ประตูหน้าประตูหลัง

โอมและคมสันไม่ได้รอให้ถึงเช้า พวกเขาตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตในรูปแบบใหม่นี้อย่างเต็มที่ โดยมีแพรเป็นจุดศูนย์กลางของเกมอันบิดเบี้ยวนี้

เสียงเปิดประตูดังแผ่วเบาในความมืด แพรสะดุ้งตื่นทันที สองร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในห้องนอนของเธอ โอมอยู่ด้านหน้าด้วยแววตาที่เย็นชา คมสันตามมาด้านหลังด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่มองทะลุความมืดได้

"นอนไม่หลับเหรอ... เมียรัก" คมสันกระซิบเสียงต่ำ พลางล็อกประตูห้องจากด้านใน

แพรตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง เธอรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างที่สั่นเทาเอาไว้เพราะสองคนพ่อลูกเพิ่งจะปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเอาอะไรมานอนไม่หลับ

"พะ... พ่อ... พี่โอม... สองคนจะทำอะไรคะ..." เสียงของแพรเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเธอทั้งเหนื่อยล้าและเพิ่งจะได้พัก

โอมเดินตรงมาที่เตียงอย่างช้า ๆ แววตาของเขาที่เคยมีความรักเหลือล้นอยากจะแสดงออกกับแพรและชดเชยเวลาที่ขาดหาย ตอนนี้มีแต่ความต้องการดิบ ๆ ที่เขาปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ปิดบัง

"จะทำอะไรน่ะเหรอ" โอมถามเสียงหื่นกาม "ก็มาทำหน้าที่ผัวไง! เมื่อวานนี้มันแค่เริ่มต้น... คืนนี้... เราจะทำให้แพรหลับไม่ลงเลยทีเดียว!"

โอมกระชากผ้าห่มออกจากตัวแพรอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นชุดนอนผ้าบางเบาที่เธอสวมอยู่ แพรกรีดร้องเบา ๆ ด้วยความอับอาย

"ไม่นะ! อย่า! แพรเพิ่งจะได้พักเองสองคนพ่อลูกเอาแต่รังแกแพรทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ไม่ได้นะ"แพรที่หันมามองหน้าสองคนพ่อลูกที่เอาแต่เข้ามาออดอ้อนเธอ

แต่คมสันไม่รอช้า เขาพุ่งเข้าใส่แพรอย่างรวดเร็ว มือที่หยาบกร้านของเขาทาบทับไปบนเนินอกอวบอิ่มของแพรอย่างแม่นยำ

"ไอ้โอม! จัดการส่วนบน! ส่วนล่าง... พ่อขอรับผิดชอบเอง!" คมสันสั่งด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจและตัณหาคมสันอดใจไม่ไหวที่เห็นสองเต้าอวบอิ่มของเมียรักเขาเองก็อยากจะทำรักกับแพรใจแทบขาด

โอมไม่โต้แย้ง เขายอมรับกฎของเกมนี้อย่างเต็มใจ เขาจัดการปลดเปลื้องชุดนอนของแพรออกอย่างรวดเร็ว ฉีกทึ้งมันจนขาดวิ่น เผยให้เห็นเรือนร่างที่ขาวผ่องและเต็มไปด้วยร่องรอยของการลงทัณฑ์เมื่อคืนก่อน

"อ๊าาา! ปล่อยนะ!" แพรพยายามดิ้นรน แต่ถูกมือที่แข็งแกร่งของโอมจับล็อกไว้

โอมก้มลง ดูดดึงกลีบปากอิ่มที่บวมช้ำของแพรอย่างรุนแรงและเร่าร้อน เขาไม่ต้องการความอ่อนโยนใด ๆ อีกแล้ว ต้องการเพียงแค่การครอบครองและพิสูจน์อำนาจเหนือเธอ

ในขณะเดียวกัน คมสันก็ใช้ความชำนาญการของเขา เขาแทรกตัวลงไปใต้ร่างของแพร เลื่อนมือลงสำรวจร่างกายของเธออย่างเชื่องช้า แต่เร้าใจ

"เมียของพวกเรา... ร่างกายเธอมันมีเสน่ห์ดึงดูดผัวได้อย่างดีเยี่ยมเลยนะแพร..." คมสันกระซิบพลางใช้ปลายลิ้นแตะเลียที่ติ่งเนื้ออ่อนไหวอย่างตั้งใจ

"อ๊ะ! อ๊าา!!!.."

แพรกรีดร้องสุดเสียง ความเสียวซ่านที่คมสันสร้างขึ้นมันรุนแรงจนเธอแทบกระดอน ร่างกายของเธอแอ่นโค้งตามสัญชาตญาณตอบรับต่อสัมผัสของคมสัน น้ำตาแห่งความสุขสมและความอับอายไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย

โอมรับรู้ถึงปฏิกิริยาของแพร ความอิจฉาพุ่งขึ้นสูงปรี๊ด เขากัดฟันแน่น แล้วถอนจูบออกเพื่อหันไปสบตาคมสัน

"พ่อ! ผมบอกว่าส่วนบน!ของผม" โอมคำรามอย่างไม่พอใจ

คมสันหัวเราะอย่างเหนือกว่า "ใจเย็น ๆ ไอ้โอม! พ่อแค่วอร์มอัพให้มึงก่อน!"

คมสันเปลี่ยนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว เขาสลับให้โอมอยู่ด้านล่างแทน แล้วใช้ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อบดเบียดร่างของแพรไว้ด้านบน คมสันจับมือของแพรไว้แน่นเหนือศีรษะ

"เช้านี้... แพรจะไม่มีทางหนีไปไหนได้หรอกแพร! แพรต้องรับเอาทั้งหมดที่พวกเรามีให้ ผัวสองคนรักแพรมากนะ แพรจ๋า...อู้ว ดูสิยอดสีชมพูของแพรแข็งชูชัน!"คมสันไม่ว่าเปล่าเขาใช้มือหนาอีกข้างนึงบีบเค้นเต้าอวบอิ่มของแพรอย่างเอาแต่ใจ

"อย่า....ยะ.. อย่า แพรเสียว ...ยอมแล้ว ทำไมสองคนพ่อลูกเอาแต่ใจแบบนี้ อ้าส์..."

แพรที่พูดตัดพ้อสองคนพ่อลูกที่เอาแต่รังแกเธอปากก็ครางระงมเธอทั้งเสียวจนแทบจะขาดใจอยู่แล้วแต่สองคนพ่อลูกไม่มีทีท่าจะ

โอมที่อยู่ด้านล่าง เงยหน้าขึ้นรับปากของแพรที่กำลังหอบหายใจ เขาสัมผัสถึงรสเค็มจากเหงื่อและน้ำตาของเธอ โอมเลื่อนมือลงไปหาช่องทางที่เปียกชื้นของแพรอย่างเร่งรีบและรุนแรง

"มาสิ! เมียของพี่! ให้พี่ได้พิสูจน์ความเป็นผัวของเธออีกครั้ง! เมียจ๋า...."

ความต้องการของสองพ่อลูกถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกันในความมืด ห้องนอนของแพรกลายเป็นสนามรบแห่งตัณหา ที่ไม่มีใครยอมแพ้ใคร และแพร ก็คือรางวัลที่ทั้งสองต้องการครอบครองเพียงคนเดียว!

ในที่สุด ฉากการต่อสู้เพื่อช่วงชิงความเป็นสามีก็ปะทุขึ้นอย่างเต็มรูปแบบในความมืดมิดของห้องนอน

โอมสอดใส่ร่างกายที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและความต้องการเข้าไปในช่องทางที่กำลังเปิดรับอยู่แล้วอย่างรวดเร็วและรุนแรง เขาไม่สนใจความนุ่มนวลใด ๆ อีกต่อไป เขาใช้ทุกจังหวะเพื่อตอกย้ำว่าเขากลับมาแล้ว!

"อ๊าาาา! พี่โอม... เบา... เบาหน่อย..." แพรพยายามร้องขอ แต่เสียงของเธอถูกกลืนกินด้วยเสียงกระแทกที่ดังสนั่น

คมสันที่อยู่ด้านบนไม่ได้หยุดนิ่ง เขาใช้มือบีบนวดเนินอกอวบอิ่มของแพรอย่างหนักหน่วง พลางก้มลงพรมจูบอย่างดูดดื่ม เขากำลังทำหน้าที่ผัวที่ชำนาญ คอยกระตุ้นเร้าอารมณ์จากด้านบนอย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้แพรมีสติพอที่จะต่อต้าน

"ครางชื่อพ่อสิแพร! บอกมันไปว่าใครคือผัวที่ทำให้แพรมีความสุขที่สุด!" คมสันสั่งเสียงดุดัน ขณะที่ใบหน้าของเขาก้มลงใกล้โอมอย่างอันตราย

โอมเงยหน้าขึ้นไปสบตาคมสัน แววตาของทั้งสองเต็มไปด้วยความท้าทาย เหมือนสัตว์ร้ายสองตัวกำลังกัดกินเหยื่อตัวเดียวกัน

"พ่อไม่หยุดใช่ไหม! งั้นก็เข้ามาอีกคนเลย!" โอมตะคอกกลับอย่างบ้าคลั่ง เขาเปิดช่องทางด้านหลังให้พ่ออย่างจงใจ! นี่คือการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ

แพรเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า เธอไม่คิดว่าสถานการณ์จะบ้าคลั่งได้ขนาดนี้!

"ไม่! ไม่นะ! ไม่เอาทั้งสองทาง! แพรไม่ไหวแล้ว!" แพรกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ความเสียวซ่านมันเกินกว่าที่ร่างกายของเธอจะรับไหว!

แต่ไม่มีใครสนใจคำร้องขอของเธอ คมสันเห็นท่าทีท้าทายของลูกชายแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจ เขาไม่เคยคิดว่าลูกชายจะกล้าบ้าบิ่นถึงขนาดนี้!

"กล้ามากไอ้โอม!" คมสันพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความต้องการที่พุ่งสูงปรี๊ด เขาไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป คมสันปรับท่าทางอย่างรวดเร็ว แล้วสอดใส่ร่างกายเข้าไปในช่องทางด้านหลังของแพรทันที

"อ๊าา อ๊า อ๊า..เจ็บ แพรเจ็บ!!!"

"โอว้ ... แน่นมาก แน่น รักขนาดนี้แทบจะแตกอยู่แล้ว แพรจ๋า ผ่อนคลายหน่อย"คมสันที่ใช้แท่งเนื้อดันเข้าไปในรูจีบด้านหลังของแพรมันเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อนจึงตอบรับคมสันแน่นขนัด

เสียงกรีดร้องของแพรดังลั่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ร่างกายของเธอถูกกระทำพร้อมกันทั้งด้านหน้าและด้านหลัง! ความเจ็บปวดเพียงเสี้ยววินาทีก็ถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงจนน่ากลัว แพรเหมือนคนเสียสติ เธอจิกเล็บลงบนไหล่ของคมสันแน่นจนเลือดซิบ

"อ๊า! พ่อ! อ๊ะ! พี่โอม! หยุด! ไม่ไหว... อูยยยยยย! ขาดใจ... ขาดใจตายแล้ว!"แพรเธอร้องขอความเห็นใจเธอทั้งเสียวทั้งจุกสองคนพ่อลูกก็เอาแต่ใจอยากจะชนะในเกมบ้าบออะไรนี่โดยมีเธอเป็นเดิม

โอมมองเห็นน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของแพร เขารู้สึกถึงชัยชนะ ที่ได้แบ่งปันความสุขสมนี้กับพ่ออย่างเท่าเทียม ความรู้สึกผิดในใจถูกกลบด้วยความบ้าคลั่งของตัณหา!

"ใครคือผัวที่ทำให้เธอเสียวที่สุดแพร! ตอบ!" โอมถามซ้ำอย่างบ้าคลั่ง

คมสันก็เร่งจังหวะกระแทกไม่แพ้กัน "แพรไม่ต้องตอบแพร! ให้ร่างกายแพรตอบแทน! อ๊าส์....ตอดพ่อดีขนาดนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครคือผัวที่แพร่พอใจที่สุด อูย"

แพรถูกกระหน่ำด้วยจังหวะที่ประสานกันอย่างลงตัวและรุนแรง ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างหนัก เธอถึงจุดสูงสุดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว สติของเธอแทบจะดับวูบ!

ในห้วงเวลาแห่งความคลั่งแค้นและตัณหา โอมและคมสันต่างปล่อยความเร่าร้อนทั้งหมดออกมาในร่างของแพรพร้อม ๆ กันอีกครั้ง เป็นการตอกย้ำว่าพวกเขาคือผัวของแพรทั้งสองคน

"อ๊า! อ๊า! อ๊า! ไม่ไหว ไม่ไหวแล้ว ..." แพร กระตุกงึก ๆ ตอดสองแท่งเอ็นจนพากันครางระงม

"พ่อก็ไม่ไหวแล้ว อ๊าส์...." พรวด!

"อูยพี่ก็ขอแตกคารูแพรเลยนะ ซี๊ด...อ๊าส..!!!"

ห้องนอนเงียบสงบลงในที่สุด เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของสามชีวิต และร่างที่อ่อนระทวยของแพรที่ถูกตรึงอยู่ตรงกลาง ภายใต้การครอบครองของสองพ่อลูกที่บ้าคลั่ง...