สองแกนกาย NC

แพรถูกบีบอัดอยู่ตรงกลางระหว่างร่างกำยำของสองพ่อลูก ความรู้สึกของเธอแปรเปลี่ยนจากความหวาดกลัวเป็นความเสียวซ่านที่เธอไม่สามารถควบคุมได้ ร่างกายของเธอถูกปรนเปรออย่างหนักหน่วงและสลับสับเปลี่ยนราวกับเธอเป็นสมบัติล้ำค่าที่พวกเขาต้องพิสูจน์ความเป็นเจ้าของ

โอมใช้ความดิบเถื่อนและความคิดถึงที่อัดอั้นมานาน เขาตอกย้ำความเป็นสามีด้วยจังหวะที่รุนแรงและเร่งเร้าจากด้านหลัง ในขณะที่คมสันยังคงทำหน้าที่เป็น "ผัวอีกคน" ที่ชำนาญการ เขาใช้ลิ้นและมือที่หยาบกร้านสร้างความปั่นป่วนเร้าอารมณ์อยู่ด้านหน้า

“อ๊า... อ๊าาา... พ่อ... พี่โอม... แพร... ไม่ไหวแล้ว!” เสียงครางของแพรเต็มไปด้วยความเสียวซ่านที่แทบจะขาดใจ เธอพยายามเรียกชื่อทั้งสองคนอย่างสับสน เหมือนวิญญาณที่ถูกฉีกเป็นสองส่วน

คมสันยิ้มอย่างได้ใจเมื่อได้ยินคำเรียกนั้น เขาก้มลงกระซิบที่ข้างหูแพร “ดีมากแพร... ครางให้ไอ้โอมมันรู้ว่าแพรชอบใครมากกว่า อ้าห์..เสียวหัวชิบ อูยแพร อย่าตอดนักสิ! ...อ้าห์..”คมสันลองเอาแท่งเนื้อของตัวเองถูไถด้านหลังขณะทีี่แพรกำลังคร่อมอยู่ด้สนบนตัวลูกชาย

คำพูดนั้นของคมสันทำให้แพรอยากจะกรีดร้องปฏิเสธ แต่ร่างกายของเธอทรยศต่อคำสั่งของสมอง ความเสียวที่คมสันสร้างขึ้นมันช่างล้ำลึกและช่ำชองอย่างที่โอมไม่มีทางเทียบได้

โอมรับรู้ถึงรอยยิ้มเยาะของพ่อที่อยู่เหนือไหล่ของแพร เขากัดฟันแน่น ความรู้สึกพ่ายแพ้กระตุ้นให้เขาต้องเอาชนะ

“ไม่จริง! แพรชอบพี่!” โอมคำราม เขาเร่งจังหวะให้เร็วและหนักหน่วงขึ้นอีก นี่ไม่ใช่การรักแล้ว แต่เป็นการต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรี โอมใช้ทุกอย่างที่เขามีตอกย้ำเข้าไปในช่องทางที่กำลังอ่อนระทวยและตอบรับสัมผัสของเขาอย่างบ้าคลั่ง

แพรถูกกระหน่ำด้วยแรงกระแทกจากโอมที่รุนแรงอย่างไม่เคยมีมาก่อนแท่งเนื้อแท่งหนึ่งคารูสวาทอีกแท่งดันหัวเข้ามาเพิ่มความเสียวในรูเดียวกัน ความสุขสมที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดทำให้เธอต้องแอ่นอกขึ้นอย่างต้านทานไม่ได้

“อูยยยย... พ่อ..อ๊ะ! อ๊าาาาาาา! พี่โอมแพรเสียว ...สะ เสียว ” แพรกรีดร้องลั่น เธอถึงจุดสูงสุดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างควบคุมไม่ได้ น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความตื่นเต้นและตื่นตระหนกพร้อมกัน นี่คือจุดสูงสุดที่เธอไม่เคยไปถึงมาก่อน!

"พี่ก็เสียว แพรจ๋า....รูแพรแน่นจังเลย... พี่มันโง่เองที่ทำกับแพรไม่ดี อะ อะ แพรดูพ่อซิ อูย เขาเอาแท่งเนื้อดันเข้ามาแพรเสียวไหม...หึ.."

พ่อจ๋า... พ่อ...เสียว พ่ออย่าเอาสุดเลยนะแพรไม่ไหวแล้ว" แพรถึงกลับต้องร้องขอให้พ่อคมสันพ่อผัวของเธออย่าดันแท่งเนื้อเข้ามาจนสุดด้ามเพราะตอนนี้แค่หัวของเขามันก็ทั้งคับทั้งเสียว

ตับ! ตับ! ตับ! ไม่มีเสียงตอบรับมีแต่เสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องไปหมด

เมื่อเห็นว่าแพรกำลังจะถึงขีดสุด โอมก็ปล่อยความอัดอั้นทั้งหมดออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาส่งเสียงคำรามด้วยชัยชนะที่ป่าเถื่อน"...อ้าห์...พี่รักแพร..อูย.." แต่เพียงแค่ชั่วพริบตา

คมสันก็ตวัดร่างของแพรให้นอนหงายลงทันที พร้อมกับผลักโอมที่กำลังอ่อนแรงให้ถอยห่างออกไปอย่างไม่ใยดี

“ตาใครวะไอ้โอม!” คมสันตะคอกด้วยเสียงที่แหบพร่า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่ปูดโปน “กูไม่ได้สอนให้มึงรีบจบแบบนี้!”

คมสันขึ้นคร่อมร่างแพรที่อ่อนแรงและสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า เขาไม่สนใจร่องรอยน้ำรักของลูกชายที่ยังเปรอะเปื้อนอยู่เลยแม้แต่น้อย เขาสอดใส่แท่งเนื้อสีน้ำตาลไหม้ขนาดเขื้องใหญ่ เข้าไปในรูสวาทของแพร รวดเร็วกว่าที่โอมทำหลายเท่า

“อ๊าาาาาาา! พ่อ!!!” แพรกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจและเสียวซ่านที่รุนแรงกว่าเดิม

"ให้พ่อเอาแพร พ่อยังไม่อิ่มเลย แพรจ๋า เมื่อกี้แพรบอกว่าให้พ่อเอาข้าวได้แค่หัวแต่ตอนนี้พ่อเอาเข้าทั้งอันพ่อจะเอาแพรให้อิ่มถ้าแพรให้แต่ไอ้โอมเอาแปลว่าแพรก็ไม่รักพ่อสิคมสันทำเป็นกระซิบแล้วก็จงใจพูดให้ลูกชายที่นอนอยู่ข้างๆได้ยิน

เปล่านะจ๊ะพ่อ...แพรตอบกลับด้วยสายตาที่หยาดเยิ้มแต่เผลอไม่ไหวแล้วเธอเสียวพ่อจ๋าแพร์เธอทั้งเสียวทั้งหายใจไม่ทันสองพ่อลูกไม่ให้โอกาสเธอได้พักผ่อนเลย

คมสันยกขาทั้งสองข้างของแพขึ้นมาพาดบ่าแล้วก็ส่วนแท่งเนื้อของตัวเองเข้าไปจนมิดด้ามแพรถึงกับตาเหลือกแล้วก็ครางกระเส่า

"อูย เอากี่ทีก็มัน มันมากแพรจ๋า"

ตับ! ตับ! ตับ! เสียงเนื้อกระทบกันระหว่างคมสันและแพรแพรเธอถึงกับต้องกำผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อระบายความเสียวซาน

แพรเสียวมากไหมเดี๋ยวพ่อจะทำให้เสียวยิ่งกว่านี้คมสันโน้มตัวลงมาใช้ปากของเขาสงสัยซอกคอของแพรแล้วใช้ลิ้นราดตั้งแต่ซอกคอขาวผ่องจนมาถึงเต้านมที่อวบใหญ่ที่เหมือนกับแม่โคนมมันเด้งตามจังหวะกระแทกของคมสันคมสันไม่รอช้าใช้ปากหนาของเขาขบเม้มแล้วกัดเบาๆเขาดูดดึงเลียจนยอดจุกสีชมพูของแพรเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำลาย

"อ้าห์... พ่อ ...อย่า ยะ กัด"

แพรที่ถูกคมสันปนเปอสวาททั้งบนทั้งล่างเธอได้แต่กอดคมสันเอาไว้แน่นเธอพยายามใช้แรงน้อยนิดผลักให้คมสันออกจากส่องเต้าอวบของเธอแต่ดูเหมือนยิ่งดิ้นยิ่งปฏิเสธก็กระตุ้นอารมณ์ของคมสันต์เขายิ่งกระแทกรูสวาทของเธอแรงขึ้นและไวขึ้นเหมือนเขากำลังจะแตกคารูเทออีกครั้ง

โอมที่กำลังหอบหายใจมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่เหมือนถูกเหยียบย่ำ เขายังไม่ทันได้ชื่นชมชัยชนะของตัวเองด้วยซ้ำ เขาก็ถูกพ่อแย่งชิงไปอีกครั้ง! แต่คราวนี้... ความโกรธของเขาถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นที่บิดเบี้ยว!

เขาคลานเข่าเข้าไปใกล้ ๆ ยื่นมือไปสัมผัสที่ผิวเนื้อของแพรที่กำลังเต้นเร่าด้วยความสุขสม เขากำลังดูเมียของตัวเองถูกพ่อตัวเองกระแทกรูสวาทพร้อมกับดูดนมเมียดขา ซึ่งมันเคยเป็นของเขามาก่อนและกำลังจะถูกแย่งไปจากคนเป็นพ่อ และมันทำให้เขา เงี่ยนยิ่งกว่าเดิม!

“เสียวไหมแพร! เมียรัก! ตอบมา! ผัวคนไหนที่ทำให้เธอมีความสุขกว่ากัน!” โอมถามด้วยน้ำเสียงที่บ้าคลั่ง

แพรเงยหน้าขึ้นมองโอม เธอสั่นเทิ้มไปทั้งตัว เธอเปิดปาก แต่สิ่งที่ออกมากลับเป็นเสียงครางที่ดังไม่เป็นศัพท์

“อ๊า... อ๊ะ... พอ... พอแล้ว... อ๊า! แพรไม่... ไหว... แล้ว!”

คมสันเห็นโอมที่คลั่งและแพรที่แทบจะหมดสติด้วยความสุขสม เขาก็หัวเราะกึกก้องด้วยชัยชนะ

“นี่คือสิ่งที่มึงต้องเรียนรู้ไอ้โอม! แพรเป็นเมียของกู! ของพวกเรา! มึงอยากได้เธอ... มึงก็ต้องแสดงให้เธอเห็นว่ามึงคู่ควร!”

คมสันจ้องตาโอมอย่างดุดัน ก่อนที่จะกระหน่ำร่างแพรเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อตอกย้ำอำนาจของเขา!

(คมสันยังคงกระเด้าแพรอย่างไม่ลดละ ร่างกายของเขายังคงแข็งแกร่งและเต็มไปด้วยพละกำลังที่เหนือกว่า คมสันจับแพรนอนหงายบนตัวเขาโดยมีแท่งเนื้อของเขาอยู่ที่รูสวาทของแพร โอมมองภาพนั้นด้วยความคลั่งแค้นที่ปะทุขึ้นจนถึงขีดสุด

"พอแล้วพ่อ! ทีของผม!" โอมคำรามลั่นอย่างไม่เกรงกลัว ความต้องการในตัวเขาลุกโชนจนเผาไหม้ทุกอย่าง

โอมไม่รอการอนุญาต เขาพุ่งตัวเข้าไปด้านข้าง คว้าขาของแพรข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่าอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่องรักที่แดงก่ำและบวมช้ำจากการถูกใช้งานอย่างหนักหน่วง เขาใช้ความรวดเร็วและบ้าคลั่ง สอดใส่ความเป็นผัวคืนเข้าไปในรูสวาทที่มีแท่งเนื้อของผู้เป็นพ่อค้าอยู่ในรูของเมียตัวเอง

"อ๊าาาาาาาาาาา!!! พอนะ แพรไม่ไหว แพรจะตายแล้ว"เสียงเล็กๆของแพรที่ตะโกนและตบตีไปที่ร่างกายของโอมขณะที่ขาของเธอพาดอยู่บนบ่าของโอมส่วนแท่งเนื้อของโอมก็อยู่ในรูสวาทของเธอทั้งที่แท่งเนื้อของผู้เป็นพ่อก็ยังคาอยู่

"ไม่ตายหรอกจ๊ะเมียจ๋า...แต่ถ้าพี่ไม่ได้เอาแพรพี่จะขาดใจตาย...ขอพี่เอาหน่อย... พ่อยังเอาแพรได้เลยทำไมพี่จะเอาแพรไม่ได้ อูย...ดูซิ พ่อเอาเปรียบพี่กระเด้าแพรไม่หยุด!"

โอมที่พูดไปก็รู้สึกน้อยใจผู้เป็นเมียเอาแต่ตีเขาปฏิเสธเขาเขาจึงโมโหและกระหน่ำแทนแท่งเนื้อเข้าไปสู้กับพ่อของเขาที่อยู่ในรูสวาทเดียวกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

เสียงกรีดร้องของแพรดังลั่นห้องจนน่าตกใจ ความเสียวซ่านที่ถูกกระตุ้นพร้อมกันจากสองแท่งเนื้อทำเอาสติของเธอแทบหลุดลอย ร่างกายของเธอกลายเป็นเครื่องดนตรี ที่ถูกบรรเลงด้วยจังหวะที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

คมสันชะงักไปเล็กน้อย แต่แววตาของเขายิ่งสว่างวาบด้วยความตื่นเต้น เขาชอบเกมนี้!

"อูยยย... ดีมากไอ้โอม! มึงมันลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริง ๆ!" คมสันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาเร่งจังหวะกระแทกจากด้านหน้าสวนเข้ากับจังหวะของลูกชายจากด้านหน้า เป็นการร่วมรักที่บ้าคลั่งและอันตรายที่สุด!

"อ๊ะ! อ๊า! พ่อ! พี่โอม! เจ็บ! แต่เสียว... ฮือออออ!"

แพรพูดไม่ออกเป็นคำ เสียงที่ออกมามีเพียงเสียงครางที่สูงต่ำสลับกันไปอย่างไม่เป็นจังหวะ เธอเสียวจนหน้ามืดตามัว รับรู้ถึงความอุ่นร้อนและขนาดของสองสิ่งที่รุกรานอยู่พร้อมกันในกาย ความคับแน่นจนแทบแตก ทำให้เธอบิดเร้าด้วยความสุขสมอย่างรุนแรง

โอมก้มลงกัดไหล่ของแพรด้วยความดิบเถื่อน เขาต้องการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างที่สุด!

"ใคร! ใครคือผัวคนเดียวของเธอแพร! ตอบมา!" โอมคำรามถามข้างหูของเธอ

คมสันก็ไม่ยอมแพ้ เขาใช้มือบีบสะโพกของแพร แล้วเร่งจังหวะให้เร็วและลึกกว่าเดิม

"อย่าไปฟังมันแพร! แพรคือเมียพ่อ พ่อคือผู้ชนะ! แพรจะเลือกใคร! แพรเลือกใคร!"

แพรถูกบีบคั้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ เธอถึงขีดสุดของอารมณ์ใคร่ เธอพยายามรวบรวมสติที่แตกซ่าน แล้วตอบกลับไปด้วยเสียงที่สั่นเครือและขาดห้วง

"อ๊ะ! อ๊า... ไม่รู้! แพร... แพรเลือกไม่ได้... อูยยยยยยยยยย!"

คำตอบนั้นเหมือนดาบสองคมที่กรีดหัวใจของโอม แต่ก็เติมเชื้อไฟให้กับความบ้าคลั่งของคมสัน แพรยอมรับว่าทั้งสองคนคือผัวของเธอ

ทั้งโอมและคมสันต่างไม่พูดอะไรอีก มีแต่เสียงของตัณหาที่ปะทุออกมา พวกเขากระหน่ำร่างของแพรอย่างบ้าคลั่ง สลับกันรุก สลับกันรับ เหมือนพายุที่โหมกระหน่ำไม่หยุดหย่อน การแข่งขันช่วงชิงเมียในนาทีสุดท้ายดำเนินไปอย่างเร้าใจและเร่าร้อน!

จนกระทั่ง... ทั้งสองร่างใหญ่ก็สั่นสะท้านไปพร้อมกัน คมสันโอบกอดแพรไว้แน่นจากด้านหน้า ส่วนโอมซบหน้าลงกับแผ่นหลังของเธออย่างอ่อนแรง พวกเขาปล่อยความต้องการทั้งหมดออกมาในร่างของแพรพร้อม ๆ กัน!

"อ๊า!..." แพรกรีดร้องเป็นครั้งสุดท้าย ร่างกายของเธอรับเอาความสุขสมที่รุนแรงจนเกินขีดจำกัด เธออ่อนยวบยาบไปทั้งตัว ไม่เหลือเรี่ยวแรงจะขยับแม้แต่น้อย

สองพ่อลูกยังคงค้างอยู่ในร่างของแพรอย่างนั้น ทั้งสามร่างเชื่อมโยงกันด้วยสายใยแห่งตัณหา ที่บิดเบี้ยวและอันตราย คมสันหันมามองหน้าโอมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

"เห็นไหมไอ้โอม!" คมสันกระซิบเสียงแหบพร่า “นี่แหละ... คือการเป็นผัวของแพร! และมึงเพิ่งเรียนรู้บทเรียนแรกของการใช้เมียร่วมกันไปแล้ว!”

โอมมองลอดผ่านไหล่ของคมสันไปยังใบหน้าของแพร เธอหลับตาแน่นด้วยความเหนื่อยล้าและอับอาย เขาไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกันแน่...