LOGINแสงแดดยามเช้ากระทบใบหน้าหวานทำให้ต้องลืมตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้ ตาเรียวเล็กกะพริบถี่เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงในขณะนี้ แขนขาวที่ถูกคลุมไว้ด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำดันผ้าห่มสีขาวออกจากตัว
“กันตา เธอต้องไปจากที่นี้...” สมองสั่งการให้กันตาพาตัวเองออกไปจากที่ที่ไม่คุ้นเคย แต่เมื่อนึกถึงอ้อมกอดอบอุ่นก็ทำให้เธอชะงักก่อนเท้าจะสัมผัสพื้น สายตาพลันเห็นกระดาษโน้ตที่แปะไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง
‘ในตู้เย็นมีอาหาร เธออุ่นกินได้เลย แล้วรอฉันกลับมา ...ฉลาม’
“ฉลาม?” กันตาอ่านทุกตัวอักษรที่ถูกเขียนด้วยภาษาไทย เสียงหวานแผ่วเบา สงสัยในชื่อที่ลงท้าย
“เอาไงดี” กันตาชั่งใจ ไม่รู้ว่าตัวเองควรไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ หรือรอเจ้าของกระดาษโน้ตกลับมาก่อน
โครกคราก~~
เสียงท้องร้องดังสนั่น
“กินก่อนล่ะกัน แล้วค่อยคิดว่าจะเอายังไงต่อ” กันตาลูบท้องของตัวเอง ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเธอเลย
ก่อนจะออกจากห้องนอนโทนน้ำเงินเท่ขรึม สายตาก็ปะทะกับรูปภาพขนาดใหญ่ ใบหน้านั้นหล่อเหลาชวนฝัน และเป็นเจ้าของวงแขนที่คอยปลอบประโลมเธอให้คลายจากความโดดเดี่ยวที่เกาะกินใจ
“เท่จัง” กันตามองไปยังดวงตาอันทรงเสน่ห์ ทุกส่วนบนใบหน้าทำให้หัวใจเต้นแรง
“A K I N AKIN อคิณ? ฉลาม?” กันตาสงสัยในชื่อที่ปรากฏบนรูปภาพนี้กับชื่อที่เขียนไว้ในกระดาษโน้ต
โครกคราก~~
เสียงท้องร้องดังประท้วงขึ้นมาอีกครั้ง
“นี่ก็ร้องจัง” กันตาจำต้องละทิ้งความสงสัย เพราะความหิวเล่นงาน เข้าใจความหมาย หิวจนไส้กิ่ว ก็วันนี้
“ผัดกะเพรา มีไข่ดาวด้วย” นับเป็นครั้งแรกบนผืนแผ่นดินเกาหลีที่เธอรู้สึกดีใจมาก เพียงได้เห็นอาหารธรรมดาๆ อาหารที่เขาเตรียมไว้ให้
กันตาจัดการอุ่นอาหาร แล้วนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อย อร่อยจนน้ำตารินไหล คิดถึงอาหารไทย คิดถึงเมืองไทย
Sol Entertainment
“แบบนั้น ดีมาก สุดยอด ขอเซ็กซี่กว่านี้ เยี่ยม ดึงเสน่ห์ออกมา สายตาเร่าร้อน นั่นละ ขอแบบอยากแผดเผาเธอด้วยอ้อมกอด เยี่ยมมาก” เสียงเอ่ยชมของช่างภาพที่ได้ดั่งใจดังไปพร้อมกับเสียงกดรัวชัตเตอร์
วันนี้อคิณโพสต์ท่าได้อย่างลื่นไหล ไม่ว่าช่างภาพจะให้ถ่ายทอดเสน่ห์อันเย้ายวนแบบใดเขาก็สามารถทำได้อย่างดีเยี่ยม ท่วงท่าเซ็กซี่ สายตาเร่าร้อนที่ไม่ว่าใครได้เห็นเป็นต้องหวั่นไหวนั้น ราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อวาน จนทุกคนแปลกใจ
“โอเคครับ” เสียงของช่างภาพหลังจากได้ภาพศิลปินเพื่อนำไปใช้ทำโปรโมตอัลบั้มเพลง
“วันนี้อคิณทำได้ดีมาก” จีน่า ผู้อำนวยการฝ่ายโปรดักชั่น มาพร้อมกับรอยยิ้มพราวเสน่ห์ ชื่นชมความสามารถของอคิณในวันนี้
“ขอบคุณครับ” น้ำเสียงของอคิณเรียบนิ่งไร้ความรู้สึก
“เย็นชาจังเลยนะ” แม้จะคุ้นชินกับความเย็นชาของอคิณ เพราะเขาเป็นเช่นนี้เสมอ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอปรารถนา
“เสร็จงานแล้วผมขอตัว” ในเวลานี้ใจของอคิณไปอยู่กับหญิงสาวที่นอนหลับใหลบนเตียงของเขา ไม่รู้ว่าเธอจะตื่นขึ้นมากินอาหารที่เขาตั้งใจทำให้เธอแล้วหรือยัง แล้วเธอจะยังรอเขาไหม
“เชิญทุกคนที่ห้องประชุม ฉันมีเรื่องจะแจ้งให้ทุกคนทราบ เราจะเปลี่ยนแผนโปรโมต”
ในเมื่อเป็นเรื่องงานจึงไม่อาจปฏิเสธได้ ผู้เกี่ยวข้อง รวมทั้งศิลปิน จึงต้องเข้าร่วมประชุม
อิฐเก่าๆ สีคล้ำกำลังกลืนหายไปกับความมืด ขาที่ก้าวย่างเดินช้าลงเรื่อยๆ และสุดท้ายก็หยุดเดิน ร่างเล็กมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เริ่มกลายเป็นสีม่วง แสงของดวงอาทิตย์กำลังหายไป เธอถอนหายใจเล็กน้อยแล้วเดินต่อ แสงไฟตามทางเท้าค่อยๆ ถูกเปิดขึ้นเป็นระยะทำให้พอมองเห็นทางได้บ้าง แม้จะไม่สว่างนัก และหากเป็นเมื่อก่อนเธอคงจะทรุดนั่งลงกับพื้นแล้วร้องไห้ออกมา เพราะเขากลัวความมืด
การอยู่คนเดียวในความมืดคือสิ่งที่กลัวที่สุด แต่วันนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น กันตาเริ่มชินกับความมืดตั้งแต่มาอยู่กับครอบครัวใหม่ของแม่ที่เกาหลี ก่อนจะรู้สึกถึงแรงฉุดรั้งจากแขนเรียวเล็ก จนเธอปะทะกับอกกว้างของชายร่างสูงตามแรงดึง
“ฉันบอกให้เธอรอ ทำไมเธอถึงไม่รอฉัน กันตา”
“เปิดกางประชุมใหญ่เบิ้ม” แฝดสามประสานเสียง เมื่อได้เวลาเปิดการประชุม และครั้งนี้เป็นการประชุมสำคัญที่ยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนๆ“อูนิคัมแบ็ค...” มาลิคเปิดหัวข้อการประชุม แต่ก็ส่อแววว่าการประชุมจะล่มตั้งแต่เริ่มต้น“โอนิกซ์!!” มายากับนายาบอกพร้อมเพียง และยังทำหน้าเอือมระอาน้องชายฝาแฝดที่เรียกชื่อวงของอาปากับบรรดาลุงๆ ผิด“มาหยิกหิวแน่เยย” มายามองค้อน คิดว่ามาลิคน่าจะกำลังหิว เพราะอูนิ คือ ไข่หอยเม่น ที่คนส่วนใหญ่เรียก ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วมันคืออวัยวะเพศหรืออวัยวะสืบพันธุ์ของหอยเม่น อาหารอันโอชะแห่งท้องทะเล นับว่าเป็นวัตถุดิบพรีเมียม ที่หาทานได้ค่อนข้างยาก พบได้ในแหล่งน้ำเย็นที่สะอาด มีรสชาติที่เฉพาะตัวและโดดเด่นมาก ไข่หอยเม่นที่สดใหม่มีรสชาติหวานและเนื้อสัมผัสที่เนียนนุ่ม เค็มนิด สดชื่น มีกลิ่นของทะเล ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของผู้ที่ชอบรับประทานอาหารทะเลแบบญี่ปุ่น“มาหยิกเพิ่งกิงบะหมี่ชามเบิ้มเองนะ หิวอีกแย้วหยอ” นายาจำได้ว่าก่อนเรียกประชุม มาลิคกำลังกินบะหมีชามใหญ่อยู่กับอาปา“มาหยิกไม่หิว อิ่มแย้ว” มาลิคไม่ได้รู้สึกหิว แอ่นพุงให้พี่สาวฝาแฝดดูว่าตนนั้นอิ่มแปล้มากแค่ไหน“พูดใหม่” มายากับนายาใ
กระเช้าลอยฟ้าพาทุกคนลงจอดที่บริเวณ Zootopia ที่นี่มีสัตว์ตัวน้อยใหญ่มากมายอย่าง สิงโต เสือ หมีขาว เพนกวิ้น สิงโตทะเล เต่ายักษ์ สล๊อต ลิง เเรคคูน งู ฯลฯ“ฉวงฉัดพี่ชี พี่แชง มีเต่าเบิ้มเยอะ” มายาจำได้ ตอนไปบ้านอาปาที่ภูเก็ต สวนสัตว์ของพี่ซีกับพี่แซนด์ ลูกชายฝาแฝดของอาวาฬกับอาพริก ก็มีเจ้าเต่ายักษ์ตั้งหลายตัว“นายาคิดถึงพี่ชี พี่แชง คิดถึงพี่ยังตา พี่อังดา ด้วย” พอมายาพูดถึงลูกพี่ลูกน้องที่อยู่ประเทศไทยก็ทำให้นายาคิดถึงพี่ซีกับพี่แซนด์ รวมถึงพี่ลันตากับพี่อันดาด้วย“มาหยิกคิดถึงพี่มายิง คิดถึงพี่มิยา คิดถึงพี่วิกฉะเตอร์ด้วย” มาลิคก็พลอยคิดถึงพี่มาริน พี่มิรา และพี่วิคเตอร์ด้วย“แล้วถ้าทุกคนมาอยู่ด้วยที่นี่ มายา นายา มาลิค จะดีใจมากไหมครับ”“ดีใจฉุดๆ เยยค่ะ // ดีใจฉุดๆ เยยค่ะ // ดีใจฉุดๆ เยยฮับ” แน่นอนว่ามายา นายา และมาลิค ต้องดีใจมากที่สุด ถ้าพี่ๆ ทุกคนอยู่ด้วยกันที่นี่“จ๊ะเอ๋!!”“ตกใจหมดเยย” แฝดสามโผกอดกันกลมด้วยความตกใจที่จู่ๆ ลูกพี่ลูกน้องจากภูเก็ตก็มาปรากฏตัวตรงหน้าแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย“ไหนบอกถ้าเจอพวกพี่แล้วจะดีใจไง” มารินกับน้องๆ ต่างแปลกใจที่แฝดสามไม่เข้ามากอดหรือกระโดดโลดเต้นแสดงค
ครอบครัว ONYX พาทายาททั้งห้าคนตะลุยเที่ยวที่สวนสนุกเอเวอร์แลนด์ (Everland) สวนสนุกกลางแจ้งที่ใหญ่และดีที่สุดแห่งหนึ่งในเกาหลีใต้ จนได้รับการขนานนามว่าเป็นดิสนีย์แลนด์เกาหลี และจัดเป็นหนึ่งในสี่สวนสนุกยอดนิยมของโลกอีกด้วยการปรากฏตัวของ ONYX ยังคงสร้างความฮือฮาให้กับนักท่องเที่ยว กาลเวลาไม่อาจทำให้ความหล่อเหลาของสมาชิกทั้งเจ็ดคนลดน้อยลงไปเลย“The Triplet Boom” ดูเหมือนว่าไม่ได้มีแค่ ONYX ที่มีแฟนคลับมากรี๊ดกร๊าด การปรากฏตัวของ The Triplet Boom ของแฝดสามก็เป็นที่ฮือฮาของเหล่าแฟนคลับตัวน้อย ที่ชักชวนให้ผู้ปกครองพาเข้ามาขอถ่ายรูปกับทั้งสามคน รวมทั้งเร็นกับเซย์กิที่มีแฟนคลับตั้งแต่สมัยติดตามผู้เป็นพ่อทัวร์คอนเสิร์ต“ซุปตาร์น้อยของออมมากันตา นี่แค่ปล่อยไปซิงเกิลเดียวนะ ยังมีแฟนคลับแล้ว ถ้าปล่อยซิงเกิลที่สองแฟนคลับจะเยอะขนาดไหน” กาอินเอ่ยแซว“เร็นกับเซย์กิก็ฮอตไม่แพ้พี่ไดชิเลยนะคะ”“วัดรอยเท้ากันเลยแหละ ส่วนเราสองคนก็เป้นผู้จัดการซุปตาร์ตลอดไป”“จะว่าไปก็คิดถึงบรรยากาศคอนเสิร์ตนะคะ” กันตาคิดถึงวันวาน การได้เห็นคนที่รักยื่นอยู่บนเวทีมันช่างเบิกบานใจ และเป็นปลื้มทุกครั้ง“คิดถึงบรรยากาศคอนเสิร
เรื่องการแต่งตัวของมายา นายา และมาลิค กันตาจะให้ทั้งสามคนได้เลือกเสื้อผ้า รองเท้า และเครื่องประดับด้วยตัวเอง เพราะเป็นการช่วยส่งเสริมความเป็นอิสระ ความมั่นใจในตนเอง และทักษะการตัดสินใจ โดยมีพี่เลี้ยงคอยดูแลอย่างใกล้ชิด“ชุดนี้ฉวย” มายาหยิบชุดสวยออกมาจากตู้แล้วหันไปหานายาราวกับขอความเห็น และจะใส่ชุดนี้“ชุดนี้ก็ฉวยนะ” นายาก็หยิบชุดสวยออกมาเช่นกัน ชุดนี้ก็สวยมากในความรู้สึก และเลือกใส่ชุดนี้“มายาติดกิ๊บฉีพู” เมื่อได้ชุดแล้ว มายาก็ไปเลือกเครื่องประดับ เลือกกิ๊บสีชมพู สีเดียวกับชุด“นายาติดกิ๊บฉีฉ้ม” นายาเลือกกิ๊บสีส้ม ที่เหมาะกับชุดลายตารางสีส้มขาว“ชุดนี้หย่อมาก ใฉ่หมวกเท่ด้วย” มาลิคเลือกชุดเสื้อยืด แจ็คเก็ต กางเกงยีน และหมวกแก๊ปเข้าชุดสุดเท่“ผู้หญิงไม่หย่อ ผู้หญิงจะฉวย” มายาส่ายหน้า ผู้หญิงไม่หล่อ ผู้หญิงจะสวยกัน“มาหยิกหย่อคงเดียวนะ” นายายื่นมือไปแตะที่ไหล่ของน้องชายฝาแฝด ให้มาลิคหล่อคนเดียว“มาหยิกหย่อเดียวได้” มาลิคเชิดหน้าพูด เดินถือชุดไปให้พี่เลี้ยงช่วยใส่ เมื่อไม่มีใครใส่ชุดหล่อ ตนหล่อคนเดียวก็ได้ ในขณะที่สองสาวน้อยคุยกระหนุงกระหนิงช่วยกันเลือกเครื่องประดับแฝดสามตามพ่อกับแม่เข
“อาปา ออมมา” เสียงของมายา นายา และมาลิค ดังลั่นบ้าน พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาทุกที“แต่ละวัน” ฉลามยกมือขึ้นมานวดขมับเพียงแค่ได้ยินเสียงของแฝดสาม ไม่รู้ว่าวันนี้จะต้องรับมือความป่วนอะไรบ้าง“เดี๋ยวพอไปโรงเรียนแล้วพี่ฉลามจะเหงา”“วันนี้พวกเยาจะช้อมเต้งค่ะ” มายาประกาศเสียงดังลั่น พร้อมสวมแว่นตาแฟชั่นอันใหญ่ และผูกโบว์สีสันสดใส หลังจากเรียนรู้งานเบื้องหลังกันมาแล้ว วันนี้จะทำงานเบื้องหน้ากันบ้างให้สมกับเป็นลูกของซุปเปอร์สตาร์“อาปาเปิดห้องช้อมให้หน่อยค่ะ” นายามาในชุดสไตล์ Hip Hop สุดเท่ “ห้องช้อมใหญ่ฉุดเยยนะฮับ” มาลิคก็เท่ไม่แพ้พี่สาวฝาแฝด เรียกร้องห้องซ้อมเต้นที่ใหญ่ที่สุด“นายาจะเป็งเช็งเตอร์” นายาจะเต้นในตำแหน่งเซ็นเตอร์“ไม่ได้นะ มายาต้องเต้งเปิด” มายาจะเต้นเปิดเป็นคนแรก“ขอมาหยิกอยู่ตรงกลาง แต่ไม่ต้องหมุงตัวได้ไหม เหนื่อย” มาลิคก็อยากอยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นตำแหน่งเซ็นเตอร์ แต่ขอไม่หมุนตัวเพราะเหนื่อย“ได้” พอเป็นมาลิค มายากับนายาก็ยินยอมสละตำแหน่งเต้นนี้ให้ เพราะเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวย่อมโดดเด่น“แล้วจะเต้นเพลงอะไรกันคะ”“บิงชูตุ๊บป่อง เวอชั่งยีมิกคูงฉามฉะปีดค่ะออมมา” มายาบอกชื
“มาหยิกจะตายไหม มาหยิกน่าจะตาย...” มาลิคหน้าละห้อย ขาดขนมเหมือนจะขาดใจ คิดว่าตัวเองจะต้องตายแน่ๆ“ชีวิตจะขาดหวางไม่ได้” นายาจะไม่ยอมให้ชีวิตตัวเองต้องขาดความหวานจากขนม“เยาต้องทวงคืงช็อกแยต” มายาฮึกเหิมที่จะทวงคืนช็อกโกแลต“ทวงคืงช็อกแยต” นายากับมาลิคก็เห็นด้วยพร้อมกับยื่นมือข้างหนึ่งไปข้างหน้า โดยมือของมาลิควางทับมือของมายา ก่อนนายาจะวางมือไปบนมือของมาลิคพร้อมใจกันทวงคืนช็อกโกแลต “ทวงคืงช็อกแยตกัง”ไม่ทันข้ามวันของบทลงโทษงดขนมสิบวัน สามพี่น้องฝาแฝดก็วางแผนย่องเข้าห้องครัว โดยแต่ละคนถือตุ๊กตาที่ทำขึ้นมาโดยมีหน้าของตัวเองเป็นต้นแบบกันตาทำเป็นมองไม่เห็น และส่งซิกให้กับสามีทำเช่นเดียวกันกับเธอ พัฒนาทางด้าน IQ EQ จะดีเกินวัย เพราะรู้สึกว่าความแสบ ความซน ของลูกๆ จะมีพัฒนาการแบบก้าวกระโดดขึ้นทุกวันหนทางที่จะได้ช็อกโกแลตช่างปลอดโปร่งในความรู้สึกของแฝดสาม ประตูตู้เย็นที่ค่อยๆ เปิดออก ราวกับมีแสงสว่างเปล่งประกายเจิดจ้า ช็อกโกแลตในกล่องสีทองนั้นราวกับหีบสมบัติ“ว้าวๆ” มายา นายา และมาลิค ตาลุกวาวกับหนทางรอดชีวิตจากที่ร่างกายขาดความหวานมาร่วมสามชั่วโมง ยื่นมือไปหยิบช็อกโกแลต“หยุดเลย!” เสียงของ







