بيت / วัยรุ่น / สยบรักเขตคราม / บทที่ 2 ความสงบ

مشاركة

บทที่ 2 ความสงบ

last update تاريخ النشر: 2026-01-01 12:53:47

ภายในรถหรูที่กำลังวิ่งไปบนถนน พริมโรสที่รู้สึกแปลกๆ กระอักกระอ่วนกับความเงียบเริ่มทำลายมันด้วยประโยคชวนใจสั่น?

“ขอจับอันนั้นหน่อยได้มั้ยคะ”

“อะไรนะ?!” เขตครามอยากจะเบรครถให้หน้าทิ่มแต่ยังรักษาความนิ่งเอาไว้ได้

“ขอจับอันนั้นหน่อยได้มั้ยคะ” พริมโรสยังคงไม่หยุด ครั้งนี้ไม่พูดเฉยๆ แต่สายตากรุ่มกริ่มอ่านกินของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหน้าแดงเถือกที่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโมโหหรืออะไรกันแน่

“ทะลึ่งใหญ่แล้วพริมโรส” เสียงเข้มของคนตัวโตกว่าไม่ได้ทำให้พริมโรสรู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย เธอยังคงยิ้มหน้าระรื่นหรี่ตามองคนพี่อย่างหยอกเย้า “คิดอะไรอยู่คะ เนี่ย~ พริมกำลังขอจับมืออยู่นะคะ”

"…." สายตาพิฆาตที่ส่งไปให้ถูกตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มสดใสไม่มีความรู้สึกผิดใดๆ จากดวงตาใสแจ๋วคู่นี้ เขตครามหมดคำจะพูดไม่รู้จะด่าอะไรให้ยัยตัวแสบรู้สึกเจ็บแสบนอกจาก "กวนประสาท”

“เฮียครามอย่าหมกมุ่นซรี้~” พริมโรสพูดจบก็หัวเราะคิกคักชอบใจที่ได้เห็นสีหน้าอื่นๆ ของคนพี่

“ยัยเด็กบ้า!” ชายหนุ่มกัดฟัน เส้นประสาทเต้นตุบๆ

“คิกคิก! สรุปจับมือมั้ยคะ” มือเล็กแบออกเป็นสัญญาณว่าเธอกำลังรอเขาจับมืออยู่นะ

“ไม่” เขตครามปฏิเสธแบบไม่ลังเลเลย

“มือนิ่มนะคะ” นิ่มรึเปล่า… เอ๋~ พริมโรสพูดเอาบรรยากาศไปอย่างนั้น ไม่แน่ใจว่ามือลูกชาวสวนอย่างเธอจะนิ่มจริงแท้แค่ไหนกันแน่

“ไม่” เสียงเข้มยังคงปฏิเสธอย่างอดทน

“มือหอมนะคะ” อันนี้มั่นใจเพราะฉีดน้ำหอมทาครีมแล้วก่อนออกบ้าน หอมฟุ้งแน่นอน…มั้ง เมื่อกี้~ เหมือนจะหยิบอะไรต่ออะไรมาเยอะเหมือนกันนะ

“ไม่” เขตครามอาจจะต้องการยาพาราหรือสำลีอุดหู

“สะอาดนะคะ ล้างแล้ว” ว่าจบก็หยิบทิชชู่เปียกกลิ่นดอกไม้จากกระเป๋าขึ้นมาบรรจงเช็ดให้สะอาดเอี่ยม จะจีบผู้ชายก็ต้องเตรียมพร้อมนิดนึง

“ถ้าเธอยังไม่เลิกขอจับมือฉัน ฉันจะปล่อยเธอลงรถ “ พริมโรสยู่ปากใส่คนตัวโตอย่างไม่อยากจะยินยอมแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่อยากโดนปล่อยลงรถ

“ไม่จับก็ไม่จับ" หญิงสาวนิ่งคิดสักพักก่อนจะเปลี่ยนเรื่องใหม่ “งั้นเปิดเพลงมั้ยคะ”

“ไม่” เขตครามที่คิดว่ากำลังจะสงบแล้วถึงกับปวดงีบลามไปจนถึงท้ายทอย

“เพลงเพราะนะคะ” บรรยากาศในรถมันเงียบจนวังเวง เธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาชวนคนพี่คุยแล้วด้วยถึงแม้เขาจะไม่ค่อยตอบเธอก็เถอะ แต่ถ้าปล่อยให้เงียบไปเลยมันดูห่างเหินเหมือนเป็นคนอื่นนี่

“ไม่” แน่นอนว่าคนรักความสงบอย่างเขตครามต้องปฏิเสธแน่

“สากลดีมั้ยคะ” เผื่อคนพี่จะชอบ

“ไม่” น่าแปลกที่ถึงแม้จะรู้สึกรำคาญแต่เขากลับยังยอมตอบเธอออกไป โดยไม่มีการไล่หญิงสาวลงรถ

“งั้นเคป๊อป!” เคป๊อปก็ฟังดูดี ทีป๊อปก็น่าสนใจ

“ไม่” คิ้วเข้มเริ่มขมวดเข้าหากันจางๆ เริ่มมองหาอะไรมาอุดปากยัยเด็กพูดมาก

“แล้วจะทำอะไรดีละคะ” พริมโรสทิ้งตัวลงกับเบาะรถอย่างเซ็งจิต

“….” เขตครามส่ายหน้าให้กับท่าทางเหมือนคนหมดพลังงานของหญิงสาวอย่างระอาใจ และในความระอานั้นชายหนุ่มกลับไม่รู้ตัวเลยว่าตนกำลังแย้มรอยยิ้มหายากอยู่จางๆ รถยนต์หรูที่กำลังจอดติดไฟแดงเปิดกระจกหรู กวักมือเรียกคนขายโดนัทบนถนนให้หยุดเดิน

"ไม่ต้องทอน" แบงค์แดงถูกจ่ายออกไปไม่คิดรับเงินทอน ถุงขนมตกไปอยู่บนตักของคนที่มองตาปริบๆ มาตั้งแต่ที่คนพี่เริ่มลดกระจก

“ให้ถือหรอคะ” พริมโรสไม่คิดว่าคนพี่จะซื้อให้เธอกินแน่นอน

“กินเข้าไปแล้วช่วยเงียบสักสิบนาที”

“แรงมาก~ ก็แต่…ไม่มีปัญหาค่ะ แต๊งกิ้วที่รัก!” พริมโรสมอบรอยยิ้มพิมพ์ใจแสนน่ารัก ก่อนจะเริ่มกัดคำแรกจนแก้มตุ้ย

“ (;¬_¬) “

.

.

.

….

ไม่น่าเชื่อว่าโดนัทถุงเดียวจะทำให้พริมโรสเงียบได้ไปจนถึงคอนโด ก่อนลงรถคนตัวเล็กไม่ลืมหันไปมอบความบันเทิงให้คนพี่อีกหนึ่งกรุบก่อนจากลา

“พรุ่งนี้เจอกันนะคะ พริมจะตามไปจีบใหม่” วันนี้พอแค่นี้ก่อน เย็นนี้ก็คงจะไม่ว่างทักไปเพราะแบบนั้นหญิงสาวจึงใข้คำว่า ‘จีบใหม่ ‘ยังไงล่ะ

โอ๊ะ! แต่ถึงจะทักไปยังไงคนพี่ไม่ค่อยตอบอยู่ดี

“ไม่ต้องมา” (¬_¬メ)

“คิกคิก! คิดดูก่อน” ท่าทางของคนพี่ทำให้พริมโรสหัวเราะชอบใจใหญ่ เธอส่งจุ้บให้เขาหนึ่งทีก่อนจะลงจากรถ แน่นอนว่าเธอไม่ลืมบรรดาสัมภาระที่ตนซื้อมาจากห้าง คนพี่ก็แสนจะเป็นคนดีนอกจากจะมาส่งแล้วยกช่วยยกลงให้อีกต่างหาก แถมยังจ่ายเงินจ้างให้รปภ.ช่วยเธอยกของขึ้นไปอีกต่างหาก!

ประเสริฐขนาดนั้นเลยล่ะที่รักขาของน้องพริมเนี่ย~

“เฮียครามดีที่สุด! ขอบคุณนะคะ" ขอบคุณที่จริงใจมอบให้คนพี่อย่างน่ารักที่สุด

“พรุ่งนี้ฉันขี้เกียจฟังเธอบ่นสำออย” เขตครามตอบกลับเสียงเรียบนิ่งตามแบบของเขา แต่พริมโรสชินแล้ว

“ค่าาา~ “ (~ o ¯▽¯) ~ o

.

.

.

….

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 40 กอดอุ่นกว่าผ้าห่ม

    “เนาะๆ ไม่พูดแล้วๆ” พริมโรสก็เห็นด้วย เธอเปิดเรื่องใหม่ขึ้นมา “กินข้าวเสร็จไปอาบน้ำก่อนกูโคตรเหนียวอ่ะ” เหนียวแบบนี้นอนไม่ไหวแน่“สระหัวด้วยนะไม่ไหวหัวเหม็นกลิ่นกับข้าว” ใบหม่อนเห็นด้วยมากๆ“บรื้อออ~ ฝนตกแบบนี้ต้องหนาวแน่เลยอ่ะ” น้ำคงจะเย็นจัดจนถึงขั้วกระดูกเลยแหละ“ดีนะกูเอาผ้าห่มผืนหนามา อาบเสร็จก็มุดเข้าผ้าห่มเลย” ใบหม่อนคิดว่าจะหนาวแค่ไหนก็ทำหน้าขยาดแล้ว อยู่คอนโดอาบน้ำอุ่นทุกวัน ตายๆ แบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว“กูก็เอามาผืนใหญ่เหมือนกัน คืนนี้เย็นทั้งคืนแน่” พริมโรสดีจริงๆ ที่เชื่อเขตครามเอาผ้าห่มผืนหนามาหน่อย ไม่งั้นคงนอนหนาว“เอาจริงบรรยากาศแบบนี้แค่คิดว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ากูก็รู้สึกเหมือนถูกจับโยนลงน้ำเย็นแล้วอ่ะ อยากตื่นสายๆ ฟังเสียงฝน” ใบหม่อนแค่คิดก็เหมือนจะตายให้ได้ ถ้าบอกว่าพริมโรสขี้เกียจยังไง ใบหม่อนที่เป็นเพื่อนก็ขี้เกียจไม่ต่างกันแค่พริมโรสจะมากกว่านิดหน่อยเท่านั้น“ก็มาค่ายนี่หนา เดี๋ยวรอจบค่ายนี้ก่อนกูจะนอนให้เตียงยุบเลย” พริมโรสนึกถึงเตียงและตั้งมันเป็นโกรางวัลไว้ในใจ….หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งสองก็นั่งย่อยก่อนจะหยิบอุปกรณ์เพื่อไปอาบน้ำอาบท่า เป็นเวลากว่าทุ่มครึ่งแล

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 39 คิดถึง

    เวลาต่อมาหลังจากที่ได้ฟังรายละเอียดคร่าวๆ ทั้งหมดแล้วก็พบว่างานที่พวกเธอต้องทำจริงๆ เลยก็คือการทำข้าวกล่องวันล่ะ1,000กล่องและการแพ็คถุงยังชีพสำหรับแจกจ่ายจิตอาสาและประชาชนที่ประสบภัยในพื้นที่ ส่วนการไปมอบจะเป็นเรื่องของจิตอาสาและเจ้าหน้าที่ที่มีประสบการณ์พากันนั่งเรือหรือขี่เจ๊ตสกีเข้าไป จริงๆ หากมาช้ากว่านี้งานเหล่านี้ก็คงจะถูกเปลี่ยนเป็นงานช่วยล้างบ้านแทนแล้วล่ะพริมโรสเดินไปดูว่ามีวัตถุดิบอะไรบ้างก็เห็นผักและเนื้อมากมายก่ายกองเต็มคันรถที่พึ่งถูกส่งมาตามหลัง ซึ่งมีรุ่นพี่ที่ดูแลกิจกรรมจอดรถแวะซื้อของตั้งแต่ที่อยู่ในเมืองของตัวจังหวัดก่อนหน้านี้เหล่าชายฉกรรจ์ทั้งหลายจึงได้เดินมาช่วยกันยกวัตถุดิบลงจากรถให้กับเหล่าผู้หญิงได้ทำอาหารกันต่อไป ส่วนเหล่าชายหนุ่มส่วนมากที่ไม่รู้จะทำอะไรเดินไปช่วยเหล่าเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานลงพื้นที่อย่างไม่กลัวพริมโรสช่วยทุกคนหั่นผักหั่นหมูหูก็ฟังเสียงบ่นของใครบางคนหรือเสียงนินทาคนอื่นหรือแม้กระทั่งเสียงหัวเราะชอบใจ บางคนก็กำลังพูดเรื่องของคนอื่น บางคนก็เป็นลูกอิช่างแขวะ แขวะคนนั้นติคนนู้นไปทั่วเรื่องไม่ดีบางอย่างก็ถูกหยิบมาพูดกลางวงให้คนเชาเสียหน้า เธอก็เ

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 38 เหตุการณ์ไม่คาดคิด

    “ไม่ใช่ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แฟนเก่าเฮียคราม เธอไม่ได้สำคัญอะไร ก็แค่คนที่มีความทะเยอทะยานสูงและชอบสร้างข่าวลือเท่านั้น” พริมโรสแก้ต่างให้คนพี่ทันที เธอไม่ได้พูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนรับใช้ต่างๆใดๆ เพราะนี่อาจจะเป็นการดูถูกคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ทุกอาชีพมีศักดิ์ศรีคนเหมือนกัน “มันบอกน้องแบบนั้นหรอ?”“….” พริมโรสเงียบไป ฟังว่าเขาจะพูดอะไรอีก“แต่คนอื่นๆ ที่มาจากโรงเรียนเดียวกันกับมันไม่ได้รู้มาแบบนี้นะ ไม่เชื่อก็สืบดูน้องทำได้อยู่แล้ว “อย่าดูถูกความสงสัยและความเป็นนักสืบของผู้หญิงเชียว หึหึ“นี่! พี่อย่ามาปั่นเพื่อนหนูนะ ออกไปเลย!” ใบหม่อนที่พึ่งคิดเงินเสร็จรีบตามออกมาแล้วพูดขึ้นทันที เธอออกโรงปกป้องพริมโรสไว้ข้างหลังราวกับแม่ไก่“เก็บไปคิดดูนะ” เนวินไม่สนใจใบหม่อนสักนิด เขามองข้ามเธอไปแล้วพูดกับพริมโรสก่อนจะเดินออกไปพริมโรสที่ยังคงใจหวิวๆ อยู่ค่อยๆ กลับมามั่นคงในจิตใจเมื่อนึกถึงไวรัลคลิปในต๊อกต๊อกที่กำลังเป็นกระแสเมื่อสามสี่วันก่อนของผู้หญิงคนนั้นและความชัดเจนของคนพี่ที่ออกมาอธิบายพร้อมปาหลักฐานชัดเจนชนิดที่ไม่สนจะไว้หน้าใครของเขาเธอก็เบาใจลงของในมือที่คนอื่นซื้อให้เธอก็ไม่ได้ทิ้งแ

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 37 มีแฟนแล้ว

    สองวันต่อมา“พริมไปแล้วนะคะ” พริมโรสอ้อนกอดลาคนพี่ที่อุตส่าห์ตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อที่จะขับรถมาส่งกัน“ดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้มีแผลกลับมา “เขตครามกำชับหญิงสาว อยู่ด้วยกันมาอีกข้อที่เขาได้รู้ก็คือในบางครั้งพริมโรสก็ซุ่มซ่ามจนทำตัวเองเจ็บตัวอยู่บ่อยครั้ง อย่างเช่นการเดินเตะประตูหรือการใช้มีดที่ไม่ค่อยระวังของเธอ“ค่า จะดูแลตัวเองให้ดีเลยค่ะ เฮียก็ดูแลตัวเองนะอย่าโหมงานโหมเรียนหนัก พักผ่อนด้วย” พริมโรสก็กำชับคนพี่ด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน “ที่สำคัญบุหรี่ก็ลดๆ ลงบ้างนะคะ”“เฮียพยายามเลิกอยู่” เพราะรู้ว่าคนน้องไม่ชอบกลิ่นมัน เขาจึงพยายามมากที่จะเลิกสูบบุหรี่ที่สูบมาตั้งแต่ม.ปลาย พริมโรสไม่ได้บอกสักคำว่าเธอไม่ชอบแต่ท่าทางที่คนน้องมักจะเดินเลี่ยงกลิ่นบุหรี่ทุกครั้งของเธอทำให้เขาพอจับสังเกตได้“ดีค่ะ รักเฮียนะเจอกันอีกสามวันข้างหน้านะคะ คิดถึงพริมด้วยอย่าไปคิดถึงใคร” คนตัวเล็กเงยหน้ายิ้มหวานจากอกแกร่งที่ซบอยู่ จุ้บปลายคางสากไปหนึ่งทีก็จะผละออก แต่มีหรือคนตัวโตจะยอมเขามอบจูบแสนดูดดื่มให้เธอไปหนึ่งทีราวกับจะสูบวิญญานกันจึงยอมปล่อย พริมโรสที่ดูดจูบจนลิปหลุดก็บ่นอุบ “ก่อนออกมาแล้วจูบแล้วนี่นา ดูสิล

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 36 ความสุขของเขตคราม

    หลายวันต่อมา“โอ๊ยยย~ เฮียพริมเจ็บไปหมดแล้ว เบาๆ หน่อยค่ะ” เสียงโอดโอยของคนตัวเล็กที่ดูจะเกินจริงไปบ้างเรียกความเอ็นดูจากเขตครามได้ไม่ยาก เขาค่อยๆ ผ่อนแรงแล้วบีบนวดปลีน่องเรียวของเธออย่างใจเย็น“เฮียว่าพริมควรออกกำลังกายบ้างนะ ดูสิเอ็นตึงหมดแล้ว” เขตครามพูดเสียงนิ่งในแบบของเขา แต่แววตาไม่ปกปิดความหวังดีที่มีให้คนน้อง“พริมเจ็บๆ เบาก่อนค่ะ” พริมโรสไม่ได้ปฏิเสธหรือรับปาก เธอทำได้แค่ร้องโอดครวญที่โดนกดเส้นเท่านั้น“รอหายเจ็บเฮียพาไปใหม่” พาไปในที่นี่หมายถึงพาไปวิ่งนั้นเอง สาเหตุที่พริมโรสมีสภาพนอนตายแบบนี้เป็นเพราะก่อนหน้านี้โดนคนพี่ลากไปออกกำลังกายมาด้วยการวิ่งจ็อกกิงที่สวนสาธารณะมา เพียงรอบเดียวเท่านั้นก็ทำเอาคนไม่ออกกำลังกินแล้วนอนอย่างพริมโรสหอบจนหายใจไม่ทันแล้ว“อ๊าาา!! ยังจะไปอีกหรอคะ!!!” หญิงสาวร้องขึ้นเสียงหลงเมื่อคนพี่กดโอนเส้นที่ตึงเข้าเต็มๆ“จะได้แข็งแรงนะพริม ไม่ต้องออกทุกวันก็ได้แต่ออกบ้างเพื่อสุขภาพ” เขตครามมีแต่ความหวังดี เขามองเธอกินแล้วนอนกินแล้วนอนมาหลายวัน คิดว่าเป็นแบบนี้ต่อไปสุขภาพของหญิงสาวคงไม่ดีแน่จึงลากเธอลงจากเตียงแล้วเปลี่ยนชุดไปออกกำลังกายกัน“ค่าๆ พริมรู้” พร

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 35 จัดการระเบิดเวลา

    “ไม่จริง! ครามโกหกเพราะอยากเอาใจมันใช่มั้ย! ครามคงเอาใจมันมากสินะ ถึงขนาดเอาเตียงเข้ามาในห้องทำงาน! นอกจากสวยแล้วมันมีอะไรดีกว่าด้ายหรอ ด้ายโตมากับครามนะ” เส้นด้ายพูด สายตาของเธอแทบจะเลื่อนลอยเพราะถูกตีหัวด้วยความจริงซ้ำๆ ความจริงที่เธอเลือกที่จะปฏิเสธและสร้างเหตุผลเข้าข้างตัวเองเสมอมา“พริมดีกว่าเธอทุกอย่าง จะพูดให้ถูกคือเธอโตมาบนบ้านของฉันในฐานะลูกคนงานเธอสนิทกับเลอา แต่ไม่ได้สนิทหรือโตมากับฉัน! เข้าใจใหม่ด้วย!” เขตครามเริ่มหมดความอดทนจะพูดต่อ เขาพูดตรงและจี้ใจดำปมด้อยของเส้นด้ายเข้าอย่างจังโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไป!เขตครามแค่พูดตรง! และพูดจริง! รับไม่ได้ก็ตายไปเลยก็ได้“เลียม!” เขาหันไปเรียกเลขา เลียมก็เข้าใจทันทีอย่างรู้ใจเจ้านาย “ผมเรียกการ์ดเรียบร้อยแล้วครับ”“ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไป เธอพูดอะไรก็ไม่ต้องเก็บมาใส่หัว แล้วก็สืบเรื่องนี้ใครเป็นคนปล่อยให้เธอขึ้นมา แล้วใครเป็นคนส่งข่าวให้เธอ!” เขตครามโกรธมากที่ในบริษัทมีคนเลี้ยงไม่เชื่อง เขากำลังจะเชือดไก่ให้ลิงดูเป็นตัวอย่างสำหรับคนที่ไม่ซื่อสัตย์ ไม่มีทางเลยที่จะไม่มีไม่ไปส่งข่าวให้ผู้หญิงคนนี้ เธอถึงถึงได้รู้ว่าเขาเข้าบริษัท“ไม่นะคราม!

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 18/2 จูบแค่นี้ก่อน

    09:30น.วันต่อมา“อยากไปไหนล่ะ” เขตครามที่วันนี้ดูจะแต่งตัวแปลกตาไปจากปกติที่เคยเห็นเอ่ยถามคนตัวเล็กที่พึ่งขึ้นรถมา โทนการแต่งตัวของเขาในวันนี้ไม่เหมือนทุกวัน มีความสบาย สะอาดและอบอุ่นเสื้อผ้าสีอ่อน ดูแปลกตาจากเสื้อผ้าสีเข้มของเขากว่าทุกวัน“อยากไปวัดก่อนค่ะ” พริมโรสยิ้มระรื่นหวานไปทั้งตัว วันนี้เธ

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 18/1 จูบแค่นี้ก่อน

    19:00น.“เฮีย” ภายในรถคันหรูขณะนี้เป็นเวลาย่ำค่ำแล้ว กว่าพริมโรสจะสลัดทุกอย่างแล้วปลีกตัวออกมาได้ก็เล่นเอาพระอาทิตย์ตกแล้ว พอถึงคอนโดก่อนลงรถเธอก็หันไปเรียกชายหนุ่มตัวโตที่อุตส่าห์รอขับรถมาส่งที่คอนโด ถึงจะเป็นการมาส่งที่เธออ้อนขอก็เถอะ “อืม” เขตครามเลิกคิ้วหันมองคนตัวเล็กกว่า“วันนี้พริมชนะแล้วนะ

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 17/2 ความสวยเป็นเหตุ

    ตัดไปที่หน้าเวทีเขตครามที่เห็นว่าคนน้องเข้าไปรวมกันคนอื่นๆ แล้วก็หันไปมองหน้าเนวินนิ่งๆ ด้วยอารมณ์ยากจะคาดเดา ก่อนจะจากไปเขาพูดเสียงเรียบใส่หน้าที่เรียบตึงของอีกฝ่ายไม่ต่างกัน"อย่ามายุ่งกับผู้หญิงของกู" ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเย็นและราบเรียบเนวินเลิกคิ้วแล้วแสยะยิ้มออกมา เขาให้คนสืบด่วนมาแล้ว "มึงกับน

  • สยบรักเขตคราม   บทที่ 17 ความสวยเป็นเหตุ

    มาถึงช่วงสุดท้ายของการแข่งขัน ดาวเดือนจากคณะต่างๆ ที่เข้ารอบยืนเรียงกันหน้าเวทีเพื่อที่จะรอรับคะแนนโหวตดอกกุหลาบแดงจากกองเชียร์ของแต่ละคน ซึ่งกุหลาบแดงหนึ่งดอกจะมีค่าเท่ากับหนึ่งแต้ม พอพิธีกรให้สัญญาณผู้คนก็เริ่มกรูกันเข้ามาบริเวณหน้าเวทีจนเต็มบริเวณอัดแน่นกันจนไม่มีทางเดิน พริมโรสรับดอกไม้จนเต็มอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status