สาธารณะ NC

เสียงกรีดร้องของแพรเมื่อถูกฟาดด้วยเข็มขัดถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันที่น่าพรั่นพรึงในวินาทีที่เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยน้ำตาและความกลัว ตอนนี้กลับวาววับด้วยเพลิงแห่งความบ้าคลั่งและชัยชนะที่แปลกประหลาด

เธอไม่ได้ถูกทำลาย... เธอถูกหลอมรวม กับความวิปริตนี้แล้ว

แพรยังคงยืนเปลือยเปล่าอยู่บนพื้นหญ้าที่เปียกชื้น มือข้างหนึ่งกำเข็มขัดหนังของคมสันไว้แน่นราวกับเป็นคทาแห่งอำนาจที่เพิ่งได้รับมาใหม่

โอมที่กำลังกุมคอตัวเองเพราะแรงรัดของเข็มขัดเมื่อครู่ มองแพรด้วยความตกตะลึง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและไม่อยากจะเชื่อ

“แพร... เธอ... เธอทำอะไรลงไป!” โอมถามเสียงแหบพร่า

แพรหันไปเผชิญหน้ากับคมสัน พ่อของเขาเองก็ยืนนิ่งราวกับถูกสาปด้วยความงงงวย คมสันไม่เคยคิดว่าความอับอายและแรงกดดันนี้จะทำให้เหยื่อของเขากลายเป็นผู้ล่าที่น่ากลัวได้

“แพรทำอะไรเหรอคะ?” แพรเยาะเย้ย น้ำเสียงของเธอหวานหยดย้อย แต่แฝงด้วยยาพิษร้ายแรง “แพรก็แค่เลือกที่จะแข็งแกร่งที่สุด... และทำแพรเจ็บปวดได้มากที่สุด เท่านั้นเอง”

แพรโยนเข็มขัดหนังลงแทบเท้าของคมสัน มันคือการคืนอาวุธให้... แต่เป็นการท้าทาย

“พ่ออยากลงโทษแพรใช่ไหม? พ่ออยากให้ไอ้พวกคนงานนั่น มันได้ยินเสียงหนูใช่ไหม?”

แพรพูดพลางปรายตาไปยังห้องเก็บของที่กำลังต่อเติมคนงานที่ยังไม่มาเพราะยังเช้าอยู่ “งั้น... พ่อก็มาทำให้แพรเสียวซ่านจนลืมความอับอายนี้ไปให้หมดสิคะ! ที่นี่! เดี๋ยวนี้!”

คำพูดของแพรเป็นมากกว่าการท้าทายทางเพศ มันคือการประกาศว่าเธอได้ยกระดับเกมนี้ขึ้นไปอีกขั้นตอนนี้เธอเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์

โอมที่เริ่มหายใจได้เต็มปอดแล้ว ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้แพรกับพ่อเริ่มเกมนี้ในที่สาธารณะจริง ๆ ทุกอย่างจะพังพินาศ

“ไม่! พ่อ! อย่าทำตามที่แพรบอก! ” โอมพยายามห้าม

"พี่โอมจะห้ามทำไม! ในเมื่อพี่กับพ่อเอาแพรเพราะความใคร่ หรือความรักละ" แพรตะคอกดังลั่น

คมสันไม่ฟังโอมอีกต่อไปแล้ว สายตาของเขาจ้องมองเพียงร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยช้ำและโคลนของแพร แววตาของแพรที่ท้าทายอำนาจของเขายิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบให้พลุ่งพล่าน

“แพรพูดถูก แพร...” คมสันพูดเสียงแหบต่ำ เขาก้าวเข้าหาแพรอย่างเชื่องช้า “พ่อจะทำให้แพรรู้ ว่าความอับอาย มันเทียบไม่ได้กับความสุขสมที่พ่อจะมอบให้!”

ขณะที่คมสันกำลังจะเอื้อมมือไปคว้าตัวแพร โอมก็พุ่งเข้ามาขวางไว้!

“ถ้าพ่อจะทำ... ก็ต้องทำต่อหน้าผม! ผมจะไม่ยอมให้พ่อได้ลิ้มรสความสุขสมของเมียผมเพียงคนเดียวอีกแล้ว!”

โอมกระชากร่างของแพรให้หันเข้าหาตัวเขาอย่างรวดเร็ว เขาก้มลงจูบแพรอย่างดูดดื่ม รุนแรง และเต็มไปด้วยความคลั่ง! จูบนี้คือการ ประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ ที่หยาบคายและเร่งรีบที่สุด

“อื้ออออออ!” แพรตอบรับจูบนั้นด้วยความเร่าร้อนไม่แพ้กัน เธอยึดคอโอมไว้แน่น ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะต้องการให้การต่อสู้แย่งชิงนี้ดำเนินต่อไป

คมสันโกรธจัด! โอมกำลังยั่วยุเขาอย่างเปิดเผย!

“ไอ้โอม!! นั่นเมียกู!” คมสันคำราม

คมสันไม่เสียเวลาทะเลาะอีกต่อไป เขากระชากโอมออกไปอย่างแรง! ในชั่วพริบตานั้น ทั้งสองพ่อลูกได้กลับเข้าสู่สถานการณ์สามเส้าที่เพิ่งจบลงไปเมื่อเช้า—แต่คราวนี้มันเกิดขึ้นกลางสนามหญ้า

โอมผลักแพรให้นอนลงบนพื้นหญ้าที่เย็นเฉียบ พลางคร่อมร่างเธอไว้เพื่อป้องกันจากพ่อ

“ผมจะเอาเธอให้พ่อดู พ่อจะได้รู้ว่าใครคือคนที่เธอคลั่งไคล้กว่ากัน ใครคือผัวที่แพรรัก!” โอมตะคอกใส่หน้าพ่อ ก่อนจะยืนขึ้นปลดเข็มขัดของตัวเองอย่างรวดเร็ว

แต่คมสันฉลาดกว่า เขาไม่ได้พุ่งเข้าใส่โอม แต่พุ่งเข้าด้านข้างของแพรที่เปิดโล่ง! คมสันถอดกางเกงอย่างเร่งรีบที่สุด แล้วสอดใส่ร่างกายเข้าไปในช่องทางที่เปียกชื้นจากการกระทำของโอมเมื่อเช้าอย่างบ้าคลั่ง

“อ๊าาาาา...!! พ่อจ๋า....” เสียงกรีดร้องของแพรดังลั่นอีกครั้ง!

โอมผงะ! เขายังไม่ทันได้เริ่มต้น... พ่อก็ขโมยชิงไปก่อนแล้ว

โอมคลั่งจนตาแดงก่ำ เขาไม่สนอีกต่อไปแล้วว่าใครจะเห็น เขาเริ่มเคลื่อนไหวโดยผลักคมสันให้ออกจากแพร

แต่คมสันที่ประสบการณ์แน่น เขากอดร่างของแพรไว้แน่น ทั้งสองกลิ้งไปบนพื้นหญ้า จนร่างบางของแพร ที่นอนราบไปกับพื้นหญ้า เปลี่ยนไปอยู่บนร่างของคมสันอย่างเร็ว คมสันเสียวสุดในชีวิตเขาสวนแท่งเนื้อสีนำตาลไหม้เข้าไปในรูสวาทของแพรแบบดิบเถื่อนที่สุด

ตับ! ตับ! ตับ! เสียงคมสันสวนสะโพกแกร่งใส่รูสวาทของแพรที่นั่งคร่อมเขาอยู่ด้านบนจนหัวสั่นหัวคลอน นมใหญ่ ๆ สองเต้าของแพรกระเพื่อมไปมาตามแรงกระแทก โอมที่เห็นภาพก็ยืนชักแท่งเนื้อของตัวเองอย่างเมามัน

"มัน มันมาก ! อ๊า .. อ๊าาา แพรจ๋า พ่อขอโทษ "ตับ! ตับ! เสียงเนื้อกระทบรูสวาท

"อ๊า! อ๊า...อ๊า พ่อแพรเสียว...อูย..."ยังไม่ทันพูดจบโอมที่ไม่ทน เขาที่ยืนนิ่งมาสักครู่เตรียมอาวุธประจำกายจนพร้อมรบแล้ว เขาปรี่เข้าไปทางด้านหลังของแพร นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่คิดจะตอกรูจีบของเมีย

กรี๊ด!! ฮึก แพรเจ็บ! แพรที่โดนทั้งรูหน้า รูหลัง เธอไม่รู้จะต้องทำยังไง ไม่ได้พักได้ผ่อน เธอตั้งใจจะเป็นผู้ล่า สุดท้ายกลับมาเป็นเหยื่อเหมือนเดิม

“เอาเลยสิแพร! บอกพ่อไปสิว่าใครทำให้เธอเสียวซ่านกว่ากัน!!!” โอมกดจูบลงบนปากของแพรอย่างบดขยี้ ขณะที่ร่างของเขากระหน่ำซ้ำ ๆ อย่างไม่มีจังหวะพัก! ทางรูจีบที่แสนคับแน่น

แพรอยู่ภายใต้การรุมเร้าของสองพ่อลูกที่บ้าคลั่ง! จากด้านหน้า... คือแรงหนุ่มใหญ่ที่เร่งเร้าและเต็มไปด้วยความหึงหวง และมากประสบการณ์

จากด้านหลัง... คือความป่าเถื่อนและแรงลงโทษที่ต้องการจะตอกย้ำความเป็นเจ้าของ! และหนุ่มแน่น

ความรู้สึกถูกครอบครองจากสองทางในสถานที่เปิดเผยเช่นนี้ ทำให้สมองของแพรขาวโพลน! ความอับอายสูงสุดได้แปรสภาพเป็นความเสียวซ่านที่เกินขีดจำกัด

“อ๊ะ! อูยยยย!!” เสียงครางของแพรบิดเบี้ยวจนฟังไม่ได้ศัพท์

คมสันจิกมือลงบนบั้นท้ายของแพรอย่างแรง เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธอด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความพอใจถึงการแข่งขัน

“นี่แหละเสียงที่พ่อต้องการ! เสียงของเมียที่ถูกลงโทษ! เสียงที่ไอ้โอมมันจะต้องฟังไปจนวันตาย!!!”

โอมไม่ยอมแพ้! เขาเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความบ้าคลั่ง เขาใช้มือบีบเค้นเนินเนื้อของแพรอย่างรุนแรงกระดกก้นงอนขึ้นทำให้เห็นร่องสวาทที่มีแท่งเนื้อของผู้เป็นพ่อคาอยู่ โอมกระหน่ำแทงจนสุดโคน ของยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้ยินเสียงหวานของเมียอย่างแพร

“แพร! บอกพี่! ใครคือผัวเธอ! บอกมา!!!”

แพรไม่สามารถตอบได้ เธอทำได้เพียงบิดเร้าและกรีดร้องด้วยความสุขสมปนความทรมานที่ถูกฉีกเป็นสองเสี่ยง! ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง จนสองพ่อลูกที่คลั่งไคล้ก็ถึงจุดสูงสุดไปพร้อมกันอย่างไม่มีใครยอมใคร!

“อ๊า!” “อ่า!” เสียว ...โอ้ว....อ๊า อ๊า....พี่โอม ..พ่อ แพร แพร! โอว้ ...จะแตก จะแตกแล้ว ...!"

"งั้นพ่อจะส่งแพรให้ถึงสรรค์เองเมียจ๋า..."

ตับ! ตับ! ตับ!

โอมไม่ยอมแพ้ กระเด้าสวนแทงสลับกันไปมากับพ่อตัวเอง

ฮืม..! เสียงแพรครางงึมงัม เมื่อโอมผัวของเธอโน้มตัวเธอไปจูบอย่างเร่าร้อน ลิ้นสากหยอกเย้ายั่วยวนกันไปมา ผ่านไปชั่วอึดใจเมื่อโอมที่อยู่ประตูหลังของแพร เขาพ่นน้ำเชื้อสีขาวขุ่นในรูจีบของแพรอย่างเสร็จสมมือหนาขย้ำสะโพกของเมียเอาไว้แน่นฉีดพ่นน้ำเชื้อทุกหยดให้แพร

โอว้.. เมียพี่มันสุดยอด! โอมกระซิบหอบเหนื่อย

ส่วนคมสันเองก็เด้าเอว ส่วนสะโพกไม่สนใจว่าลูกชายจะล่าถอยหรือถอดถอนแท่งเนื้อออกหรือไม่แต่เขากอดแพร ให้เธอโน้มสองเต้าอวบใหญ่ลงมาให้เขาดูดดึง เสียงดัง จ๊วบ จ๊าบ อย่างตระกละตระกลามหิวโหย

อ๊า! อ๊า! พ่อ..แพร ไม่ไหว..ไม่ไหวแล้ว...แพรที่ร้องโหยหวน แทบร้องขอชีวิตจากผู้เป็นพ่อสามี

อ๊า...!!!!! แพร.. พรวด! คมสันหอบกระหืดแท่งเนื้อหด เกร็ด พ่นน้ำเชื้อในร่องสวาทที่เปียกแฉะของสะใภ้น้ำล้นรู ไม่แพ้ลูกชาย

ทั้งสามร่างกองลงบนพื้นหญ้าอย่างหมดแรงและเปลือยเปล่า โอมจูบต้นคอของแพรด้วยความหลงไหลเขาถอดแท่งเนื้อออกจากรูจีบของแพร ใส่กางเกงจนเรียบร้อย

ส่วนแพรที่ยังนั่งทับบนร่างหนาของพ่อผัวเธอกำลังจะลุกขึ้นเพราะกลับเข้าบ้าน แต่คมสันเหมือนจะนึกพิเรนอีก

"พ่อปล่อยแพร แพรไม่ไหว จะไปอาบน้ำ" แพรพูดน้ำเสียงติดงอน

"ไม่ปล่อย! พ่อไม่ปล่อย! คมสันทำหน้าทะเล้น

"ทำไม พ่อยังไม่พอใจอีกหรอ ปล่อยเมียผมได้แล้วเดี๋ยวพวกคนงานก็มาเห็นกันพอดี!" โอมพูดเสียงห้วนแบบไม่พอใจ

"ว๊ายพ่อ! ทำอะไร ปล่อยแพรลง!"

คมสันไม่สนใจคำพูดโอม และกอดแพรไว้อุ้มขึ้นเหมือนเด็ก เดินเข้าไปบ้านทั้งร่างเปลือยเปล่าโดยที่แท่งเนื้อยังเชื่อมต่อกับรูสวาทของลูกสะใภ้อย่างนั้น ส่วนโอมก็ได้แต่วิ่งตามไปอย่างกังวล...