Inicio / มาเฟีย / สวัสดิการรักมาเฟีย / บทที่ 6...นายจ้างแห่งปี 1.3

Compartir

บทที่ 6...นายจ้างแห่งปี 1.3

last update Fecha de publicación: 2026-10-26 13:49:28

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาแมทเทียสถึงกับหัวเสียเมื่อสิ่งที่คาดหวังไว้มันกลายเป็นความคิดของเขาฝ่ายเดียว มณ
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 6...นายจ้างแห่งปี 1.3

    อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาแมทเทียสถึงกับหัวเสียเมื่อสิ่งที่คาดหวังไว้มันกลายเป็นความคิดของเขาฝ่ายเดียว มณีษิกาช่วยรักษาจริงแต่ไม่ได้รักษาด้วยตัวเอง เธอจ้างหญิงสาวสวยระดับนางแบบมาถึงห้าคนแล้วจับพวกหล่อนยัดเข้ามาในห้องนอนเขาทีแรกก็โมโหแต่ก็อยากรู้ว่าตนเองรู้สึกกับผู้หญิงทุกคนเหมือนอย่างที่รู้สึกกับมณีษิกาหรือเปล่า เขาจึงยอมให้ผู้หญิงพวกนั้นจับต้องลูบคลำไปตามสัดส่วนของร่างกาย ทว่าเพียงแค่การสัมผัสเล็กน้อยก็ทำเอาอารมณ์หงุดหงิดแผ่ซ่านทั่วกาย ถึงขั้นออกปากไล่ตะเพิดน้องๆ หนูๆ จนหาทางกลับไม่ถูกมณีษิกาที่ยืนรอผลของการรักษาอยู่หน้าห้องถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง เมื่อประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับเสียงกรีดร้องของบรรดาสาวๆ ที่เธอว่าจ้างมาโดยมีมาดามเซลีนเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด ก่อนที่เจ้าหล่อนพวกนั้นจะวิ่งกรูกันออกมาจากห้องในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง บางคนเสื้อผ้าหลุดลุ่ยราวกับโดนกระทำการป่าเถื่อน“เกิดอะไรขึ้นคะ” มณีษิกาคว้าแขนนางแบบสาวคนหนึ่งไว้แล้วถามด้วยความสงสัย“เขาหล่อนะคะแต่ไร้ความรู้สึก ขนาดแก้ผ้าโชว์ยังไม่สนเลยค่ะ ลูบคลำส่วนไหนก็สงบนิ่งไร้อารมณ์สุดๆ แถมยังไล่ตะเพิดพวกเราออกมาอีก”“ขนาดนั้นเล

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 6...นายจ้างแห่งปี 1.2

    มณีษิกาชักคิ้วชนกันด้วยความสงสัย ปลายเท้าบางขยับไปใกล้คนตัวโตแบบกล้าๆ กลัวๆ เธอรู้สึกขัดใจกับอาการที่ตนเองเป็นอยู่เหลือล้น มันจะสั่นอะไรนักหนา แค่ยืนใกล้ มองหน้าชัดๆ แล้วก็สบตาแบบจ้องลึก ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยปากถามอีกฝ่าย ร่างสูงใหญ่ก็ผุดขึ้นมานั่งด้วยความรวดเร็วจนมณีษิกาหัวใจแทบจะวาย ดวงตากลมโตเบิกกว้าง สีหน้าตื่นตระหนกและถอยเท้าไปด้านหลังพัลวัน“ผมมีข้อเสนอใหม่”แมทเทียสโพล่งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสดใส แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น ผิดกับคนฟังที่พ่นลมหายใจหนักหน่วงออกมาทันทีที่เขาเอ่ยจบ“ทำงานกับคุณนี่มีข้อเสนอมาล่อตลอดเลยนะคะ เรียกว่าสวัสดิการชั้นเยี่ยมจริงๆ”เธอว่าประชดพลางส่งตาค้อนควักให้หนึ่งตลบด้วยความหมั่นไส้“ผมไม่ห่วงเรื่องการเดินเท่าไร”“คุณไม่อยากเดินได้เป็นปกติแล้วเหรอ”มณีษิกาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาตัวเดี่ยว มองเขาด้วยสายตาตั้งคำถาม“เปล่าครับ แต่แบบว่าอยากรักษาส่วนที่สำคัญมากกว่า”“คุณมีปัญหาสุขภาพมากกว่านี้เหรอคะ ฉันไม่เห็นคุณเป็นอะไรเลย เจ็บป่วยเป็นไข้หรือก็เปล่า”ไม่รู้อะไรดลใจแต่มือบางก็ยื่นไปแตะที่หน้าผากของคนตัวโตเสียแล้ว เธอลากฝ่ามือลงมาที่แก้มสาก แตะสัมผัสเพื่อว

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 6...นายจ้างแห่งปี 1.1

    6นายจ้างแห่งปี********************* วันรุ่งขึ้นมณีษิกาจำต้องย้ายตัวเองมาพักอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์เกรอม็องตามความต้องการของแมทเทียสและมาดามเซลีน เนื่องจากเธอเองได้รับปากแล้วว่าจะดูแลรักษามาเฟียหนุ่มจนหายขาด ที่สำคัญไปกว่านั้นก็เพราะคำสั่งของมารดาที่เอ่ยแกมขอร้องแถมยังอ้างเอาคำว่ามนุษยธรรมมาอ้างอีก ร่างบางก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนหน้าคฤหาสน์ด้วยหัวใจที่มันหวิวไหวชอบกล ตั้งแต่ที่โดนเขาดึงเข้าไปกอดเมื่อวานจนมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่อาจลืมความรู้สึกนั้นได้เลย ใจมันสั่น ร่างกายร้อนรุ่มอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แถมกลิ่นกายแบบเฉพาะตัวของเขายังติดอยู่ตรงปลายจมูกของเธออยู่เลย ตามหลอกหลอนกันได้แม้กระทั่งในฝันถูกต้องเลย...เมื่อคืนเธอฝันถึงเขาแทบไม่ได้หลับได้นอนเพราะสะดุ้งตื่นมาก็หลับไม่ลงเสียแล้ว “อรุณสวัสดิ์ครับ” มณีษิกาสะดุ้งสุดตัวเพราะจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แล้วยิ่งใจสั่นหวั่นไหวไปใหญ่เมื่อคนที่เอ่ยทักคือผู้ชายคนที่เธอเฝ้าฝันถึงมาตลอดทั้งคืน หญิงสาวเม้มปากแน่น กลั้นลมหายใจอยู่สามวินาทีถึงได้สูดลมหายใจลึก พยายามเรียกขวัญกำลังใจของตัวเองกลับมา “อร

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 5...ข้อเสนอของมาเฟีย 1.5

    “ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมากค่ะ แต่ขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ใช่หมอด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟู เอาอย่างนี้นะคะฉันจะแนะนำคุณหมอที่เก่งทางด้านนี้ให้ เพราะว่าหมอผ่าตัดอย่างฉันคงช่วยคุณไม่ได้” “ก็ลองพามาสิผมจะไล่ตะเพิดให้หมดเลย”แมทเทียสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แต่ไม่ว่าจะโกรธอย่างไรเขาก็ยังไม่ลืมว่าขาข้างซ้ายยังยืนได้ไม่ถนัดนัก มือใหญ่คว้าหัวเตียงเป็นที่ยึดพลางทำเสียงฮึดฮัดขัดใจใส่หญิงสาว ส่งผลให้คนนั่งต้องแหงนหน้ามองพร้อมกับทำตาปริบๆ “คุณนี่มันร้ายกาจจริงๆ ตกลงจะเอาหมอผ่าตัดมาเป็นหมอรักษาตัวเองให้ได้ใช่ไหม” หญิงสาวถามอย่างเหลืออด “ถูกต้อง”แมทเทียสเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะโน้มตัวลงมาเพื่อจะสบประสานกับตากลมโตของคุณหมอคนสวยแบบจังๆ “คุณไม่กลัวฉันจับคุณผ่าตัดสมองหรือไง” “ผมอยากให้คุณผ่าตัดอย่างอื่นมากกว่า”มาเฟียหนุ่มเอ่ยอย่างมีความหมาย แต่ดูเหมือนว่าคุณหมอคนสวยจะไม่เข้าใจถึงได้นั่งทำหน้างง “ส่วนไหนคะ” “ส่วนที่มันกำลังจะตายด้านนี่ไง”ว่าจบก็ขยับตัวยืนหลังตรง สูดลมหายใจเข้าปอดจนสุดก่อนพ่นพรวดออกมาอย่างคนที่มีความทุกข์น

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 5...ข้อเสนอของมาเฟีย 1.4

    มณีษิกาเหลือบตาค้อนควัก เพราะเธอเดาทางออกว่ามันจะเป็นเช่นนั้นอย่างไงเล่าถึงได้กล้ามานั่งข้างๆ แบบนี้ รู้ว่าคนอย่างแมทเทียส เกรอม็อง เป็นจอมเอาแต่ใจขั้นรุนแรงเลยทีเดียว ชอบบีบบังคับและชอบใช้เสียงดุๆ เพื่อบงการคนอื่น มันน่าจับผ่าตัดสมองแล้วเอาความดีเข้าไปฝังไว้บ้าง “พร้อมรับฟังหรือยัง” “พร้อมค่ะ” “ตอนนี้ผมเดินได้แล้วแต่ยังไม่เต็มร้อยเท่าไร” “จริงเหรอคะ”เธอถามด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วเชื่อถือมาก ก็เพราะคิดไว้อยู่แล้วว่าแมทเทียสคิดไม่ซื่อ เขาอาจแกล้งป่วยหรือไม่ก็แกล้งให้เธอเหนื่อย แต่ก็ไม่ถึงกับปักใจเสียทีเดียวเพราะอาการเจ็บปวดทางร่างกายของเขาเมื่อคืนนี้ทำให้เธอลังเลระหว่างเป็นจริงหรือแกล้ง “ผมไม่ได้โกหก” เพียงแต่ว่าพูดไม่หมดเท่านั้น หายดีเป็นปกติต้องหายจากอาการป่วยทั้งหมด ทว่านี่แค่เดินได้ส่วนเรื่องความเจ็บป่วยอย่างอื่นยังมีอยู่ และเธอคนนี้เท่านั้นจะช่วยแก้ไขมันได้ อย่างน้อยก็ในระดับหนึ่ง แต่ถ้าในระดับมากคือต้องหายขาด แมทเทียสนิ่งไปอยู่พักใหญ่โดยไม่พูดหรือแสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบประสานกับดวงตากลมโตที่

  • สวัสดิการรักมาเฟีย   บทที่ 5...ข้อเสนอของมาเฟีย 1.3

    เวลาเกือบจะหนึ่งทุ่มไปแล้วที่มณีษิกาขับรถเข้ามาจอดในบริเวณคฤหาสน์เกรอม็อง หญิงสาวก้าวลงจากรถแล้วเดินเร็วๆ เข้าไปในตัวคฤหาสน์เพื่อจะดูว่าวันนี้คนป่วยวีไอพีของเธออยู่ดีมีสุขแค่ไหนแต่จากที่ป้าเซลีนโทรศัพท์ไปเล่าให้ฟัง คือแมทเทียสไม่ยอมหยิบจับอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เขาเอาแต่นั่งอยู่ในห้องนอนเพื่อรอคอยอะไรบางอย่าง ซึ่งทีแรกมณีษิกาตั้งใจว่าจะไม่เข้ามาที่นี่แล้วแต่เมื่อรู้ถึงอาการของมาเฟียหนุ่มทำเธอตัดสินใจมาดูเขาสักหน่อย“วันนี้คุณได้ทำกายภาพบ้างไหมคะ”หญิงสาวเอ่ยถามทันทีที่เข้ามายืนอยู่ปลายเตียงหลังใหญ่ เธอส่งยิ้มให้เขาแต่อีกฝ่ายกลับมองเธอด้วยสายตาดุดัน ความไม่พอใจแฝงอยู่ในดวงตาคู่คมนั้น ทำเอาคนถามใจฝ่อแล้วขยับตัวด้วยความอึดอัดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ผมรอคุณอยู่นะกาวน์” คุณหมอคนสวยขมวดคิ้วมุ่น งุนงงกับสรรพนามที่เขาใช้เรียกเธอ มันฟังดูสนิทสนมเกินความจำเป็นไปนิดและให้ความรู้สึกแปลกๆ พิกล แถมยังดวงตาคู่คมสีอำพันที่มองมานั่นอีก คล้ายกำลังไม่พอใจเธอหรือโกรธเคืองกันทั้งที่ไม่มีเหตุผลใดเลย “ฉันจำเป็นต้องไปผ่าตัดคนไข้รายนี้ค่ะ”การที่เขาเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกทำให

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status