เสียวสะใภ้2

แพรเธอที่สติหลุดยังคงเหนื่อยกายกับการกระทำก่อนหน้าเธอไม่หลับตาพริ้ม และไม่ได้มองเห็นเลยว่าตอนนี้คมสันแก้ผ้าเปลืิยเปล่าล่อนจ้อนเตรียมจะเอาเธอ

ว๊าย! พ่อ แพรตะโกนตกใจเพราะคมสันกระโจนขึ้นเตียงแล้วใช้ร่างกายใหญ่คร่อมบนตัวแพร เอาตัวหนาใหญ่ของตัวเองแทรกกลางระหว่างสองขาของแพรอ้ากว้างตามตัวของพ่อผัว

แพรจ๋า ..แพร พ่อไม่ไหวแล้ว พ่อขอเอาแพรหน่อยนะคนดีของพ่อ คมสันเว้าวอน ทั้งที่แท่งเนื้อหัวสีเข้มคล้ำจ่อที่รูสวาทของแพรไปมาอย่างจงใจให้แพรเสียวจนขาดใจ

"พ่อจ๋า..อย่าทำอะไรแพรเลยนะ" แพรที่พยายามใช้ไม่นวมในเมื่อทุบตีไปก็หนีไม่พ้นเลยตั้งสติอันน้อยนิดเพื่อให้คมสันปล่อยเธอ

คมสันไม่พูดอะไรก้มลงไปดูดหัวนมของแพรที่แข็งชูชันสลับข้างซ้ายขวา ส่วนแท่งเนื้อก็ใช้ถูไถโฉบไปเฉี่ยวมาระหว่างรูสวาทกับติ่งเสียวจงใจยั่วอารมณ์แพร

"พ่อจ๋า..พ่อ อ้าส์ ..อะ อะ พ่อ..เสียว อย่าเลียพ่ออย่า พ่อ..แพรเสียว.."

แพรถึงกับต้องจิกมือเรียวลงบ่าของคมสันเพื่อระบายความเสียว เธอตัดสิ้นใจดิ้นสุดกำลังด้วยแรงครั้งสุดท้ายสบัดมือทุบ สองขาดิ้นถีบระหว่างที่คมสันกำลังเอาแท่งเนื้อถูที่รูสวาทอย่างเมามัน

"อย่าดิ้นนะแพร อย่าดื้อกับพ่อ!" เสียงดุเข้มของคมวันดังกังวานในความมืด

"พ่อก็ปล่อยแพรซิ! แพรไม่เต็มใจนะ" แพรก็ตอกกลับแบบไม่อดทน

"แพรไม่เต็มใจ! แต่รูแฉะขนาดนี้ ถ้าเต็มใจน้ำไม่ท่วมเตียงเลยหรอแพร" คมสันยังคงทับร่างของแพรอยู่ด้านบนสองร่างเปลือยเปล่ายังคงดิ้นสู้กันไปมา

"พ่อ!" แพรเธอก็อาย แต่มันก็เรื่องจริงที่คมสันพูดแพรไม่ยอมเธอดิ้นสู้คมสันอีก

ปล่อย! นะ พ่อ ปล่อย..!

"ไม่ปล่อย พ่อขอแพรดี ๆ แต่ทำไมดื้อ" คมสันตวาดแท่งเนื้อเริ่มทำหน้าที่ถูไถขึ้นลงหนักขึ้นเน้นที่ติ่งเสียวเฉพาะจุดเอาให้แพรคลั่งครางจนทรมาน

"พ่อ พ่อ อย่า อ้าส์ ซี๊ด... ทรมาน ไม่ไหว..แล้วแพร..เสียว" แต่แพรก็ยังดิ้นสู้ ปากก็ครางไม่หยุด

"เสียวซิ ดี! ดิ้นไปให้สุดแรงแพร ดิ้น! ตอนนี้พ่อก็เสียว เสียวหัวมาก อ้าส์ อะ อะ...อ้าห์" คมสันที่จงใจทรมานแพรกลายเป็นเขาเองก็ทรมาน

"แพร เอาอย่างนี้ไหม" คมสันโน้มตัวใหญ่นาบไปกับตัวแพรกระซิบข้างหูแพรเพื่อยื่นขอเสนอ

"อะไรพ่อ แพร ถามอย่างตั้งสติ" เธอไม่อยากให้อะไรเลยเถิดไปมากกว่านี้จึงพยายามใช้สติแม้ว่ามันจะมีอะไรที่เกินเลยแต่ก็ยังไม่ทั้งหมด

"ขอให้พ่อถูไปมาแบบนี้จนเสร็จได้ไหม แพรครางชื่อพ่อ พ่อจะไม่เอาแท่งเนื้อของพ่อเข้าไปในรูของแพร ขอถู ๆ ข้างนอก แพรช่วยพ่อได้ไหมค่ะ คนดีของพ่อ.." คมสันที่ยื่นขอเสนอแบบเด็ก ๆ

แพรครุ่นคิดในความมืด แต่ก็อดทนยอมไปตามน้ำดีกว่าเสียอะไรไปมากกว่านี้ "ก็ได้ พ่ออย่าผิดสัญญานะ" แพรก็อดทน

"ได้! แพรของพ่อ ขอดูดนมอีกได้ไหม.." แพรจ๋า.คมสันยังกระซิบข้างหู

"แพรไม่ยอมได้หรือไง.! อ้าห์..ช้าหน่อย อ้าส์...พ่อ...ช้า ๆ อย่ากัด"

คมสันไม่พูดเขาก้มลงไปเลียหัวนมสองข้างรอบนี้แพรอนุญาตเพราะเธอจำยอมแต่มันเสียวจริง ๆ แพรตื่นเต้นปนกลัว

"แพรครางชื่อผัวหน่อย...อืม.." คมสันกล่าวเสียงกระเส่าเขาอยากเป็นผัวแพรมาเนิ่นนาน

แพรทำตามอย่างว่าง่าย "พี่คมสันจ๋า ..." แพรครางชื่ิอของพ่อผัว

คมสันดันแท่งเนื้ออยู่ 5-6 นาที ตรงรูสวาทไม่แทงเข้าไปตามสัญญาจนในที่สุดน้ำเงี่ยนสีขาวขุ่นพุ่งไหลเต็มเนินสวาทของแพร เขาซบหัวลงที่ซอกคอขาวของแพรอย่างหลงไหล

"พ่อ..ปล่อยแพรได้แล้ว.!" แพรที่เสียวมากจนแทบขาดใจ

"ขอพ่อนอนดูดนมแพรจนเช้าได้ไหม แพรจ๋า.."คมสันหนะซิบ

"พ่อให้แพรไปทำความสะอาดก่อนได้ไหม" แพรเอ่ยออกไป

"ไม่ต้องจ้ะ เมียจ๋า.. เดี๋ยวผัวทำให้" คมสันกล้าพูดแบบไม่อาย

"พ่ออย่าพูดแบบนี้นะ แพรไม่ชอบ!" แพรพูดปนหงุดหงิด

"พี่ขอโทษ" คมสันลุกออกจากตัวแพรไปเอาผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดน้ำรักของเขาที่เลอะที่เนินสวาทของแพรด้วยความอ่อนโยนแม้ไฟดับมองไม่เห็นแต่มันแสดงออกได้

แพรที่เสื้อผ้าขาดหมดก็จะลูกควานจะหาเสื้อใหม่ในชั้นเสื้อผ้า แต่ก็ตกใจเพราะคมสันยังยืนอยู่

"พะ พ่อ ออกไปจากห้องแพรได้แล้วนะ จะเอาอะไรอีก!" แพรตะคอก

"โถ่ แพรจ๋าอย่าโกรธพ่อเลยนะ" คมสันเปลี่ยนสรรพนามไปใช้คำเดิมทั้งสองยังเปลือยเปล่าในความมืด คมสันเข้าไปสัมผัสแพร แต่แพรสะบัดออก

"อย่าแตะแพรอีกนะ! แพรไม่ชอบ พ่อไปได้แล้วแพรพูดชัดถ้อยชัดคำ

คมสันเริ่มไม่พอใจ เขากำลังหลงแพร และอยากเป็นเจ้าของร่างกายแพรจนหน้ามืด เขาจึงตะคอกแพรกลับ

ทำไม! รังเกียจนักรึไง! พ่อดูแลแพรไม่ดีหรอ ตอนแรกพ่อว่าจะไม่ทำอะไรแพร แต่แพรทำท่าทียังงี้กับพ่อ พ่อไม่ยอม คลานกลับขึ้นไปบนเตียงแพร กลับไปเดี๋ยวนี้! คมสันจะตะคอก

ไม่นะ พ่อต้องพอได้แล้ว แพรไม่ยอม! แพรเธอเองก็ทำตามใจพ่อผัวไปหมดแต่ไม่ยอมออกจากห้องเธอไปสักที

ไม่ยอมก็หรอ เพี๊ยะ! เสียงมือหนาฟาดก้นแพรเข้าเต็มแรง

"อ๊าย! เจ็บนะ พ่อ แพรกล่าว

"ถ้าไม่ขึ้นเตียงก็จะฟาดอีก แล้วก็จะจับแพรมาเอากระเด้าจนสบลคาแท่งเนื้อเลย..เอาซิ เลือกแพร เลือกเอา! คมสันตะคอกกลับ

แพรกลัวเพราะไม่เคยเห็นคมสันผู้เป็นพ่อสามีโมโหขนาดนี้ เธอหันกลับไปคลานขึ้นเตียงสี่ขาหันหลังในร่างเปลือยเปล่า แสงฟ้าแปล๊บแปล๊บทำให้เห็นเรือนร่างอรชรของแพร

คนดีของพ่อ.. คมสันเองก็เปลือยเปล่าเขาตั้งใจจะลงโทษแพรที่แสดงท่าทีรังเกียจดื้อดึงใส่เขา คมสันกระโจนใส่แพร จนเธอตกใจ "พ่อ!"

คมสันไม่พูดเขาใช้สันจมูกสูดดมกลิ่นดอกไม้งามของแพรด้วยความคลั่งไคล้เหมือนคนโรคจิต ลิ้นสากเริ่มทำงานเลียตั้งแต่ติ่งสวาท จนรูจีบด้านหลังแพรถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัว

"อ้าห์...ห์ พ่อ อย่านะ มันสกปรก" แพรส่ายก้นหนีแต่ก็สู้ประสบการณ์ของพ่อผัวไม่ได้ คมสันกดร่างบางจนหน้าแนบพื้นกระดกก้นให้งอนขึ้นเอาลิ้นสากแยงเข้าไปในรูสวาทอยู่นานสองนาน จนแพรครวญครางมือเรียวขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

พอ.. พอแล้ว อ้าส์.. ซี๊ด พ่อ อย่าทำแพรเลย อ้าส์... เสียว แพรยอมพ่อแล้ว ยอมแล้ว อย่าทำแพรแบบนี้เลย แพรครวญคราง

คมสันที่ได้ยินว่าแพรยอมเขาแล้ว ก็ยิ้มอย่างพอใจจึงเร่งจังหวะแยงลิ้นสากแหย่เข้าไปในรูสวาทของแพรทั้งน้ำลาย น้ำเงี่ยนปะปนกันจนแยกไม่ออก

สุดท้ายแพรทนไม่ไหวแตกคาปากของคมสันอย่างเลี่ยงไม่ได้ คมสันเลียไม่หยุดแพรกระตุกขมิบจนสั่น คมสั่นก็เลียติ่งเสียวแตกสองรอบสามรอบจนพอใจ

ยอมแล้วหรอ..! ไหนว่ารังเกียจพ่อไง

ฮืม..แพรตอบกลับสั้น ๆ เธอเหนื่อยอ่อนแรงจนไม่อยากขยับตัว เธอเสียวไปหมด แตกแล้วแตกอีกคมสันก็ทรมานเธอไม่พัก คมสันพลิกร่างแพรให้นอนหงายฟังเสียงหอบหายใจถี่ของแพรคมสันยิ่งพอใจ

แพรยอมพ่อแล้ว แพรไม่ไหวแล้ว แตกหลายรอบแล้ว พออย่าเลียหรือทรมานแพรอีกเลยนะ แพรขอ.. แพรกล่าวออกมาท่ามกลางความมืดมิดฝนก็ยังคงตกกระหน่ำราวกับฟ้ารั่วเหมือนเป็นใจให้คนทั้งสอง

"ก็ได้! งั้นขอพ่อนอนกอดแพรได้ไหม แพรจ๋า." คมสันที่ได้คืบจะเอาศอก ก็ทำตัวดื้อดึง

"แพรขอล้างตัวก่อนได้ไหมจ้ะ นี่เกือบตีสองแล้วแพรเหนื่อย เปียกฝนด้วย" แพรเธอเปลือยเปล่าเขินอายจนชา

"เดี๋ยวพ่อไปจุดเทียนแพร รอพ่อก่อนนะ" พูดจบคมสันก็ออกจากห้องไป โดยไม่คิดว่าแพรจะกระโจนตามหลังแล้วลงกลอนประตู

คมสันที่เดินคลำลงมาที่ชั้นล่างเพื่อหาเทียนไขเขาไม่ได้คิดว่าแพรจะปิดประตูลงกลอนใส่เขา คมสันที่เดินจุดเทียนขึ้นไป หาแพร แต่มือหนาสัมผัสประตูกับเปิดไม่ออก

"แพร แพร! พ่อรู้ว่าแพรได้ยิน.. เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะแพรอย่าให้พ่อต้องโมโห.."

แพรเธอไม่ยอมเปิดประตู และเธอจะรอดพ้นจากพ่อผัวสุดหื่นกามได้หรือเปล่าคืนนี้ช่างแสนยาวไกลสำหรับแพรเหลือเกิน....ฉันเองก็เคาะประตูใส่แพรอย่างบ้าคลั่ง

"จะเอาอย่างนี้ใช่ไหมแพร ได้!..แล้วเราจะเห็นดีกัน.!" คมสันที่พูดอยู่หน้าประตูด้วยความโมโห..