บทที่ 7

Chapter 7

"หึ! แค่คำถามง่ายๆ พี่ก็ยังตอบพลอยไม่ได้เลย ที่พี่ตอบพลอยไม่ได้ เป็นเพราะพี่คิดกับพลอยเป็นแค่นางบำเรอที่สนองความอยากของพี่แค่นั้นใช่ไหม? พะ...อื้อออ...”

ชายหนุ่มประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหนักหน่วง เพื่อจะสั่งสอนคนตัวเล็กที่เอาแต่พูดประชดเขาไม่หยุด เขาจูบหญิงสาวอยู่นาน จนหญิงสาวเอามือทุบอกเขา เพราะเธอเริ่มจะหายใจไม่ออก

“ร้องไห้ทำไม?” เมื่อชายหนุ่มเห็นน้ำตาของหญิงสาวไหลออกมาเป็นทางบริเวณหางตา หัวใจแกร่งก็กระตุกวูบขึ้นมาทันที

“ในเมื่อพี่ไม่ได้รักพลอย ทำไมพี่ถึงไม่ยอมปล่อยพลอยไป ทำไมพี่ต้องหึง ต้องหวง และทำเหมือนมีใจ แต่ความจริงแล้วพี่ไม่ได้รักพลอยเลยสักนิด ทำไมพี่ต้องทำให้พลอยมีความหวังทั้งที่มันไม่มีหวังด้วย” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน

“เธออย่าพูดอะไรที่มันงี่เง่าได้ไหมพลอย” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

“...” หญิงสาวชะงักนิ่ง เมื่อเห็นท่าทีของชายหนุ่มที่ดูเหมือนเบื่อหน่ายเธอเต็มทน แล้วถ้าเขาจะเบื่อเธอขนาดนี้ เขาจะยื้อเธอไว้เพื่ออะไร ในเมื่อตอนนี้เธอก็พร้อมจะออกไปจากชีวิตของเขาอยู่แล้ว

ชายหนุ่มโน้มใบหน้าคมคายหมายจะจูบริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง แต่หญิงสาวกลับเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ก่อนที่เธอจะผลักร่างแกร่งออก แต่แรงอันน้อยนิดของหญิงสาวก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มได้ เขายังคงทาบทับเธอไว้แน่น

“รังเกียจฉันนักหรือไงฮะ! ถึงไม่ยอมให้ฉันจูบ” ชายหนุ่มเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ เมื่อเห็นหญิงสาวปฏิเสธสัมผัสของเขา

“อย่าทำแบบนี้กับพลอยอีกเลยค่ะพี่โย ในเมื่อพี่ไม่ได้รักพลอย พี่ก็ปล่อยพลอยไปสิคะ พี่จะมากั๊กพลอยไว้เพื่ออะไร?”

“เธอจำคำพูดของฉันไว้ให้ขึ้นใจนะพลอยใส!"

"..."

"ถึงแม้เธออยากจะออกไปจากชีวิตของฉันให้ตายยังไง ฉันก็ไม่มีวันปล่อยเธอไป เพราะเธอเป็นของฉัน” ชายหนุ่มพูดเสียงลอดไรฟัน ก่อนที่เขาจะกระแทกปากหนาทาบจูบบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรง จนได้กลิ่นคาวเลือด

“อื้อออ ฮือออ” พลอยใสร้องไห้น้ำตารินไหลอาบแก้ม เธอรู้สึกสมเพชตัวเองยิ่งนักที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรตัวเองได้เลย นอกจากเป็นผู้หญิงที่รอสนองตัณหาให้เขา

“อย่าร้องไห้แบบนี้สิครับ” ชายหนุ่มถอนปากออก เมื่อเห็นหญิงสาวร้องไห้ไม่หยุด ก่อนที่เขาจะเอ่ยปลอบหญิงสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน และจูบซับน้ำตาให้หญิงสาวอย่างนุ่มนวล ซึ่งเขาไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่ถ้าเขาทำแล้วสามารถรั้งหญิงสาวให้อยู่กับเขาได้ เขาก็จะทำ

“ฮึกๆ...” เมื่อหญิงสาวได้รับความอ่อนโยนจากชายที่เธอรัก เธอก็ยิ่งร้องไห้อย่างหนัก

“หนูอยู่กับพี่นะครับ อยู่เป็นเด็กดีของพี่เหมือนเดิม หนูอย่าไปไหนจากพี่เลยนะครับที่รัก” ชายหนุ่มพูดปลอบประโลมหญิงสาว ก่อนที่เขาจะก้มจูบริมฝีปากอวบอิ่มด้วยความอ่อนโยน

"..." หญิงสาวใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง และใจอ่อนให้เขาทันที เพียงแค่ชายหนุ่มพูดประโยคอ่อนหวานเพียงไม่กี่คำ

"นะครับเด็กดี...อยู่กับพี่แบบนี้นะครับ" ชายหนุ่มโน้มจูบหญิงสาวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้หญิงสาวไม่ได้ปฏิเสธสัมผัสเขาแต่อย่างใด แต่เธอกลับแหงนใบหน้าหวานตั้งรับสัมผัสจากเขาด้วยความเต็มใจ และเมื่อชายหนุ่มเห็นท่าทีของหญิงสาวอ่อนลง เขาก็ยิ่งได้ใจ เขาจูบเธออย่างเร่าร้อน จากนั้นเขาก็เลื่อนใบหน้าคมคายไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาว ก่อนจะขบเม้มเบาๆ เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว และใช้มือสากถอดชุดเดรสสั้้นออกจากร่างบางอย่างรวดเร็ว

"อื้ออ...เบาหน่อย" หญิงสาวทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด เมื่อชายหนุ่มขบเม้มที่ยอดปทุมงามของเธออย่างแรง

"ก็นมหนูมันทั้งใหญ่ ทั้งขาว น่าดูด น่าขยำสุดๆ ดูสิครับ จับตรงไหนก็นุ่มมือไปหมด" ชายหนุ่มถอนปากออกจากเต้าใหญ่ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มและส่งสายตาแวววาวเป็นประกายให้หญิงสาว

ในขณะที่ชายหนุ่มพูดไป เขาก็ใช้มือสากบีบขยำเต้าหน้าอกใหญ่อย่างมันมือ ก่อนจะใช้นิ้วลากต่ำลงไป ลูบไล้ที่เนินอวบอูมผ่านชั้นในตัวบางที่หลงเหลือปิดของสงวนของร่างบางเอาไว้

“อื้อออ...” หญิงสาวเปล่งเสียงร้องครางออกมาดังลั่น เมื่อนิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปภายในเนื้อผ้าบาง และบดขยี้ปุ่มกระสันเสียวของหญิงสาวอย่างหนักหน่วง

“...” ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เมื่อเห็นร่างบางแอ่นสะโพกเข้าหานิ้วของเขาไม่หยุด เพราะเขานั้นรู้ดีกว่าใครว่าควรทำยังไงให้หญิงสาวตกอยู่วังวนของเขาต่อไป

จากนั้นเขาจึงถอดนิ้วออกจากร่องรักและหยัดตัวลุกขึ้น ก่อนจะรีบถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวขึ้นจากเตียงและเดินตรงไปที่โต๊ะกระจก ก่อนจะวางหญิงสาวลงยืนบนพื้น และจับร่างบางหันหน้าไปทางกระจก โดยที่ร่างแกร่งยืนซ้อนท้ายร่างบางอยู่ เขาจับมือบางให้ไปจับตรงขอบโต๊ะเครื่องแป้ง และดึงทึ้งชั้นในตัวบางออกจากร่างบางอย่างไม่ไยดี ก่อนที่จะยกสะโพกมนโก่งขึ้น และจับท่อนเอ็นที่พร้อมใช้งานสอดเข้าร่องรักผ่านทางด้านหลังอย่างนุ่มนวล

“อื้ออ! อ่าาาา” หญิงสาวสูดปากด้วยความเสียวซ่าน เมื่อท่อนเอ็นดันเข้ามาในร่องรักของเธอสุดความยาว ก่อนที่ร่างแกร่งจะขยับเอวสอบเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบ

“ซี้ดดดด” ชายหนุ่มเปล่งเสียงครางออกมาด้วยความซ่านสยิว เมื่อร่องรักของหญิงสาวตอดรัดท่อนเอ็นของเขาไว้แน่นจนปวดหนึบไปหมด

“พี่โยขาาา ขอแรงๆ หน่อยค่ะ อื้อ”

"ได้ครับที่รัก พี่จะจัดให้แรงๆ จนหนูลืมพี่ไม่ลงเลยทีเดียว" เมื่อหญิงสาวร้องขอให้ชายหนุ่มเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นให้เร็วขึ้น ชายหนุ่มก็ใช้มือสากตบไปที่สะโพกมนอย่างแรง ก่อนที่เขาจะขยับเอวสอบเข้าร่องรักอย่างหนักหน่วง

"อ๊ะ! อ๊ะ! อ่าาาา สะ...เสียว"

"เสียวมากไหม หืม...ซี้ด" ชายหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า โดยที่เอวสอบของเขาทำหน้าที่กระแทกกระทั้นลำแกร่งเข้าร่องรักของหญิงสาวไม่หยุด

"เสียวมากเลยค่ะ พี่โยขา พลอยจะเสร็จแล้ว อื้อออ" ร่องรักของหญิงสาวตอดรัดลำแกร่งอย่างแรง

"อ๊ะ! พี่โย เอาออกทำไมคะ" หญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เมื่อชายหนุ่มถอดท่อนเอ็นออกจากร่องรักทั้งที่เธอใกล้จะแตะขอบสวรรค์อยู่รำไร

"พี่อยากให้หนูขึ้นขย่มและเสร็จบนตัวพี่ครับ" เมื่อชายหนุ่มเอ่ยจบประโยค เขาก็นอนหงายรอหญิงสาวบนเตียงทันที หญิงสาวไม่รอช้า เธอรีบขึ้นคร่อม ก่อนที่จะยกก้นขึ้นและสอดลำแกร่งที่แข็งปักเข้าร่องรักทีเดียวมิดด้ามอย่างแรง

ปัก!

"อื้ออ จุก"

"ซี้ดดดด"

จากนั้นหญิงสาวก็ขยับสะโพกขึ้นลงๆ อย่างรัวเร็ว จนเต้าหน้าอกใหญ่ของเธอสั่นกระเพื่อมไปตามแรงโยก ส่วนชายหนุ่มเขาใช้มือสากมือขยำก้อนหน้าอกใหญ่ของหญิงสาวอย่างแรง เพื่อช่วยเพิ่มอารมณ์ให้หญิงสาวมากขึ้น

ปัก! ปัก! ปัก!

"อ่าาาา / อืมมม" หญิงสาวขยับขึ้นลงได้ไม่นาน ทั้งคู่ก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกัน ก่อนที่หญิงสาวจะบดขยี้ร่องรักเข้าใส่ลำแกร่งหมุนเป็นวงสว่านสองสามรอบ ก่อนที่ร่างบางจะนอนทาบทับลงบนหน้าอกแกร่งอย่างหมดแรง ชายหนุ่มยิ้มกริ่มอย่างร้ายกาจ ก่อนจะลูบหลังบางเบาๆ และจับร่างบางนอนหงาย ก่อนที่เขาจะเริ่มบรรเลงศึกรักขึ้นอีกครั้ง

"อื้อออ...เหนื่อยแล้วว"

"หนูนอนเฉยๆ เลยครับ เดี๋ยวพี่ทำเอง พี่จะกระแทกหนูให้ถึงใจ จนหนูไม่อยากจากพี่ไปไหนเลย"