ตอนที่ 4.2 เหมือนตายแล้วเกิดใหม่

เจียงหลงเจินสูดลมหายใจเข้าปอด ข่มกลั้นความเสียใจเอาไว้ภายใน ความรู้สึกของหมู่ตานในยามนี้นางย่อมเข้าใจดีที่สุด

" นางตายแล้ว " เจียงหลงเจินพูดเสียงสั่น " นางตายในกองเพลิง ศพของนางข้าให้คนจัดพิธีและนำไปฝังไว้ในสุสานของสกุลอู๋เรียบร้อยแล้ว "

ร่างบอบบางทรุดลงบนพื้นอย่างอ่อนแรง น้ำตาแห่งความโศกเศร้าเสียใจหลั่งไหลออกมาเป็นสาย มือเรียวทุบอกตนเองรู้สึกเหมือนกำลังหายใจไม่ออก ทุกอย่างหนักอึ้งประหนึ่งมีก้อนหินหนักมากดทับ

" แฮ่ก! "

" ทำใจดีๆ เอาไว้ ถ้าเจ้าหายดีแล้ว ข้าจะให้คนพาไปหานาง "

" ไม่!"

หมู่ตานปฏิเสธเสียงดังลั่น นางจะมีหน้าไปพบแม่สามีได้อย่างไร ในเมื่อนางช่วยอีกฝ่ายออกมาไม่ได้ หากตอนนั้นนางไม่หมดสติไปก่อน นางก็คง...

ไม่สิ! ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดของนาง แต่เป็นเพราะอู๋ซานต่างหาก ถ้าไม่ใช่เพราะคนอกตัญญูผู้นั้น ท่านแม่ก็คงไม่ตาย

เพราะความโกรธจัดทำให้เลือดลมสูบฉีด อุณหภูมิในร่างกายพุ่งสูง ร่างเล็กปรับตัวไม่ทันจึงหมดสติไปอีกครั้ง

" หมู่ตาน " เจียงหลงเจินเขย่าร่างที่หมดสติ นางรีบสั่งให้บ่าวรับใช้เข้ามาอุ้มร่างหมู่ตานไปนอนบนเตียง

ข่าวการตายของเซี่ยปิงฉาง เจียงหลงเจินยังไม่ประกาศออกไป มีคนรู้เรื่องนี้แค่ไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งทุกคนล้วนเป็นคนของนางจึงปิดปากกันง่าย

นางกะว่าจะแจ้งเรื่องนี้ให้คนสกุลเซี่ยรับทราบหลังนางกลับไปเมืองหลวง แต่ถึงไม่แจ้งคนพวกนั้นก็คงไม่ทุกข์ร้อนกับการสูญเสียในครั้งนี้ ด้วยพวกเขาไม่เคยมองเซี่ยปิงฉางเป็นคนในครอบครัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว....

สองวันผ่านไป

หมู่ตานขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นางกลับสงบนิ่งไม่ร้องโวยวายเหมือนก่อนหน้า เรื่องที่เซี่ยปิงฉางตายระหว่างคลอดนางก็ทราบแล้ว

ร่างเล็กประคองร่างกายบอบช้ำมาที่ห้องที่มีเสียงเด็กร้อง หมู่ตานเดินเข้าไปในห้องนั้น เห็นเปลเด็กที่ทำจากไม้ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง มีแม่นมคอยอุ้มปลอบประโลมเด็กเล็ก กระนั้นเสียงร้องก็ไม่ยอมสงบลง

หมู่ตานเดินไปนั่งที่ตั่งยาว พลางเอ่ยกับแม่นมผู้นั้นว่า

" ข้าขออุ้มเขาได้หรือไม่ " ได้ยินว่าเซี่ยปิงฉางคลอดบุตรชายออกมา ซึ่งมีร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ดี

แม่นมลังเล เพราะกลัวหมู่ตานจะเจ็บแผล ถึงแม้อีกฝ่ายลุกเดินเหินได้แล้ว ทว่าใบหน้าและริมฝีปากกลับซีดขาว ดูอ่อนแรงจนนางอดเป็นห่วงไม่ได้

หญิงสาวเข้าใจถึงความกังวลของอีกฝ่ายดี นางจึงฝืนยิ้ม และเอ่ย " ไม่เป็นไร ข้าอุ้มไหวเจ้าค่ะ "

ในเมื่ออีกฝ่ายยืนยันเช่นนั้น แม่นมก็อ่อนใจ เดินเข้าไปมอบเด็กทารกใส่อ้อมแขนของอีกฝ่าย

ใบหน้าซีดเซียวก้มมองทารกน้อยในอ้อมแขน ดวงตาของทั้งสองสบประสานกัน เสียงร้องไห้งอแงพลันลดเบาลง

" เจ้าร้องไห้เพราะคิดถึงแม่ของเจ้างั้นหรือ " หมู่ตานพูดกับเด็กที่เพิ่งเกิดได้แค่ไม่กี่วัน

" สงสัยคุณชายน้อยจะชอบท่านนะเจ้าคะ " แม่นมที่เจียงหลงเจินจ้างมาให้นมทารกน้อยพูดขึ้น

หมู่ตานคลี่ยิ้มจางๆ นางก็เคยวาดฝันว่าอยากมีบุตรสักคนอยู่เหมือนกัน แต่ที่ผ่านมาอู๋ซานกลับบังคับให้นางดื่มน้ำแกงคุมกำเนิดบุตรอยู่ตลอด เขาอ้างเหตุผลว่าไม่อยากมีบุตรในตอนนี้ เอาไว้รอให้เขาได้รับตำแหน่งเป็นขุนนางแล้วค่อยมีก็ยังไม่สาย

ซึ่งนั่นก็เป็นแค่คำลวงของชายชั่วผู้หนึ่ง เขาไม่อยากมีลูกกับนาง เพราะกลัวนางกับลูกจะขัดขวางความเจริญรุ่งเรืองของเขาต่างหาก

" เช่นนั้นจากนี้ ข้าจะมาช่วยท่านเลี้ยงเขาก็แล้วกัน "

ไหนๆ ในฝันเซี่ยปิงฉางก็ฝากฝังให้ดูแลบุตรให้แล้ว เช่นนั้นจากนี้นางจะทำเหมือนว่าเด็กคนนี้เป็นบุตรของนางก็แล้วกัน

หลังทารกน้อยหลับไป หมู่ตานก็ไปหาเจียงหลงเจินที่กำลังนั่งจิบชาทำหน้าเศร้าอยู่บนศาลาพักร้อนในสวน พออีกฝ่ายเห็นนางก็รีบร้อนเข้ามาช่วยพยุง

" เหตุใดเจ้าไม่พักอยู่ในห้องเล่า "

" ข้ามีเรื่องจะพูดกับท่านเจ้าค่ะ "

หลายวันมานี้ นางครุ่นคิดหาวิธีเอาคืนอู๋ซานทุกสารพัดวิธี และตั้งใจว่าจะไม่ไปกราบหลุมศพแม่สามี จนกว่าจะได้ชำระแค้นอู๋ซานและลากอีกฝ่ายมากราบขอขมาต่อมารดาให้ได้

" เรื่องอะไรงั้นรึ?" เจียงหลงเจินถาม หลังขึ้นมานั่งบนศาลาแล้ว

" ท่านต้องการเอาคืนคนสกุลเซี่ยแทนคุณหนูปิงฉางหรือไม่เจ้าคะ " หมู่ตานไม่อ้อมค้อม นางรีบถามตรงประเด็นทันที

ทั่วปฐพีนี้ไม่มีผู้ใดแค้นคนสกุลเซี่ยเท่าเจียงหลงเจินอีกแล้ว

" อยากสิ! ข้าอยากทำให้พวกมันตายทั้งเป็นเหมือนกับพี่สาวและหลานสาวของข้าเป็น " สีหน้าของเจียงหลงเจินฉายชัดว่าแค้นเคืองคนพวกนี้มากแค่ไหน มือทั้งสองข้างกำแน่น ดวงตาวาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะ

หมู่ตานคลี่ยิ้มน้อยๆ " เช่นนั้นท่านยินดีทำตามวิธีการของข้าหรือไม่ แม้มันจะเสี่ยงไปหน่อย แต่ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้ท่านกับคุณชายน้อยเดือดร้อนแน่นอน "

" ข้ายินดี "

เจียงหลงเจินไม่เสียเวลาคิดนาน เพราะไม่ใช่แค่หมู่ตานที่คิดหาวิธีเอาคืนคนพวกนั้น นางเองก็คิดหาวิธีอยู่ทุกวี่ทุกวันเช่นกัน

" เช่นนั้นรออีกสี่เดือน พวกเราค่อยเริ่มแผนการกันเถอะ "

ระหว่างนี้นางจะไปคิดหาวิธีทำให้แผนการรัดกุมมากขึ้น เพื่อไม่ให้มีความเสี่ยงจนคนรอบข้างพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย