LOGINทางด้านคมสันกับบีบเค้นที่ก้นงอนของแพรแรงขึ้น และโอบกระชับร่างบางของแพรให้มันแนบกลับลำกายของเขา มัดกล้ามที่ผ่านการทำงานมาหลายปีผู้ชายวัยห้าสิบห้าปีคนนี้มีประสบการณ์ทุกอย่าง
แกกำลังโอบรัดลูกสะใภ้ที่เขาเฝ้ามามองมาหลายปี และแอบกันท่าไอ้พวกผู้ชายหลายคนที่มักจะมาจ้องมองลูกสะใภ้คนสวยของตัวเอง บางครั้งแกก็ถึงกับยิงปืนขู่ ใครหลายคนก็มาพูดว่าคมสันคือพ่อสามีในอุดมคติของลูกสะใภ้ที่ทั้งรักและดูแลเธอเป็นอย่างดี คมสันไม่พูดเปล่ามือหนาเริ่มไม่อยู่สุข เขาโอบรัดร่างบางของลูกสะใภ้เอาแนบแน่น "ทำไมล่ะแพร..อย่ากลัวเลยคนดีของพ่อ" คมสันพูดกับแพรด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนใช้มือหนารูปไปข้างแก้มนวลอย่างจงใจและหลงใหลแม้จะมองไม่เห็นท่ามกลางความมืดมีเพียงแสงจรวดจากสายฟ้าที่แลบ "พะ..พ่อจ๊ะ อย่าเลย" แพรกลัวจนเสียงเริ่มสั่นเธอไม่เคยคิดว่าพ่อสามีของเธอจะทำเช่นนี้ "พ่อทำอะไร แพรววิ่งเข้ามากอดพ่อเองไม่ใช่หรอ" ผู้เป็นพ่อสามีกล่าวพร้อมหัวเราะฮือๆในลำคออย่างพึงพอใจเขาพยายามปลอบประโลมลูกสะใภ้อย่างเต็มที่ "ก็พ่อ!" แพรไม่กล้าพูดคำที่น่าอายออกมาว่าพ่อสามีกำลังบีบก้นของเธอและเหมือนจะขยำแรงขึ้น "พ่อทำไมรึแพร..."คมสันเขาพึงพอใจกับอาการตัวสั่นเทาของลูกสะใภ้เขารู้สึกเหมือนมีกระต่ายน้อยในห้องนี้ที่กำลังหนีสิงโตอย่างเขา หลังจากนั้นเขาอุ้มร่างเล็กด้วยมือเคียงข้างเดียวประคองกอดให้แพรนอนราบไปกับเตียงหนานุ่มสีขาวสะอาดตา ถึงแม้ภายในห้องมืดสลัวเสียงฝนโปรยปรายช่างดูเป็นใจแพรพยายามดิ้นหนีขัดขืนและกรีดร้องให้ใครมาช่วย "อย่านะพ่อ! ปล่อยแพรนะ! ช่วยด้วย ช่วยแพรด้วยใครก็ได้ช่วยแพรด้วย" แพรดิ้นหนีขณะที่นอนราบไปบนเตียงโดยมีพ่อผัวอย่างคมสันต์คร่อมร่างบางของแพรอยู่ด้านบน แต่บ้านของโอมอยู่ในชนบทที่ห่างไกล บ้านชาวบ้านส่วนใหญ่ มักจะตั้งห่างกันสี่ห้าหลังห่ างกันแบบนี้ทุกที่ ยิ่งมีพายุโหมกระหน่ำต่อให้เธอจะยิ่งดิ้นรนหรือร้องโวยวายมากแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยิน "อย่าร้องเลยคนดีของพ่อ..เป็นของพ่อเถอะ!" คมสันที่อดทนมาเนิ่นนานวันนี้เขาพร้อมจะปลดปล่อยและระเบิดทุกอย่างออกมา "ไม่ได้นะพ่อ! อย่าทำกับแพรแบบนี้ แพรเป็นเมียลูกพ่อนะ!" แพรที่พยายามอธิบายเหตุผลทั้งที่ตอนนี้ร่างกายของเธอและสภาพมันช่างยั่วยุอารมณ์เขาเหลือเกิน "ในเมื่อไอ้ลูกชายสาระเลว มันไม่ดูแลแพร พ่อจะดูแลแพร และเป็นผัวของแพรเอง!" คมสันไม่สนใจคำทัดทาน เขาที่วางแพรลงบนเตียงจึง ได้พยายามยกขาทั้งสองข้างของแพรขึ้นแหวกขาจนออกกว้าง แล้วแทรกตัวไว้ตรงกลาง หลังจากนั้นเขาใช้ร่างใหญ่ทับไปบนตัวของแพรประกบจูบแพรอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนแพรพยายามใช้มือเล็กฟาดไปที่อกแกร่งของพ่อผัวแต่ก็ไม่เป็นผลยิ่งพยายามตีพยายามฟาดก็เหมือนปลุกเร้าอารมณ์สวาทที่พึ่งจะตื่นขึ้น ฮื่อ...เสียงครางอู้อี้ในลำคอของแพรที่พยายามขัดขืนแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหยาดเยิ้ม คมสันผละปากออก เลื่อนจมูกซุกไซร้ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นกายหอมละมุนของลูกสะใภ้ที่เขาใฝ่หามาเนิ่นนาน เสื้อสายเดี่ยวสีขาวที่ยังไม่ถูกเปลี่ยนมันเปียกชื้นอับ แต่คมสันยังคงสูดดมอย่างหลงไหล คมสันเลื่อนสุกไซร้มาถึงเนินอกอวบอิ่มที่ดูเต่งตึงราวกับแม่โคนมเขาเฝ้ามองรูห้องที่เจาะภายในบ้านทุกวัน "หอมจังแพรของพ่อ หอมที่สุดเลย อ้าห์.." คมสันที่พูดราวกับคนละเมอเขาไม่สนใจว่าแพรจะยินยอมหรือไม่เขาสนใจเพียงว่าวันนี้เขาจะทำหน้าที่ผัวแทนลูกชาย "พ่อปล่อยแพรเถอะ ฮึก ฮื่อ แพรไม่เอา พ่ออย่า อย่านะ...!" "ไม่นะแพร พ่อปล่อยแพรไปไม่ได้อีกแล้ว อ้าห์..คนดีของพ่อ หอมไปทั้งตัว"คมสันพร่ำเพ้อ แพรที่ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเธอนอนหงายอยู่บนเตียงกว้าง โดยมีตัวของพ่อผัวอยู่ด้านบนทับเธออยู่ ส่วนมือหนาของคมสันข้างนึงเขาใช้รวบตึงสองแขนเล็ก ๆ ของแพรเอาไว้ แล้วซุกไซร้ตั้งแต่ซอกคอขาว ลามมาถึงเนินอกหลังจากนั้นเสื้อสีขาวบาง ๆ สายเดี่ยวของแพรค่อย ๆ ถูกเลื่อนลงมาจนเผยให้เห็นเต้าคู่อวบ คมสันที่รู้ว่าแพรใช้ที่ปิดจุกเขาจึงค่อยๆใช้มือข้างหนึ่งที่ยังว่างอยู่ดึงจุดออกทีละข้าง ทีละข้าง แม้จะมองไม่เห็นในความมืด แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงยอดปทุมที่ชูชัน ด้วยสัญชาตญาณเขาจึงใช้ลิ้นละเลงดูดดึงเค้นคลึงอย่างรุนแรงสลับกันไปมาซ้ายขวาเขาได้ยินเสียงของแพรครวญครางยิ่งทำให้อารมณ์พุ่งพล่าน "อ้าส์..พ่อ เสียว ...พ่อจ๋า...เสียว..." แพรครางราวกับจะขาดใจ เธอหลับตาพริ้ม กลายเป็นว่าปล่อยให้ทุกอย่างไปตามแรงอารมณ์สองมือที่ถูกตรึงก่อนหน้านี้ค่อยๆ ผ่อนคลายลง คมสันยังคงระรัวลิ้นลงบนจุกนมสีน้ำตาล ยุบยวบตามแรงปรารถนา ไล่ลิ้นไต่ลงมาจนถึงหน้าทองแบนราบ และเลียไล่ลงมาจนถึงเนินสวาทที่เขาเอาแต่เฝ้ามองผ่านรูห้องมาหลายปี บัดนี้เขากำลังจะได้เลีย ได้เอา และเป็นเจ้าของแม้จะมองไม่เห็นมีเพียงแค่แสงเล็กน้อยจากประกายฟ้าแล่บแต่มันไม่ใช่อุปสรรคของคมสัน "แพร..หอมมากเลยแพรของพ่อ.." คมสันใช้จมูกสูดดมตามอำเภอใจ "อย่านะพ่อ.! อ้าส์ อย่านะ ซี๊ด .." แพรที่โดนบังคับให้อ้าขาออกอย่างไม่เต็มใจ เธอพยายามดิ้นให้พ้นจากพันธนาการมือหนาของพ่อผัว แต่ทำอย่างไรก็ไม่พ้นเสียที พ่อผัวของเธอฉลาดมากใช้สองมือล็อคขาเธอแน่นแล้วเอาพาดบ่า แล้วใช้ลิ้นเลียติ่งเสียวของเธอจนหมดแรง สองมือพยายามทุบตี แต่ร่างกายพ่อผัวอย่างคมสันไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย "พ่อ.! หยุดนะ อ้าส์ อย่า อย่า! พ่อจ๋า.. เสียว ไมาไหวแล้ว พ่อ..! พ่อจ๋า.." แพรที่พยายามร้องขอให้คมสันพ่อสามีหยุดทุกการกระทำของเขาเพื่อไม่ให้มันเลยเถิดไปไกลกว่านี้ แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล คมสันจะจัดหนักเอาลิ้นแยงเข้าไปในโพรงสวาทที่อ่อนนุ่มเปียกแฉะของแพรอย่างช่ำชอง แพรถึงกับสะดุ้งด้วยความสะท้านเพราะลิ้นสากแทงเข้ามาในรูสวาทของเธอ เธอยอมรับเลยว่าคมสัน เด็ดกว่าลูกชายอย่างโอมมากนี่แค่โดนเลียเธอยังอ่อนระทวยแม้ปากจะบอกว่าไม่ยอมแต่รูสวาทกับตรงข้ามน้ำเยิ้มแฉะจนล้นรู "พ่อ! แพรไม่ไหวแล้ว อ้าส์...." เสียงแพรครางยาวพร้อมเกร็งกระตุก น้ำเงี่ยนสีใสไหลออกมาจนคมสันพอใจหยุดการกระทำ ในท่ามกลางความมืดสลัว เสียงหายใจหอบถี่ของแพรดังอยู่บนเตียงกว้าง แพรเธอที่สติหลุดยังคงเหนื่อยกายกับการกระทำก่อนหน้าเธอไม่หลับตาพริ้ม และไม่ได้มองเห็นเลยว่าตอนนี้คมสันแก้ผ้าเปลืิยเปล่าล่อนจ้อนเตรียมจะเอาเธอ "ว๊าย! พ่อ" แพรตะโกนตกใจเพราะคมสันกระโจนขึ้นเตียงแล้วใช้ร่างกายใหญ่คร่อมบนตัวแพร เอาตัวหนาใหญ่ของตัวเองแทรกกลางระหว่างสองขาของแพรอ้ากว้างตามตัวของพ่อผัวแพรหัวเราะร่วน แววตาซุกซนและดุดันในเวลาเดียวกัน เธอไม่ได้เกรงกลัวคำขู่ของเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะในเวลานี้ "ราชา" ได้กลายเป็น "นักโทษ" ในเงื้อมมือของเธอไปเสียแล้ว"งั้นก็รีบหาทางหลุดให้ได้สิคะ... แต่บอกไว้ก่อนนะว่าคืนนี้ 'จังหวะ' ทุกอย่างเป็นของแพรคนเดียว"เธอไม่พูดเปล่า แพรหยัดกายขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ รูดสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออกจนพ้นไหล่เนียน เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งร่วงไปกองอยู่ที่ศอก เผยให้เห็นเนินอกสล้างที่เบียดชิดกันอยู่เหนืออกแกร่งของเขา คมสันต์ลืมตาขึ้นมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกกระสันจนแทบระเบิด แต่เขากลับทำได้เพียงแหงนหน้ามองและสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ"แพร... อย่าเล่นแรงนัก" คมสันต์กัดฟันพูดเมื่อเธอเริ่มขยับสะโพกบดขยี้อย่างช้า ๆ เนิบนาบแต่หนักแน่น"แรงกว่านี้คุณก็เคยทำกับแพรไม่ใช่เหรอคะ?" เธอโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูหนา ขบเม้มติ่งหูเขาเบา ๆ จนคนใต้ร่างสะท้านไปทั้งตัว"อยากขยับใช่ไหมคะ อยากกระแทกแพรใจจะขาดแล้วใช่ไหม? แต่น่าเสียดายจัง... ที่คุณทำได้แค่ 'มอง' และ 'รอ' รับคว
คมสันต์กัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก แรงกระแทกจากการกระทั้นสะโพกของเธอมันรุนแรงจนแท่งเนื้อของเขาแทบจะทนไม่ไหว แต่ในความเสียวซ่านนั้นเอง เขาสัมผัสได้ว่าเนกไทที่ข้อมือขวามันเริ่มหย่อนตัวลง เพราะแพรโยกกายอย่างรุนแรงจนดึงรั้งผ้าที่ผูกไว้จนปมคลายออก!เขานิ่งงันไปครู่หนึ่งเพื่อเช็กสถานการณ์ แพรยังคงหลับตาพริ้ม ขยับสะโพกขึ้นลงตามจังหวะอารมณ์ที่พุ่งพล่าน คมสันต์ไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่เธอครางหลงอย่างมีความสุข ค่อย ๆ บิดข้อมือขวาออกจากการพันธนาการได้สำเร็จ!"กึด!" เสียงเนกไทหลุดออกเบา ๆ แต่ถูกกลบด้วยเสียงครางของแพรหนุ่มใหญ่ที่ตอนนี้แววตาเปลี่ยนจากเหยื่อกลายเป็นนักล่าทันที เขาไม่ได้รีบร้อนแสดงตัว คมสันต์ใช้มือขวาที่หลุดออกมาได้ค่อย ๆ เอื้อมไปแกะเนกไทที่ข้อมือซ้ายและผ้าขาวม้าที่มัดเท้าออกอย่างเงียบเชียบและใจเย็นที่สุด ในขณะที่ตัวสั่นระริกจากการถูกคนบนร่างปรนเปรอไม่หยุด‘เธอมันร้ายนักนะแพร... อีกนิดเดียว... แล้วเธอจะได้รู้ว่านรกบนเตียงของจริงมันเป็นยังไง’ คมสันต์คิดในใจด้วยความเดือดดาลที่ปนเปไปกับความต้อ
คมสันต์ยอมแก้มัดมือและเท้าให้กับแพร ขณะที่เธอกำลังนั่งทานอาหารอยู่บนเตียง เธอแอบไปค้นสัมภาระแล้วบังเอิญไปเจอ "ยานอนหลับชนิดผง" ฤทธิ์รุนแรงในกระเป๋าของเขา ที่ข้างซองเขียนระบุไว้ว่า 'ใช้เพียงหนึ่งเม็ด หลับสนิทจนไม่รู้ตัว' และเขียนกำกับไว้อีกว่าไม่มีกลิ่น ไม่มีรสชาติเมื่อเห็นว่ายานอนหลับเป็นผง เธอจึงนึกไอเดียอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ในเมื่อเขาชอบทรมานเธอ นักเธอก็จะเอาคืนด้วยการทรมานเขาดูบ้างเมื่อคมสันต์เผลอไผลไปกับชัยชนะที่ได้ ‘กินไก่หลง’ จนอิ่มหนำ เขาก็ประมาทเล่ห์เหลี่ยมของแพรที่รอจังหวะนี้มาตลอด หกวันที่ผ่านมาเธอเรียนรู้แล้วว่าถ้าใช้กำลังสู้ยังไงก็แพ้ เธอจึงต้องใช้ 'ยาแรง' ในการสยบยักษ์หลับคนนี้แพรแต่งตัวเรียบร้อยแล้วยกถ้วยจานที่ทานเสร็จออกไปล้าง แม้จะรู้สึกเดินลำบากเพราะโดนคมสันต์รังแกไปหลายยกในวันนี้ เธอคิดแผนการที่จะรังแกเขาคืน จึงแอบหยิบยานอนหลับตัวแรงที่เจอในกระเป๋าของคมสันต์ออกมาเพื่อผสมในน้ำผลไม้ให้เขาเธอถือแก้วน้ำผลไม้มาสองแก้ว แก้วหนึ่งเป็นน้ำส้มที่เธอถือไว้แล้วกระดกมาจนเกือบหมด
ทุกอย่างสงบลงชั่วคราว ทิ้งไว้เพียงคราบเหงื่อและเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของคนทั้งคู่ คมสันต์ซบหน้าลงกับซอกคอขาวเนียนที่เต็มไปด้วยรอยรักซึ่งเขาจงใจฝากไว้ทั่วเรือนร่าง เขาแช่ค้างความแข็งแกร่งเอาไว้ภายในอย่างนั้น ไม่ยอมให้มันหลุดลอยไปแม้เพียงวินาทีเดียว"อื้อ... ออกไปได้แล้ว แพรจะไปอาบน้ำ" แพรประท้วงด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเธอสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่ยังอัดแน่นอยู่ภายในกาย มันทำให้เธอหวาดหวั่นว่าพายุลูกใหม่จะเริ่มขึ้นในไม่ช้า"จะรีบไปไหน... แรงหมดจนตัวสั่นขนาดนี้ ยังจะอวดดีอีกนะ"คมสันต์เงยหน้าขึ้นสบตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตาของคนใต้ร่าง เขาใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยน้ำใส ๆ ออกจากหางตาเธออย่างเบามือ แต่คำพูดกลับยังร้ายกาจเหมือนเดิม "อาบคนเดียวมันเหงา เดี๋ยว 'ผัว' พาไปอาบเอง""ไม่! ว้าย! จะทำอะไรอีก!"ไม่รอคำตอบ คมสันต์จัดการช้อนอุ้มร่างเปลือยเปล่าของแพรขึ้นแนบอก ท่ามกลางเสียงหวีดร้องประท้วงเบา ๆ เขาเดินตรงดิ่งไปยังห้องน้ำที่กว้างขวางสายน้ำเย็นจากฝักบัวที
คมสันต์ถามย้ำพร้อมกับขยับกายเข้าหาอย่างหนักแน่นและดุดัน ทุกจังหวะที่เขากระแทกกระทั้นลงมาเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของหนุ่มใหญ่ที่ปรารถนาจะกำราบแม่เสือสาวให้เชื่องราบคาบ แพรหน้าร้อนผ่าว ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงส่งจนหัวสั่นหัวคลอน"อ๊ะ... คุณคมสันต์... เบา... เบาก่อน แพรหายใจไม่ทัน"เสียงหวานครางระงม มือเรียวเล็กพยายามดันหน้าท้องแกร่งที่มีกล้ามเนื้อเป็นลอนสวยไว้ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เขาฮึกเหิม"เบาไม่ได้... คนดื้อต้องโดนแบบนี้ ให้มันรู้ไปว่าข้างในตัวเธอมันมีแต่เชื้อของฉัน จนไม่มีที่ว่างให้ความคิดจะหนี!"เขาโน้มตัวลงมาบดจูบที่ทรวงอกอวบอิ่มอย่างแรงจนเกิดรอยรักสีกุหลาบไปทั่วผิวขาวเนียน คมสันต์ใช้มือหนาบีบเค้นความนุ่มนิ่มนั้นอย่างเมามัน สลับกับจังหวะช่วงล่างที่เร่งเร้าจนแพรต้องแอ่นอกรับด้วยความทรมานที่แสนหวานคมสันต์เปลี่ยนท่าทางอย่างรวดเร็ว เขาจับร่างบางให้พลิกคว่ำลงกับเตียงนุ่มในท่าคลานเข่า แล้วรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่นจากด้านหลัง แพรซบหน้าลงกับหมอน ส่งเสียงร้องอื้ออึงในลำคอเมื่อเขาโถมเข้า
วันที่หก ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบคู่กัดที่ “หยุมหัว” กันเป็นเรื่องปกติ ทั้งรักทั้งตีกันจนกลายเป็นกิจวัตร คมสันต์หนุ่มใหญ่ผู้มีพละกำลังเหลือเฟือ ทั้งปลุกปล้ำและกลั่นแกล้งว่าที่เมียในอนาคตอย่างสนุกสนาน แม้เธอจะพยายามขัดขืนไม่ยอมเขาในทีแรก แต่สุดท้ายทุกอย่างก็มักจะจบลงบนเตียงตลอดหกวันที่ผ่านมา และในวันนี้ คมสันต์ตั้งใจแอบมองแพรที่กำลังนั่งเล่นอยู่ริมน้ำใบหน้าสวยหวานน่ารัก กับหน้าอกหน้าใจคู่โตที่เย้ายวน แค่ลอบมองก็ทำให้คมสันต์ต้องลอบกลืนน้ำลาย เขาปรารถนาจะจับแม่ตัวดีมากระแทกกระทั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ให้เธอต้องนอนครวญครางอยู่ภายใต้ร่างของเขาในทุกค่ำคืนคมสันต์แกล้งทำเสียงกระแอมในลำคอ เพื่อบอกให้คนที่กำลังนั่งเหม่อลอยหันมาสนใจตนเอง"มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"แพรถามโดยไม่อยากจะทะเลาะกับคมสันต์อีก เพราะตลอดหกวันที่ผ่านมา นอกจากความสัมพันธ์ที่จบลงบนเตียง คมสันต์ยังโหมบทรักใส่เธออย่างหนักและไม่เคยป้องกันเลย เธอจึงกำลังคิดหนักว่าหากเกิดความผิดพลาดจนท้องขึ้นมาจริงๆ เธอจะทำอย่างไร"







