Share

บทที่ 19 [2/2]

last update Tanggal publikasi: 2026-09-15 17:47:42

“ฟ้า” วายุมองตาม

“อะไร?” เธอหยุด แต่ไม่หันกลับมา

“เราเป็นแค่คู่นอน” คำพูดนั้นชัดเจนแฝงไปด้วยความเย็
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 20 [2/2]

    “เฮ้ยไอ้คุณชาย จะไปไหนวะ?” ฟงถาม“มีธุระ”“ธุระอะไรของมึง?”“เรื่องของกู” เขาตอบเสร็จก็เดินออกไปทันที“วายุเป็นอะไรหรือเปล่า?”เพียงฟ้าหันมองตามแผ่นหลังของวายุที่ค่อย ๆ ห่างออกไป เหนือฟ้ากระชับแขนรอบไหล่เธอเล็กน้อย สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นไม่พอใจเมื่อเห็นวายุเดินหนีไป“มันก็เป็นแบบนั้นแหละ อย่าไปสนใจ”“แต่ช่วงนี้เขาดูเงียบ ๆ นะ”“มันก็เงียบมาตลอด”“ไม่เหมือนกันสักหน่อย”เพียงฟ้าพูดด้วยความเป็นห่วง สำหรับเธอวายุคือเพื่อนที่อยู่ด้วยกันมานาน เป็นหนึ่งในคนที่คอยปกป้องและดูแลเธอเสมอ แม้จะไม่ค่อยแสดงออกเหมือนคนอื่นเมื่อเห็นท่าทีกังวลและใบหน้าหงอย ๆ ของเพียงฟ้า เฟยก็ลอบถอนหายใจออกมา ก่อนจะหันไปมองทิศทางที่วายุเดินจากไป“เดี๋ยวเฟยตามไปดูมันเอง”“มึงจะตามมันไปทำไม?” เหนือฟ้าเลิกคิ้ว“กลัวมันไปต่อยใคร”“ถ้ามันต่อยใครจริงก็สมควรโดนต่อยกลับ”เฟยไม่ได้ตอบ เขาเพียงลุกขึ้นแล้วเก็บชีทเรียนใส่กระเป๋า เดินตามหลังวายุไปอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งเห็นชายหนุ่มหยุดอยู่บริเวณทางเดินด้านหลังอาคารวายุยืนพิงกำแพงพลางล้วงมือทั้งสองข้างในกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นเล็กน้อยจับจ้องไปยังท้องฟ้าที่มีเมฆก้อนโตลอย

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 20 [1/2]

    แสงแดดยามบ่ายทอดผ่านกิ่งไม้ลงมาที่ลานคณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงหัวเราะของเพียงฟ้าดังคลอไปกับเสียงผู้คนที่เดินผ่านไปมา ความสดใสของเธอสว่างจ้าเสียจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม โดยเฉพาะกับเหนือฟ้าที่กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้มองแฟนสาวอย่างสบายอารมณ์“อร่อยเลยดิ”เสียงทุ้มของเหนือฟ้าดังขึ้น ในขณะที่เขาเอื้อมมือไปหยิบขนมชิ้นหนึ่งจากกล่องของเธอ เพียงเท่านั้นก็ทำให้เพียงฟ้าหันขวับกลับไปมองทันที“นั่นของเค้านะ!”“รู้”“รู้แล้วยังจะหยิบอีกเหรอ”“ขนมเมียก็เหมือนขนมผัวนั่นแหละ”คำพูดนั้นมาพร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทของเหนือฟ้า เขาหยิบขนมเข้าปากอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะยื่นมือไปขยี้ศีรษะของเธอเบา ๆ จนผมที่เพิ่งจัดทรงมาอย่างดีฟูขึ้นเล็กน้อย ราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังขู่ฟ่อ“เหนือฟ้า!” เพียงฟ้าร้องเสียงหลง พลางยกมือขึ้นปัดมือเขา “ผมเค้ายุ่งหมดแล้ว”“ยุ่งนิดเดียวเอง”“นิดเดียวบ้านเหนือสิ!”“เดี๋ยวนี้ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่” เขาว่าพลางยกมือบีบแก้มของเธอจนปากจู๋“ใครใช้ให้เหนือชอบแกล้งเค้าล่ะ!”เสียงเถียงกันของทั้งคู่ทำให้ฟงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาทำท่าจะถ่ายรูป ในขณะที่เฟยนั่งอ่านชีทเ

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 19 [2/2]

    “ฟ้า” วายุมองตาม“อะไร?” เธอหยุด แต่ไม่หันกลับมา“เราเป็นแค่คู่นอน” คำพูดนั้นชัดเจนแฝงไปด้วยความเย็นชา และไม่มีพื้นที่ให้ตีความเป็นอย่างอื่น “เธอเองก็ตกลงตั้งแต่แรก”“ฟ้ารู้...” ฟ้ากำสายกระเป๋าแน่น“ถ้าเธอเริ่มรู้สึกมากกว่านั้น เราควรหยุด”“ฟ้าไม่ได้บอกสักหน่อยว่ารักยุ”น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงบนแก้มของฟ้า แต่เธอรีบเช็ดมันออกอย่างหงุดหงิด และพยายามโกหกออกมาหน้าตาเฉย“ฟ้าไม่รู้ว่ายุกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าไม่อยากให้อยู่ ฟ้าก็จะกลับ”ฟ้าพูดทิ้งท้ายไว้ด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะเดินไปที่ประตูพลางแอบชำเลืองมองเขาเล็กน้อย หวังว่าเขาจะรั้งเธอไว้บ้าง ทว่าครั้งนี้วายุกลับไม่คิดจะรั้งเธอไว้แม้แต่น้อยวายุมองแผ่นหลังบางของฟ้าที่เดินฟึดฟัดออกไป เพราะเขาไม่ได้ตามไปง้ออย่างที่เธอคาดไว้ ทันทีที่ประตูถูกปิดลงความเงียบพลันเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง วายุยังคงยืนอยู่ที่เดิมมองประตูบานนั้นนิ่ง ๆ เขาไม่มีความรู้สึกอยากตามไป ไม่มีความรู้สึกเสียใจที่ปล่อยเธอกลับแต่กลับมีภาพของใครอีกคนชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆเพียงฟ้า...เขานึกถึงเธออีกแล้ว“แม่งเอ๊ย...”วายุแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างสมเพชตัวเอง เขาเดินกลับไปทิ้งตัวลงบนโซฟา มือ

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 19 [1/2]

    ยามค่ำคืนอันมืดมิด เสียงสายฝนกระหน่ำโปรยปรายลงมา ท่ามกลางแสงไฟจากตึกสูงตระหง่านรอบทิศ ภายในห้องโถงของเพนท์เฮ้าส์ส่วนตัวแห่งหนึ่ง วายุนั่งอยู่บนโซฟาพลางทอดสายตาออกไปอย่างไร้จุดหมายภาพของเพียงฟ้ายังคงวนเวียนอยู่ภายในหัวของเขา ใบหน้ากลมใสที่มักจะยิ้มกว้างเวลาได้กินของอร่อย ดวงตาคู่โตที่มักเป็นประกายเมื่อพูดเรื่องเรียน เสียงบ่นเล็ก ๆ เวลาโดนเขาแย่งขนม หรือเวลาที่อากาศเย็นแล้วเจ้าตัวมักจะดึงแขนเสื้อคลุมมือจนเหลือเพียงปลายนิ้วและชัดที่สุดคือสีหน้าของเธอในตอนที่อยู่กับเหนือฟ้า รอยยิ้มแสนหวานที่เคยมีให้เขา ตอนนี้มันกลับค่อย ๆ จางลงและแบ่งไปให้ชายอีกคนแทนวายุหลับตาลงช้า ๆ กรามถูกขบแน่นโดยไม่รู้ตัว เขายังไม่เข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจว่าทำไมแค่เห็นเหนือฟ้าอยู่กับเพียงฟ้า เขาถึงได้รู้สึกเหมือนมีบางอย่างหนักอึ้งอยู่ในอกทั้งที่เหนือฟ้ากับเพียงฟ้าคบกันแล้ว ทั้งที่มันควรเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งที่เธอเป็นเพื่อนของเขาเพื่อน...คำเดิม ๆ ที่เคยฟังแล้วไม่รู้สึกอะไร แต่ช่วงหลังกลับฟังแล้วหงุดหงิดอย่างไม่มีเหตุผล วายุถอนหายใจยาว ก่อนจะยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆเขาต้องหยุดคิดเรื่องนี้ได้แล้ว เพียงฟ้ามีแฟนและเขาไม่

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 18 [2/2]

    หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปจนกระทั่งเพียงฟ้าขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ส่วนสองแฝดก็ขอตัวไปทำธุระเช่นเดียวกัน ทิ้งไว้ให้วายุต้องจำใจนั่งร่วมโต๊ะกับเหนือฟ้าตามลำพัง“เรื่องวันนั้นกูยังไม่ได้ถามมึง” เหนือฟ้าเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ“ไม่ต้องถาม”“ทำไม?”“ไม่มีอะไร” วายุตอบเสียงเรียบ “กูแค่โมโห”“มีอะไรก็พูด อย่าทำตัวเป็นเด็กอนุบาล”“…”สิ้นเสียงของเหนือฟ้าก็ทำเอาวายุเงียบไปทันที เขาไม่มีอะไรจะเถียงหรือแย้งอีกฝ่าย เพราะในตอนนี้เขาเองก็ยังหาเหตุผลมาประกอบไม่ได้หรือบางทีจริง ๆ แล้วเขาแค่ไม่อยากพูดกันแน่ เพราะถ้าพูดออกไป วายุอาจต้องยอมรับว่าตัวเองรู้สึกมากกว่าที่ควร“ช่างมันเถอะ”“เออ”เหนือฟ้าจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอนหลังเช่นเดิม ไม่มีใครพูดอะไรอีก มีเพียงความตึงเครียดที่ยังคงอยู่ จวบจนกระทั่งเพียงฟ้ากลับมาพร้อมรอยยิ้ม สถานการณ์จึงผ่อนคลายลงมาบ้างแต่ไม่ทั้งหมดหลังจากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปตอนบ่ายของวัน กลุ่มเมฆสีเทาคลืบคลานปกคลุมท้องฟ้าจนไร้แสงอาทิตย์ สายฝนค่อย ๆ โปรยลงมาจวบจนกระทั่งตกลงมาห่าใหญ่อย่างไม่ทันตั้งตัว หลังเลิกคลาสนักศึกษาหลายคนทยอยออกจากอาคารพร้อมร่มในมือแต่ทว่าเพียงฟ้ากลับยังยืนอยู่ใต้ชาย

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 18 [1/2]

    สามวันหลังจากเหตุการณ์ในห้องของเพียงฟ้า บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยยังคงดำเนินไปตามปกติ แต่สำหรับคนห้าคนที่เคยนั่งอยู่ด้วยกันแทบทุกวัน กลับรู้สึกได้ถึงบรรยากาศแสนอึดอัดได้เป็นอย่างดีโดยเฉพาะคนที่เป็นต้นเหตุอย่างวายุ ชายหนุ่มนั่งอยู่ปลายโต๊ะประจำของกลุ่มตั้งแต่เช้า เสื้อช็อปวิศวกรรมสีเข้มถูกสวมทับเสื้อนักศึกษาดูเย็นเยียบเข้ากับบุคลิกของเขา ใบหน้ายังคงนิ่งสนิทในขณะที่ปรายดวงตาคู่คมจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์อย่างไม่แสดงอารมณ์ทว่าโทรศัพท์ในมือกลับไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ เขาเปิดแชตของฟ้าที่ส่งข้อความมาออดอ้อนไม่หยุด แต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นก็พลันปิดลงอย่างรำคาญ แล้วเปลี่ยนไปไถฟีดโซเชียลแทนเขาเลื่อนผ่านไปสองสามครั้งก็ตัดสินใจปิดหน้าจอลง เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรอยู่ในหัวเลยนอกจากเหตุการณ์เมื่อสามวันก่อน ภาพประตูห้องที่เปิดออกโดยมีเหนือฟ้ายืนอยู่ในสภาพนั้น และภาพของเพียงฟ้าที่นอนหลับอยู่บนเตียงยับยู่ยี่เพียงเท่านั้นก็ทำให้ความรู้สึกมากมายพุ่งขึ้นมาในอกจนเขาแทบไม่ทันตั้งตัว…รู้ตัวอีกทีหมัดของเขาก็พุ่งออกไปเสียแล้ว เสียงกระแทกของหมัดกับใบหน้าของเหนือฟ้ายังคงดังอยู่ในหูวันนั้นพวกเขาเกือบจะต่อยกันให้ตายไปข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status