บทที่ 1

สวมร่างพลิกชะตาคุณหนูที่แสนอ่อนแอ

01 : สวมร่างพลิกชะตา

กุบกับ ๆ

“พวกเจ้าเดินให้มันเร็ว ๆ เข้าสิ ชักช้ากันอยู่ได้ พวกข้าเหนื่อยรู้บ้างไหม!”

“พวกข้าเดินไม่ไหวแล้ว ขอพักสักครู่ได้หรือไม่”

“ไม่ได้!! หนทางข้างหน้ายังอีกยางไกลอย่ามัวแต่โอเอ้ รีบเดินเร็วเข้าสิ ไม่อย่างนั้นข้าจะเฆี่ยนพวกเจ้าให้หลังลายซะ!”

เสียงของคนหลายคนรวมกับเสียงเท้าของม้าดังเข้ามาโสตประสาทของ ‘เหวินชิงเหยา’ ที่ตอนนี้นอนสลบไสลไม่ได้สติโดยไม่ทราบสาเหตุมา 7 วันแล้ว

แรกเริ่มคือตระกูลเหวิน ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ในแคว้นฉี ได้รับพระราชโองการเนรเทศคนตระกูลทั้งตระกูลไปทางเหนือของแคว้น เนื่องจากจับได้ว่าตระกูลเหวินทุจริต

ทั้งการรับสินบนจากขุนนาง เรื่องลักลอบการขายเกลือซึ่งผิดกฎหมายบ้านเมือง

และเรื่องที่ใหญ่ที่สุด คือมีหลักฐานว่า ‘เหวินซ่งหยาง’ รองแม่ทัพแดนใต้แอบติดต่อสื่อสารกับทหารนอกแคว้น ซึ่งเป็นภัยต่อราชสำนักอย่างยิ่ง เรื่องนี้ใช้เวลาไต่สวนไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็ได้ข้อสรุปว่าตระกูลเหวินกระทำผิดจริงราวกับมีการวางแผนไว้แต่เนิ่น ๆ เพราะการไต่สวนข้อมูลจริงเท็จ ไม่มีทางเสร็จได้ภายในหนึ่งสัปดาห์แน่นอน

โทษของตระกูลเหวินคือเนรเทศทั้งตระกูล ทว่ามีเพียงเหวินซ่งหยางเท่านั้นที่มีคำสั่งจำคุกรอวันประหาร!!

ตระกูลเหวินที่เคยยิ่งใหญ่ ถูกโค่นล้มภายในคืนเดียว เป็นที่โจษจันกันทั่วเมือง บางคนไม่เชื่อว่าตระกูลมหาอำนาจที่เคยรับตำแหน่งราชครู โดยเฉพาะรองแม่ทัพเหวินที่คอยปกป้องแว่นแคว้นมาเนิ่นนานจะกล้าทำผิดจริง

และใช่...คนทั้งตระกูลเหวินก็ไม่เชื่อเฉกเช่นกัน

แต่ไหนแต่ไรเหวินซ่งหยางนั้นทำงานด้วยความตั้งใจถวายชีวิต จากลูกและภรรยาไปประจำชายแดนใต้หลายปี จู่ ๆ กลับมาก็มีข่าวกบฎ บางคนคิดรอบคอบหน่อยจึงมองว่าเรื่องนี้ผิดปกติอย่างยิ่ง...

อาจเป็นแผนของทางราชสำนักที่จงใจใส่ร้ายรองแม่ทัพเพื่อลดทอนอำนาจตระกูลเหวินลงก็เป็นได้

มีหลายคนคิดเช่นนั้น แต่ไม่มีใครกล้าพูด

ขณะที่โดนราชโองการลงดาบ เป็นช่วงที่เหวินชิงเหยาป่วยหนัก เด็กน้อยวัย 15 หนาวหลับไม่ได้สติมาหลายคืน ต่อมาครอบครัวโดนเนรเทศ จึงจำต้องอุ้มเด็กน้อยที่สลบขึ้นรถม้าด้วย ยังดีที่ราชสำนักมีรถม้าให้จำนวน 3 คัน

เป็นรถม้าของครอบครัวเหวินชิงเหยา 1 คัน

แต่ไหนรถม้าจำนวนสามคันจะเพียงพอกับคนในตระกูลนับร้อยคนเล่า!

พรึ่บ!

เหวินชิงเหยาลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากที่ความทรงจำของร่างเดิมผสานรวมกัน ดวงตากลมโตมองไปรอบ ๆ พบว่ามีสตรีคนหนึ่งนั่งหลับพร้อมกอดเด็กน้อยวัย 5 ขวบไว้ในอ้อมแขน

“ท่านแม่”

“เหยาเหยา ลูกแม่ตื่นแล้วหรือ!”

“ข้าตื่นได้สักพักแล้ว แต่ข้าลืมตาไม่ขึ้น”

ร่างเล็กลุกขึ้นช้า ๆ มารดารีบเข้ามาประคอง น้ำตานางคลอหน่วยดีใจที่บุตรสาวฟื้น ตั้งแต่ที่บุตรสาวไม่ได้สตินางก็แทบไม่ได้กินได้นอน อีกทั้งยังโดนเนรเทศออกนอกเมือง สามีต้องรอรับโทษประหาร บุตรชายคนโตยังได้รับโอสถสลายพลังปราณ

เรื่องราวเลวร้ายประเดประดังเข้ามาในคราเดียวจนรับไม่ไหว ‘เหวินชิงอวี่’ แทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ทว่านางต้องตั้งสติเนื่องจากยังมีบุตรสาวที่ป่วยอย่างไร้สาเหตุ และบุตรชายคนเล็ก ‘เหวินเสี่ยวอี้’ ที่ยังเด็กมาก

นางต้องเป็นที่พึ่งให้ลูก ๆ

ถ้าไม่ติดว่ายังมีลูก...นางคงกลั้นใจตายรอสามีไปแล้ว

“เจ็บตรงไหนบ้างหรือไม่เหยาเหยา หลับไปตั้งหลายวัน แม่เป็นห่วงแทบแย่”

“ไม่เจ็บเจ้าค่ะ ข้าหายดีแล้วท่านแม่ ตอนที่ข้าหลับไปราวกับดวงจิตของข้าได้ฟื้นฟู พอตื่นมาอีกทีก็เหมือนได้เกิดใหม่เลยเจ้าค่ะ”

เหวินชิงเหยาเอ่ยเสียงเรียบ มารดามองใบหน้าบุตรสาวแล้วขมวดคิ้วมุ่น แววตาของบุตรสาวแปรเปลี่ยนไปหรือไม่นะ? จากแววตาแสนเศร้า หมดหวัง หวาดกลัว แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวจนนางสัมผัสได้

เด็กน้อยวัยสิบห้าหนาวยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลงโคจรพลังปราณที่ตีตื้นขึ้นมาจนทำให้เส้นปราณในกายร้อนผ่าว ส่งผลให้ร่างกายเจ็บปวด แต่นั่นทำให้มารดาแปลกใจมากยิ่งขึ้น...บุตรสาวของนางมีพลังปราณเสียที่ไหน!

“เหยาเหยา...”

เหวินชิงอวี่งุนงง จับต้นชนปลายไม่ถูก ทว่านางยังมีสติไม่ได้โวยวายเสียงดังให้คนภายนอกได้ยิน แขนเรียวโอบกอดบุตรชายตัวน้อยที่ยังหลับอุตุไว้แน่น

ดวงตาสวยเฝ้ามองบุตรสาวที่นั่งหลับตาอย่างสงบนิ่ง หัวใจของเหวินชิงอวี่เต้นรัวแรง ตอนแรกนางตกใจมากกับการเปลี่ยนไปของบุตรสาว...ทว่าต่อมานางกลับรู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

เหวินชิงเหยาเข้าสู่ห้วงสมาธิโคจรพลังที่ติดตัวมาจากชาติก่อน

พลังจากยุควันสิ้นโลก!

ในชาติก่อนเหวินชิงเหยาเป็นหมอทหารยศพันตรีที่มีพลังถึงสามสาย ได้แก่พลังมิติ พลังรักษา พลังไฟ ระดับ 10

เหวินชิงเหยาเป็นรองหัวหน้ากลุ่มที่ได้รับการยอมรับด้วยฝีมือจากลูกน้องนับยี่สิบคน ไม่ว่าซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์ เหวินชิงเหยาก็รับมือมาแล้วหลายรูปแบบ กระทั่งเวลาผ่านไปนานกว่า 10 ปี เกิดราชาซอมบี้ระดับสูงขึ้นกว่าเดิมมาก

มันมีระดับพลังที่สูงกว่านางถึงสามขั้น แม้แต่หัวหน้ากลุ่มที่มีพลังระดับเท่ากับราชาซอมบี้ตัวนั้นยังไม่อาจเอาชนะได้ ในช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังย่ำแย่ ราชาซอมบี้ไล่ฆ่าฟันมนุษย์อย่างบ้าคลั่ง ผู้คนต่างหวาดกลัว ทว่าหาทางหนีไม่ได้ โดนซอมบี้ล้อมไว้หมด มีเพียงเหวินชิงเหยาคนเดียวที่รู้สึกได้ว่าราชาซอมบี้ตัวนี้จะทำให้ตนแข็งแกร่งขึ้น

หญิงสาวเค้นพลังในร่างกายทั้งหมดพุ่งเข้าสู้กับมันอย่างฮึกเหิมและกล้าหาญ แม้พลังจะต่ำกว่าแต่หญิงสาวก็ไม่กลัว

คนอื่นได้แต่มองการต่อสู้นั้นด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ พวกเขายอมรับในการเสียสละของเหวินชิงเหยา

การต่อสู้นั้นไม่มีใครเข้าไปช่วยเหวินชิงเหยาได้เนื่องจากราชาซอมบี้ได้ปล่อยคลื่นพลังระดับสูงกางอาณาเขต พวกเขาได้ยินเสียงหัวเราะน่าขนลุกของมันชัดเจนในตอนที่เหวินชิงเหยาพลาดท่า

ราชาซอมบี้ถูกใจมนุษย์กล้าหาญคนนี้มาก มันสัมผัสได้ว่านี่คือ ‘ภาชนะ’ ชั้นดี ราชาซอมบี้จึงทำสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดว่าจะทำได้โดยการเคลื่อนย้ายแก่นพลัง

ต้องบอกว่าแก่นพลังนั้นสำคัญมากสำหรับมนุษย์และซอมบี้ หรือแม้กระทั่งสัตว์กลายพันธุ์ ถ้าหากไม่มีแก่นพลัง นั่นเท่ากับความตาย แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นคือภาพที่ราชาซอมบี้ดึงแก่นพลังออกมาจากหัวของมันเข้าสู่ร่างเหวินชิงเหยาโดยที่มันยังไม่ตาย!

ตอนนั้นทุกคนต่างเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ราชาซอมบี้กำลังได้ใจว่ามันจะทำสำเร็จ เหวินชิงเหยากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดไม่สามารถทนต่อความเจ็บนั้นได้ แต่อย่างไรนางก็ไม่ยอมให้ราชาซอมบี้ได้ร่างตัวเองไปเฉกเช่นกัน

“จะทำอะไร... อย่า”

ราชาซอมบี้เอ่ยเสียงยานคางราวกับรู้ว่าหญิงสาวกำลังคิดจะทำอะไร เหวินชิงเหยาหัวเราะลั่นไม่ตอบคำถาม ทั้งยังหัวเราะราวกับคนบ้าคลั่ง

และในตอนที่แก่นพลังของมันกำลังจะย้ายร่างสำเร็จในขั้นตอนสุดท้าย... เหวินชิงเหยาจึงเค้นพลังทั้งหมดออกมาทำลายแก่นพลังที่ฝังเข้ามาในตัว

แก่นพลังอันแข็งแกร่งสามสาย บวกกับพลังของราชาซอมบี้รวมกัน ทำให้ร่างเหวินชิงเหยาและราชาซอมบี้ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

เหวินชิงเหยารู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูที่แสนอ่อนแอตระกูลเหวินเสียแล้ว