บทที่ 12

"ถ้าอยากให้ช่วยก็บอกมาได้นะ"

คำพูดของเขามันทำให้เธอรู้สึกโมโหมากแต่ก็ต้องพยายามกลั้นอารมณ์ไว้ เพราะตอนนี้ยังไม่ครบชั่วโมงเลย "ดื่มหน่อยนะคะ" หญิงสาวกัดฟันไว้ก่อนจะเอื้อมไปรินเหล้า

"ไม่ป้อนแล้วเหรอ" พอรินเหล้าเสร็จเธอก็ยื่นแก้วนั้นมาให้เขา

ฟ้างามมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่หวานเยิ้ม ริมฝีปากเปล่งประกายรอยยิ้มออกมาบางๆ จนสายตาคมที่มองเธออยู่เหมือนโดนมนต์สะกดไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบเรียกสติตัวเอง แล้วเอื้อมไปหยิบเหล้าแก้วนั้นมาดื่มรวดเดียวจนหมด

"เดี๋ยวฟ้าชงให้อีกนะคะ"

คนร่างหนาชะงักอีกครั้งตอนที่ได้ยินเธอเรียกชื่อตัวเองแทนคำว่าฉัน

หญิงสาวผสมเหล้าเข้มกว่าเดิมแล้วก็ส่งให้

"ไม่ดื่มด้วยกันหน่อยล่ะ"

"ฟ้าดื่มไม่ได้ค่ะ"

"ทำไม"

"พรุ่งนี้ฟ้าต้องพาคุณยายไปหาหมอ กลัวว่าถ้าดื่มแล้วจะพายายไปหาหมอไม่ได้ค่ะ" น้ำเสียงที่พูดกับเขาเปลี่ยนไปมาก ไม่มีความแข็งกระด้างในน้ำเสียงนั้นอยู่อีกแล้ว แต่สมิงดำก็รู้ว่าที่เธอมีท่าทีแบบนี้เพราะอะไร

เห็นว่าอีกฝ่ายเงียบฟ้างามเลยคิดหาวิธีจะพูดเรื่องเงิน เพราะยังไม่ได้ คุยเรื่องค่าชั่วโมงกับเขาเลย

"เอ่อ..เสี่ยคะ"

"แอะๆ" เกือบสำลักเหล้าที่กำลังดื่มเมื่อได้ยินเธอเรียกตัวเองว่าเสี่ย

"เป็นอะไรคะ ฟ้าทำให้คุณตกใจหรือเปล่า" ฟ้างามเอื้อมมือมาหวังจะลูบหลังให้..แต่จังหวะนั้นถูกเขา กระชากร่างเข้ามาก่อนจะกดเธอลงกับโซฟา

"โอ๊ย เสี่ยคะ" หญิงสาวรีบเบือนหน้าหลบพลางยกมือขึ้นมาดันหน้าอกเขาไว้กลัวว่ามันจะเลยเถิด

"กลัวฉันเหรอ"

"กลัวสิคะ" เธอพูดแบบมีจริตแต่แฝงไว้ด้วยความจริงจัง เพราะไม่อยากให้เขาทำรุ่มร่ามกับเธอมากไปกว่านี้แล้ว

"หึหึ.." เขาขำออกมาเล็กน้อยก่อนจะดันตัวลุกขึ้น ฟ้างามถอนหายใจออกมาแบบโล่งอก เพราะเมื่อสักครู่เธอเตรียมตัวไว้แล้วถ้าเขาทำอะไรมากกว่านี้ก็จะเอาขวดเหล้าบนโต๊ะนั่นแหละทุบกบาลเขา

"เสี่ยคะ" ลุกขึ้นได้เธอก็ขยับเข้ามานั่งใกล้ก่อนจะแนบแก้มลงกับไหล่

สายตาสมิงดำมองต่ำลงมาดูเธอใช่คนเดียวกับเมื่อไม่กี่วันมานี้ไหม เพราะเขาชักจะไม่สนุกแล้ว คิดว่าเธอจะไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ต้องการเงินเขา ที่ไหนได้เธอก็ไม่ได้แตกต่างจากคนอื่นเลย เขาไม่น่าลงทุนอยากเอาชนะคนที่ใช้เงินซื้อได้แบบเธอเลย

"ว่าไง"

ฟ้างามล้วงมือเข้าไปในเสื้อแล้วหยิบโทรศัพท์ของสมิงดำออกมา เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรเพียงแค่มองว่าเธอจะทำอะไรกับโทรศัพท์ของเขา หญิงสาวกดเบอร์โทรลงไปในนั้นก่อนจะกดโทรออก และเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเครื่องของเธอ

"มันคือเบอร์พร้อมเพย์ค่ะ ตอนนี้ฉันนั่งครบชั่วโมงแล้ว ขอตัวนะคะ" พูดจบหญิงสาวก็ลุกขึ้น

ตอนที่เธอเปิดประตูออกมาจากห้องนั้นสายตาหลายคู่ต่างก็จ้องมา หญิงสาวแกล้งทำเป็นไม่เห็น

ใกล้ถึงเวลาเลิกงานฟ้างามก็รีบออกมาที่รถ เพราะวันนี้เธอมีเงินเปลี่ยนยางรถแล้ว

"?" แต่พอออกมาหญิงสาวก็แปลกใจ ทำไมรถเธอถึงไม่ได้ยางแบนเหมือนวันนั้น ฟ้างามเดินดูทั้ง 4 ล้อตอนนี้มันถูกเปลี่ยนยางใหม่ แล้วใครเป็นคนเปลี่ยนให้

หัวใจดวงน้อยๆ รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา เมื่อคิดว่าเป็นเขาหรือเปล่า แต่คนแบบสมิงดำเนี่ยนะจะเห็นใจเธอ ถ้าไม่ใช่เขาแล้วใคร ฟ้างามนึกถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ตอนที่กายเข้ามาจะบอกเรื่องรถ หรือว่าเป็นรถของเธอ หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้คืนนี้ค่อยมาถามเขาดูอีกทีแล้วกัน แต่ตอนนี้เธอต้องพาคุณยายไปหาหมอก่อน

"เงินหนูออกแล้วเหรอลูก" ยายเห็นว่ารถที่หลานบอกยางแบนต้องรอเงินออกก่อนตอนนี้ก็เอามาขับได้แล้ว แถมหลานสาวยังพามาโรงพยาบาลเอกชน

"ฟ้าขอเบิกเจ้านายก่อนค่ะ"

"แล้วเจ้านายไม่ว่าอะไรเหรอลูก"

"ไม่ค่ะเจ้านายใจดี"

หลังจากที่ตรวจสุขภาพของยายเสร็จคุณหมอก็ให้แอดมิด

"ยายไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเงินนะคะ ฟ้าจะหาเงินมารักษายายให้ได้" คุณยายมีโรคประจำตัวแถมช่วงนี้มีอาการแทรกซ้อนด้วย ต้องผ่าตัดเท่านั้นถึงจะหาย แต่ค่าผ่าตัดก็ไม่ใช่เงินน้อยๆ

"ยายก็แก่แล้วเก็บเงินไว้ใช้จะไม่ดีกว่าเหรอลูก"

"เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือคะว่ายายจะไม่พูดแบบนี้อีก ยายลืมแล้วหรือว่าฟ้ามีแค่ยายคนเดียว"

"ยายขอโทษนะลูก" สิ่งที่ยายทำเพื่อหลานได้ คงต้องทำตัวให้แข็งแรงเร็วๆ หลานจะได้มีที่พึ่ง

หลังจากที่เคลียร์เรื่องห้องของยายเสร็จฟ้างามก็โทรให้ป้าคนที่ดูแลมาอยู่เป็นเพื่อนคุณยายที่โรงพยาบาล เธอให้เงินพิเศษป้าเผื่อว่าป้าจะเปลี่ยนใจไม่ออกแล้ว

ฟ้างามออกจากโรงพยาบาลก็กลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า คิดว่าจะไปนอนที่ทำงานดีกว่า เพราะถ้านอนที่บ้านแล้วตื่นไม่ทันมันจะแย่

หญิงสาวตั้งนาฬิกาปลุกไว้พอถึงเวลาเธอก็ตื่น

"คุณสมิงดำล่ะคะ"

"อยู่ห้องเดิมมีธุระอะไรครับ"

"ห้องพิเศษหนึ่งใช่ไหมคะ แล้วนี่คุณกายจะเอาเครื่องดื่มไปให้ใครคะ

"เอาไปให้เจ้านายครับ"

"เดี๋ยวฟ้าเอาเข้าไปให้เองค่ะ" ฟ้างามรับเครื่องดื่มนั้นแล้วก็เดินมาที่ห้องพิเศษหนึ่ง "เปิดประตูให้หน่อยค่ะฉันจะเอาเครื่องดื่มเข้าไปให้เสี่ย"

"ส่งมาเดี๋ยวผมเอาเข้าไปเอง"

"ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวฉันเอาเข้าไป"

คนของสมิงดำที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าเปิดประตูให้ฟ้างามเอาเครื่องดื่มเข้าไปในห้อง.. แต่พอประตูเปิดออกเท้าเรียวที่ก้าวเข้ามาถึงกับชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้าว่าเขากำลังทำอะไรกับเด็กเอนเตอร์เทนอยู่ แต่เธอก็ต้องก้าวเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

"เครื่องดื่มค่ะ" หญิงสาวพูดเพื่อให้เขาได้ยินเสียงว่าตอนนี้เธออยู่ในห้อง แต่เขาก็ไม่ได้หยุดที่จะคลอเคลียกับสาวๆ

"อือเสี่ยขาา..อายพี่ฟ้าค่ะ" กิ๊ฟซี่แกล้งหนีบขาเข้าเพื่อให้ฟ้างามเห็นว่าตอนนี้มือของเสี่ยสมิงดำวางอยู่ตรงไหน

"จะอายทำไมล่ะ" เขาบ่นอุบอย่างหมดอารมณ์ "หึ.. เดี๋ยวทำอะไรให้ดู" แต่พอนึกอะไรได้สมิงดำก็เอื้อมมือมาคว้าตัวของคนที่เอาเครื่องดื่มเข้ามาให้ จนร่างเล็กกระเด็นตามแรงดึงล้มลงมาบนตัก เขาแค่อยากทำให้ผู้หญิงพวกนี้รู้ว่าเธอก็ไม่ได้ต่างจากผู้หญิงพวกนี้เลย

"อุ้ยเสี่ยทำอะไรคะ" กิ๊ฟซี่ที่นั่งอยู่ก่อนไม่พอใจ เพราะถูกสมิงดำปัดออกแบบไม่รู้ตัวเลย

จากที่จูบไซ้กิ๊ฟซี่อยู่เมื่อครู่ริมฝีปากหนาก็แนบจูบลงกับซอกคอของฟ้างาม เธอรู้สึกขยะแขยงมาก รวมทั้งมือที่ล้วงผู้หญิงคนอื่นอยู่เมื่อครู่กำลังลูบต้นขาของเธอด้วย พอคิดถึงภาพนั้นฟ้างามก็เอื้อมมาหยุดมือเขาที่กำลังจะล้วงเข้าไปในกระโปรงของเธอ..