บทที่ 15

หึ..ผู้หญิงคนนี้เก่งมาก สามารถปั่นหัวเขาได้ตลอดเลย มาลองดูกันสิว่าใครจะแน่กว่าใคร

สมิงดำเข้าไปในห้องที่ฟ้างามบอกคนจัดเตรียมไว้ให้พร้อมกับสาวๆ อีกหลายคน

"เด็กของเราไปไหนหมด" หญิงสาวออกมาดูงานอีกที ตอนนี้สาวๆ ที่ดูแลลูกค้าไม่มีเลย จะมีก็บางตามาก

"เข้าไปห้องพิเศษหนึ่งหมดแล้วค่ะ"

"ทำไมต้องเข้าไปห้องนั้นทั้งหมด ลูกค้าคนอื่นไม่ดูแลกันหรือไง"

"คุณฟ้าไปตามเองเถอะค่ะ"

ถ้าเลี่ยงได้เธอไม่อยากจะเข้าไปห้องนั้นเลย แต่เธอต้องไปตามเด็กออกมารับแขก เพราะถ้าเป็นแบบนี้บ่อยๆ แขกที่ไหนจะอยากเข้ามาใช้บริการล่ะ

ก๊อก ก๊อก หญิงสาวเคาะประตูแค่ส่งสัญญาณแล้วก็เปิดเข้ามา

"อยู่ในนี้แค่ 2-3 คนพอแล้วที่เหลือตามพี่ออกมา" เธอไม่ได้มองไปดูหน้าเจ้าของห้องนี้หรอก ออกคำสั่งเสร็จเธอก็กำลังจะออกจากห้องแต่ดูเหมือนว่าไม่มีใครฟังคำสั่งของเธอเลย

"พี่บอกให้ออกมาไง ถ้าใครไม่เชื่อฟังจะถูกพิจารณาแล้วนะ"

"เสี่ยขาพวกเราไม่ออกไปนะคะ"

"พี่ฟ้าเป็นแค่หัวหน้า แต่ว่าเสี่ยเป็นถึงหุ้นส่วนของที่นี่ จะกล้าออกคำสั่งกับหุ้นส่วนหรือไง"

"พวกเธอเข้าใจผิดแล้วมั้ง เสี่ยของพวกเธอไม่ได้เป็นหุ้นส่วนของที่นี่แล้ว" ฟ้างามชำเลืองมองไปดูสมิงดำ และตอนนี้เขากำลังมองมาที่เธอเช่นกัน

ทันใดนั้นสมิงดำก็ล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรออก

>>{"อะไรของมึงวะ ไบโพล่าหรือเปล่าเนี่ย"} วันก่อนเพิ่งบอกยกเลิกวันนี้โทรมาจะร่วมลงทุนอีกแล้ว

   {"เอกสารที่มึงเตรียมไว้เอามาให้กูเซ็นได้เลย"}

"ดีใจจังเลยค่ะเสี่ย ขอบคุณมากนะคะที่ทำเพื่อพวกเรา" กิ๊ฟซี่ซบใบหน้าลงกับลำแขนของเสี่ยสมิงดำ เหมือนว่าที่อีกฝ่ายทำไปเพราะช่วยพวกเธอจากฟ้างาม

"แต่ถึงยังไง พวกเธอก็ต้องออกไปดูแลลูกค้า" เขาจะเป็นหุ้นส่วนหรือไม่นั่นมันเรื่องของพวกเขา แต่ตอนนี้เธอมีหน้าที่เป็นคนดูแล

"ออกไปก่อน"

"เห็นไหมเสี่ยไล่พี่ออกไปแล้ว เสี่ยกำลังมีความสุขขัดจังหวะกันอยู่ได้.. ดื่มนะคะเสี่ยขา"

"ฉันหมายถึงพวกเธอออกไปก่อน" จังหวะที่ฟ้างามกำลังจะหมุนตัวออกไปสมิงดำก็ได้บอกให้ผู้หญิงที่นั่งล้อมหน้าล้อมหลังเขาอยู่ให้ออกไปก่อน

"อะไรนะคะ"

"ส่วนเธอกลับมานี่" เขาไม่ได้ตอบผู้หญิงพวกนั้นแต่สั่งให้ฟ้างามกลับมานั่ง

"ฉันยังมีงานต้องทำอีกเยอะค่ะ"

"ต่อจากนี้ไปงานของเธอคือดูแลฉัน"

"เสี่ยขาแล้วกิ๊ฟล่ะคะ" กิ๊ฟซี่ยังไม่ออกไปกับคนอื่น

แต่พอกิ๊ฟซี่เอ่ยพูดสายตาสมิงดำก็ตวัดมองมาเหมือนไม่พอใจ ที่อีกฝ่ายขัดคำสั่งจนกิ๊ฟซี่ต้องรีบลุกเดินออกไป

"คุณจะให้ฉันดูแลยังไงคะ"

"เป็นถึงหัวหน้าไม่รู้เลยเหรอว่าต้องดูแลยังไง"

"คุณจะลดตำแหน่งฉันหรือคะ" เพราะเธออยู่ในตำแหน่งหัวหน้าถ้าให้มานั่งดูแลนั่นคือ Entertain แขกแล้ว

"การที่ต้องมาดูแลฉันเป็นพิเศษ เธอเรียกว่าลดตำแหน่งงั้นเหรอ"

"แล้วเรื่องเงินเดือน.." มันอาจจะเหมือนว่าเธอเห็นแก่เงิน แต่ต้องคุยเรื่องเงินเดือนกันก่อนถ้าลดเงินเดือนด้วยเธอคงไม่รับปาก

"ฉันเพิ่มให้สองเท่า"

"คะ?"

"แต่เธอต้องทำให้ฉันพอใจ"

"ทำให้คุณพอใจทำยังไงคะ"

"ยังไม่รู้ ฉันอยากจะดูฝีมือของเธอมากกว่าว่าจะทำได้ไหม"

"ฉันตกลงค่ะ" เงินเดือนสองเท่าทำไมเธอจะไม่รีบคว้าล่ะ แค่ดูแลเขาไม่ได้เหนื่อยเท่ากับไปดูแลคนทั้งคลับเลย "..แต่ฉันมีข้อแม้"

"ว่ามา"

"คุณห้ามแตะเนื้อต้องตัวฉัน"

สายตาคมคายมองจ้องผู้หญิงตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะต่ำลงมาจนถึงความโหนกนูนที่เขาเคยได้สัมผัสมันแล้ว

"คุณมองอะไร" มองขนาดนั้นใครจะไม่เขินล่ะ

"ถ้าฉันไม่รับปากล่ะ"

"ถ้าคุณไม่รับปากฉันก็ไม่รับทำงานนี้"

"แต่ถ้าเป็นเธอที่ยอมเอง.."

"ไม่มีวันนั้นค่ะ"

"ได้.. พรุ่งนี้ฉันมีเดินทางไปชายแดนเธอเตรียมตัวด้วยแล้วกัน" ชายหนุ่มดันตัวลุกขึ้นก่อนที่จะจัดกระดุมเสื้อสูทให้เข้าที่

"ดะ.. เดี๋ยวก่อนนะคะ ทำไมฉันต้องไปกับคุณด้วย"

"ก็เธอรับปากแล้วว่าจะดูแลฉันเป็นพิเศษ"

"ฉันหมายถึงจะดูแลคุณตอนที่อยู่คลับนี้"

"เราไม่ได้ตกลงข้อนั้นกัน"

"แต่ฉันไป.." ฟ้างามยังไม่ได้บอกเลยว่าเธอไปด้วยไม่ได้เพราะไม่มีใครดูแลยายให้ แต่ตอนนี้สมิงดำออกจากห้องไปแล้ว

"หึ.." เดินออกมาสมิงดำก็อดขำไม่ได้

"เจ้านายขำอะไรครับ"

"กูจะขำไม่ได้เลยหรือไง"

"แล้วนี่เจ้านายจะไปไหนครับ"

"เลื่อนการเดินทางเป็นพรุ่งนี้"

"เลื่อนการเดินทางไปไหนครับ"

"ไปส่งของ"

"แต่เรามีส่งของอาทิตย์หน้าไม่ใช่เหรอครับ"

"ก็ไปรอรับของก่อนไง"

จังหวะที่กายเดินตามผู้เป็นเจ้านายออกมาก็มองไปเห็นพิมพ์กำลังยืนคุยกับแขกอยู่

"ไปตามผู้หญิงคนนั้นมาหน่อย"

"ใครครับ"

"คนนั้น"

"เจ้านายจะเรียกเธอมาทำไมครับ"

"ทำไมต้องถาม"

กายรีบทำตามคำสั่งโดยการเดินไปบอกให้พิมพ์เข้ามาหาเสี่ยหน่อย

"สวัสดีค่ะเสี่ย"

"จากนี้ไปเธอดูแลที่นี่แทนหัวหน้าคนเดิม"

"อะไรนะคะ?"

"ที่ฉันพูดมาเธอไม่เข้าใจตรงไหน"

"แต่ว่าพิมพ์.." พิมพ์หันมองไปดูกายที่ยืนอยู่ ข้างหลังของเสี่ยสมิงดำ แต่กายไม่ได้มองมา และกายก็เข้าใจว่าเธอคงทำให้เสี่ยพอใจถึงได้เลื่อนตำแหน่งเร็วขนาดนี้

ข่าวที่สมิงดำแต่งตั้งให้พิมพ์ขึ้นมาเป็นหัวหน้า ก็ได้กระจายไปทั่วทั้งคลับและหลายคนต่างก็ไม่พอใจ

"คุณฟ้าคะ คือว่าพิมพ์.." คนอื่นพิมพ์ไม่ค่อยแคร์หรอกแต่กับฟ้างามนี่สิ

"ไม่เป็นไรหรอก พิมพ์ทำงานนี้ให้ดีนะ"

"พิมพ์ไม่รู้ว่าเสี่ยจะ.."

"ฉันบอกว่าไม่เป็นไรไง เพราะตำแหน่งนั้นมันไม่ใช่ของฉันแล้ว"

"คุณฟ้าหมายความว่ายังไงคะ"

"ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ" เอาวะทำงานอะไรก็เป็นลูกน้องเขาอยู่ดีนั่นแหละ

ช่วงเลิกงานของวันนั้นฟ้างามรีบกลับมาหายายแจ้งเรื่องที่เธอต้องไปทำงานพิเศษ และขอร้องป้าให้อยู่เป็นเพื่อนยายไปก่อนจนกว่าเธอจะกลับมา ฟ้างามบอกว่าจะให้เงินพิเศษป้าทางนั้นเลยตกลง

"หนูไปทำงานเถอะยายอยู่ได้"

"เสร็จงานแล้วฟ้าจะรีบกลับมานะคะยาย"

"ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก แล้วนี่หนูจะเดินทางตอนไหน"

"คงตอนบ่ายค่ะ"

จนถึงช่วงบ่ายโมง ฟ้างามก็ได้รับโทรศัพท์เบอร์ที่เธอเคยกดโทรเข้ามาไว้คราวก่อน และเธอก็จำได้ว่ามันเป็นเบอร์โทรของใคร

>>{"ฉันเตรียมตัวเสร็จแล้วค่ะ"}

   {"รออยู่หน้าบ้าน"}

ฟ้างามรีบเปิดผ้าม่านออกมาดูก็เห็นว่ารถจอดอยู่หน้าบ้าน 2-3 คัน เขารู้จักบ้านเช่าของเธอได้ยังไง

"ยายคะฟ้าไปก่อนนะคะ"

"รถที่จะมารับหนูเหรอลูก"

"ใช่ค่ะ"

"ผมไม่เข้าใจว่าทำไม เจ้านายถึงจะให้คุณฟ้าไปด้วยครับ" เพราะงานของพวกเขามันเสี่ยงมากไม่เคยเห็นสมิงดำพาผู้หญิงติดไปด้วยเลย

"กูก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"อ้าว.."

คิดแล้วก็นึกขำแค่อยากจะเอาชนะเธอ แต่ก็อยากจะรู้ว่าผู้หญิงแบบเธอจะไหวพริบดีแค่ไหน ถ้าต้องไปค้างคืนกับเขาหลายๆ คืน เธอยังจะรอดเงื้อมือของเขาอยู่ไหม