26
2
0
kimo nyka
kimo nyka
อัพทุกวันมั้ยยนนน
2025-12-04 21:52:26
3
1
kimo nyka
kimo nyka
สนุกมาก มาอัพอีกเร็วๆนะ
2025-12-04 21:49:05
3
0
Muay Thantiira Jaranngilarod
Muay Thantiira Jaranngilarod
ดีค่ะ ชอบตั้งแต่เรื่องที่แล้ว ขอติดตามค่ะ
2025-12-01 19:40:40
4
0
141 فصول
บทนำ
กลิ่นกำยานสงบจิตลอยฟุ้งไปทั่ว ผ้าม่านผืนบางปลิวไหวสะบัดไปตามแรงลม ท่ามกลางความมืดมิดในยามค่ำคืนที่มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในตำหนักฉางหนิง“เฮือก!!”ร่างหญิงสาวในชุดเสื้อในสีขาวพิสุทธิ์ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้าง ใบหน้าหวานซีดเผือด ทั่วร่างสั่นเทาไปด้วยความหวาดกลัวและชุ่มเหงื่อจนเปียกโชก ลมหายใจหอบกระชั้นถี่ ราวกับเพิ่งตื่นจากฝันร้ายดวงตาเมล็ดซิ่งของนางเบิกกว้าง เมื่อเห็นภาพเครื่องเรือนในตำหนักฉางหนิงที่คุ้นตา ก่อนจะรีบก้มลงสำรวจเรือนร่างของตนเอง ฝ่ามือเรียบเนียนนุ่มนิ่มถูกพลิกคว่ำหงายอยู่หลายครั้ง ลูบไล้ท่อนแขนที่มีผิวพรรณผุดผ่องดุจหยกไปมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตานางเอื้อมมือกระชากผ้าห่มผืนหนาที่คลุมกายออก เพื่อมองข้อเท้าของตนเอง แสงจันทร์ส่องกระทบให้เห็นข้อเท้าที่เรียบเนียน ไร้ร่องรอยหรือบาดแผลใด ๆ นางจึงลูบไล้ข้อเท้าของนางไปมาอย่างเหม่อลอย“หรือว่าเราจะฝันไป?” เสียงของนางย้อนถามตนเองอย่างแหบพร่าชิงหว่านซินหลับตานึกทบทวนห้วงความฝันนั้น เพราะฮ่องเต้ชิงหยาง อนุชาของนาง มีความหวังดีอยากให้นางได้มีคู่ครอง จึงได้จัดพิธีคัดเล
اقرأ المزيد
บทที่ 1
“ไอ้ลูกไม่รักดี! คุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าป้ายบรรพบุรุษตระกูลเจียงเดี๋ยวนี้!”น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังลั่นไปทั่วบ้านไม้หลังเล็กที่มีสภาพทรุดโทรมบ่งบอกถึงสถานะทางการเงินของเจ้าของบ้านได้เป็นอย่างดีบุรุษสูงวัยที่มีผมขาวแซมทั่วศีรษะกำลังกำมือแน่นด้วยความโกรธ คิ้วขมวดแน่น ใบหน้าแดงก่ำ พลางชี้นิ้วสั่งสอนบุตรชายวัยรุ่นที่กำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าป้ายบรรพบุรุษอย่างว่าง่าย“เจียงอวี้เฉิง แกไม่ละอายต่อบรรพบุรุษบ้างเลยหรือไง? แกเป็นทายาทคนสุดท้ายของตระกูลเจียงแล้วนะ ตระกูลของเราเป็น...”“เคยเป็นตระกูลแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อแคว้น จนได้รับตำแหน่งเจิ้นกั๋วกง แต่เพราะโดนใส่ร้ายจากคนสนิทถึงต้องถูกเนรเทศ จนสิ้นเนื้อประดาตัวใช่ไหม? พ่อ”เจียงอวี้เฉิง บุตรชายคนเดียวและเป็นทายาทคนสุดท้ายของตระกูลเจียงเอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงชืด ๆ  เขาท่องคำสั่งสอนของบิดาได้จนขึ้นใจ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถูกบังคับให้มาคุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าป้ายบรรพบุรุษสีซีดบนโต๊ะไม้เก่า ๆ ที่แทบจะหักพังลงตรงหน้าแบบนี้“แกรู้ก็ดีแล้ว แล้วทำไมถึงยังต้องไปรังแกชาวบ้านด้วย” เจียงห้าวถาม
اقرأ المزيد
บทที่ 2
“เฮ้อ...” เจียงห้าวได้แต่ถอนหายใจด้วยความเสียดาย “เอาเถอะ แกก็คุกเข่าสำนึกผิดไป เดี๋ยวพ่อไปทำกับข้าวแล้วกัน”“ครับ พ่อ” เจียงอวี้เฉิงรับคำอย่างว่าง่าย เพราะอย่างไรเสียนี่ก็เป็นเพียงการคุกเข่าสำนึกผิดตามมารยาทเท่านั้น ทันทีที่แผ่นหลังของพ่อลับสายตาไป มือใหญ่ก็ยกขึ้นปาดน้ำตาราวกับไม่เคยมีอยู่จริง “เฮ้อ... พ่อนี่หลอกง่ายจริง ๆ ”ด้วยตระกูลเจียงในตอนนี้ เหลือเพียงเจียงห้าวและเจียงอวี้เฉิงสองพ่อลูก เพราะแม่ของเขาทนความลำบากไม่ไหว จึงได้จากโลกนี้ไปก่อนวัยอันควรความจริงแล้ว เหตุการณ์ในวันนี้ ไอ้เด็กแซ่เหอนั่น ไม่ได้กล่าวร้ายตระกูลเจียงรุนแรงถึงขนาดนั้นหรอก แค่ล้อเขาว่าเป็นเด็กไม่มีแม่ แล้วก็ขโมยข้าวกล่องของเขาไปก็เท่านั้นขโมยอะไรไม่ขโมย ดันมาขโมยข้าวจากคนจนที่กำลังหิว!!ไม่ซัดให้ตายคาไม้ตรงนั้นก็ดีเท่าไหร่แล้วฮึ่ย! ว่าแล้วก็หิว...โครก ครากเสียงท้องของเขาร้องประท้วงสอดรับดังขึ้นมา เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อตอนเที่ยงของวันนี้ กว่าจะจบเรื่องทุกอย่างก็เกือบค่ำ แล้วเขายังต้องมาคุกเข่าทนหิวแบบนี้อีก“โอ๊ย! เมื่อยไปทั้งตัวเลย” เ
اقرأ المزيد
บทที่ 3
ฮ่องเต้ชิงหยางประกาศให้บุตรชายของตระกูลขุนนางเข้าร่วมงานคัดเลือก ซึ่ง เจียงอวี้เฉิง ซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมงานคัดเลือกนั้นในท้ายที่สุด จวงหมิงรุ่ย ซื่อจื่อแห่งจวนจวงกั๋วซือ ของ จวงเหวินจิ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นกั๋วซือของฮ่องเต้ในขณะนั้น ได้ผ่านการคัดเลือกเป็นพระราชบุตรเขยหลังจากที่องค์หญิงใหญ่ได้สนทนากับซื่อจื่อแห่งจวนจวงกั๋วซือก็เกิดความพึงพอพระทัยในการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ซึ่งแตกต่างจากการใช้ชีวิตตามกฎเกณฑ์ของวังหลวงเป็นอย่างมากองค์หญิงใหญ่จึงได้ขอพระราชทานย้ายไปอยู่กับซื่อจื่อที่จวนจวงกั๋วซือ ซึ่งฮ่องเต้ชิงหยางก็ได้พระราชทานอนุญาต ตามพระทัยพระเชษฐภคินีหลังจากงานอภิเษกสมรส องค์หญิงใหญ่ได้ก้าวเข้าสู่จวนจวงกั๋วซือในฐานะฮูหยินซื่อจื่อ เพียงไม่นาน ก็มีข่าวว่าองค์หญิงใหญ่ได้ประสบอุบัติเหตุที่ใบหน้า จำต้องใช้ผ้าปิดใบหน้าเมื่อออกจากจวนอยู่เสมอแต่ความสงบสุขก็อยู่ได้ไม่นาน วันหนึ่ง เย่เฉิง รองแม่ทัพคนสนิทของเจิ้นกั๋วกงได้เข้าไปทูลรายงานกับฮ่องเต้ชิงหยางว่าจวนเจิ้นกั๋วกงต้องการก่อกบฏ ติดต่อสมคบคิดกับแคว้นศัตรูเย่เฉิงมอบหลักฐา
اقرأ المزيد
บทที่ 4
“ทำไมคนแซ่จวงมันโชคดีจังวะ ได้แต่งงานกับเจ้าหญิง ลูกกลายเป็นเต้ แล้วยังได้เป็นไฮโซอีก” เจียงอวี้เฉิงพูดด้วยความอิจฉาเต็มอก ก่อนจะนึกถึงตระกูลจวงในปัจจุบันที่ได้ยินผ่านสื่อโทรทัศน์บ่อย ๆจวงเหวินซิน ศัลยแพทย์หัวใจอัจฉริยะ ผู้สำเร็จการศึกษาจากสถาบันการแพทย์ชั้นนำระดับโลก หลังกลับสู่ประเทศบ้านเกิดแล้ว เขาก็ได้กลายเป็นแพทย์มือหนึ่งอย่างรวดเร็ว เขาได้ก่อตั้งเครือข่ายโรงพยาบาลนับสิบแห่งทั่วประเทศ ภายใต้ชื่อเสียงอันเป็นที่น่านับถือของตระกูลจวงจวงยู่หลุน นักการเมืองผู้ยึดมั่นในหลักการ ทำงานด้วยความมุ่งมั่นและเสียสละ จนได้รับการไว้วางใจจากประชาชน เลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายสมัยจวงเจ๋อหยู อธิการบดีผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล เขาก่อตั้งมหาวิทยาลัยชั้นนำที่ได้รับการยอมรับในระดับชาติ จนมหาวิทยาลัยแห่งนี้กลายเป็นที่ใฝ่ฝันของนักเรียนนับล้านทั่วประเทศ การันตีการเรียนจบที่มีคุณภาพและการได้งานทำที่มั่นคง ทำให้บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานเป็นอย่างสูงจวงย่าจิ้ง คุณนายใหญ่แห่งตระกูลจวง ผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารี เธอได้ก่อตั้งมูลนิธิต่าง ๆ ม
اقرأ المزيد
บทที่ 5
“ไอ้ลูกไม่รักดี! คุกเข่าสำนึกผิดต่อหน้าป้ายบรรพบุรุษตระกูลเจียงเดี๋ยวนี้!”น้ำเสียงและถ้อยคำที่คุ้นเคยดังผ่านหูของเขาอีกครั้ง เจียงอวี้เฉิงกะพริบตาตื่นขึ้นด้วยความตกใจภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือป้ายวิญญาณบรรพบุรุษที่วางเรียงรายหลายสิบป้ายอย่างเป็นระเบียบอยู่บนแท่นบูชาขนาดใหญ่ที่ทำจากไม้หงส์แดง ขัดเงาจนขึ้นสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายป้ายวิญญาณบรรพบุรุษทำจากไม้แกะสลักอย่างประณีต ลงรักปิดทองอร่ามเรืองรองภายใต้แสงเทียนและตะเกียงน้ำมันที่จุดบูชาอยู่เสมอ รายนามและตำแหน่งของบรรพบุรุษแต่ละรุ่นถูกจารึกไว้อย่างเคารพและนับถือบ้านเขาไม่ได้ตั้งป้ายวิญญาณไฮโซแบบนี้นี่?กระถางธูปทองเหลืองขัดเงาที่ส่งกลิ่นหอมของกำยานอ่อน ๆ เชิงเทียนคู่ใหญ่ที่เปลวเทียนไหวระริกอย่างนุ่มนวล วางซ้อนด้านหน้าด้วยถ้วยน้ำชาสะอาดบริสุทธิ์บ้านเขายากจนขนาดนี้ จะไปมีกระถางธูปทองเหลืองได้ยังไง?เจียงอวี้เฉิงหันหน้าไปมา เพื่อมองรอบ ๆ ตัวแล้วจึงพบว่าตอนนี้เขากำลังคุกเข่าอยู่ในโถงบรรพชนขนาดใหญ่ที่บรรยากาศกำลังเย็นเยียบและเงียบสงัด แสงสว่างจากภายนอกลอดผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายที่ประดับด้วยกร
اقرأ المزيد
บทที่ 6
“อ๊าก!!” เจียงอวี้เฉิงหมอบลงตัวกับพื้นแล้วร้องระบายออกมาสุดเสียงอย่างอัดอั้นแม่งเอ๊ย!! นึกว่าจะได้ร่างใหม่ที่หล่อเหลา ไม่มีรอยสักแล้วซะอีก...เสียงร้องโหยหวนของเขาสร้างความตกใจให้แก่บิดาคนใหม่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นอย่างมากเจิ้นกั๋วกงหันสบตากับจ้าวลี่ด้วยความตกตะลึง ไม่รู้ว่าวันนี้ บุตรชายของเขาเป็นสิ่งใด ล้วนแต่มีท่าทีแปลกประหลาด ตั้งแต่ร้องหาคันฉ่อง ไหนจะปรากฏรอยประหลาดที่ต้นแขนอีก“ฉะ... เฉิงเอ๋อร์ เจ้าเป็นสิ่งใดไป? พ่อตีเจ้าเจ็บหรือ?”เจียงอวี้เฉิงที่ได้ยินน้ำเสียงห่วงใยนั้น ก็รีบเงยหน้าขึ้นมองหน้า เจียงซู่ เจิ้นกั๋วกงและเป็นบิดาของเขาในตอนนี้เจียงซู่ เหมือนเจียงห้าว พ่อของเขาไม่มีผิดเพี้ยน...ใบหน้า น้ำเสียง รูปร่าง แม้ว่าจะดุกับเขาไปบ้าง แต่อย่างไรก็รักและเอ็นดูเขาอย่างที่สุด“ข้าไม่เป็นไรขอรับ” เจียงอวี้เฉิงตอบด้วยเสียงอู้อี้หากวิญญาณของเขาข้ามมิติมาที่นี่แล้ว ร่างของเขาในโลกนู้นก็คงจะนอนแน่นิ่งแล้วสินะ...แล้วพ่อจะเป็นยังไงบ้างนะ? พ่อจะไม่คลั่งไปเลยเหรอ?ยิ่งกังวลอยู่ว่าเขาเป็นสายเลือดคนสุดท้ายของ
اقرأ المزيد
บทที่ 7
“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!” เสียงหัวเราะร่วนอย่างมีความสุขของเจิ้นกั๋วกงดังก้องกังวานไปทั่วห้องอาหารของจวนแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลาย บนโต๊ะไม้เนื้อดีเต็มไปด้วยอาหารเลิศรส กลิ่นหอมของข้าวสวยร้อน ๆ คลุกเคล้าไปกับกลิ่นของเครื่องเทศและเนื้อสัตว์อบอวลไปทั่วห้อง“ท่านพี่อารมณ์ดีเสียจริงนะเจ้าคะ” ฉินซื่อ ฮูหยินของเขาเอ่ยพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่น คอยตักอาหารให้สามีอย่างใส่ใจเจิ้นกั๋วกงตอบพลางคีบเนื้อเข้าปาก “ก็เฉิงเอ๋อร์ยอมไปคัดเลือกพระราชสวามีขององค์หญิงใหญ่แล้วนี่”“จริงรึ? ท่านพ่อ” เจียงจุนหลี่ น้องชายคนรองเอ่ยถามอย่างไม่เชื่อ “เมื่อคืน ท่านพี่ยังยืนกรานกับข้าว่าอย่างไรก็จะไม่เข้าคัดเลือกเป็นแน่ จริงหรือไม่? ท่านพี่”เจียงจุนหลี่หันไปถามเจียงอวี้เฉิง ในขณะที่เจียงอวี้เฉิงกำลังตาลายไปกับอาหารเลิศรสนานาชนิดบนโต๊ะ ทั้งปลานึ่งซีอิ๊ว หมูแดงย่างหอมกรุ่น ขาหมูพะโล้ ผัดผักตามฤดูกาล และที่ขาดไม่ได้คือไก่ตุ๋นยาจีนเนื้อนุ่ม หนังสีเหลืองทองชวนน้ำลายสอ ไอน้ำยังลอยกรุ่นขึ้นมาจากชามใหญ่แม่เจ้าโว้ย!! เกิดมายังไม่เคยมีอาหารเต็มโต๊ะขนาดนี้มาก่อนเลย!!
اقرأ المزيد
บทที่ 8
หลังรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อย เจียงอวี้เฉิงก็เดินกลับเรือนเจิ้งจื้อของตนเองตามความทรงจำเดิม โดยมีหม่งหู่และติงหลี่ บ่าวรับใช้คนสนิทเดินตามหลังไม่ห่างเจียงอวี้เฉิงยังคงทำกิจวัตรประจำวันทุกอย่างเช่นเดิม เพื่อไม่ให้ผู้ใดผิดสังเกตเรือนเจิ้งจื้อเป็นเรือนส่วนตัวของเขาตั้งอยู่ในมุมที่เงียบสงบที่สุดของจวนเจิ้นกั๋วกง มีกำแพงเตี้ย ๆ ที่ก่อด้วยอิฐสีเทาและประตูไม้สีเข้มที่เรียบง่ายภายในลานเรือนไม่ได้ประดับด้วยดอกไม้หลากสีสัน แต่เป็นสวนหินที่จัดวางอย่างมีศิลปะ พร้อมด้วยต้นไผ่ที่เอนไหวไปตามสายลม และบ่อน้ำขนาดเล็กที่มีกอหญ้าขึ้นเขียวขจี ช่วยสร้างบรรยากาศที่เงียบสงบเมื่อก้าวเข้าสู่ห้องโถงกลางจะพบกับพื้นไม้สีเข้มที่ขัดเงาจนขึ้นเงา ผนังประดับด้วยภาพวาดพู่กันลายภูเขาและแม่น้ำ  โต๊ะไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง พร้อมกระดานหมากล้อมที่ยังคงมีตัวหมากวางค้างไว้อยู่ บ่งบอกถึงกิจกรรมยามว่างที่ซื่อจื่อคนก่อนชื่นชอบนอกเหนือจากการจับกระบี่และทวนยาวห้องที่เป็นส่วนตัวที่สุดคือห้องทำงานและห้องพักผ่อนที่มีกลิ่นหอมของไม้จันทน์หอมที่ใช้จุดบูชา ผนังห้องเต็มไปด้วยชั้น
اقرأ المزيد
บทที่ 9
“ท่านพี่ ข้าไม่เคยเห็นเฉิงเอ๋อร์ตั้งใจทำสิ่งใดมากถึงเพียงนี้มาก่อนเลยเจ้าค่ะ” ฉินซื่อเอ่ยสนทนากับสามีที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บริเวณชานเรือนด้วยกันดวงตาสูงวัยที่ทอประกายฉายความภาคภูมิใจจ้องมองไปยังร่างของบุตรชายคนโตที่กำลังฝึกซ้อมเพลงทวนของตระกูลอย่างขะมักเขม้นอยู่กลางลานเจิ้นกั๋วกงจิบถ้วยชาในมืออีกครั้ง รอยยิ้มระบายเต็มใบหน้า “เฉิงเอ๋อร์เป็นเด็กฉลาด ข้าคิดว่าเขาคงเข้าใจแล้วว่าเหตุใดข้าจึงเคี่ยวเข็ญให้เขาเข้าร่วมพิธีคัดเลือกพระราชสวามีให้จงได้”ร่างสูงกำยำเปลือยกายช่วงบน สองมือกำทวนแน่น บิดแอ่นร่างกายพลิ้วไหวไปทีละเพลงทวน สร้างความเพลิดเพลินให้แก่คนมอง แผ่นหลังกว้างกำยำปรากฏร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้ ยิ่งขับให้ร่างดูสง่างามราวกับเทพแห่งสงครามครั้นเจียงอวี้เฉิงหมุนตัวมาทางขวา ทำให้ฉินซื่อมองเห็นลวดลายบางอย่างบนต้นแขนขวาของบุตรชาย“เอ... ท่านพี่เจ้าคะ บนต้นแขนของเฉิงเอ๋อร์คือสิ่งใดกันเจ้าคะ?”เจิ้นกั๋วกงเหลือบมองลวดลายทรงกลม ๆ รี ๆ แปลกตานั้น ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเนิบ“เมื่อวาน ตอนที่เฉิงเอ๋อร์อยู่ใน
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status