บทที่ 2...ว่าที่คู่หมั้น 1.2

“สวัสดีค่ะ”

เซลีนกวาดตามองร่างบอบบางของสตรีที่มายืนอยู่ตรงหน้าและทำความเคารพเธอด้วยวิธีการไหว้แบบไทย บ่งบอกเลยว่าเป็นสาวเชื้อชาติไหน

และด้วยที่มีเพื่อนเป็นคนไทยและชอบวัฒนธรรมแบบไทยอยู่แล้วจึงยกมือรับไหว้อย่างเงอะงะหากก็ไม่ได้ดูตลกอะไร

เพียงแต่เมื่อมองพิจารณาหญิงสาวอีกครั้งก็อดแปลกใจไม่ได้เพราะไม่เคยเห็นหน้าแพทย์หญิงคนนี้มาก่อนทั้งที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลที่ตนเองเป็นหุ้นส่วนแท้ๆ

“ไม่น่าเชื่อว่าโรงพยาบาลของเราจะมีคุณหมอสวยขนาดนี้ประจำอยู่ด้วย”

“ขอบพระคุณค่ะมาดาม แต่มาดามชมเกินไปค่ะ ที่โรงพยาบาลยังมีคุณหมอสวยๆ อีกเยอะเลยค่ะ สวยระดับนางงามนางเอกยังมีเลยนะคะ” คุณหมอคนสวยยิ้มหวาน

“อันนั้นเห็นด้วยจ้ะ เพราะแผนกศัลยกรรมของเราโด่งดังพอสมควร”

มาดามเซลีนหัวเราะชอบใจเพราะเธอเองก็เป็นหนึ่งในผู้ใช้บริการแผนกนั้น ก็ด้วยวัยที่ล่วงเลยแต่ก็ยังคงให้ความสำคัญกับรูปร่างหน้าตา เนื่องจากเป็นคนดังและออกงานสังคมบ่อยครั้ง

“ไม่ทราบว่าคุณแมทเทียสอยู่ที่ไหนคะ”

“มาเลยค่ะคุณหมอ แมทเทียสอยู่ที่ห้องทำงานด้านบน ตั้งแต่เขากลับมามีร่างกายสมบูรณ์อีกครั้งเขาก็ยุ่งอยู่กับงานจนแทบไม่มีเวลาทำกายภาพเลยช่วงนี้ ยังไงฝากคุณหมอด้วยนะคะ”

คุณหมอคนสวยยิ้มอีกครั้งก่อนจะเดินตามมาดามเซลีนขึ้นไปยังห้องดังกล่าว ระหว่างนั้นเธอก็แอบคิดไปด้วยว่ามาดามท่านนี้หน้าตาคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน แถมชื่อนี้ก็ยังติดหูอีกด้วย

“แมทเทียสจ้ะ คุณหมอที่ดอกเตอร์อ็องตวนส่งมาดูแลลูกระหว่างที่ท่านไม่อยู่มาแล้วนะ เชิญค่ะคุณหมอ”

เจ้าของห้องเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มที่กำลังเซ็น ดวงตาหรี่แคบอย่างคลับคล้ายคลับคลา เขาเคยเจอผู้หญิงคนนั้นที่ไหนสักแห่ง ผู้หญิงแก้มป่องๆ น่าหอมเหมือนเด็กน้อยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม กับริม-ฝีปากจิ้มลิ้มแต่ร้าย

ใช่แล้ว! หล่อนคือคุณหมอคนสวยที่เขาเดินชนเมื่อสัปดาห์ก่อนนั่นเอง

ขณะที่ทางด้านคุณหมอสาวไม่ได้แปลกใจที่เห็นเขา เนื่องจากเธอได้รับแฟ้มประวัติของคนไข้รายนี้มาจากศาสตราจารย์อ็องตวน รวมไปถึงได้ฟังสรรพคุณความร้ายกาจจากปากของคุณหมอท่านอื่นที่เคยมาดูแลชายหนุ่มก่อนหน้านี้ และนั่นส่งผลให้ใบหน้าสวยหวานยังคงยิ้มตลอดเวลา หากแต่ดวงตากลับแฝงความเบื่อหน่ายเอาไว้

“สวัสดีค่ะคุณแมทเทียส”

“สวัสดีครับ”

แมทเทียสกล่าวทักทายด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย เขาไม่คิดว่าจะได้เจอคุณหมอคนสวยในเวลานี้ แล้วถ้าสมองของเขายังมีความจำที่แม่นยำอยู่รู้สึกว่าเธอจะไม่ได้จัดอยู่ในแผนกฟื้นฟู

เพราะวันที่ไปโรงพยาบาลเพื่อหาหมอประจำตัวสักคนเขาได้ขอดูรายชื่อแพทย์ทั้งหมดในแผนกพร้อมรูปถ่ายที่แนบมากับไฟล์เอกสาร ไม่มีเธออยู่ในข้อมูลแน่นอน

“นี่คุณหมอที่จะมาดูแลลูก คุณหมอชื่ออะไรจ๊ะ”

“มณีษิกาค่ะ”

เพียงแค่อีกฝ่ายเอ่ยชื่อมาก็พลันให้มาดามเซลีนขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย เพราะชื่อของคุณหมอนั้นคุ้นหูเหลือเกินเหมือนเคยได้ยินมาก่อนหน้านี้ และเมื่อพิจารณาดวงหน้าที่งดงามของหญิงสาวก็ราวกับได้เห็นถึงใบหน้าใครบางคน ใครคนหนึ่งที่ฝังอยู่ในซีกสมอง

“ถ้าทายไม่ผิดคุณหมอเป็นคนไทยใช่ไหม” ด้วยชื่อที่คุณหมอคนสวยเอ่ยบอกมันคุ้นหูยิ่งนัก ทำให้เซลีนต้องถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ใช่ค่ะ” มณีษิกายิ้มหวาน เธอรู้สึกถูกชะตากับมาดามเซลีนเป็นอย่างมาก ท่านดูใจดีและมีเมตตาผิดกับคนเป็นลูกชายลิบลับ

“รบกวนขอทราบนามสกุลได้ไหมจ๊ะ”

“มณีษิกา หัสยเวช ค่ะ แต่มาดามเรียกหมอว่าหมอกาวน์ก็ได้นะคะ”

คุณหมอคนสวยเอ่ยต่อ เธอยิ้มอ่อนโยนตรงมุมปาก ตากลมหวานสบประสานกับดวงตาแสนอบอุ่นของมาดามเซลีน โดยลืมไปสนิทกับคนป่วยที่เธอต้องมาดูแล

ส่วนทางด้านมาดามเซลีนก็ถึงกับอุทานเสียงเบาในลำคอพลางยกมือขึ้นทาบอก ดวงตาคมเฉี่ยวกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หน้าผากเกลี้ยงเกลาลงไปถึงปลายเท้าบอบบางเลยทีเดียว ตื่นตะลึงแบบเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ก็ใครเล่าจะไปคิดว่าโลกนี้มันกลมอย่างเหลือเชื่อจริงๆ

“เหลือเชื่อจริงๆ นี่หนูกาวน์ลูกสาวของกิ่งใช่ไหม คุณแม่ของหนูชื่อกิ่งกาญจน์ใช่ไหมจ๊ะ”

มณีษิกากะพริบตาถี่ๆ มองสตรีผู้ยังมีเค้าความงามที่ยืนยิ้มด้วยความยินดีด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก มือไม้เย็นเฉียบขึ้นพลัน

“ชะ...ใช่ค่ะ เอ...มาดามใช่คุณป้าเซลีนหรือเปล่าคะ”

“ใช่สิลูก นานเหลือเกินที่ป้าไม่ได้เจอหนูกาวน์ ไม่คิดว่าจะได้มาเจอที่ฝรั่งเศสแถมยังเป็นคุณหมอของโรงพยาบาลป้าอีกด้วย คิดถึงเหลือเกินสาวน้อยของป้า ขอป้ากอดหน่อยเร็ว”

มณีษิกาถูกดึงเข้าไปกอดในขณะที่เธอยังรู้สึกมึนงงไม่หาย ทำไมมารดาไม่เคยบอกว่าคุณป้าเซลีนอยู่ที่ฝรั่งเศส แถมยังเป็นหนึ่งในผู้บริหารของทางโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ เท่าที่ฟังมาคือตนเองมีคู่หมั้นเป็นลูกชายของเพื่อนแม่ และเพื่อนคนนั้นก็คือป้าเซลีน หมายความว่าคู่หมั้นของเธอก็คือแมทเทียส เกรอม็อง!

ไม่ใช่แต่เพียงมณีษิกาที่รู้สึกเหมือนโลกถล่มลงมาใส่กบาล เพราะกับแมทเทียสเองยังอึ้งจนถึงกับพูดไม่ออก เขายืนมองป้าหลานนอกไส้ที่กอดกันกลมอย่างรักใคร่ด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก มันมีทั้งความตกใจ ตื่นตะลึงและตื่นเต้นผสมคละเคล้ากันไป

‘ให้ตายสิ ผู้หญิงคนนี้คือคู่หมั้นของเราอย่างนั้นเหรอ ทุกอย่างถือว่าดีเลิศจนแทบไม่มีที่จะติ เสียอย่างเดียวปากเผ็ดร้อนเกินหมอ แต่ความเผ็ดร้อนของคุณหมอมันจะแค่ปากอย่างเดียวไหมนะ มีอย่างอื่นที่เผ็ดๆ ร้อนๆ อีกไหม แหมะ! มันช่างน่าลองจริงๆ’

คนมีแผนคิดอย่างร้ายกาจ มาเฟียหนุ่มก้มหน้าอมยิ้มตรงมุมปาก เขาซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้ภายใต้ดวงตาคมกริบสีอำพัน ก็ในเมื่อเป็นคู่หมั้นเพราะฉะนั้นเขาก็มีสิทธิ์ในตัวเธอมากกว่าผู้ชายคนอื่น เคยทำปากเก่งใส่เมื่อครั้งก่อนใช่ไหม ครั้งนี้เขาจะจัดการให้อยู่หมัดเลย